Menu

Zaburzenie erekcji

Produkty powiązane z zaburzenie erekcji
Inventum Max, tabletki do rozgryzania i żucia, 50 mg
Inventum Max, tabletki do rozgryzania i żucia, 50 mg
Inventum, tabletki do rozgryzania i żucia, 25 mg
Inventum, tabletki do rozgryzania i żucia, 25 mg
MENSIL MAX, tabletki do rozgryzania i żucia, 50 mg
MENSIL MAX, tabletki do rozgryzania i żucia, 50 mg
MENSIL, tabletki do rozgryzania i żucia, 25 mg
MENSIL, tabletki do rozgryzania i żucia, 25 mg
Maxigra Go, tabletki, 25 mg
Maxigra Go, tabletki, 25 mg
Maxigra Max, tabletki powlekane, 50 mg
Maxigra Max, tabletki powlekane, 50 mg
Maxigra, tabletki powlekane, 100 mg
Maxigra, tabletki powlekane, 100 mg
Maxon, tabletki powlekane, 100 mg
Maxon, tabletki powlekane, 100 mg
Viagra Connect MAX, tabletki powlekane, 50 mg
Viagra Connect MAX, tabletki powlekane, 50 mg
Cialis, tabletki powlekane, 10 mg
Cialis, tabletki powlekane, 10 mg
Cialis, tabletki powlekane, 20 mg
Cialis, tabletki powlekane, 20 mg
Cialis, tabletki powlekane, 5 mg
Cialis, tabletki powlekane, 5 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Anna Majka
Anna Majka
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Norvasc – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Mononit 20, 20 mg – przeciwwskazania
  3. Mononit 20, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Mononit 40 – przeciwwskazania
  5. Mononit 10, 10 mg – przeciwwskazania
  6. Mononit 10, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Mono Mack Depot – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Molsidomina WZF, 4 mg – przeciwwskazania
  9. Molsidomina WZF, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Molsidomina WZF, 2 mg – przeciwwskazania
  11. Molsidomina WZF, 2 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Lipanor, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Klacid, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Fevarin, 50 mg – przeciwwskazania
  15. Effox long 50 – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Baclofen Polpharma, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Disulfiram WZF, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Depo-Provera, 150 mg/ml – dawkowanie leku
  19. Depo-Provera, 150 mg/ml – wskazania – na co działa?
  20. Decapeptyl Depot, 3,75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Concor 10, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Doxar, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Doxar, 1 mg – dawkowanie leku
  24. Ciprinol – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Norvasc – działania niepożądane i skutki uboczne

    Norvasc to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak obrzęk, ból głowy, zawroty głowy, senność, kołatanie serca, ból brzucha, nudności, zmiana rytmu wypróżnień, zmęczenie, osłabienie, zaburzenia widzenia i skurcze mięśni. Ważne jest, aby skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek skutków ubocznych. Norvasc może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Ilustracja poradnika Mononit 20, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość, wstrząs, wstrząs kardiogenny, kardiomiopatię przerostową, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, ciężką hipowolemię, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężką niedokrwistość. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Mononit 20, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami 5-fosfodiesterazy, riociguatem, dihydroergotaminą, beta-adrenolitykami, lekami moczopędnymi, antagonistami wapnia, inhibitorami konwertazy angiotensyny, neuroleptykami i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Może również wchodzić w interakcje z alkaloidami sporyszu i sapropteryną. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Mononitem może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi leku. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem nowej terapii i unikać alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Mononit 40 – przeciwwskazania

    Lek Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, wstrząs, poważne zaburzenia czynności serca, jednoczesne stosowanie leków na zaburzenia erekcji, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, ciężka hipowolemia, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężka niedokrwistość. Pacjenci powinni unikać tych sytuacji, aby uniknąć poważnych komplikacji zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Mononit 10, 10 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Mononit może być niebezpieczne w pewnych sytuacjach zdrowotnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs, poważne zaburzenia czynności serca, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, niskie ciśnienie tętnicze krwi, ciężką hipowolemię, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężką niedokrwistość. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niepożądanych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Mononit 10, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym beta-adrenolitykami, inhibitorami konwertazy angiotensyny, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami na zaburzenia erekcji, riociguatem, dihydroergotaminą, alkaloidami sporyszu oraz sapropteryną. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem, co nasila działanie obniżające ciśnienie krwi. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania nowych leków lub spożywaniem alkoholu podczas terapii Mononitem.

  • Ilustracja poradnika Mono Mack Depot – interakcje z lekami i alkoholem

    Mono Mack Depot, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami rozszerzającymi naczynia, przeciwnadciśnieniowymi, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami na zaburzenia erekcji i dihydroergotaminą. Może również wchodzić w interakcje z riocyguatem oraz alkoholem, co może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 4 mg – przeciwwskazania

    Lek Molsidomina WZF jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej oraz niewydolności wieńcowej. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ostra niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie tętnicze, ciąża, karmienie piersią, jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 oraz stymulatorów rozpuszczalnej cyklazy guanylowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności serca, niskiego ciśnienia tętniczego oraz niewydolności wątroby lub nerek. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do niepożądanych skutków.

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Molsidomina WZF może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak azotany, beta-adrenolityki, antagoniści wapnia, inhibitory PDE5, iloprost, alkaloidy sporyszu i stymulatory sGC. Może również reagować z substancjami takimi jak sacharoza, laktoza i barwniki (E 110, E 124). Alkohol nasila działanie molsydominy, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas przyjmowania leku.

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 2 mg – przeciwwskazania

    Lek Molsidomina WZF jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej i niewydolności wieńcowej, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ostra niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie tętnicze, ciąża, karmienie piersią, jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 oraz stymulatorów rozpuszczalnej cyklazy guanylowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, a także potencjalne interakcje z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 2 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Molsidomina WZF może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak azotany, beta-adrenolityki, antagoniści wapnia, iloprost, inhibitory PDE5, alkaloidy sporyszu i stymulatory sGC. Lek zawiera sacharozę, laktozę i barwniki, które mogą powodować reakcje alergiczne. Alkohol nasila działanie molsydominy, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza jeśli mają nietolerancję cukrów.

  • Ilustracja poradnika Lipanor, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Lipanor, zawierający cyprofibrat, jest stosowany w celu zmniejszenia stężenia tłuszczów we krwi. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, senność, nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wysypka, łysienie, ból mięśni i zmęczenie. Rzadkie działania niepożądane obejmują zapalenie płuc, zwłóknienie płuc, zaburzenia czynności wątroby, cholestazę, kamicę żółciową, rozpad komórek wątroby, pokrzywkę, świąd, nadwrażliwość na światło, wyprysk, zaburzenia dotyczące mięśni, zaburzenia erekcji i łatwe powstawanie siniaków. Reakcje alergiczne mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka oraz duszność. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak fibraty, statyny, warfaryna, metformina, środki antykoncepcyjne i hormonalna…

  • Ilustracja poradnika Klacid, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Klacid, zawierający klarytromycynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Ważne interakcje obejmują leki takie jak alkaloidy sporyszu, astemizol, terfenadyna, cyzapryd, domperydon, pimozyd, statyny, midazolam, kolchicyna, ryfampicyna, ryfapentyna, ryfabutyna, flukonazol, itrakonazol, atazanawir, efawirenz, etrawiryna, newirapina, rytonawir, sakwinawir, zydowudyna, digoksyna, chinidyna, dyzopiramid, werapamil, amlodypina, diltiazem, warfarina, karbamazepina, walproinian, fenytoina, omeprazol, cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, sildenafil, tadalafil, wardenafil, teofilina, tolterodyna, fenobarbital, dziurawiec zwyczajny, sulfonylomocznik, nateglinid, repaglinid, insulina. Klacid może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak hydroksychlorochina, chlorochina i kortykosteroidy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas…

  • Ilustracja poradnika Fevarin, 50 mg – przeciwwskazania

    Fevarin, zawierający fluwoksaminę, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na fluwoksaminę, jednoczesnego stosowania z tyzanidyną, IMAO, pimozydem lub ramelteonem. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent ma choroby serca, jest w ciąży, ma padaczkę, krwawienia, cukrzycę, jaskrę, przechodzi terapię elektrowstrząsową, ma manię, zaburzenia nerek lub wątroby, jest poniżej 18 lat lub stosuje buprenorfinę. Fevarin może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym warfaryną, kwasem acetylosalicylowym, terfenadyną, teofiliną, metadonem, fenytoiną, cyklosporyną, ropinirolem, propranololem, sildenafilem, tramadolem, buprenorfiną, tryptanami i pimozydem.

  • Ilustracja poradnika Effox long 50 – interakcje z lekami i alkoholem

    Effox long 50, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami obniżającymi ciśnienie krwi, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, dihydroergotaminą, sapropteryną, inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 oraz riocyguatem. Lek może również wchodzić w interakcje z pokarmem oraz laktozą. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Effox long 50 może nasilać działanie hipotensyjne leku, co może prowadzić do niebezpiecznego obniżenia ciśnienia krwi.

  • Ilustracja poradnika Baclofen Polpharma, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Baclofen Polpharma może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak senność i uspokojenie, po rzadkie, takie jak parestezje i omamy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i w razie potrzeby skonsultowali się z lekarzem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć poważnych objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Disulfiram WZF, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Disulfiram WZF to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu, który może wywoływać różne działania niepożądane, takie jak senność, nudności, wymioty, metaliczny posmak w ustach, przemijająca impotencja i łatwe męczenie się. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje psychotyczne, skórne reakcje alergiczne, zapalenie nerwów obwodowych i uszkodzenie hepatocytów. Spożycie alkoholu podczas leczenia disulfiramem jest bezwzględnie zabronione, ponieważ może prowadzić do objawów zagrażających życiu. Pacjenci powinni zgłaszać wszelkie działania niepożądane swojemu lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Depo-Provera, 150 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek DEPO-PROVERA stosuje się w leczeniu wspomagającym i paliatywnym raka endometrium, nerek oraz raka piersi u kobiet po menopauzie. Dawkowanie w przypadku raka endometrium i nerek wynosi od 400 mg do 1000 mg na tydzień, a w przypadku raka piersi 500 mg do 1000 mg na dobę przez 28 dni, następnie 500 mg dwa razy w tygodniu. Przerwanie leczenia powinno być konsultowane z lekarzem. Możliwe działania niepożądane obejmują zmiany masy ciała, bezsenność, ból głowy, zawroty głowy, wymioty, nadmierne pocenie się, zaburzenia erekcji, obrzęk, zatrzymanie płynów, zmęczenie oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Depo-Provera, 150 mg/ml – wskazania – na co działa?

    DEPO-PROVERA to lek stosowany w leczeniu wspomagającym i paliatywnym raka endometrium, raka nerki oraz raka piersi u kobiet po menopauzie. Lek działa poprzez wpływ na układ hormonalny, hamując wydzielanie gonadotropin przysadkowych. Przeciwwskazania obejmują uczulenie, ciążę, niezdiagnozowane krwawienia, zmiany w piersi, ciężką niewydolność wątroby oraz zakrzepowe zapalenie żył. Najczęstsze działania niepożądane to zmiany masy ciała, bezsenność, ból głowy, wymioty, nadmierne pocenie się, zaburzenia erekcji oraz obrzęk.

  • Ilustracja poradnika Decapeptyl Depot, 3,75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Decapeptyl Depot to lek stosowany w leczeniu hormonozależnego raka gruczołu krokowego u mężczyzn oraz endometriozy i mięśniaków macicy u kobiet. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak obrzęk twarzy, depresja, reakcje anafilaktyczne, impotencja, utrata popędu płciowego, uderzenia gorąca, ból kości, ginekomastia, suchość pochwy, ból głowy i bolesne stosunki płciowe. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Przerwanie leczenia powinno nastąpić wyłącznie za poradą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Concor 10, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Concor, zawierający bisoprolol, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, uczucie zimna lub drętwienia rąk lub stóp, niskie ciśnienie tętnicze oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, pogorszenie niewydolności serca, bradykardię, zaburzenia snu, depresję, astenia, skurcz oskrzeli oraz osłabienie mięśni. Rzadkie skutki uboczne to zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, zmniejszone wydzielanie łez, zapalenie wątroby, zmiany w wynikach badań krwi, reakcje alergiczne, zaburzenia potencji, koszmary senne, omamy oraz omdlenie. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują zapalenie spojówek, łysienie, łuszczycę oraz zmiany łuszczycopodobne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych…

  • Ilustracja poradnika Doxar, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Doxar może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami PDE-5, lekami zmniejszającymi ciśnienie krwi, lekami stosowanymi w leczeniu zakażeń bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych, oraz lekami sympatykomimetycznymi. Może również wchodzić w interakcje z substancjami wpływającymi na metabolizm wątrobowy, takimi jak cymetydyna. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania Doxaru.

  • Ilustracja poradnika Doxar, 1 mg – dawkowanie leku

    Lek Doxar stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Dawkowanie zaczyna się od 1 mg na dobę, a następnie może być stopniowo zwiększane. Maksymalna dawka dobowa wynosi 16 mg dla nadciśnienia i 8 mg dla BPH. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Ciprinol – interakcje z lekami i alkoholem

    Ciprinol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antagonistami witaminy K, probenecydem, metoklopramidem, metotreksatem, teofiliną, tyzanidyną, klozapiną, olanzapiną, ropinirolem, fenytoiną, cyklosporyną, pentoksyfiliną, kofeiną, duloksetyną, lidokainą, syldenafilem, agomelatyną i zolpidemem. Może również wchodzić w interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, omeprazolem oraz produktami spożywczymi i nabiałem. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.