Reklama
Z tego materiału dowiesz się:
  • Co to jest Anetholea anisata i jakie substancje czynne zawierają jej liście?
  • Jak działa wyciąg z liści tej rośliny na skórę i włosy?
  • Jakie były tradycyjne zastosowania anyżowej mirty i co mówią badania laboratoryjne?
  • Czy ekstrakt z Anetholea anisata jest bezpieczny i kiedy warto zachować ostrożność?

Czym jest Anetholea anisata i skąd pochodzi ta roślina?

Anetholea anisata to australijskie drzewo deszczowe z rodziny Myrtaceae, znane powszechnie jako anyżowa mirt (ang. Aniseed Myrtle). W literaturze botanicznej funkcjonuje też pod nazwami Syzygium anisatum i Backhousia anisata – wszystkie odnoszą się do tego samego gatunku7. Roślina pochodzi z lasów deszczowych wschodniej Australii i od stuleci była ceniona przez rdzennych mieszkańców kontynentu za właściwości lecznicze i kulinarną wartość liści5.

Charakterystyczny zapach anyżu pochodzi od anetolu – dominującego składnika lotnego olejku eterycznego pozyskiwanego z liści metodą destylacji parą wodną7. Liście Anetholea anisata należą do roślin o jednym z najwyższych znanych stężeń anetolu1. Obok anetolu w wyciągu obecny jest też metylochawikoł (methyl chavicol), zwany też estragolam – drugi ważny składnik aktywny, choć jego proporcja zależy od chemotypu rośliny8.

Jak działa wyciąg z liści Anetholea anisata?

Główny mechanizm działania ekstraktu wiąże się z neutralizowaniem reaktywnych form tlenu (ROS). Anetol i metylochawikoł aktywnie wychwytują wolne rodniki, chroniąc lipidy błon komórkowych oraz białka strukturalne – takie jak kolagen i elastyna – przed uszkodzeniami oksydacyjnymi28. Badania in vitro potwierdzają silną aktywność antyoksydacyjną wyciągów z liści, a w tkance roślinnej zidentyfikowano też polifenole, które mogą wzmacniać ten efekt3.

Ekstrakt wykazuje również szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego – olejek eteryczny z liści jest skuteczniejszy wobec bakterii niż grzybów7. Właściwości antybakteryjne i antygrzybiczne anetolu były badane jako potencjalne narzędzie w kosmetyce, środkach czystości i produktach farmaceutycznych9. Ważne zastrzeżenie: niemal wszystkie dostępne dane dotyczą badań laboratoryjnych (in vitro) lub badań na zwierzętach – kliniczne potwierdzenie tych efektów u ludzi pozostaje ograniczone6.

Anetol a metylochawikoł – dwa chemotypy, różne profile: Rośliny Anetholea anisata mogą należeć do dwóch chemotypów. Chemotyp anetolowy zawiera dominującą ilość anetolu uznanego za bezpieczny (GRAS). Chemotyp metylochawikolowy wykazuje właściwości przeciwskurczowe i rozkurczające mięśnie, jednak metylochawikoł w wysokich dawkach wykazał toksyczność w badaniach na myszach. Dlatego przy wyborze produktów z tym ekstraktem warto zwracać uwagę na skład i stosować się do zalecanych stężeń49.

Jakie były tradycyjne zastosowania anyżowej mirty?

Rdzenni Australijczycy przez stulecia używali liści Anetholea anisata jako naturalnego lekarstwa. Napary i odwary z liści stosowano przy kaszlu, przeziębieniu i podrażnieniu dróg oddechowych, a także przy niestrawności i dolegliwościach żołądkowych5. Liście przykładano też miejscowo na rany i zmiany skórne w celu wspomagania gojenia10.

Tradycja przypisywała roślinie działanie wiatropędne (karminatywne) i wykrztuśne – podobne do tych, jakie znamy z anyżu czy kopru włoskiego9. Historycznie liście parzono w herbatkach ziołowych, często łącząc z innymi australijskimi roślinami. Warto jednak podkreślić: tradycyjne zastosowania nie są równoznaczne z udowodnioną skutecznością kliniczną. Badania laboratoryjne (in vitro) potwierdzają potencjał antyoksydacyjny i przeciwdrobnoustrojowy, ale kontrolowanych badań klinicznych na ludziach jest bardzo mało6.

Jak ekstrakt z Anetholea anisata działa na skórę i włosy?

W kosmetyce i dermokosmetyce wyciąg z liści Anetholea anisata stosowany jest przede wszystkim jako składnik kondycjonujący skórę i włosy11. Jego działanie antyoksydacyjne chroni skórę przed stresem oksydacyjnym wywołanym przez czynniki środowiskowe (UV, zanieczyszczenia), a właściwości wspierające barierę naskórkową pomagają utrzymać prawidłowe nawilżenie2.

Ekstrakt wykazuje też korzystne działanie na mikrobiom skóry głowy dzięki aktywnościom przeciwdrobnoustrojowym anetolu12. Stosowany jest w preparatach do pielęgnacji skóry i włosów w stężeniu 0,1–1% – za optymalne uznaje się stężenie 1%13. Ryzyko uczulenia i podrażnienia jest niskie, a ekstrakt jest zgodny z normalnym, suchym, tłustym i wrażliwym typem skóry14.

Jak rozpoznać ten składnik na etykiecie? W składzie INCI produktów kosmetycznych szukaj nazwy Anetholea Anisata Leaf Extract (numer referencyjny CosIng: 82755). Możesz też spotkać starszą nazwę Backhousia Anisata Leaf Extract – oba oznaczenia odnoszą się do tego samego składnika15. Ekstrakt znajdziesz w preparatach do pielęgnacji skóry głowy, szamponach, kremach i serach antyoksydacyjnych.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Wyciąg z liści Anetholea anisata stosowany jest przede wszystkim zewnętrznie w produktach kosmetycznych. Jednak kilka sytuacji wymaga konsultacji z lekarzem lub farmaceutą:

  • Ciąża i karmienie piersią: brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w tych okresach – przed użyciem skonsultuj się z lekarzem.
  • Nadwrażliwość na rośliny z rodziny Myrtaceae (np. eukaliptus, goździki): możliwa reakcja krzyżowa; przy pierwszym stosowaniu wykonaj próbę uczuleniową na małym fragmencie skóry.
  • Objawy alergiczne po zastosowaniu produktu (zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk, pokrzywka): odstawiaj preparat i skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą4.
  • Produkty doustne zawierające olejek eteryczny z Anetholea anisata: chemotyp metylochawikolowy wykazał toksyczność w wysokich dawkach w badaniach na zwierzętach – nie stosuj doustnie bez wyraźnego wskazania i konsultacji ze specjalistą9.
  • Dzieci: produkty z olejkami eterycznymi bogatymi w anetol nie powinny być stosowane u małych dzieci bez zalecenia lekarza.

Pamiętaj, że ekstrakt z Anetholea anisata nie zastępuje leczenia chorób skóry, układu oddechowego ani pokarmowego. Jeśli objawy, dla których sięgasz po produkt z tym składnikiem, utrzymują się lub nasilają – skontaktuj się z lekarzem.

Jeśli szukasz kosmetyku z wyciągiem z anyżowej mirty, sprawdzaj stężenie składnika na etykiecie – optymalne działanie antyoksydacyjne i kondycjonujące osiąga się przy zawartości zbliżonej do 1%. Wybieraj produkty z anetolowym chemotypem rośliny. Przy pierwszym stosowaniu przetestuj preparat na małym fragmencie skóry. Nie stosuj olejku eterycznego z tej rośliny wewnętrznie bez konsultacji z farmaceutą lub lekarzem – zwłaszcza jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią.

Pytania i odpowiedzi

Co to jest Anetholea anisata?

Anetholea anisata (anyżowa mirt, Syzygium anisatum) to australijskie drzewo deszczowe z rodziny Myrtaceae. Jego liście zawierają wyjątkowo wysokie stężenia anetolu – związku o zapachu anyżu i właściwościach antyoksydacyjnych7.

Jakie są główne składniki aktywne wyciągu z liści Anetholea anisata?

Dominującym składnikiem czynnym jest anetol, obok niego występuje metylochawikoł (estragol). Oba związki wykazują właściwości antyoksydacyjne i przeciwdrobnoustrojowe. Ekstrakt zawiera również polifenole38.

Czy ekstrakt z Anetholea anisata jest bezpieczny?

Anetol, główny składnik ekstraktu, jest uznany za bezpieczny (GRAS – Generally Recognized As Safe). Ryzyko uczulenia i podrażnienia skóry jest niskie. Instytut CIR nie przeprowadził jednak formalnej oceny bezpieczeństwa samego ekstraktu z liści4.

W jakim stężeniu stosuje się ten ekstrakt w kosmetykach?

Typowe stężenie w produktach kosmetycznych wynosi 0,1–1%. Za optymalne z punktu widzenia aktywności antyoksydacyjnej i kondycjonującej uznaje się stężenie 1%13.

Jakie działanie ma wyciąg z Anetholea anisata na skórę?

Ekstrakt neutralizuje wolne rodniki (ROS), chroniąc kolagen i elastynę przed stresem oksydacyjnym. Wspiera też barierę naskórkową i wykazuje właściwości przeciwdrobnoustrojowe. Badania in vitro potwierdzają te efekty, choć dane kliniczne u ludzi są ograniczone26.

Czy wyciąg z anyżowej mirty nadaje się dla skóry wrażliwej?

Tak – ekstrakt wykazuje niskie ryzyko podrażnienia i uczulenia i jest opisywany jako zgodny ze wszystkimi typami skóry, w tym wrażliwą. Przy pierwszym stosowaniu warto jednak przeprowadzić próbę na małym fragmencie skóry14.

Do czego tradycyjnie używano anyżowej mirty?

Rdzenni Australijczycy stosowali napary z liści przy kaszlu, przeziębieniu, niestrawności i gojeniu ran. Historycznie roślina była też używana jako środek wiatropędny i wykrztuśny510.

Czy badania kliniczne potwierdzają działanie wyciągu z Anetholea anisata?

Większość dostępnych dowodów pochodzi z badań laboratoryjnych (in vitro). Kliniczne badania kontrolowane u ludzi są nieliczne, więc tradycyjne i antyoksydacyjne właściwości ekstraktu wymagają dalszego potwierdzenia6.

Czy wyciąg z Anetholea anisata można stosować w ciąży?

Brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią. W tych okresach przed użyciem produktów zawierających ten składnik skonsultuj się z lekarzem4.

Jak rozpoznać ekstrakt z Anetholea anisata na etykiecie kosmetyku?

Szukaj w składzie INCI nazwy Anetholea Anisata Leaf Extract (CosIng nr 82755). Możesz też spotkać starszą nazwę Backhousia Anisata Leaf Extract – oba oznaczenia odnoszą się do tego samego składnika15.

Czy ekstrakt z anyżowej mirty działa przeciwbakteryjnie?

Tak – olejek eteryczny z liści wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, przy czym jest skuteczniejszy wobec bakterii niż grzybów. Właściwości te były badane pod kątem zastosowań w kosmetyce i farmacji79.

Czym różnią się chemotyp anetolowy i metylochawikolowy Anetholea anisata?

Chemotyp anetolowy zawiera dominującą ilość anetolu uznanego za bezpieczny. Chemotyp metylochawikolowy wykazuje działanie przeciwskurczowe, ale metylochawikoł w wysokich dawkach okazał się toksyczny w badaniach na myszach. W kosmetyce preferowany jest chemotyp anetolowy49.

Reklama
Reklama