Menu

Płytka krwi

Produkty powiązane z płytka krwi
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Acti-Globin, tabletki
Acti-Globin, tabletki
Aliness naturalna witamina E, kapsułki miękkie, 294 mg
Aliness naturalna witamina E, kapsułki miękkie, 294 mg
Alleoptical, krople do oczu, 20 mg/ml
Alleoptical, krople do oczu, 20 mg/ml
Allergo-Comod, krople do oczu, 20 mg/ml
Allergo-Comod, krople do oczu, 20 mg/ml
Allergocrom, krople do oczu, 20 mg/ml
Allergocrom, krople do oczu, 20 mg/ml
Anacard protect, tabletki dojelitowe, 75 mg
Anacard protect, tabletki dojelitowe, 75 mg
Aspirin Cardio, tabletki, 100 mg
Aspirin Cardio, tabletki, 100 mg
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
  1. Lipofundin MCT/LCT 20% – dawkowanie leku
  2. Lipofundin MCT/LCT 10% – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Lipofundin MCT/LCT 10% – przedawkowanie leku
  4. Lincocin, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Lanvis, 40 mg – skład leku
  6. Lanvis, 40 mg – wskazania – na co działa?
  7. Lanvis, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Lanvis, 40 mg – przedawkowanie leku
  9. Ketotifen WZF, 1 mg – wskazania – na co działa?
  10. Ketotifen WZF, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii, 37 MBq- 5500 MBq – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Intralipid 20%, 200 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Imuran, 50 mg – wskazania – na co działa?
  14. Imuran, 50 mg – stosowanie u dzieci
  15. Immunofort – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Imuran, 25 mg – wskazania – na co działa?
  17. Imuran, 25 mg – profil bezpieczenstwa
  18. Hydrochlorothiazidum Polpharma, 12,5 mg – stosowanie w ciąży
  19. Holoxan, 2 g – profil bezpieczenstwa
  20. Holoxan, 2 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Holoxan, 2 g – przedawkowanie leku
  22. Holoxan, 2 g – stosowanie w ciąży
  23. Hiconcil, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Heparinum GSK, 300 j.m./g – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 20% – dawkowanie leku

    Lek Lipofundin MCT/LCT 20% jest stosowany w żywieniu pozajelitowym. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 0,7-1,5 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę, a maksymalna dawka to 2,0 g/kg. Dla dzieci dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g/kg, a maksymalna to 3 g/kg. Szybkość infuzji powinna być możliwie najniższa, a maksymalna szybkość dla dorosłych to 0,15 g/kg/h. Przedawkowanie może prowadzić do hiperlipidemii, kwasicy metabolicznej i zespołu przeciążenia tłuszczami. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić od światła i nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 10% – działania niepożądane i skutki uboczne

    Artykuł omawia działania niepożądane i skutki uboczne leku Lipofundin MCT/LCT 10%. Wśród najczęstszych działań niepożądanych wymienia się reakcje nadwrażliwości, hiperlipidemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, leukopenia i małopłytkowość. Skutki uboczne obejmują gorączkę, utratę apetytu, nudności, wymioty, zawroty głowy i bóle głowy. Zespół przeciążenia tłuszczem to stan, który może wystąpić w wyniku przedawkowania leku lub zaburzonej zdolności organizmu do eliminacji triglicerydów. Objawy tego zespołu obejmują hiperlipidemia, gorączkę, nacieki tłuszczowe, hepatomegalię, splenomegalię, anemię, leukopenię, małopłytkowość, hemolizę, retikulocytozę, odbiegające od normy wyniki badań czynności wątroby i utratę przytomności.

  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 10% – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lipofundin MCT/LCT 10% może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperlipidemia, kwasica metaboliczna oraz zespół przeciążenia tłuszczami. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi od 0,7 do 1,5 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę, a maksymalna dawka to 2,0 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę. W przypadku dzieci maksymalna dawka wynosi 3 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lincocin, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Lincocin, zawierający linkomycynę, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, wysypka, pokrzywka, zakażenie pochwy, świąd, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, zatrzymanie krążenia i oddechu oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lanvis, 40 mg – skład leku

    Lanvis to lek stosowany w leczeniu ostrych białaczek, zawierający tioguaninę jako główny składnik aktywny. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, guma arabska, kwas stearynowy i magnezu stearynian. Każdy ze składników pełni określoną rolę, która jest kluczowa dla skuteczności i bezpieczeństwa leku. Potencjalne skutki uboczne obejmują zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi, uszkodzenie wątroby, nudności, wymioty, biegunkę oraz wrażliwość na światło słoneczne.

  • Ilustracja poradnika Lanvis, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Lanvis to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu ostrych białaczek, takich jak ostra białaczka szpikowa i ostra białaczka limfoblastyczna. Dawkowanie zależy od rodzaju i dawki innych produktów leczniczych cytotoksycznych stosowanych jednocześnie z tioguaniną. Lanvis może powodować różne działania niepożądane, w tym zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi, żółtaczkę, nudności, wymioty, biegunkę i owrzodzenie w jamie ustnej. Podczas stosowania leku należy regularnie wykonywać badania krwi i unikać nadmiernej ekspozycji na słońce.

  • Ilustracja poradnika Lanvis, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lanvis to lek stosowany w leczeniu ostrych białaczek, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi, żółtaczka, uszkodzenie wątroby, nudności, wymioty, martwicze zapalenie jelit oraz wrażliwość na światło. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta i natychmiastowe zgłaszanie wszelkich objawów niepożądanych lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Lanvis, 40 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lanvis, zawierającego tioguaninę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak leukopenia, małopłytkowość, hepatotoksyczność i martwicze zapalenie jelit. Standardowa dawka wynosi od 100 do 200 mg/m2 powierzchni ciała na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest monitorowanie obrazu krwi i wdrożenie leczenia wspomagającego.

  • Ilustracja poradnika Ketotifen WZF, 1 mg – wskazania – na co działa?

    Ketotifen WZF to lek przeciwalergiczny stosowany w zapobieganiu i leczeniu objawów alergicznych, takich jak astma oskrzelowa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i alergiczne zapalenie spojówek. Lek jest dostępny w postaci tabletek i przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 3 roku życia. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i jego wrażliwości na działanie leku. Ketotifen WZF nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na ketotifen, padaczki, stosowania doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. pobudzenie psychoruchowe, drażliwość, bezsenność, nerwowość, zapalenie pęcherza moczowego, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie masy ciała, uspokojenie, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, ciężkie…

  • Ilustracja poradnika Ketotifen WZF, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ketotifen WZF może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym z lekami przeciwcukrzycowymi, rozszerzającymi oskrzela, uspokajającymi, przeciwhistaminowymi i przeciwzakrzepowymi. Może również nasilać działanie alkoholu. Lek można przyjmować z jedzeniem, co nie wpływa na jego biodostępność. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii, 37 MBq- 5500 MBq – działania niepożądane i skutki uboczne

    Jodek sodu Na 131 I POLATOM to lek stosowany w terapii chorób tarczycy, który może powodować różne działania niepożądane i skutki uboczne. Wczesne następstwa obejmują popromienne zapalenie tarczycy, popromienne zapalenie ślinianek, suchość jamy ustnej, nudności, wymioty oraz zwężenie tchawicy. Późne następstwa to m.in. niedoczynność tarczycy, wzrost stężenia hormonów tarczycy we krwi, oftalmopatia tarczycowa, upośledzenie czynności szpiku kostnego oraz upośledzenie płodności. Inne działania niepożądane to uszkodzenie ślinianek, upośledzenie wydzielania łez, zaburzenia czynności przytarczyc oraz zwiększone ryzyko nowotworów.

  • Ilustracja poradnika Intralipid 20%, 200 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Intralipid 20% to emulsja tłuszczowa stosowana w żywieniu pozajelitowym. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, wzrost temperatury ciała, drżenia, dreszcze, uczucie zmęczenia, bóle brzucha, nudności i wymioty. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują reakcje uczuleniowe, zmiany ciśnienia krwi, małopłytkowość, hemolizę, retikulocytozę, priapizm, pokrzywkę i wysypkę skórną. Zespół przedawkowania tłuszczu może wystąpić w wyniku nadmiernej ilości leku i objawia się gorączką, zwiększoną ilością tłuszczu we krwi, komórkach i tkankach oraz śpiączką.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Imuran, zawierający azatioprynę, jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w zapobieganiu odrzutom przeszczepionych narządów oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie skórno-mięśniowe, autoimmunologiczne przewlekłe aktywne zapalenie wątroby, pęcherzyca zwykła, guzkowe zapalenie tętnic, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna i przewlekła samoistna plamica małopłytkowa. Lek jest również stosowany w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Dawkowanie zależy od leczonej choroby i indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Regularne badania krwi są wymagane podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 50 mg – stosowanie u dzieci

    Imuran może być stosowany u dzieci, ale wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania dawki przez lekarza. Potencjalne ryzyka obejmują supresję szpiku kostnego, hepatotoksyczność, reakcje nadwrażliwości oraz zwiększone ryzyko nowotworów. Alternatywne leki, takie jak metotreksat, cyklosporyna i mykofenolan mofetylu, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci w niektórych przypadkach.

  • Ilustracja poradnika Immunofort – działania niepożądane i skutki uboczne

    Immunofort może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje skórne, anafilaktyczne oraz związane z chorobami autoimmunologicznymi. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych zagrożeń i wiedzieli, jak postępować w przypadku ich wystąpienia. Zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa leku.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Imuran, zawierający azatioprynę, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń autoimmunologicznych oraz w celu zapobiegania odrzutom przeszczepionych narządów. Lek ten działa jako immunosupresant, zmniejszając aktywność układu odpornościowego. Wskazania do stosowania obejmują przeszczepienie narządów, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie skórno-mięśniowe, autoimmunologiczne przewlekłe aktywne zapalenie wątroby, pęcherzycę zwykłą, guzkowe zapalenie tętnic, autoimmunologiczną niedokrwistość hemolityczną, przewlekłą samoistną plamicę małopłytkową oraz choroby zapalne jelit, takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 25 mg – profil bezpieczenstwa

    Imuran, zawierający azatioprynę, jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w różnych schorzeniach autoimmunologicznych oraz po przeszczepach narządów. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania tego leku, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Azatiopryna nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów, ale niektóre działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, mogą wpływać na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem. Seniorzy mogą być bardziej podatni na działania niepożądane, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać zmniejszenia dawki i powinni być monitorowani pod kątem działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Hydrochlorothiazidum Polpharma, 12,5 mg – stosowanie w ciąży

    Hydrochlorothiazidum Polpharma nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu i noworodka oraz hamowanie wytwarzania mleka. Bezpieczne alternatywy to metyldopa, labetalol i nifedypina.

  • Ilustracja poradnika Holoxan, 2 g – profil bezpieczenstwa

    Lek Holoxan, zawierający ifosfamid, jest stosowany w leczeniu nowotworów. Stosowanie leku u kobiet karmiących jest przeciwwskazane, ponieważ ifosfamid przenika do mleka matki i może powodować poważne działania niepożądane u dziecka. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jeśli doświadczają objawów toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy. Spożywanie alkoholu może nasilać nudności i wymioty wywołane przez ifosfamid, dlatego pacjenci powinni unikać alkoholu podczas leczenia. U seniorów należy stosować lek z ostrożnością i regularnie monitorować ich stan zdrowia. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby może być konieczne dostosowanie dawki i regularne monitorowanie funkcji tych narządów.

  • Ilustracja poradnika Holoxan, 2 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Holoxan, znany również jako ifosfamid, jest lekiem przeciwnowotworowym, który może wywoływać szereg działań niepożądanych i skutków ubocznych. Najczęstsze z nich to zmniejszenie liczby komórek krwi, uszkodzenie nerek i pęcherza moczowego, neurotoksyczność, uszkodzenie serca, uszkodzenie płuc, uszkodzenie wątroby, łysienie oraz nudności i wymioty. Pacjenci powinni być świadomi tych ryzyk i regularnie monitorowani przez lekarza podczas terapii. W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Holoxan, 2 g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Holoxan może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy, mielosupresja, uszkodzenie nerek oraz zapalenie błony śluzowej. W przypadku podejrzenia przedawkowania, pacjent powinien być ściśle monitorowany, a w razie potrzeby wdrożone odpowiednie środki zaradcze, takie jak hemodializa. Nie ma specyficznego antidotum dla ifosfamidu, dlatego ważne jest szybkie i odpowiednie postępowanie w przypadku przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Holoxan, 2 g – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Holoxan przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych wad wrodzonych, poronień oraz działań niepożądanych u dziecka. Alternatywne leki, takie jak metotreksat, 5-fluorouracyl i winkrystyna, mogą być bezpieczniejsze, ale wymagają dokładnej oceny ryzyka i korzyści przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Hiconcil, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Hiconcil, zawierający amoksycylinę, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak wysypka skórna, nudności i biegunka. Rzadziej mogą wystąpić pleśniawki, problemy z nerkami, drgawki i inne poważne objawy. W przypadku ciężkich działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Hiconcil może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych.

  • Ilustracja poradnika Heparinum GSK, 300 j.m./g – profil bezpieczenstwa

    Heparinum GSK to krem stosowany miejscowo w leczeniu chorób żył powierzchniowych, obrzęków, stłuczeń i krwiaków podskórnych. Kobiety karmiące powinny stosować go ostrożnie, tylko gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Nie ma bezpośrednich interakcji z alkoholem, ale zawiera alkohol benzylowy i cetostearylowy. Seniorzy mogą go stosować z ostrożnością. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mają niskie ryzyko działań niepożądanych, ale zaleca się konsultację z lekarzem.