Menu

Syldenafil

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Sustonit – dawkowanie leku
  2. Perlinganit – przeciwwskazania
  3. Perlinganit – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Orungal – przeciwwskazania
  5. Orungal – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Nitrocard, 20 mg/g – wskazania – na co działa?
  7. Nitrocard, 20 mg/g – przeciwwskazania
  8. Nitrocard, 20 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Mononit 20, 20 mg – przeciwwskazania
  10. Mononit 20, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Mononit 40 – przeciwwskazania
  12. Mononit 40 – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Mononit 40 – dawkowanie leku
  14. Mononit 10, 10 mg – przeciwwskazania
  15. Mono Mack Depot – przeciwwskazania
  16. Mono Mack Depot – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Molsidomina WZF, 4 mg – przeciwwskazania
  18. Molsidomina WZF, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Mono Mack Depot – wskazania – na co działa?
  20. Molsidomina WZF, 2 mg – przeciwwskazania
  21. Molsidomina WZF, 2 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Effox long 50 – przeciwwskazania
  23. Effox long 50 – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Doxar, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sustonit – dawkowanie leku

    Lek Sustonit jest stosowany w zapobieganiu bólom wieńcowym w stabilnej dławicy piersiowej. Zawiera glicerolu triazotan, który działa rozszerzająco na naczynia krwionośne. Dawkowanie wynosi 1-2 tabletki 2 razy na dobę, z zaleceniem dawkowania niesymetrycznego. Przeciwwskazania obejmują stosowanie syldenafilu, wardenafilu, tadalafilu, kardiomiopatię przerostową, nadwrażliwość, ciężką niedokrwistość, uraz głowy, udar krwotoczny oraz jaskrę. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC, chronić od światła. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, senność, przyspieszenie czynności serca, niedociśnienie ortostatyczne, astenia oraz obniżenie ciśnienia krwi.

  • Ilustracja poradnika Perlinganit – przeciwwskazania

    Lek Perlinganit, zawierający glicerolu triazotan, jest stosowany w leczeniu schorzeń sercowo-naczyniowych, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki, ostrej niewydolności krążenia, wstrząsu kardiogennego, znacznego niedociśnienia tętniczego, tamponady serca, lewokomorowej niewydolności serca, ciężkiej hipowolemii, ciężkiej niedokrwistości, chorób ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego, stosowania inhibitorów 5-fosfodiesterazy oraz riocyguatu. Przed rozpoczęciem leczenia należy zwrócić uwagę na ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak zawał mięśnia sercowego z niskim ciśnieniem napełniania, niedociśnienie ortostatyczne, ciężka niewydolność wątroby lub nerek, hipoksemia, methemoglobinemia oraz unikanie alkoholu. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na skuteczność leczenia…

  • Ilustracja poradnika Perlinganit – interakcje z lekami i alkoholem

    Perlinganit, zawierający glicerolu triazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami 5-fosfodiesterazy, riocyguatem, beta-adrenolitykami, antagonistami wapnia, inhibitorami konwertazy angiotensyny, inhibitorami monoaminooksydazy, lekami moczopędnymi, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, heparyną, dihydroergotaminą, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, kwasem acetylosalicylowym oraz sapropteryną. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Perlinganitu może nasilać jego działanie hipotensyjne. Perlinganit zawiera również glukozę, co jest istotne dla pacjentów z cukrzycą.

  • Ilustracja poradnika Orungal – przeciwwskazania

    Orungal, zawierający itrakonazol, jest lekiem przeciwgrzybiczym, który nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, z zaburzeniami czynności serca, kobiety w ciąży oraz osoby przyjmujące pewne leki. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i stanach zdrowia, aby uniknąć potencjalnych interakcji i powikłań.

  • Ilustracja poradnika Orungal – interakcje z lekami i alkoholem

    Orungal, zawierający itrakonazol, wchodzi w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do zmiany skuteczności leku lub wystąpienia działań niepożądanych. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego mogą zaburzać wchłanianie itrakonazolu. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Orungal, ponieważ może to nasilać działania niepożądane leku i dodatkowo obciążać wątrobę.

  • Ilustracja poradnika Nitrocard, 20 mg/g – wskazania – na co działa?

    Nitrocard to lek stosowany w zapobieganiu bólom w dławicy piersiowej. Zawiera glicerolu triazotan, który rozszerza naczynia krwionośne i zmniejsza obciążenie serca. Lek jest przeznaczony do stosowania na skórę, a zalecana jednorazowa dawka wynosi 2,6 mg nitrogliceryny. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ostrą niewydolność krążenia, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, niewydolność mięśnia sercowego, jednoczesne stosowanie z inhibitorami PDE5, ciężkie niedociśnienie i ciężką hipowolemię. Nitrocard może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak syldenafil, wardenafil, tadalafil, alkohol, inne leki rozszerzające naczynia, beta-adrenolityki, inhibitory konwertazy angiotensyny, diuretyki i niesteroidowe leki przeciwzapalne.

  • Ilustracja poradnika Nitrocard, 20 mg/g – przeciwwskazania

    Lek Nitrocard, zawierający glicerolu triazotan, jest stosowany w zapobieganiu bólom w dławicy piersiowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ostrą niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, niewydolność mięśnia sercowego, jednoczesne stosowanie z inhibitorami PDE5 oraz ciężką hipowolemię. Należy zachować ostrożność w przypadku niskiego ciśnienia tętniczego, zaburzeń czynności nerek, ostrej niewydolności krążenia, ostrego zawału mięśnia sercowego, hipoksemii tętniczej, hipoksji oraz kardiomiopatii przerostowej. Nitrocard może wchodzić w interakcje z alkoholem, inhibitorami PDE5, innymi lekami rozszerzającymi naczynia, heparyną, dihydroergotaminą, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, kwasem acetylosalicylowym, amifostyną, nifedypiną oraz alteplazą.

  • Ilustracja poradnika Nitrocard, 20 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Nitrocard, zawierający glicerolu triazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory PDE5, alkohol, inne leki rozszerzające naczynia, heparyna, dihydroergotamina, niesteroidowe leki przeciwzapalne, kwas acetylosalicylowy, amifostyna, nifedypina i alteplaza. Stosowanie Nitrocard po spożyciu alkoholu jest przeciwwskazane, ponieważ może prowadzić do gwałtownego spadku ciśnienia krwi i objawów przedawkowania. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania Nitrocard.

  • Ilustracja poradnika Mononit 20, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość, wstrząs, wstrząs kardiogenny, kardiomiopatię przerostową, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, ciężką hipowolemię, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężką niedokrwistość. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Mononit 20, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami 5-fosfodiesterazy, riociguatem, dihydroergotaminą, beta-adrenolitykami, lekami moczopędnymi, antagonistami wapnia, inhibitorami konwertazy angiotensyny, neuroleptykami i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Może również wchodzić w interakcje z alkaloidami sporyszu i sapropteryną. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Mononitem może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi leku. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem nowej terapii i unikać alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Mononit 40 – przeciwwskazania

    Lek Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, wstrząs, poważne zaburzenia czynności serca, jednoczesne stosowanie leków na zaburzenia erekcji, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, ciężka hipowolemia, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężka niedokrwistość. Pacjenci powinni unikać tych sytuacji, aby uniknąć poważnych komplikacji zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Mononit 40 – interakcje z lekami i alkoholem

    Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory 5-fosfodiesterazy, riociguat, dihydroergotamina, beta-adrenolityki, leki moczopędne, antagoniści wapnia, inhibitory konwertazy angiotensyny, neuroleptyki i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Może również wchodzić w interakcje z alkaloidami sporyszu i sapropteryną. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Mononitem może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia Mononitem, jeśli przyjmują inne leki, oraz unikać spożywania alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Mononit 40 – dawkowanie leku

    Lek Mononit stosuje się w leczeniu dławicy piersiowej. Dawkowanie ustala się indywidualnie, zwykle 1 tabletka 2-3 razy na dobę, maksymalnie 120 mg na dobę. Tabletki należy przyjmować po posiłku, bez rozgryzania, popijając niewielką ilością płynu. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, wstrząs, kardiomiopatię, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, znaczne niedociśnienie, ciężką hipowolemię i ciężką niedokrwistość. Specjalne ostrzeżenia dotyczą m.in. niskiego ciśnienia napełniania komór serca, zwężenia zastawki aortalnej i mitralnej, ortostatycznych zaburzeń krążenia, podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, ciężkich zaburzeń czynności wątroby, jaskry, nadczynności tarczycy i niedoboru G6PD. Interakcje mogą wystąpić z innymi lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne, beta-adrenolitykami, lekami moczopędnymi, antagonistami wapnia, inhibitorami konwertazy angiotensyny, neuroleptykami,…

  • Ilustracja poradnika Mononit 10, 10 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Mononit może być niebezpieczne w pewnych sytuacjach zdrowotnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs, poważne zaburzenia czynności serca, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, niskie ciśnienie tętnicze krwi, ciężką hipowolemię, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężką niedokrwistość. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niepożądanych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Mono Mack Depot – przeciwwskazania

    Mono Mack Depot to lek stosowany w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na substancję czynną, ostra niewydolność krążenia, wstrząs kardiogenny, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, jednoczesne stosowanie leków na zaburzenia erekcji, uraz głowy, krwawienie wewnątrzczaszkowe, znaczna niedokrwistość oraz jednoczesne stosowanie riocyguatu. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach oraz istniejących schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Mono Mack Depot – interakcje z lekami i alkoholem

    Mono Mack Depot, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami rozszerzającymi naczynia, przeciwnadciśnieniowymi, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami na zaburzenia erekcji i dihydroergotaminą. Może również wchodzić w interakcje z riocyguatem oraz alkoholem, co może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 4 mg – przeciwwskazania

    Lek Molsidomina WZF jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej oraz niewydolności wieńcowej. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ostra niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie tętnicze, ciąża, karmienie piersią, jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 oraz stymulatorów rozpuszczalnej cyklazy guanylowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności serca, niskiego ciśnienia tętniczego oraz niewydolności wątroby lub nerek. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do niepożądanych skutków.

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Molsidomina WZF może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak azotany, beta-adrenolityki, antagoniści wapnia, inhibitory PDE5, iloprost, alkaloidy sporyszu i stymulatory sGC. Może również reagować z substancjami takimi jak sacharoza, laktoza i barwniki (E 110, E 124). Alkohol nasila działanie molsydominy, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas przyjmowania leku.

  • Ilustracja poradnika Mono Mack Depot – wskazania – na co działa?

    Lek Mono Mack Depot jest stosowany w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej oraz zapobieganiu jej napadom. Działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co poprawia dostarczanie tlenu do mięśnia sercowego. Zalecana dawka to jedna tabletka (100 mg) raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki, ostrą niewydolność krążenia, wstrząs kardiogenny, niskie ciśnienie, uraz głowy i znaczną niedokrwistość. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia działania obniżającego ciśnienie tętnicze. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zmniejszenie ciśnienia, senność, zawroty głowy i osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 2 mg – przeciwwskazania

    Lek Molsidomina WZF jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej i niewydolności wieńcowej, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ostra niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie tętnicze, ciąża, karmienie piersią, jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 oraz stymulatorów rozpuszczalnej cyklazy guanylowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, a także potencjalne interakcje z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 2 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Molsidomina WZF może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak azotany, beta-adrenolityki, antagoniści wapnia, iloprost, inhibitory PDE5, alkaloidy sporyszu i stymulatory sGC. Lek zawiera sacharozę, laktozę i barwniki, które mogą powodować reakcje alergiczne. Alkohol nasila działanie molsydominy, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza jeśli mają nietolerancję cukrów.

  • Ilustracja poradnika Effox long 50 – przeciwwskazania

    Effox long 50 to lek stosowany w zapobieganiu napadom dławicy piersiowej. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs kardiogenny, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, zaciskające zapalenie osierdzia, tamponada serca, ostra niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie tętnicze, ciężka hipowolemia, ciężka niedokrwistość, jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 oraz riociguatu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma niskie ciśnienie napełniania komór serca, zwężenie zastawek serca, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, niedociśnienie ortostatyczne, chorobę płuc, nadciśnienie płucne, chorobę niedokrwienną serca lub nietolerancję laktozy. Effox long 50 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne…

  • Ilustracja poradnika Effox long 50 – interakcje z lekami i alkoholem

    Effox long 50, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami obniżającymi ciśnienie krwi, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, dihydroergotaminą, sapropteryną, inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 oraz riocyguatem. Lek może również wchodzić w interakcje z pokarmem oraz laktozą. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Effox long 50 może nasilać działanie hipotensyjne leku, co może prowadzić do niebezpiecznego obniżenia ciśnienia krwi.

  • Ilustracja poradnika Doxar, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Doxar może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami PDE-5, lekami zmniejszającymi ciśnienie krwi, lekami stosowanymi w leczeniu zakażeń bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych, oraz lekami sympatykomimetycznymi. Może również wchodzić w interakcje z substancjami wpływającymi na metabolizm wątrobowy, takimi jak cymetydyna. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania Doxaru.