Menu

Neuropatia obwodowa

Produkty powiązane z neuropatia obwodowa
ALAnerv On, kapsułki
ALAnerv On, kapsułki
Fosydyna Plus, kapsułki
Fosydyna Plus, kapsułki
Mieloguard, kapsułki
Mieloguard, kapsułki
Solinea Urydynox, kapsułki
Solinea Urydynox, kapsułki
Aflofarm Alfarydyna, kapsułki
Aflofarm Alfarydyna, kapsułki
Alanerv, kapsułki
Alanerv, kapsułki
Altabactin, maść, 250 j.m. + 5 mg/g
Altabactin, maść, 250 j.m. + 5 mg/g
Asmag B6 Max Cardio, tabletki
Asmag B6 Max Cardio, tabletki
AuroDulox, kapsułki dojelitowe twarde, 30 mg
AuroDulox, kapsułki dojelitowe twarde, 30 mg
AuroDulox, kapsułki dojelitowe twarde, 60 mg
AuroDulox, kapsułki dojelitowe twarde, 60 mg
Benfogamma, tabletki drażowane, 50 mg
Benfogamma, tabletki drażowane, 50 mg
Doppelherz Activ Magnez-B6 Forte, tabletki
Doppelherz Activ Magnez-B6 Forte, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Maria Bialik
Maria Bialik
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Furaginum Adamed, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Furaginum Adamed, 50 mg – skład leku
  3. Disulfiram WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?
  4. Desferal – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Cytosar, 500 mg – przeciwwskazania
  6. Cytosar, 500 mg – stosowanie u dzieci
  7. Cytosar, 1 g – przedawkowanie leku
  8. Cordarone, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Condyline, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Condyline, 5 mg/ml – dawkowanie leku
  11. Condyline, 5 mg/ml – przedawkowanie leku
  12. Ciprinol, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Bactrim, (200 mg + 40 mg)/5 m – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci
  16. Szczepionka tężcowa adsorbowana (T), nie mniej niż 40 j.m – przedawkowanie leku
  17. Aclotin, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Erybulina
  19. Oksaliplatyna
  20. Paklitaksel
  21. Miglustat
  22. Iksazomib
  23. Polatuzumab wedotyny
  24. Benfotiamina
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Furaginum Adamed, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Furaginum Adamed jest lekiem stosowanym w leczeniu zakażeń dolnych dróg moczowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, bóle głowy i nadmierne oddawanie gazów. Poważniejsze skutki uboczne obejmują sinicę, neuropatię obwodową i reakcje z nadwrażliwości. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych działań i wiedzieli, jak sobie z nimi radzić.

  • Ilustracja poradnika Furaginum Adamed, 50 mg – skład leku

    Furaginum Adamed to lek stosowany w leczeniu zakażeń dolnych dróg moczowych. Zawiera furazydynę jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak skrobia kukurydziana, sacharoza, krzemu dwutlenek koloidalny i kwas stearynowy. Lek działa bakteriostatycznie, hamując wzrost i rozmnażanie bakterii. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych działań niepożądanych, aby mogli bezpiecznie i skutecznie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Disulfiram WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Disulfiram WZF to lek stosowany pomocniczo w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Blokuje enzym dehydrogenazy aldehydowej, co prowadzi do nagromadzenia aldehydu octowego po spożyciu alkoholu, wywołując objawy zatrucia. Lek jest przeznaczony dla wybranych pacjentów, którzy przestrzegają zakazu spożywania alkoholu. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na disulfiram, stan upojenia alkoholowego, niewydolność serca i zaburzenia psychiczne. Działania niepożądane to m.in. senność, nudności, wymioty i reakcje psychotyczne. Disulfiram WZF może wchodzić w interakcje z innymi lekami, nasilając ich działanie.

  • Ilustracja poradnika Desferal – działania niepożądane i skutki uboczne

    Desferal to lek stosowany w leczeniu nadmiernego gromadzenia żelaza i glinu w organizmie. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból stawów, ból mięśni, reakcje w miejscu podania, ból głowy, nudności, pokrzywkę, opóźnienie wzrostu, zaburzenia w układzie kostnym i gorączkę. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia słuchu, wzroku, ostra biegunka, ból brzucha, zawroty głowy, zbyt szybkie bicie serca, wstrząs, krwawienie, gorączka, ból gardła, wysypka, świąd, pokrzywka, trudności w oddychaniu lub przełykaniu, uczucie ucisku w klatce piersiowej, obrzęk, drgawki, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Regularne badania krwi, moczu oraz kontrola wzroku i słuchu są niezbędne podczas stosowania leku…

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 500 mg – przeciwwskazania

    CYTOSAR to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu białaczek. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku i stosowanie rozpuszczalników z alkoholem benzylowym. Należy zachować ostrożność w przypadku zahamowania czynności szpiku kostnego, uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego, przewodu pokarmowego, płuc, oka, neuropatii, zapalenia trzustki i hiperurykemii. Lek może wchodzić w interakcje z digoksyną, gentamycyną, fluorocytozyną i metotreksatem. Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 500 mg – stosowanie u dzieci

    CYTOSAR jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu białaczek, ale jego stosowanie u dzieci wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, uszkodzenia neurologiczne i reakcje alergiczne. Alternatywne leki, takie jak metotreksat, daunorubicyna, asparaginaza i winkrystyna, mogą być stosowane w leczeniu białaczek u dzieci, gdy CYTOSAR jest niewskazany.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 1 g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku CYTOSAR może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, przewodu pokarmowego, płuc i wątroby. Objawy przedawkowania obejmują drgawki, śpiączkę, owrzodzenia żołądka i jelit, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych oraz reakcje anafilaktyczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na wspomaganiu funkcji życiowych i leczeniu objawów toksycznych, ponieważ nie ma specyficznego antidotum.

  • Ilustracja poradnika Cordarone, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Działania niepożądane leku Cordarone mogą obejmować bradykardię, niedoczynność i nadczynność tarczycy, śródmiąższowe zapalenie płuc, neuropatię obwodową, zapalenie trzustki oraz różne reakcje skórne. Częstość występowania tych działań jest różna, od bardzo częstych do bardzo rzadkich. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Condyline, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Condyline to lek stosowany w leczeniu kłykcin kończystych, zawierający podofilotoksynę. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból, rumień i owrzodzenie powierzchniowe. W przypadku przedawkowania należy natychmiast sprowokować wymioty i przeprowadzić płukanie żołądka. W razie wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Condyline, 5 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Condyline stosuje się miejscowo na kłykciny kończyste 2 razy na dobę przez 3 dni, powtarzając leczenie co tydzień przez maksymalnie 5 tygodni. Należy unikać kontaktu leku ze zdrową skórą i błonami śluzowymi. W przypadku przedawkowania lub przypadkowego połknięcia leku, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leku nie należy stosować w ciąży ani w okresie karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Condyline, 5 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Condyline może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, biegunka, częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze, przyspieszenie oddechu oraz zaburzenia ze strony centralnego układu nerwowego. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać stosowania na rozległe powierzchnie skóry. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki w celu zahamowania wchłaniania leku oraz leczenia objawowego.

  • Ilustracja poradnika Ciprinol, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Ciprinol, zawierającego cyprofloksacynę, może prowadzić do różnych działań niepożądanych. Częste skutki uboczne to nudności, biegunka i wymioty. Niezbyt częste obejmują drgawki i depresję, a rzadkie to ciężkie reakcje alergiczne i zerwanie ścięgna. Bardzo rzadkie działania to zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Biseptol może powodować różne działania niepożądane, w tym zmiany skórne, dolegliwości ze strony układu pokarmowego i zwiększone stężenie potasu we krwi. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia układu immunologicznego, żołądka i jelit, skóry, nerek i dróg moczowych oraz metabolizmu i odżywiania. Bardzo rzadko mogą pojawić się zaburzenia krwi, układu immunologicznego, metabolizmu, psychiczne, oka, żołądka i jelit, wątroby, mięśniowo-szkieletowe oraz nerek. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bactrim, (200 mg + 40 mg)/5 m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Bactrim, zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, jest stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie i zagrażające życiu stany. Najczęstsze skutki uboczne to wysypki skórne, mdłości, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Ciężkie działania niepożądane obejmują rzekomobłoniaste zapalenie jelit, nieprawidłowości w składzie krwi, ciężkie reakcje skórne, reakcje nadwrażliwości oraz nacieki płucne. Rzadkie skutki uboczne to zaburzenia krwi i układu chłonnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i języka, ból żył i zapalenie żył, cholestaza, hipoglikemia, neuropatia, omamy oraz krystaluria. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują agranulocytozę, martwicę wątroby, chorobę posurowiczą, rabdomiolizę, ataksję, śródmiąższowe zapalenie…

  • Ilustracja poradnika Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Carboplatin Pfizer nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku dostatecznych danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki przeciwnowotworowe dla dzieci to cisplatyna, metotreksat i vincristine, które są bezpieczniejsze i lepiej zbadane. Ważne jest monitorowanie dzieci podczas leczenia, aby zapewnić ich bezpieczeństwo i skuteczność terapii.

  • Ilustracja poradnika Szczepionka tężcowa adsorbowana (T), nie mniej niż 40 j.m – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie szczepionki tężcowej adsorbowanej (T) może prowadzić do objawów takich jak miejscowy obrzęk, ból, złe samopoczucie oraz polineuropatia. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ale może wystąpić przy zbyt wielu dawkach w krótkim czasie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i zgłosić działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Aclotin, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Aclotin, zawierający tyklopidynę, stosowany jest w celu zapobiegania tworzeniu się zakrzepów krwi. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak ból głowy i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, po bardzo rzadkie, jak reakcje alergiczne i ciężkie zapalenie wątroby. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Erybulina

    Erybulina to nowoczesny lek przeciwnowotworowy stosowany głównie u dorosłych z zaawansowanym rakiem piersi oraz nieoperacyjnym tłuszczakomięsakiem. Jej działanie opiera się na hamowaniu podziału komórek nowotworowych, co pozwala spowolnić postęp choroby i wydłużyć życie pacjentów. Lek dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań, a terapia odbywa się pod ścisłą kontrolą lekarza specjalisty.

  • Ilustracja poradnika Oksaliplatyna

    Oksaliplatyna to nowoczesna substancja czynna z grupy leków przeciwnowotworowych, stosowana głównie w leczeniu nowotworów jelita grubego. Podawana jest dożylnie, często w połączeniu z innymi lekami, i wykazuje skuteczność zarówno w leczeniu uzupełniającym, jak i w terapii zaawansowanej choroby. Ze względu na specyfikę działania i potencjalne działania niepożądane, jej stosowanie wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego.

  • Ilustracja poradnika Paklitaksel

    Paklitaksel to lek przeciwnowotworowy należący do grupy taksanów, który pomaga w zatrzymaniu wzrostu komórek nowotworowych poprzez stabilizację struktur wewnątrzkomórkowych niezbędnych do podziału komórek. Stosowany jest w leczeniu różnych rodzajów nowotworów, takich jak rak jajnika, rak piersi, niedrobnokomórkowy rak płuca oraz mięsak Kaposiego. Paklitaksel dostępny jest głównie w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji oraz w formie nanocząsteczkowych kompleksów z albuminą, które różnią się właściwościami i sposobem podawania. Ze względu na możliwe działania niepożądane, w tym zahamowanie czynności szpiku kostnego czy neuropatię obwodową, podawanie paklitakselu wymaga ścisłej kontroli lekarskiej i premedykacji, która pomaga zmniejszyć ryzyko reakcji nadwrażliwości. Leczenie paklitakselem wiąże…

  • Ilustracja poradnika Miglustat

    Miglustat to substancja czynna stosowana u dorosłych i dzieci w leczeniu rzadkich chorób metabolicznych, takich jak choroba Gauchera typu I, choroba Niemanna-Picka typu C oraz w połączeniu z innym lekiem w terapii choroby Pompego. Lek ten dostępny jest wyłącznie na receptę i powinien być stosowany pod ścisłą kontrolą lekarza, gdyż jego działanie i bezpieczeństwo zależą od wielu czynników, takich jak wiek, rodzaj choroby czy stan zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Iksazomib

    Iksazomib to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu szpiczaka mnogiego u dorosłych pacjentów. Lek działa w sposób ukierunkowany na komórki nowotworowe, hamując ich rozwój. Dostępny jest wyłącznie w formie kapsułek do stosowania doustnego, a terapia zawsze odbywa się w połączeniu z innymi lekami. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest konsultacja z lekarzem doświadczonym w leczeniu nowotworów krwi.

  • Ilustracja poradnika Polatuzumab wedotyny

    Polatuzumab wedotyny to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych z określonymi postaciami chłoniaka rozlanego z dużych komórek B. Jest podawana dożylnie i działa wybiórczo na komórki nowotworowe, prowadząc do ich zniszczenia. Terapia z użyciem polatuzumabu jest przeznaczona dla osób wymagających skutecznych rozwiązań w leczeniu nowotworów układu chłonnego.

  • Ilustracja poradnika Benfotiamina

    Benfotiamina to nowoczesna, dobrze przyswajalna forma witaminy B1, stosowana przede wszystkim w leczeniu i zapobieganiu niedoborom tej witaminy. Jej zastosowanie znajduje szczególne miejsce w terapii chorób układu nerwowego, zwłaszcza w przypadku polineuropatii cukrzycowej czy powikłań wynikających z przewlekłego alkoholizmu. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące działania, bezpieczeństwa i stosowania benfotiaminy.