Encortolon

Lekarz ustala dawkę Encortolonu indywidualnie, biorąc pod uwagę rodzaj choroby i reakcję na leczenie. Po osiągnięciu pożądanych efektów, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki do najniższej efektywnej. Lekarz zaleca przyjmowanie leku zgodnie z rytmem dobowym, zazwyczaj raz dziennie, w godzinach rannych. W niektórych sytuacjach może być konieczne częstsze podawanie leku.

Dorośli zwykle przyjmują od 5 mg do 60 mg na dobę, a maksymalna dawka wynosi 250 mg na dobę. W przypadku zaostrzenia stwardnienia rozsianego, dawka wynosi 200 mg na dobę przez 7 dni, a następnie 80 mg na dobę przez miesiąc. Dzieci zwykle przyjmują od 0,14 mg do 2 mg na kg masy ciała na dobę, podzielone na trzy lub cztery dawki.

Encortolon może powodować różne działania niepożądane, ale nie u każdego pacjenta one występują. Możliwe skutki uboczne to podwyższenie ciśnienia krwi, zmniejszenie wytwarzania moczu, wtórna niedoczynność kory nadnerczy i przysadki, zwiększenie stężenia glukozy we krwi i moczu, zwiększenie masy ciała oraz zwiększone łaknienie.
Inne działania niepożądane to objawy schizofrenii, drgawki, zawroty głowy i bóle głowy, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego, jaskra, wytrzeszcz, owrzodzenie żołądka i jelit, rozstępy skórne, trądzik, utrudnione gojenie ran, nieostre widzenie oraz spowolnienie tętna.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na prednizolon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent ma układowe zakażenia grzybicze,
– jeśli pacjent ma zakażenia okulistyczne – zakażenie Herpes simplex ze względu na ryzyko perforacji rogówki.

Nawet bardzo duże dawki kortykosteroidów nie powodują zwykle objawów ostrego przedawkowania. Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może powodować bardzo liczne zaburzenia,
charakterystyczne dla nadmiernej aktywności hormonów kory nadnerczy, w tym zaburzenia psychiczne, nieprawidłowe odkładanie się tkanki tłuszczowej, retencję płynów, zwiększenie masy ciała, nadmierne owłosienie, trądzik, rozstępy skórne, wzrost ciśnienia krwi, zaburzenia odporności, osteoporozę oraz wrzód trawienny.