Lek Simorion, zawierający symwastatynę, nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, mające problemy z wątrobą, kobiety w ciąży i karmiące piersią. Należy unikać jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami, takimi jak itrakonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV, boceprewir, nefazodon, kobicystat, gemfibrozyl, cyklosporyna, danazol oraz kwas fusydowy. Pacjenci przyjmujący lomitapid nie powinni przekraczać dawki 40 mg. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach i alergiach oraz przeprowadzić badania krwi.
Simorion, zawierający symwastatynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory CYP3A4, cyklosporyna, gemfibrozyl, danazol, amiodaron, werapamil, diltiazem, amlodypina, lomitapid, daptomycyna i tikagrelor. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego i kwasu fusydowego podczas stosowania symwastatyny. Pacjenci powinni zachować ostrożność w spożywaniu alkoholu, aby uniknąć ryzyka uszkodzenia wątroby.
Lek Simorion, zawierający symwastatynę, jest stosowany w celu obniżenia stężenia cholesterolu we krwi. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 10 mg, 20 mg lub 40 mg na dobę, przyjmowana wieczorem. Maksymalna dawka to 80 mg na dobę. Dla dzieci (10-17 lat) dawka początkowa to 10 mg, maksymalnie 40 mg na dobę. Lek należy przyjmować nieprzerwanie do czasu, gdy lekarz zaleci jego odstawienie. Przeciwwskazania obejmują uczulenie, problemy z wątrobą, ciążę, karmienie piersią oraz niektóre leki. Możliwe działania niepożądane to ból mięśni, reakcje nadwrażliwości, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki i ginekomastia.
Duodart to lek stosowany u mężczyzn z powiększonym gruczołem krokowym, który łączy w sobie dutasteryd i tamsulosynę. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, stosowanie przez kobiety, dzieci i młodzież, niskie ciśnienie krwi oraz ciężka choroba wątroby. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć interakcji i działań niepożądanych.
Duodart, lek stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami PDE5, ketokonazolem, werapamilem, diltiazemem, rytonawirem, indynawirem, nefazodonem, cymetydyną, warfaryną, erytromycyną, paroksetyną, terbinafiną i diklofenakiem. Może również powodować reakcje alergiczne u pacjentów uczulonych na żółcień pomarańczową (E110) i lecytynę sojową. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność ze względu na ryzyko nasilenia zawrotów głowy i niedociśnienia.
Pinexet to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych oraz epizodów maniakalnych i depresyjnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, jednoczesnego stosowania niektórych leków, problemów z sercem, niskiego ciśnienia tętniczego krwi, udaru mózgu, problemów z wątrobą, napadów drgawek, cukrzycy, zmniejszonej liczby krwinek białych, otępienia, zakrzepów, zespołu bezdechu sennego, zatrzymania moczu, nadużywania alkoholu lub leków oraz zespołu serotoninowego. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich stosowanych lekach.
Pinexet to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na kwetiapinę oraz jednoczesnego stosowania niektórych leków, takich jak leki stosowane w leczeniu HIV, leki z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak problemy z sercem, niskie ciśnienie, przebyte udary, problemy z wątrobą, napady drgawek, cukrzyca, zmniejszona liczba krwinek białych, otępienie, zakrzepy, zespół bezdechu sennego, zatrzymanie moczu, nadużywanie alkoholu lub leków oraz depresja. Pinexet może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych.
Lek Cidimus, zawierający takrolimus, jest stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na takrolimus lub antybiotyki z grupy makrolidów. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem regularne badania, unikanie leków ziołowych, zaburzenia czynności wątroby, biegunki oraz ograniczenie kontaktu ze słońcem. Lek Cidimus może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, inhibitorami proteazy HIV i HCV, lekami przeciwwymiotnymi, zobojętniającymi sok żołądkowy, przeciwdepresyjnymi oraz ziołowymi.
Ketipinor to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, choroby dwubiegunowej oraz epizodów maniakalnych i depresyjnych. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać, jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub inne składniki leku, przyjmuje niektóre leki (np. stosowane w zakażeniu wirusem HIV, zakażeniach grzybiczych, zakażeniach bakteryjnych, leczeniu depresji), ma problemy sercowe, niskie ciśnienie tętnicze, przebył udar mózgu, ma problemy z wątrobą, padaczkę, cukrzycę, zmniejszoną liczbę białych krwinek, chorobę Parkinsona, otępienie, zakrzepy, zespół bezdechu śródsennego, problemy z opróżnianiem pęcherza, powiększoną prostatę, przeszkodę w jelitach lub historię nadużywania alkoholu lub leków.

