Menu

Małopłytkowość

Produkty powiązane z małopłytkowość
Acti-Globin, tabletki
Acti-Globin, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
FeminaB12, kapsułki
FeminaB12, kapsułki
LEK-AM Szelazo + SR, kapsułki
LEK-AM Szelazo + SR, kapsułki
Zioło-Piast Floradix Witamina B Complex, płyn
Zioło-Piast Floradix Witamina B Complex, płyn
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Biseptol, (200 mg + 40 mg)/5 m – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Biseptol 120, 100 mg + 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Trimesolphar, (80 mg + 16 mg)/ml – stosowanie u dzieci
  4. Trimesolphar, (80 mg + 16 mg)/ml – przeciwwskazania
  5. Biosotal 80, 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Biofuroksym, 1,5 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Atenolol Sanofi 25, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Ascodan – wskazania – na co działa?
  10. Ascodan – przeciwwskazania
  11. Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  12. Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  13. Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  14. Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml
  15. Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  16. Rennie Antacidum, 680 mg + 80 mg – przeciwwskazania
  17. Rennie Antacidum, 680 mg + 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Anapran, 275 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Anapran, 550 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Ampicillin TZF, 2 g – wskazania – na co działa?
  21. Alkeran, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Alkeran, 2 mg – dawkowanie leku
  23. Alkeran, 2 mg – przedawkowanie leku
  24. Alkeran, 2 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Biseptol, (200 mg + 40 mg)/5 m – interakcje z lekami i alkoholem

    Biseptol, zawierający kotrimoksazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami moczopędnymi, przeciwzakrzepowymi, przeciwpadaczkowymi, przeciwcukrzycowymi i innymi. Może również wchodzić w interakcje z glikolem propylenowym i sodem. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność ze względu na zawartość glikolu propylenowego.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 120, 100 mg + 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Biseptol to lek przeciwbakteryjny, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zmiany skórne, dolegliwości ze strony układu pokarmowego i hiperkaliemia. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zakażenia grzybicze. Rzadkie skutki uboczne to m.in. guzkowe zapalenie okołotętnicze, bóle brzucha i nadwrażliwość na światło. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują leukopenię, małopłytkowość, agranulocytozę i inne poważne zaburzenia. Działania niepożądane o nieznanej częstotliwości to zespół Sweeta. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Trimesolphar, (80 mg + 16 mg)/ml – stosowanie u dzieci

    Trimesolphar może być stosowany u dzieci powyżej 6 tygodnia życia, ale istnieją pewne ograniczenia i ryzyka. Alternatywne leki, takie jak amoksycylina, cefaleksyna i azitromycyna, mogą być bezpieczniejsze. Ważne jest monitorowanie stanu zdrowia dziecka i unikanie nadmiernego stosowania antybiotyków.

  • Ilustracja poradnika Trimesolphar, (80 mg + 16 mg)/ml – przeciwwskazania

    Trimesolphar to lek przeciwbakteryjny zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, przeznaczony do podawania dożylnego. Istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, w tym uczulenie na składniki leku, ciężkie uszkodzenie miąższu wątroby, ciężka niewydolność nerek, małopłytkowość, porfiria, stosowanie u niemowląt w pierwszych 6 tygodniach życia oraz leczenie zapalenia gardła wywołanego przez paciorkowce beta-hemolizujące z grupy A. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań i skonsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Biosotal 80, 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Biosotal, zawierający sotalol, stosowany jest w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Może powodować działania niepożądane, takie jak obrzęki, zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy, bezsenność, kurcze mięśni, nudności, wymioty, biegunka, bradykardia, kołatanie serca, depresja, zaburzenia lękowe i duszność. Rzadziej mogą wystąpić małopłytkowość, łysienie, nadpotliwość, gorączka, zaburzenia widzenia i zaburzenia sprawności seksualnej. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą i nie przerywać leczenia bez konsultacji.

  • Ilustracja poradnika Biofuroksym, 1,5 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Biofuroksym to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmiana liczby białych krwinek oraz anemia. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują wysypkę skórną, biegunkę, nudności, ból brzucha, leukopenię, zwiększenie stężenia bilirubiny oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Inne, rzadziej występujące działania niepożądane to zakażenie grzybicze, gorączka, reakcje alergiczne, zapalenie okrężnicy, zapalenie nerek i naczyń krwionośnych, niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość oraz zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej, takiej jak wysypka, obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bellergot to lek stosowany w leczeniu wzmożonej pobudliwości nerwowej towarzyszącej objawom menopauzy oraz migrenowych bólach głowy. Zawiera trzy substancje czynne: fenobarbital, winian ergotaminy i atropinę. Jak każdy lek, Bellergot może wywoływać działania niepożądane, które mogą mieć różne nasilenie i częstość występowania. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, senność, reakcje alergiczne, suchość błon śluzowych nosa i ust, zmniejszenie wydzielania śliny oraz podwyższenie temperatury ciała. Bellergot może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Przedawkowanie Bellergotu może prowadzić do ostrego zatrucia fenobarbitalem, objawiającego się śpiączką, zaburzeniami oddychania, niewydolnością krążeniowo-oddechową, obrzękiem i zapaleniem…

  • Ilustracja poradnika Atenolol Sanofi 25, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Atenolol Sanofi może wywoływać różne działania niepożądane, w tym zwolnienie akcji serca, nasilenie niewydolności serca, zaostrzenie bloku serca, oziębienie kończyn, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i uczucie zmęczenia. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia snu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, plamica, małopłytkowość, zmiany nastroju, suchość oczu, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, wypadanie włosów i impotencja. Bardzo rzadko obserwuje się zwiększone miano przeciwciał przeciwjądrowych. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ascodan – wskazania – na co działa?

    Lek Ascodan, zawierający kwas acetylosalicylowy i kodeinę, jest stosowany w leczeniu różnych dolegliwości bólowych oraz objawów przeziębienia i grypy. Jest skuteczny w leczeniu bólów głowy, mięśni, stawów oraz bólu neuropatycznego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, astmę oskrzelową, chorobę wrzodową, depresję oddechową, ostre upojenie alkoholowe, ciężką niewydolność wątroby, nerek lub serca oraz stosowanie u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ascodan – przeciwwskazania

    Lek Ascodan, zawierający kwas acetylosalicylowy i kodeinę, jest przeciwwskazany w wielu sytuacjach, takich jak uczulenie na składniki leku, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, depresja oddechowa, ostre upojenie alkoholowe, porażenna niedrożność jelit, ciężka niewydolność narządów, szybki metabolizm kodeiny, zaburzenia krzepnięcia krwi, stosowanie inhibitorów MAO, stosowanie u dzieci poniżej 12 lat, urazy głowy oraz ciąża i karmienie piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Karboplatyna jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu zaawansowanego raka jajnika i drobnokomórkowego raka płuca. Kobiety karmiące piersią powinny zaprzestać karmienia podczas leczenia oraz przez co najmniej miesiąc po jego zakończeniu. Lek może powodować nudności, wymioty, zaburzenia widzenia i ototoksyczność, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia. Seniorzy i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby wymagają szczególnej ostrożności i dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Carboplatin Pfizer jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na karboplatynę, ciężkiej niewydolności nerek, ciężkiej mielosupresji, jednoczesnego podania ze szczepionką przeciw żółtej febrze, istotnego klinicznie krwawienia oraz w okresie ciąży i karmienia piersią. Podczas terapii konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi, czynności nerek oraz badania neurologiczne. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wymagać modyfikacji dawki lub zwiększenia częstotliwości monitorowania pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Carboplatin Pfizer to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jajnika i drobnokomórkowego raka płuca. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 400 mg/m² pc. w pojedynczej dawce we wlewie dożylnym trwającym od 15 do 60 minut. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oblicza się według wzoru Calverta. U pacjentów z zaburzeniami czynności szpiku zaleca się redukcję dawki o 25% lub przerwanie leczenia. U pacjentów w podeszłym wieku dawkę dostosowuje się do ogólnego stanu pacjenta. Brak dostatecznych danych dotyczących dawkowania u dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml

    Karboplatyna to lek stosowany w leczeniu nowotworów, w tym zaawansowanego raka jajnika oraz drobnokomórkowego raka płuca. Działa poprzez hamowanie wzrostu komórek nowotworowych. Lek jest podawany dożylnie i wymaga monitorowania parametrów hematologicznych oraz czynności nerek. Może powodować działania niepożądane, takie jak małopłytkowość, neutropenia, wymioty oraz reakcje alergiczne. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku. Stosowanie leku w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu.

  • Ilustracja poradnika Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Carboplatin Pfizer jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jajnika oraz drobnokomórkowego raka płuca. Zalecana dawka wynosi 400 mg/m² powierzchni ciała, podana dożylnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na karboplatynę, ciężką niewydolność nerek, ciężką mielosupresję, ciążę i karmienie piersią. Leczenie powinno być prowadzone pod stałym nadzorem lekarza, z regularnymi badaniami krwi oraz czynności nerek i wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to małopłytkowość, neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, wymioty, nudności, ból i skurcze brzucha, ból, zmniejszenie klirensu kreatyniny, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej we krwi, nieprawidłowe wyniki testu czynności wątroby, zmniejszenie stężenia sodu, potasu, wapnia i…

  • Ilustracja poradnika Rennie Antacidum, 680 mg + 80 mg – przeciwwskazania

    Rennie Antacidum to lek zobojętniający nadmiar kwasu solnego w żołądku, stosowany w leczeniu objawów nadkwaśności. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, hiperkalcemię, kamicę nerkową, ciężką niewydolność nerek oraz hipofosfatemię. Należy zachować ostrożność w przypadku niewydolności nerek, hiperkalcurii oraz długotrwałego stosowania leku w dużych dawkach. Rennie Antacidum może wpływać na wchłanianie innych leków, dlatego należy zachować odpowiednie odstępy czasowe między ich zażywaniem.

  • Ilustracja poradnika Rennie Antacidum, 680 mg + 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rennie Antacidum może wpływać na wchłanianie wielu leków, w tym antybiotyków, glikozydów nasercowych, bisfosfonianów, dolutegrawiru, lewotyroksyny, eltrombopagu, fosforanów, fluorków, preparatów żelaza i diuretyków tiazydowych. Może również wchodzić w interakcje z mlekiem i produktami nabiałowymi, co może prowadzić do hiperkalcemii i kamieni nerkowych. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Anapran, 275 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Anapran może powodować różne działania niepożądane, od łagodnych, takich jak nudności i zgaga, po poważne, jak krwawienie z przewodu pokarmowego i reakcje anafilaktyczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w razie ich wystąpienia. Regularne monitorowanie stanu zdrowia i stosowanie leku zgodnie z zaleceniami może pomóc w minimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Anapran, 550 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Anapran może wiązać się z wystąpieniem różnych działań niepożądanych, takich jak nudności, zgaga, bóle brzucha, a także poważniejsze objawy jak krwawienie z przewodu pokarmowego czy reakcje anafilaktyczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i wiedzieli, jak na nie reagować. W razie wystąpienia niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ampicillin TZF, 2 g – wskazania – na co działa?

    Ampicillin TZF to antybiotyk z grupy penicylin stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia układu moczowego, dróg oddechowych, przewodu pokarmowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wsierdzia oraz w profilaktyce okołoporodowej. Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku oraz masy ciała pacjenta. Lek nie powinien być stosowany u osób uczulonych na ampicylinę lub inne antybiotyki beta-laktamowe oraz u pacjentów z mononukleozą zakaźną lub białaczką limfatyczną. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, problemy żołądkowo-jelitowe, zaburzenia krwi i układu chłonnego, zaburzenia wątroby oraz zaburzenia nerek.

  • Ilustracja poradnika Alkeran, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Alkeran to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak zmniejszenie liczby krwinek, nudności, wymioty, biegunka, owrzodzenie jamy ustnej i wypadanie włosów. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych lub innych poważnych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek może również wpływać na płodność, powodując brak miesiączki u kobiet i brak plemników u mężczyzn.

  • Ilustracja poradnika Alkeran, 2 mg – dawkowanie leku

    Alkeran to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego. Dawkowanie zależy od rodzaju nowotworu i indywidualnych potrzeb pacjenta. Typowy schemat dla dorosłych to 0,15 mg/kg masy ciała na dobę przez 4 dni, powtarzany co sześć tygodni. Lek jest rzadko stosowany u dzieci. Osoby w podeszłym wieku i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą wymagać dostosowania dawki. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, takich jak zahamowanie czynności szpiku kostnego. Ważne jest, aby lek był stosowany pod nadzorem lekarza specjalisty.

  • Ilustracja poradnika Alkeran, 2 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Alkeran może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, biegunka oraz zahamowanie czynności szpiku kostnego. Standardowa dawka wynosi 0,15 mg/kg mc./dobę przez 4 dni, powtarzana co 6 tygodni. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak monitorowanie morfologii krwi i leczenie ogólnie wzmacniające.

  • Ilustracja poradnika Alkeran, 2 mg – stosowanie u dzieci

    Alkeran, zawierający melfalan, jest bardzo rzadko stosowany u dzieci ze względu na brak szczegółowych wytycznych dotyczących dawkowania oraz ryzyko poważnych działań niepożądanych. Bezpieczniejsze alternatywy dla dzieci to metotreksat, winkrystyna i cyklofosfamid, które są często stosowane w leczeniu nowotworów u dzieci i mają lepszy profil bezpieczeństwa.