Menu

Reakcja nadwrażliwości

Produkty powiązane z reakcja nadwrażliwości
Aliness naturalna witamina E, kapsułki miękkie, 294 mg
Aliness naturalna witamina E, kapsułki miękkie, 294 mg
Iberogast, płyn doustny
Iberogast, płyn doustny
Tokovit E Natural, kapsułki, 250 mg
Tokovit E Natural, kapsułki, 250 mg
Tokovit E, kapsułki miękkie, 200 j.m.
Tokovit E, kapsułki miękkie, 200 j.m.
Vitaminum E, kapsułki
Vitaminum E, kapsułki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Maria Bialik
Maria Bialik
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
  1. Flegamina Classic, 8 mg – wskazania – na co działa?
  2. Flegamina Classic, 8 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Venofer, 20 mg Fe 3+/ml – wskazania – na co działa?
  4. Venofer, 20 mg Fe 3+/ml – przeciwwskazania
  5. Venofer, 20 mg Fe 3+/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Venofer, 20 mg Fe 3+/ml – przedawkowanie leku
  7. Feiba NF – wskazania – na co działa?
  8. Feiba NF – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Feiba NF – przedawkowanie leku
  10. Feiba NF – stosowanie u dzieci
  11. Exacyl, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Exacyl, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Etopiryna, 300 mg + 100 mg + 50 – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Estrofem, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Espumisan, 40 mg – wskazania – na co działa?
  16. Espumisan, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Espumisan, 40 mg – dawkowanie leku
  18. Erythromycinum TZF, 200 mg – stosowanie u dzieci
  19. Ergotaminum Filofarm, 1 mg – dawkowanie leku
  20. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – wskazania – na co działa?
  21. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Encorton, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Ultrapiryna, 325 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Efudix, 50 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic, 8 mg – wskazania – na co działa?

    Flegamina Classic to lek wykrztuśny stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób dróg oddechowych. Zawiera bromoheksyny chlorowodorek, który ułatwia odkrztuszanie i oczyszczanie oskrzeli. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 3 lat, jednak dzieci w wieku 3-6 lat powinny stosować syrop. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz dzieci poniżej 2 lat. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból brzucha, nudności, reakcje nadwrażliwości i ciężkie reakcje skórne. Lek należy stosować po posiłku, w równych odstępach czasu, unikając stosowania bezpośrednio przed snem.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic, 8 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Flegamina Classic może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, reakcje nadwrażliwości, ból głowy, zawroty głowy, skurcz oskrzeli, niestrawność, nadmierne pocenie się, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, obniżenie ciśnienia krwi, reakcje anafilaktyczne i ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Venofer, 20 mg Fe 3+/ml – wskazania – na co działa?

    Venofer to lek stosowany w leczeniu niedoboru żelaza, szczególnie gdy konieczne jest szybkie uzupełnienie tego pierwiastka, a doustne preparaty żelaza są nieskuteczne lub nietolerowane. Lek podawany jest dożylnie i wymaga indywidualnego dostosowania dawki. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, aby omówić przeciwwskazania i środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Venofer, 20 mg Fe 3+/ml – przeciwwskazania

    Venofer to lek stosowany w leczeniu niedoboru żelaza, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku niedokrwistości nie spowodowanej niedoborem żelaza, przeciążenia organizmu żelazem, nadwrażliwości na składniki leku oraz reakcji alergicznych na inne preparaty żelaza. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem historię alergii, obecność tocznia rumieniowatego układowego, reumatoidalnego zapalenia stawów, ciężkiej astmy, wyprysku, zakażeń oraz problemów z wątrobą. Venofer nie powinien być stosowany jednocześnie z doustnymi preparatami żelaza.

  • Ilustracja poradnika Venofer, 20 mg Fe 3+/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Venofer, lek stosowany w leczeniu niedoboru żelaza, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, zwłaszcza doustnymi preparatami żelaza, zmniejszając ich wchłanianie. Nie należy mieszać Venoferu z innymi roztworami do infuzji poza 0,9% roztworem sodu chlorku. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Venofer, 20 mg Fe 3+/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Venofer może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hemosyderoza, reakcje nadwrażliwości i zespół Kounisa. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i monitorowanie stanu pacjenta. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak stosowanie substancji chelatujących żelazo oraz resuscytacja krążeniowo-oddechowa.

  • Ilustracja poradnika Feiba NF – wskazania – na co działa?

    FEIBA NF to lek stosowany w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u pacjentów z hemofilią A i B powikłaną obecnością inhibitorów czynników krzepnięcia oraz u osób z nabytymi inhibitorami czynników VIII, IX i XI. Dawkowanie zależy od ciężkości zaburzenia i wynosi 50-100 jednostek na kg masy ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC) oraz ostrą zakrzepicę lub zator. Najczęstsze działania niepożądane to nadwrażliwość, ból głowy, zawroty głowy, niedociśnienie i wysypka.

  • Ilustracja poradnika Feiba NF – działania niepożądane i skutki uboczne

    FEIBA NF to lek stosowany w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u pacjentów z hemofilią A i B, powikłaną obecnością inhibitorów czynników krzepnięcia. Może powodować działania niepożądane, takie jak nadwrażliwość, ból głowy, zawroty głowy, niedociśnienie, wysypka oraz dodatni wynik przeciwciał przeciwko antygenowi powierzchniowemu wirusa zapalenia wątroby typu B. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane, takie jak rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, wzrost miana inhibitora, udar, zawał serca oraz zatorowość płucna. W przypadku wystąpienia objawów reakcji alergicznej lub zakrzepicy, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Feiba NF – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku FEIBA NF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC), zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego oraz udar. Zalecane dawki leku FEIBA NF zależą od ciężkości zaburzenia krzepnięcia, umiejscowienia i rozległości krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Feiba NF – stosowanie u dzieci

    FEIBA NF może być stosowany u dzieci, ale doświadczenie w stosowaniu tego leku u dzieci poniżej 6 lat jest ograniczone. Potencjalne ryzyka obejmują reakcje nadwrażliwości, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe oraz możliwość przeniesienia czynników zakaźnych. Alternatywne leki bezpieczne dla dzieci to rekombinowany czynnik VIII, rekombinowany czynnik IX oraz emicizumab.

  • Ilustracja poradnika Exacyl, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Exacyl, zawierający kwas traneksamowy, jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów krwawień. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, biegunka, skórne reakcje alergiczne, reakcje nadwrażliwości, drgawki, zaburzenia widzenia, złe samopoczucie z niedociśnieniem tętniczym, zakrzepica żył lub tętnic, wysypka polekowa oraz nagle pojawiające się zaburzenia czynności nerek. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie tętnicze oraz drgawki. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Exacyl, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Podczas stosowania leku Exacyl mogą wystąpić różne działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, biegunka, skórne reakcje alergiczne, drgawki, zaburzenia widzenia, niedociśnienie tętnicze, zakrzepica oraz zaburzenia czynności nerek. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i zgłaszali je swojemu lekarzowi. Regularne monitorowanie i konsultacje z lekarzem mogą pomóc w minimalizowaniu ryzyka i zapewnieniu bezpiecznego stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Etopiryna, 300 mg + 100 mg + 50 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Etopiryna może powodować różne działania niepożądane, w tym małopłytkowość, niedokrwistość, reakcje nadwrażliwości, szumy uszne, niestrawność, zgagę, bóle brzucha, krwawienia z przewodu pokarmowego, uszkodzenie wątroby i nerek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast poinformować lekarza lub farmaceutę. Lek jest przeciwwskazany w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby i nerek.

  • Ilustracja poradnika Estrofem, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Estrofem to lek stosowany w hormonalnej terapii zastępczej, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to depresja, ból głowy, ból brzucha, nudności, kurcze mięśni nóg, ból piersi, obrzęki obwodowe i zwiększenie masy ciała. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia widzenia, zatorowość żylna, zgaga, wymioty, wzdęcia, kamica żółciowa oraz wysypka. Bardzo rzadko mogą pojawić się uogólnione reakcje nadwrażliwości, nieregularne krwawienia, nasilenie migreny, udar mózgu, zawroty głowy, biegunka, wypadanie włosów oraz zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. Ważne jest, aby pacjentki były świadome tych potencjalnych skutków ubocznych i regularnie konsultowały się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Espumisan, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Espumisan to lek zawierający symetykon, stosowany w leczeniu dolegliwości żołądkowo-jelitowych związanych z nadmiernym gromadzeniem się gazów, takich jak wzdęcia. Jest przeznaczony dla dzieci od 6 lat, młodzieży i dorosłych. Lek można stosować również w okresie pooperacyjnym oraz w przygotowaniu do badań diagnostycznych. Espumisan jest bezpieczny do stosowania w okresie ciąży i karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka i wysypka.

  • Ilustracja poradnika Espumisan, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Espumisan to lek stosowany w leczeniu dolegliwości żołądkowo-jelitowych związanych z nadmiernym gromadzeniem się gazów. Może powodować działania niepożądane, takie jak pokrzywka, wysypka, rumień, świąd oraz alergiczne zapalenie skóry. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą oraz zgłosić je do odpowiednich instytucji. Espumisan jest bezpieczny do stosowania w ciąży.

  • Ilustracja poradnika Espumisan, 40 mg – dawkowanie leku

    Espumisan to lek stosowany w leczeniu objawowym dolegliwości żołądkowo-jelitowych związanych z nadmiernym gromadzeniem się gazów. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta i rodzaju dolegliwości. Dzieci od 6 lat, młodzież i dorośli powinni przyjmować 2 kapsułki 3 do 4 razy na dobę. Lek można stosować przed, w trakcie lub po posiłkach, a także przed snem. Espumisan nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat. Lek można stosować w okresie ciąży i karmienia piersią. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 30ºC.

  • Ilustracja poradnika Erythromycinum TZF, 200 mg – stosowanie u dzieci

    Erytromycyna może być stosowana u dzieci, ale z ostrożnością, szczególnie u niemowląt. Alternatywne leki to amoksycylina, azitromycyna i cefaleksyna. Objawy przedawkowania erytromycyny obejmują zaburzenia słuchu oraz objawy żołądkowo-jelitowe. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ergotaminum Filofarm, 1 mg – dawkowanie leku

    Lek Ergotaminum Filofarm stosuje się w zapobieganiu i zwalczaniu migreny oraz bólów klasterowych. Zalecana dawka dla dorosłych to 2-4 tabletki drażowane na dobę, nie więcej niż 8 tabletek tygodniowo. Lek należy przyjmować doustnie, przed posiłkiem. Nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciążę, karmienie piersią oraz niektóre choroby. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i unikanie alkoholu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – wskazania – na co działa?

    Lek ENEMA jest stosowany w leczeniu zaparć, oczyszczaniu jelita przed badaniami diagnostycznymi, przed i po zabiegach operacyjnych, oczyszczaniu jelita ze złogów środka kontrastowego oraz przed i po porodzie. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niedrożność jelit, choroby serca, nadciśnienie, choroby nerek, zapalenie wyrostka robaczkowego, bóle brzucha, nudności, wymioty, dzieci do 3 lat oraz pacjentów odwodnionych. Najczęstsze działania niepożądane to hiperfosfatemia, hipokaliemia, kwasica metaboliczna, podrażnienie błony śluzowej odbytu, dreszcze, pęcherze, kłucie, świąd odbytu, ból, nudności, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, biegunka oraz reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek ENEMA stosowany jest w leczeniu zaparć i oczyszczaniu jelita grubego. Może powodować działania niepożądane, takie jak hiperfosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipernatremia i kwasica metaboliczna. Inne skutki uboczne to podrażnienie błony śluzowej odbytu, nudności, wymioty, bóle brzucha i wzdęcia. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Lek może być stosowany u dzieci powyżej 3 lat tylko po przepisaniu przez lekarza i pod jego nadzorem.

  • Ilustracja poradnika Encorton, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Encorton, zawierający prednizon, jest lekiem stosowanym w leczeniu wielu schorzeń, ale może powodować różnorodne działania niepożądane i skutki uboczne. Najczęstsze działania niepożądane to twardzinowy przełom nerkowy, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, wtórna niedoczynność kory nadnerczy i przysadki, ujawnienie cukrzycy, hirsutyzm, ujemny bilans azotowy, zaburzenia psychiczne, drgawki, zaćma, zespoły zakrzepowo-zatorowe, wrzód trawienny, rozstępy skórne, osłabienie mięśni, spowolnienie tętna oraz reakcje nadwrażliwości. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaćmy, wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego, wrzodu trawiennego, osłabienia mięśni, miopatii steroidowej, utraty masy mięśniowej, osteoporozy, kompresyjnego złamania kręgosłupa, patologicznych złamań kości długich, aseptycznej martwicy głowy kości udowej i ramiennej oraz reakcji nadwrażliwości.…

  • Ilustracja poradnika Ultrapiryna, 325 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ultrapiryna, zawierająca kwas acetylosalicylowy, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to objawy niestrawności, takie jak zgaga, nudności, wymioty i bóle brzucha. Rzadkie działania niepożądane obejmują stany zapalne żołądka i jelit, przemijające zaburzenia czynności wątroby oraz poważne krwawienia. Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, zaburzenia czynności nerek i hipoglikemia. Niektóre działania niepożądane mają nieznaną częstość występowania, takie jak zwiększone ryzyko krwawień, reakcje nadwrażliwości i ból głowy. Ultrapiryna nie powinna być stosowana u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat ze względu na ryzyko zespołu Reye’a.

  • Ilustracja poradnika Efudix, 50 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Efudix to lek stosowany miejscowo w leczeniu rogowacenia słonecznego i starczego, raka podstawnokomórkowego skóry oraz choroby Bowena. Może powodować działania niepożądane, takie jak rumień, pęcherzyki, złuszczanie naskórka i nadżerki. Rzadkie skutki uboczne obejmują biegunki krwotoczne, zapalenie jamy ustnej, reakcje nadwrażliwości, gorączkę i dreszcze. Niektóre działania niepożądane występują z nieznaną częstością, takie jak zaburzenia smaku, ból głowy, zawroty głowy, podrażnienie spojówki, zapalenie rogówki i zwiększone łzawienie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.