Menu

Zapalenie wątroby

Produkty powiązane z zapalenie wątroby
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin MFF, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (400 mg+57 mg)/5 ml
Augmentin MFF, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (400 mg+57 mg)/5 ml
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Halitomin, tabletki do ssania
Halitomin, tabletki do ssania
Skinoren, krem, 200 mg/g
Skinoren, krem, 200 mg/g
Skinoren, żel, 150 mg/g
Skinoren, żel, 150 mg/g
Taromentin, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 400 + 57 mg/5 ml
Taromentin, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 400 + 57 mg/5 ml
Taromentin, tabletki powlekane, 500+125 mg
Taromentin, tabletki powlekane, 500+125 mg
Taromentin, tabletki powlekane, 875+125 mg
Taromentin, tabletki powlekane, 875+125 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Ampicillin TZF, 2 g – profil bezpieczenstwa
  2. Ampicillin TZF, 2 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Ampicillin TZF, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Amoksiklav, 500 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Amoksiklav, 1000 mg + 200 mg – profil bezpieczenstwa
  6. Amoksiklav, 1000 mg + 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Amizepin, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Androcur, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  9. Androcur, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Androcur, 50 mg – przedawkowanie leku
  11. Aldactone, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Aldactone, 20 mg/ml – dawkowanie leku
  13. Actilyse 50, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  14. Actilyse 10, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  15. Actilyse 20, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  16. Aclotin, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Bisocard, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Arthrotec, 50 mg + 0,2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Bisocard, 10 mg – wskazania – na co działa?
  20. Bisocard, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Singulair 5, 5 mg – wskazania – na co działa?
  22. Singulair 5, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Cipramil, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Ifapidin, 250 mg – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Ampicillin TZF, 2 g – profil bezpieczenstwa

    Ampicillin TZF jest bezpieczny dla kobiet karmiących, ale należy monitorować dziecko pod kątem uczulenia. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, chyba że wystąpią działania niepożądane zmniejszające koncentrację. Unikanie alkoholu podczas leczenia jest zalecane. Seniorzy powinni stosować lek ostrożnie, z uwzględnieniem stanu zdrowia. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani i mogą wymagać dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Ampicillin TZF, 2 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ampicillin TZF to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty oraz wysypki skórne. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny i rzekomobłoniaste zapalenie jelit. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych zagrożeń i w razie potrzeby natychmiast skontaktowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ampicillin TZF, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ampicillin TZF może powodować różne działania niepożądane, od łagodnych do ciężkich. Najczęstsze to biegunka, nudności, wymioty i wysypki skórne. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują śródmiąższowe zapalenie nerek, zapalenie wątroby i drgawki. Reakcje alergiczne mogą być ciężkie, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy. Ampicillin TZF może również wpływać na działanie innych leków, takich jak probenecyd, allopurynol i doustne środki antykoncepcyjne.

  • Ilustracja poradnika Amoksiklav, 500 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Amoksiklav to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, kandydoza, nudności i wymioty. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, zapalenie jelita grubego, ciężkie reakcje skórne, kryształy w moczu, zapalenie wątroby, żółtaczka, śródmiąższowe zapalenie nerek, przedłużony czas krzepnięcia krwi, pobudzenie ruchowe, drgawki, czarny język i rozwój zakażenia. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Amoksiklav, 1000 mg + 200 mg – profil bezpieczenstwa

    Amoksiklav, zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy, przenika do mleka matki i może powodować działania niepożądane u dziecka. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia. U seniorów nie jest konieczna modyfikacja dawki, chyba że występują zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy dostosować do stopnia niewydolności nerek. Amoksiklav należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Amoksiklav, 1000 mg + 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Amoksiklav to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak pleśniawki, biegunka, wysypka skórna, nudności, wymioty, zawroty głowy, ból głowy, rumień wielopostaciowy, reakcje alergiczne, zapalenie jelita grubego, ostre zapalenie trzustki, zapalenie jelit indukowane lekami, ciężkie reakcje skórne, kryształy w moczu, zapalenie błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie kanalików nerkowych, przedłużony czas krzepnięcia krwi, drgawki, znaczne zmniejszenie liczby krwinek białych oraz niedokrwistość hemolityczna. W razie wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Amizepin, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Amizepin, zawierający karbamazepinę, jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym w leczeniu padaczki, neuralgii nerwu trójdzielnego oraz dwubiegunowych zaburzeń nastroju. Może powodować różne działania niepożądane, w tym leukopenię, zawroty głowy, senność, wymioty, nudności, pokrzywkę, zmęczenie oraz zmiany wskaźników wątrobowych. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane, takie jak letarg, dezorientacja, drżenie mięśni, żółte zabarwienie białkówek oczu lub skóry, utrzymująca się gorączka, ból gardła, wysypka, obrzęki twarzy, oczu, języka, ciemne zabarwienie moczu, sztywność mięśni, wysoka gorączka, nieregularne bicie serca, silny ból w nadbrzuszu, ciężkie reakcje skórne lub nadmiernie zmniejszona ilość oddawanego moczu. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast odstawić lek i…

  • Ilustracja poradnika Androcur, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Stosowanie leku Androcur jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Podczas terapii mogą wystąpić objawy takie jak zmęczenie i upośledzenie zdolności koncentracji, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Jednoczesne spożywanie alkoholu może zmniejszyć skuteczność działania leku. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania u seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Androcur, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Androcur, lek zawierający cyproteronu octan, jest stosowany w leczeniu stanów związanych z nadmiarem androgenów oraz w tłumieniu popędu płciowego. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak odwracalne zahamowanie spermatogenezy, obniżenie popędu płciowego, zaburzenia wzwodu, toksyczne uszkodzenie wątroby, zwiększenie masy ciała, nastroje depresyjne, ginekomastia, zmęczenie, uderzenia gorąca i płytki oddech. Rzadkie działania niepożądane obejmują łagodne nowotwory mózgu (oponiaki) i reakcje nadwrażliwości. Działania niepożądane o nieznanej częstości to m.in. łagodne i złośliwe guzy wątroby, reakcje alergiczne, przyrost lub spadek masy ciała, nastroje depresyjne, spadek lub wzrost libido, powstawanie skrzepów krwi, płytki oddech, krwawienia wewnątrz jamy brzusznej, osteoporoza i anemia. Pacjenci powinni być…

  • Ilustracja poradnika Androcur, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Androcur, którego maksymalna dawka dobowa wynosi 300 mg, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak toksyczne uszkodzenie wątroby, nowotwory wątroby oraz zaburzenia zakrzepowo-zatorowe. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby nie stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

  • Ilustracja poradnika Aldactone, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Aldactone może powodować różne działania niepożądane, w tym bóle głowy, nadmierną senność, ataksję, hiperkaliemię, zaburzenia miesiączkowania, ginekomastię, hiponatremię, demineralizację kości, hirsutyzm, zaburzenia głosu, nudności, wymioty, biegunki, trombocytopenię, zawroty głowy, przemijający zespół splątania, ból w miejscu podania, zapalenie naczyń, zaczerwienienie, pokrzywkę, łuszczenie, agranulocytozę, uszkodzenie wątroby i zapalenie wątroby. W przypadku wystąpienia hiperkaliemii należy przerwać leczenie i podjąć działania w celu zmniejszenia stężenia potasu. Lek może również wpływać na wyniki testów laboratoryjnych.

  • Ilustracja poradnika Aldactone, 20 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Aldactone jest stosowany w leczeniu pierwotnego i wtórnego hiperaldosteronizmu. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie, zwykle wynosi 200-400 mg na dobę, maksymalnie 800 mg na dobę. Lek należy wstrzykiwać dożylnie, z szybkością nie większą niż 1 ampułka w ciągu 2-3 minut. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, hiperkaliemię, hiponatremię, zaburzenia czynności nerek, ostrą niewydolność nerek, anurię, ciążę i karmienie piersią. Ścisły nadzór medyczny jest wymagany w przypadku zaburzeń czynności nerek, podatności na kwasicę i/lub hiperkaliemię, niedociśnienia tętniczego i hipowolemii. Możliwe działania niepożądane obejmują bóle głowy, nadmierną senność, hiperkaliemię, zaburzenia miesiączkowania, ginekomastię, zaburzenia potencji, nudności, wymioty, biegunki, spadki ciśnienia, demineralizację kości, hirsutyzm, zaburzenia…

  • Ilustracja poradnika Actilyse 50, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Actilyse to lek trombolityczny stosowany w leczeniu zakrzepów krwi. Kobiety karmiące powinny przerwać karmienie na 24 godziny po podaniu leku. Actilyse nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem. Unikać spożywania alkoholu podczas leczenia. U seniorów należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni być monitorowani, a lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby.

  • Ilustracja poradnika Actilyse 10, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Actilyse to lek trombolityczny stosowany w leczeniu zakrzepów krwi. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed jego użyciem. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale stan zdrowia pacjenta może to ograniczać. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale alkohol może zwiększać ryzyko krwawień. U seniorów istnieje podwyższone ryzyko krwawienia śródczaszkowego, ale ogólny stosunek korzyści do ryzyka pozostaje pozytywny. Brak specyficznych danych dotyczących pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zaleca się ostrożność. Actilyse jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby z powodu zwiększonego ryzyka krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Actilyse 20, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Actilyse jest lekiem trombolitycznym stosowanym w leczeniu zakrzepów krwi. Kobiety karmiące powinny przerwać karmienie na 24 godziny po podaniu leku. Actilyse nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci po udarze lub zawale serca powinni skonsultować się z lekarzem. Unikać spożywania alkoholu podczas leczenia. U seniorów istnieje podwyższone ryzyko krwawienia śródczaszkowego, ale leczenie może przynieść korzyści. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Aclotin, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Aclotin, zawierający tyklopidynę, stosowany jest w celu zapobiegania tworzeniu się zakrzepów krwi. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak ból głowy i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, po bardzo rzadkie, jak reakcje alergiczne i ciężkie zapalenie wątroby. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Bisocard, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bisocard to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, nasilenie niewydolności serca, uczucie ziębnięcia lub drętwienia kończyn, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, niedociśnienie tętnicze oraz uczucie zmęczenia i wyczerpania. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Arthrotec, 50 mg + 0,2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek ARTHROTEC, zawierający diklofenak i mizoprostol, jest stosowany w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów oraz reumatoidalnego zapalenia stawów, a także w profilaktyce owrzodzeń żołądka i dwunastnicy. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, biegunka, nudności i niestrawność. Rzadkie działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, pęcherzowe zapalenie skóry i ból piersi. Działania niepożądane o nieznanej częstości to m.in. niedokrwistość hemolityczna, reakcje śluzówkowo-skórne, niewydolność nerek i obumarcie płodu. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. ARTHROTEC jest przeciwwskazany w ciąży.

  • Ilustracja poradnika Bisocard, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Bisocard to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych, co zmniejsza aktywność reniny i obniża ciśnienie krwi. Lek ten jest skuteczny w kontrolowaniu ciśnienia krwi, zmniejszaniu bólu w klatce piersiowej oraz poprawie stanu czynnościowego pacjentów z niewydolnością serca. Bisocard nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na bisoprolol, wstrząsem kardiogennym, ciężką astmą oskrzelową, ciężką przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, wolną czynnością serca, bardzo niskim ciśnieniem tętniczym, ciężkimi zaburzeniami krążenia w kończynach, zaburzeniami rytmu serca, nagłą niewydolnością serca, kwasicą metaboliczną oraz nieleczonym guzem chromochłonnym. Do możliwych działań niepożądanych należą m.in. zawroty…

  • Ilustracja poradnika Bisocard, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bisocard to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, ból głowy, nasilenie niewydolności serca, uczucie ziębnięcia lub drętwienia kończyn, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, niedociśnienie tętnicze oraz uczucie zmęczenia i wyczerpania. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zaburzenia snu, depresję, nieregularną czynność serca, skurcz oskrzeli, osłabienie mięśni i kurcze mięśni. Rzadkie działania niepożądane to koszmary senne, omamy, omdlenie, suchość spojówek, zaburzenia słuchu, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości, zmniejszona sprawność seksualna, zwiększone stężenie tłuszczów we krwi oraz zwiększona aktywność enzymów wątrobowych. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują zapalenie…

  • Ilustracja poradnika Singulair 5, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Singulair 5 mg to lek stosowany w leczeniu astmy u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 14 lat. Działa jako antagonista receptora leukotrienowego, blokując działanie leukotrienów, co pomaga kontrolować objawy astmy. Lek jest wskazany w leczeniu astmy przewlekłej łagodnej lub umiarkowanej, zapobieganiu astmie oraz skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym. Zalecana dawka to jedna tabletka do rozgryzania i żucia 5 mg raz na dobę, wieczorem. Przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na montelukast lub inne składniki leku. Podczas stosowania leku mogą wystąpić różne działania niepożądane, w tym ból głowy i ból brzucha.

  • Ilustracja poradnika Singulair 5, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Singulair 5 to lek stosowany w leczeniu astmy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy i ból brzucha. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zespół Churga-Strauss, małą liczbę płytek krwi oraz omamy i dezorientację. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cipramil, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Cipramil, zawierający cytalopram, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak senność, bóle głowy, trudność w zasypianiu, nasilone pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej i nudności. Rzadziej mogą wystąpić krwawienia, agresja, omamy, mania, napady drgawkowe i zapalenie wątroby. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Ifapidin, 250 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Ifapidin, zawierający tyklopidynę, jest stosowany w leczeniu schorzeń naczyniowych. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących, a w razie konieczności należy przerwać karmienie piersią. Tyklopidyna może powodować zawroty głowy i pogarszać koncentrację, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Unikać spożywania alkoholu podczas leczenia. Seniorzy mogą stosować typowe dawki, ale zaleca się ścisłe monitorowanie. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczne zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wymaga szczególnej ostrożności; w razie zapalenia wątroby lub żółtaczki należy przerwać leczenie.