Objawy ze strony uszu, nosa i gardła (otolaryngologiczne) stanowią najczęstszą manifestację ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń, występując u około 90-95% wszystkich pacjentów12. Co więcej, u około 63% pacjentów objawy ENT są pierwszymi symptomami choroby, co czyni otolaryngologa często pierwszym specjalistą, do którego zgłasza się pacjent23. Ze względu na przewlekły i często subtelny charakter tych objawów, mogą być one mylone z typowymi infekcjami górnych dróg oddechowych lub przewlekłymi zapaleniami zatok.
Objawy ze strony nosa i zatok przynosowych
Nos i zatoki przynosowe są najczęściej zajętymi strukturami w obrębie górnych dróg oddechowych2. Przewlekłe zapalenie zatok to najczęstszy objaw początkowy GPA, występujący u około 67% pacjentów45. Charakterystyczną cechą tych zapaleń jest brak odpowiedzi na konwencjonalne leczenie antybiotykowe, co powinno nasuwać podejrzenie bardziej złożonej patologii2.
Pacjenci skarżą się na uporczywy katar z ropną lub krwistą wydzieliną oraz uczucie zatkania nosa6. Charakterystyczne są także częste krwawienia z nosa (krwotoki nosowe), które mogą być pierwszym objawem zwracającym uwagę pacjenta78. W jamie nosowej mogą powstawać bolesne owrzodzenia i strupy, a błona śluzowa przybiera charakterystyczny wygląd „brukowy” z licznymi nadżerkami9.
W zaawansowanych przypadkach dochodzi do destrukcji chrząstki nosowej, co może prowadzić do perforacji przegrody nosowej5. Konsekwencją tego procesu jest charakterystyczne zapadnięcie się grzbietu nosa, zwane „nosem siodłowym” (saddle nose deformity)1011. Ta deformacja może być trwała i znacząco wpływać na wygląd oraz funkcje nosa.
Dodatkowo pacjenci często zgłaszają utratę węchu i smaku, co wynika z uszkodzenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłego procesu zapalnego3. Mogą także występować bóle w okolicy twarzy, szczególnie w rzucie zatok szczękowych i czołowych12.
Objawy ze strony uszu
Zajęcie uszu w przebiegu GPA występuje u około 16% pacjentów jako objaw początkowy, ale w całym przebiegu choroby może dotyczyć nawet 65% chorych213. Najczęściej zajęte są ucho środkowe i wyrostek sutkowy, co prowadzi do różnorodnych objawów słuchowych14.
Przewlekłe zapalenie ucha środkowego to jeden z najczęstszych objawów usznych w GPA815. Może ono objawiać się bólami uszu, uczuciem zatkanego ucha oraz wydzieliną z przewodu słuchowego zewnętrznego6. Charakterystyczne jest także niedosłuch, który może mieć charakter przewodzeniowy lub odbiorczy16.
Szczególnie niepokojącym objawem jest nagła utrata słuchu, która może wystąpić jako pierwszy objaw GPA i poprzedzać inne symptomy choroby nawet o kilka miesięcy1617. W badaniach audiologicznych pacjentów z GPA stwierdza się istotnie wyższe progi słuchowe w porównaniu ze zdrowymi osobami, przy czym najczęstszym typem niedosłuchu jest niedosłuch odbiorczy1819.
Pacjenci mogą także skarżyć się na szumy uszne (tinnitus) oraz uczucie pełności w uszach18. W rzadkich przypadkach może dojść do porażenia nerwu twarzowego, jeśli proces zapalny obejmie naczynia zaopatrujące nerw14. Ważne jest, że utrata słuchu może być nieodwracalna, nawet jeśli inne objawy choroby ustąpią pod wpływem leczenia17.
Objawy ze strony gardła i krtani
Objawy ze strony gardła i krtani występują u około 6% pacjentów jako manifestacja początkowa GPA2. Jednym z najczęstszych objawów jest chrapliwość głosu, która może wynikać z zapalenia krtani lub zwężenia podgłośniowego620.
Szczególnie niepokojącym objawem jest stridor – charakterystyczny, wysokiej tonacji dźwięk podczas oddychania, który może wskazywać na zwężenie tchawicy lub obszaru podgłośniowego26. Zwężenie to może być spowodowane obecnością mas ziarniniakowatych w obrębie tchawicy lub krtani5. W skrajnych przypadkach zwężenie może być na tyle nasilone, że zagraża życiu pacjenta i wymaga natychmiastowego leczenia chirurgicznego14.
Pacjenci mogą także skarżyć się na ból gardła, trudności w połykaniu oraz uczucie „kłucia” w gardle. W jamie ustnej mogą powstawać owrzodzenia, szczególnie na podniebieniu i dziąsłach6. Te objawy często są mylone z typowymi infekcjami górnych dróg oddechowych, co może opóźniać właściwą diagnozę.
Charakterystyka przebiegu objawów ENT
Objawy otolaryngologiczne w GPA mają tendencję do przewlekłego, nawracającego przebiegu21. Często pacjenci mają za sobą długą historię leczenia u różnych specjalistów, wielokrotne kuracje antybiotykowe oraz zabiegi chirurgiczne zatok przed postawieniem właściwej diagnozy9. Charakterystyczne jest naprzemienne nasilanie się i łagodzenie objawów, co może mylić zarówno pacjentów, jak i lekarzy.
Ważną cechą objawów ENT w GPA jest ich oporność na standardowe leczenie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne2. Pacjenci często zgłaszają, że pomimo intensywnego leczenia objawy nie ustępują całkowicie lub szybko nawracają po zakończeniu terapii. Ta cecha powinna nasuwać podejrzenie choroby autoimmunologicznej.
Znaczenie diagnostyczne objawów ENT
Ze względu na częstość występowania objawów otolaryngologicznych jako pierwszych symptomów GPA, otolaryngolodzy odgrywają kluczową rolę w wczesnej diagnostyce tej choroby14. Kombinacja przewlekłego zapalenia zatok z krwawieniami z nosa, problemami słuchowymi i brakiem odpowiedzi na standardowe leczenie powinna skłaniać do rozszerzenia diagnostyki w kierunku chorób autoimmunologicznych.
Szczególnie podejrzane jest połączenie nowych objawów usznych lub bólów twarzy z niewyjaśnioną utratą słuchu u zdrowego dorosłego człowieka17. Taka konstelacja objawów powinna nasuwać podejrzenie zapalenia naczyń, takiego jak GPA, i skłaniać do pilnej konsultacji reumatologicznej.
Wpływ na jakość życia
Objawy otolaryngologiczne znacząco wpływają na jakość życia pacjentów z GPA. Przewlekły ból, problemy z oddychaniem przez nos, utrata węchu i smaku oraz problemy słuchowe mogą prowadzić do izolacji społecznej i problemów psychologicznych. Dodatkowo, deformacje anatomiczne, takie jak „nos siodłowy”, mogą wpływać na samoocenę i pewność siebie pacjentów.
Dlatego też leczenie objawów ENT w GPA nie ogranicza się tylko do terapii immunosupresyjnej, ale często wymaga także leczenia objawowego, rehabilitacji słuchu oraz czasami rekonstrukcji chirurgicznej struktur anatomicznych14. Multidyscyplinarne podejście, obejmujące współpracę reumatologa, otolaryngologa, audiologo i czasami chirurga plastycznego, jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnych rezultatów leczenia.













