Menu

Neuropatia obwodowa

Produkty powiązane z neuropatia obwodowa
ALAnerv On, kapsułki
ALAnerv On, kapsułki
Fosydyna Plus, kapsułki
Fosydyna Plus, kapsułki
Mieloguard, kapsułki
Mieloguard, kapsułki
Solinea Urydynox, kapsułki
Solinea Urydynox, kapsułki
Aflofarm Alfarydyna, kapsułki
Aflofarm Alfarydyna, kapsułki
Alanerv, kapsułki
Alanerv, kapsułki
Altabactin, maść, 250 j.m. + 5 mg/g
Altabactin, maść, 250 j.m. + 5 mg/g
Asmag B6 Max Cardio, tabletki
Asmag B6 Max Cardio, tabletki
AuroDulox, kapsułki dojelitowe twarde, 30 mg
AuroDulox, kapsułki dojelitowe twarde, 30 mg
AuroDulox, kapsułki dojelitowe twarde, 60 mg
AuroDulox, kapsułki dojelitowe twarde, 60 mg
Benfogamma, tabletki drażowane, 50 mg
Benfogamma, tabletki drażowane, 50 mg
Doppelherz Activ Magnez-B6 Forte, tabletki
Doppelherz Activ Magnez-B6 Forte, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Maria Bialik
Maria Bialik
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Asamax 250, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Asamax 500, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Asamax 250, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – skład leku
  5. Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – wskazania – na co działa?
  6. Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – profil bezpieczenstwa
  7. Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – przeciwwskazania
  8. Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – dawkowanie leku
  10. Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – przedawkowanie leku
  11. Amitriptylinum VP, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Simratio 40, 40 mg – przedawkowanie leku
  13. Aldan, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Aldan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Metronidazol Chema, 100 mg/g – przedawkowanie leku
  16. Furaginum Teva, 50 mg – dawkowanie leku
  17. Salofalk, 4 g/60 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Hydroxyurea medac, 500 mg – przeciwwskazania
  19. Hydroxyurea medac, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Hydroxyurea medac, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Hydroxyurea medac, 500 mg – dawkowanie leku
  22. Hydroxyurea medac, 500 mg – skład leku
  23. Zyvoxid, 2 mg/ml – stosowanie u dzieci
  24. Zyvoxid, 600 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Asamax 250, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Asamax to lek zawierający mesalazynę, stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, ból brzucha, biegunka, wzdęcia, nudności, wymioty, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, nadwrażliwość na światło, zmienioną liczbę krwinek, reakcje nadwrażliwości, neuropatię obwodową, alergiczne i zwłóknieniowe reakcje płuc, ostre zapalenie trzustki, zmiany parametrów czynności wątroby, ból mięśni, ból stawów, łysienie, zaburzenia czynności nerek, przemijające zmniejszenie liczby plemników w nasieniu oraz kamienie nerkowe. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Asamax 500, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Asamax to lek stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, ból brzucha, biegunka, wzdęcia, nudności i wymioty. Rzadkie skutki uboczne obejmują zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, reakcje nadwrażliwości, neuropatię obwodową, ostre zapalenie trzustki i łysienie. Bardzo rzadkie działania niepożądane to m.in. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia, eozynofilia, reakcje alergiczne i zwłóknieniowe płuc, zmiana parametrów czynności wątroby, ból mięśni i stawów, zaburzenia czynności nerek oraz przemijające zmniejszenie liczby plemników w nasieniu. Częstość nieznana obejmuje kamienie nerkowe. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i…

  • Ilustracja poradnika Asamax 250, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Asamax to lek stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, neuropatia obwodowa, ostre zapalenie trzustki i kamienie nerkowe. Pacjenci powinni być świadomi tych zagrożeń i zgłaszać niepokojące objawy lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – skład leku

    Milgamma 100 to lek zawierający benfotiaminę i pirydoksyny chlorowodorek, stosowany w leczeniu chorób układu nerwowego wywołanych niedoborem tych witamin. Oprócz składników aktywnych, lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak krzemu dwutlenek, celuloza mikrokrystaliczna i sacharoza. Działania niepożądane są rzadkie i mogą obejmować reakcje nadwrażliwości oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

  • Ilustracja poradnika Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – wskazania – na co działa?

    Milgamma 100 to lek zawierający witaminy B1 i B6, stosowany w leczeniu chorób układu nerwowego wywołanych ich niedoborem. Zazwyczaj przyjmuje się 1 drażetkę 1-3 razy dziennie. Lek nie jest zalecany dla osób z nadwrażliwością na jego składniki oraz z nietolerancją fruktozy. Działania niepożądane są rzadkie i obejmują reakcje nadwrażliwości oraz neuropatie obwodowe.

  • Ilustracja poradnika Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Milgamma 100 to lek zawierający witaminy B1 i B6, stosowany w leczeniu chorób układu nerwowego. Bezpieczeństwo stosowania leku u kobiet karmiących, pacjentów prowadzących pojazdy, spożywających alkohol, seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zostało omówione. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale spożywanie alkoholu może prowadzić do niedoboru witaminy B6. Brak jest specyficznych danych dotyczących stosowania leku u seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – przeciwwskazania

    Milgamma 100 to lek zawierający witaminy B1 i B6, stosowany w leczeniu chorób układu nerwowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak izoniazyd, D-penicylamina, cykloseryna, L-dopa, alkohol, doustne środki antykoncepcyjne oraz 5-fluorouracyl. Podczas ciąży i karmienia piersią należy zachować ostrożność i nie przekraczać zalecanych dziennych dawek witamin B1 i B6. Brak jest danych dotyczących stosowania leku u dzieci i osób starszych.

  • Ilustracja poradnika Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Milgamma 100 to lek zawierający witaminy B1 i B6, stosowany w leczeniu chorób układu nerwowego wywołanych ich niedoborem. Działania niepożądane występują rzadko, ale mogą obejmować reakcje nadwrażliwości, neuropatie obwodowe oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – dawkowanie leku

    Milgamma 100 to lek zawierający witaminy B1 i B6, stosowany w leczeniu chorób układu nerwowego wywołanych ich niedoborem. Zalecana dawka to 1 drażetka 1 do 3 razy dziennie, przyjmowana doustnie z wodą. Po czterech tygodniach leczenia lekarz powinien ocenić konieczność dalszego stosowania leku. Przedawkowanie witaminy B6 może prowadzić do efektów neurotoksycznych, które ustępują po zaprzestaniu stosowania leku. W przypadku pominięcia dawki, nie należy stosować dawki podwójnej. Przerwanie stosowania leku może spowodować nieskuteczność leczenia.

  • Ilustracja poradnika Milgamma 100, 100 mg + 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Milgamma 100, zawierającego witaminy B1 i B6, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki witaminy B6 przekraczające 500 mg na dobę przez ponad dwa miesiące mogą powodować efekty neurotoksyczne i neuropatie obwodowe. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem. Brak jest specyficznej odtrutki, a objawy ustępują po zaprzestaniu stosowania pirydoksyny.

  • Ilustracja poradnika Amitriptylinum VP, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Amitriptylinum VP jest stosowany w leczeniu depresji, bólu neuropatycznego, profilaktyce przewlekłych napięciowych bólów głowy, migreny oraz moczenia nocnego u dzieci. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak senność, drżenie, zawroty głowy, ból głowy, nieregularne bicia serca, suchość w ustach, zaparcia, nudności, nadmierne pocenie się oraz zwiększenie masy ciała. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak rozszerzone źrenice, szybkie lub nieregularne bicie serca, trudności z oddawaniem moczu, suchość jamy ustnej, napady drgawkowe, gorączka, niepokój, splątanie, omamy, niskie ciśnienie krwi, trudności z oddychaniem oraz śpiączka. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do…

  • Ilustracja poradnika Simratio 40, 40 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Simratio, zawierającego symwastatynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bóle mięśni, osłabienie mięśni, problemy z wątrobą, problemy z układem nerwowym oraz reakcje alergiczne. Standardowe dawkowanie wynosi od 10 mg do 80 mg na dobę, a przedawkowanie może wystąpić przy dawkach większych niż zalecane, na przykład 3,6 g. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Aldan, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Aldan, zawierający amlodypinę, stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Może powodować działania niepożądane, takie jak obrzęki, bóle głowy, uczucie znużenia, uczucie kołatania serca, zawroty głowy, nudności, zaczerwienienie twarzy, bóle brzucha i senność. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Ważne jest zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Aldan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Aldan, zawierający amlodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Może powodować działania niepożądane, takie jak obrzęki, bóle głowy, uczucie znużenia, uczucie kołatania serca, zawroty głowy, nudności, zaczerwienienie twarzy, bóle brzucha i senność. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić tachykardia, bradykardia, migotrzepotanie przedsionków, bóle w klatce piersiowej, niedociśnienie, parestezje, drgawki, neuropatia obwodowa, zaparcia, niestrawność, biegunka, wymioty, przerost dziąseł, zapalenie trzustki, bóle stawów, skurcze mięśni, bóle mięśniowe, zaburzenie libido, depresja, nerwowość, zaburzenia snu, mimowolne oddawanie moczu, drżenie ust, ogólne osłabienie, bóle pleców, uderzenia gorąca, złe samopoczucie, wysypki skórne, żółtaczka i zwiększona aktywność enzymów wątrobowych. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań…

  • Ilustracja poradnika Metronidazol Chema, 100 mg/g – przedawkowanie leku

    Metronidazol jest lekiem stosowanym w stomatologii, który wykazuje działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Przedawkowanie tego leku jest rzadkie, ale może prowadzić do objawów takich jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje alergiczne i objawy neurologiczne. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać zalecanych dawek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Furaginum Teva, 50 mg – dawkowanie leku

    Furaginum Teva to lek stosowany w leczeniu niepowikłanych zakażeń dolnych dróg moczowych. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 400 mg na dobę w 4 dawkach podzielonych pierwszego dnia, a następnie 300 mg na dobę w 3 dawkach podzielonych przez 7–10 dni. Dla dzieci (2-14 lat) dawka wynosi 5–7 mg/kg masy ciała na dobę w 2 dawkach podzielonych przez 7–8 dni. Lek należy podawać podczas posiłków, popijając dużą ilością płynów. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na furazydynę, polineuropatię obwodową i ciężką niewydolność nerek. Działania niepożądane mogą obejmować reakcje alergiczne, zaburzenia układu nerwowego i oddechowego.

  • Ilustracja poradnika Salofalk, 4 g/60 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Salofalk to lek stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak wysypka, świąd, ból brzucha, biegunka, zapalenie trzustki, anemia i reakcje alergiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i informowali lekarza o wszelkich niepokojących objawach. Salofalk może również wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyurea medac, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek HYDROXYUREA medac jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, samoistnej nadpłytkowości oraz czerwienicy prawdziwej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na hydroksymocznik, zahamowanie czynności szpiku kostnego, ciążę, karmienie piersią oraz nietolerancję laktozy. Pacjenci powinni zachować ostrożność w przypadku zaburzeń czynności nerek i wątroby, regularnie kontrolować parametry krwi oraz chronić skórę przed słońcem. Hydroksymocznik może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z lekami przeciwnowotworowymi, napromienianiem oraz lekami stosowanymi w leczeniu zakażeń HIV. Pacjenci powinni unikać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje w trakcie leczenia i przez co najmniej sześć miesięcy po jego zakończeniu.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyurea medac, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    HYDROXYUREA medac może wchodzić w interakcje z lekami przeciwnowotworowymi, inhibitorami odwrotnej transkryptazy nukleotydowej oraz szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje. Może również wpływać na stężenie kwasu moczowego i żelaza we krwi. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyurea medac, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek HYDROXYUREA medac stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, samoistnej nadpłytkowości oraz czerwienicy prawdziwej może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to zahamowanie czynności szpiku kostnego, biegunka, zaparcie oraz owrzodzenia skóry. Niezbyt częste działania to niedokrwistość, małopłytkowość, nudności, wymioty, gorączka polekowa oraz rogowacenie skóry promieniste. Rzadkie działania obejmują reakcje alergiczne, wypadanie włosów, ostre reakcje płucne, bolesne oddawanie moczu oraz zaburzenia neurologiczne. Bardzo rzadkie działania to zmiany skórne, zaburzenie czynności nerek oraz przewlekłe reakcje płucne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyurea medac, 500 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku HYDROXYUREA medac, 500 mg, kapsułki, twarde, stosowanego w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, samoistnej nadpłytkowości i czerwienicy prawdziwej. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i liczby krwinek. Ważne jest regularne monitorowanie parametrów krwi, unikanie słońca i stosowanie skutecznej antykoncepcji. Możliwe działania niepożądane obejmują zahamowanie czynności szpiku kostnego, biegunki, zaparcia, owrzodzenia skóry, nudności, wymioty, brak łaknienia, gorączkę polekową, dreszcze, złe samopoczucie, wykwity skórne, rumień twarzy, zaczerwienienie dłoni i stóp, rogowacenie skóry promieniste, raka skóry, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, przejściowe zaburzenie czynności kanalików nerkowych, zapalenie trzustki, hepatotoksyczność, neuropatię obwodową, reakcje alergiczne, wypadanie włosów, ostre reakcje płucne,…

  • Ilustracja poradnika Hydroxyurea medac, 500 mg – skład leku

    HYDROXYUREA medac to lek stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej oraz innych schorzeń hematologicznych. Głównym składnikiem aktywnym jest hydroksymocznik, a lek zawiera również substancje pomocnicze takie jak wapnia cytrynian, cytrynian dwusodowy, magnezu stearynian, laktoza jednowodna, tytanu dwutlenek (E 171) i żelatyna. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych skutków ubocznych, aby mogli bezpiecznie i skutecznie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Zyvoxid, 2 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Zyvoxid, zawierający linezolid, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci to amoksycylina, cefuroksym, klindamycyna i azitromycyna, które są bezpieczne i skuteczne w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Najczęstsze działania niepożądane Zyvoxid to biegunka, nudności, wymioty, ból głowy i kandydoza.

  • Ilustracja poradnika Zyvoxid, 600 mg – stosowanie u dzieci

    Zyvoxid nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Bezpieczne alternatywy to amoksycylina, cefaleksyna, klarytromycyna i azitromycyna. Zyvoxid może powodować poważne działania niepożądane, takie jak zahamowanie czynności szpiku, neuropatia obwodowa i neuropatia nerwu wzrokowego.