Menu

Niedokrwistość

Produkty powiązane z niedokrwistość
Ascofer, tabletki, 200 mg
Ascofer, tabletki, 200 mg
LEK-AM Szelazo + SR, kapsułki
LEK-AM Szelazo + SR, kapsułki
ActiFerol Fe, proszek, 7 mg
ActiFerol Fe, proszek, 7 mg
Actiferol Fe, proszek doustny, 15 mg
Actiferol Fe, proszek doustny, 15 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Ascofer Plus, tabletki
Ascofer Plus, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Olimp B12 Max, tabletki, 700 µg
Olimp B12 Max, tabletki, 700 µg
Olimp Chela-Ferr Forte, kapsułki
Olimp Chela-Ferr Forte, kapsułki
Atrodil, aerozol inhalacyjny, roztwór, 20 µg
Atrodil, aerozol inhalacyjny, roztwór, 20 µg
Biofer folic, tabletki
Biofer folic, tabletki
Biovital Zdrowie Plus, płyn
Biovital Zdrowie Plus, płyn
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Maria Bialik
Maria Bialik
Malwina Krause
Malwina Krause
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
  1. Cytosar, 1 g – stosowanie w ciąży
  2. Cytosar, 1 g – stosowanie u dzieci
  3. Cytosar, 500 mg – przeciwwskazania
  4. Cytosar, 500 mg – dawkowanie leku
  5. Cytosar, 500 mg – stosowanie u dzieci
  6. Cymevene, 500 mg – dawkowanie leku
  7. Cytosar, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  8. Cytosar, 100 mg – przeciwwskazania
  9. Cytosar, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Cytosar, 100 mg – dawkowanie leku
  11. Cytosar, 100 mg – stosowanie u dzieci
  12. Cozaar, 50 mg – skład leku
  13. Convulex 300, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Ciprinol, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  15. Ciprinol – przeciwwskazania
  16. Cefobid, 1 g – wskazania – na co działa?
  17. Cefalgin Migraplus, 250 mg + 150 mg + 50 – wskazania – na co działa?
  18. Cefalgin Migraplus, 250 mg + 150 mg + 50 – przeciwwskazania
  19. Ceclor, 125 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Cardioxane, 500 mg – wskazania – na co działa?
  21. Cardioxane, 500 mg – dawkowanie leku
  22. Calciumfolinat-Ebewe – przeciwwskazania
  23. Riluzol PMCS, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cytosar, 1 g – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku CYTOSAR przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest związane z wysokim ryzykiem wad rozwojowych płodu, hematologicznymi i neurologicznymi działaniami niepożądanymi. Alternatywne leki, takie jak hydroksykarbamid, interferon alfa i imatinib, mogą być bezpieczniejsze, ale również wymagają ostrożności i dokładnej oceny ryzyka i korzyści.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 1 g – stosowanie u dzieci

    CYTOSAR jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu białaczek, ale jego stosowanie u dzieci wymaga szczególnej ostrożności. Istnieją poważne zagrożenia związane z jego stosowaniem, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, przewodu pokarmowego, płuc i oka. Alternatywne leki, takie jak metotreksat, winkrystyna i daunorubicyna, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 500 mg – przeciwwskazania

    CYTOSAR to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu białaczek. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku i stosowanie rozpuszczalników z alkoholem benzylowym. Należy zachować ostrożność w przypadku zahamowania czynności szpiku kostnego, uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego, przewodu pokarmowego, płuc, oka, neuropatii, zapalenia trzustki i hiperurykemii. Lek może wchodzić w interakcje z digoksyną, gentamycyną, fluorocytozyną i metotreksatem. Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 500 mg – dawkowanie leku

    CYTOSAR to lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu ostrej białaczki. Dawkowanie leku zależy od schematu leczenia i stanu pacjenta. Lek może być podawany dożylnie lub podskórnie, a jego dawkowanie jest podobne u dorosłych i dzieci. Ważne jest, aby monitorować pacjentów pod kątem działań niepożądanych i dostosowywać leczenie w zależności od wyników badań krwi.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 500 mg – stosowanie u dzieci

    CYTOSAR jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu białaczek, ale jego stosowanie u dzieci wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, uszkodzenia neurologiczne i reakcje alergiczne. Alternatywne leki, takie jak metotreksat, daunorubicyna, asparaginaza i winkrystyna, mogą być stosowane w leczeniu białaczek u dzieci, gdy CYTOSAR jest niewskazany.

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – dawkowanie leku

    Lek Cymevene, zawierający gancyklowir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu chorobom wywoływanym przez wirus cytomegalii (CMV). Dawkowanie zależy od masy ciała, wieku, czynności nerek oraz morfologii krwi pacjenta. Leczenie początkowe to 5 mg/kg mc. co 12 godzin przez 14-21 dni, a leczenie podtrzymujące to 5 mg/kg mc. raz na dobę przez 7 dni w tygodniu lub 6 mg/kg mc. raz na dobę przez 5 dni w tygodniu. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie musi być dostosowane do klirensu kreatyniny. Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem. Najczęstsze działania niepożądane to mała liczba białych krwinek, biegunka,…

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    CYTOSAR to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu białaczek. Kobiety karmiące piersią powinny unikać stosowania leku ze względu na ryzyko działań niepożądanych u niemowląt. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i unikać spożywania alkoholu. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania parametrów zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 100 mg – przeciwwskazania

    Artykuł omawia przeciwwskazania do stosowania leku CYTOSAR, w tym nadwrażliwość na cytarabinę i stosowanie rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy. Opisuje również ostrzeżenia dotyczące zahamowania czynności szpiku, stosowania dużych dawek leku, uszkodzeń oka, neuropatii, uszkodzeń wątroby i nerek, zapalenia trzustki oraz podawania dokanałowego. Wskazuje na interakcje z innymi lekami, takimi jak digoksyna, gentamycyna, fluorocytozyna i metotreksat. Porusza kwestie stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią, zalecając skuteczną antykoncepcję i przerwanie karmienia piersią. Artykuł zawiera również FAQ, słownik pojęć oraz podsumowanie w formie tabeli.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    CYTOSAR, znany również jako cytarabina, jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu różnych typów białaczek. Może powodować różne działania niepożądane, w tym posocznicę, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, biegunki, wymioty, nudności, gorączkę oraz wypadanie włosów. Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, żółtaczka i obrzęk płuc. Przy dużych dawkach mogą wystąpić zaburzenia czynności mózgu i móżdżku, martwicze zapalenie jelit, kardiomiopatia, zespół ostrej niewydolności oddechowej oraz obwodowa neuropatia ruchowa i czuciowa.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek CYTOSAR jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów białaczek. Może być podawany dożylnie, podskórnie lub dokanałowo. Standardowe dawkowanie wynosi 100 mg/m² pc. na dobę w ciągłym wlewie dożylnym lub co 12 godzin. Duże dawki wynoszą od 2 g/m² pc. do 3 g/m² pc. Dawkowanie dokanałowe wynosi od 5 mg/m² do 75 mg/m² pc. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z nadwrażliwością na cytarabinę. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 100 mg – stosowanie u dzieci

    CYTOSAR jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu białaczek, ale jego stosowanie u dzieci wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane. Alternatywne leki, takie jak metotreksat, daunorubicyna i asparaginaza, mogą być stosowane w leczeniu białaczek u dzieci. Ważne jest, aby leczenie było prowadzone przez doświadczonych lekarzy w odpowiednich warunkach.

  • Ilustracja poradnika Cozaar, 50 mg – skład leku

    COZAAR to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej niewydolności serca oraz w ochronie nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2. Głównym składnikiem aktywnym jest losartan potasowy, a w składzie leku znajdują się również substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, skrobia żelowana, magnezu stearynian, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, wosk carnauba i tytanu dwutlenek. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Convulex 300, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Convulex, zawierający kwas walproinowy, jest stosowany w leczeniu padaczki i manii. Może powodować działania niepożądane, takie jak drżenie, nudności, niedokrwistość, trombocytopenia, osłupienie, senność, drgawki, osłabienie słuchu, wymioty, zapalenie jamy ustnej, przerost dziąseł, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, hiperandrogenizm, hiponatremia, uszkodzenie wątroby, zapalenie nerek, niepłodność męska. Skutki uboczne mogą obejmować zmiany w zachowaniu, zmiany skórne, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zmniejszenie liczby krwinek, zmniejszenie aktywności czynników krzepnięcia, zmniejszenie liczby leukocytów, zmniejszenie liczby płytek krwi. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych efektów i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Ciprinol, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Ciprinol, zawierający cyprofloksacynę, jest stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, jednoczesne stosowanie tyzanidyny, problemy z nerkami, padaczkę, problemy ze ścięgnami, tętniak aorty, niedomykalność zastawek serca, choroby tkanki łącznej, cukrzycę, miastenię oraz niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD). Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ciprinol – przeciwwskazania

    Lek Ciprinol, zawierający cyprofloksacynę, nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na cyprofloksacynę, inne chinolony lub składniki leku oraz przez pacjentów przyjmujących tyzanidynę. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak problemy z nerkami, padaczka, problemy ze ścięgnami, tętniak aorty, niedomykalność zastawek serca, cukrzyca, miastenia oraz niedobór G6PD. Ciprinol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antagonistami witaminy K, probenecydem, metoklopramidem, metotreksatem, teofiliną, klozapiną, olanzapiną, ropinirolem, fenytoiną, cyklosporyną oraz lekami wpływającymi na rytm serca.

  • Ilustracja poradnika Cefobid, 1 g – wskazania – na co działa?

    Lek Cefobid, zawierający cefoperazon, jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn stosowanym w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, dróg moczowych, zakażeń wewnątrz jamy brzusznej, posocznicy, zakażeń skóry i tkanki miękkiej oraz stanów zapalnych w obrębie miednicy. Jest również stosowany w zapobieganiu zakażeniom pooperacyjnym. Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, a lek może być podawany domięśniowo lub dożylnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cefoperazon, cefalosporyny i antybiotyki beta-laktamowe. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie stężenia hemoglobiny, neutropenia, małopłytkowość, eozynofilia, zapalenie żył, biegunka, żółtaczka, świąd, pokrzywka i wysypka plamisto-grudkowa.

  • Ilustracja poradnika Cefalgin Migraplus, 250 mg + 150 mg + 50 – wskazania – na co działa?

    Cefalgin Migraplus to lek stosowany w leczeniu migrenowych bólów głowy, bólu zębów, bólu miesiączkowego, nerwobóli oraz gorączki. Zawiera paracetamol, propyfenazon i kofeinę. Dawkowanie dla dorosłych to 1-2 tabletki do 3 razy na dobę. Leku nie należy stosować dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką niewydolność wątroby i nerek, zmiany w obrazie krwi, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, nadciśnienie tętnicze, chorobę wrzodową, ostrą porfirię wątrobową oraz chorobę alkoholową. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia wątroby, nerek, skóry, żołądka, krwi, układu immunologicznego i układu nerwowego.

  • Ilustracja poradnika Cefalgin Migraplus, 250 mg + 150 mg + 50 – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leku Cefalgin Migraplus obejmują nadwrażliwość na jego składniki, ciężką niewydolność wątroby i nerek, zmiany w obrazie krwi obwodowej, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, nadciśnienie tętnicze, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, ostrą porfirię wątrobową oraz chorobę alkoholową. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ceclor, 125 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ceclor to antybiotyk z grupy cefalosporyn, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, upławy, swędzenie pochwy, zawroty głowy i nadpobudliwość. Rzadziej występują poważniejsze reakcje, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit, eozynofilia, trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, neutropenia, żółtaczka cholestatyczna i śródmiąższowe zapalenie nerek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cardioxane, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Cardioxane jest stosowany w celu zapobiegania uszkodzeniom serca u dorosłych pacjentów z rakiem piersi leczonych antracyklinami. Podawany jest w krótkotrwałej infuzji dożylnej na około 30 minut przed podaniem antracyklin. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na deksrazoksan, karmienie piersią oraz stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje hematologiczne i gastroenterologiczne.

  • Ilustracja poradnika Cardioxane, 500 mg – dawkowanie leku

    Lek Cardioxane jest stosowany w celu zapobiegania uszkodzeniom serca u dorosłych pacjentów z rakiem piersi leczonych antracyklinami. Zalecana dawka wynosi 500 mg/m² pc. i jest podawana w krótkotrwałym wlewie dożylnym na około 30 minut przed podaniem antracyklin. Dawkowanie może wymagać dostosowania w przypadku dzieci, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz osób w wieku podeszłym. Lek powinien być rekonstytuowany i rozcieńczony przez przeszkolony personel. Możliwe działania niepożądane to m.in. niedokrwistość, leukopenia, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, osłabienie i łysienie.

  • Ilustracja poradnika Calciumfolinat-Ebewe – przeciwwskazania

    Calciumfolinat-Ebewe jest lekiem stosowanym w celu zmniejszenia toksyczności antagonistów kwasu foliowego oraz w terapii cytotoksycznej z 5-fluorouracylem. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz niedokrwistość złośliwą. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o padaczce, makrocytemii, radioterapii oraz chorobach przewodu pokarmowego. Lek może wchodzić w interakcje z antagonistami kwasu foliowego, lekami przeciwpadaczkowymi, fluorouracylem oraz metotreksatem.

  • Ilustracja poradnika Riluzol PMCS, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Riluzol PMCS, stosowany w leczeniu stwardnienia zanikowego bocznego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to uczucie zmęczenia, nudności i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadziej mogą wystąpić niedokrwistość, reakcje alergiczne i zapalenie trzustki. W rzadkich przypadkach może dojść do śródmiąższowej choroby płuc, ostrej neutropenii i zapalenia wątroby. W przypadku poważnych objawów, takich jak gorączka, żółtaczka czy trudności w oddychaniu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Biseptol może powodować różne działania niepożądane, w tym zmiany skórne, dolegliwości ze strony układu pokarmowego i zwiększone stężenie potasu we krwi. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia układu immunologicznego, żołądka i jelit, skóry, nerek i dróg moczowych oraz metabolizmu i odżywiania. Bardzo rzadko mogą pojawić się zaburzenia krwi, układu immunologicznego, metabolizmu, psychiczne, oka, żołądka i jelit, wątroby, mięśniowo-szkieletowe oraz nerek. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.