Ostra faza zapalenia mózgu stanowi krytyczny okres wymagający natychmiastowej i intensywnej opieki medycznej. Większość pacjentów z ciężkim zapaleniem mózgu wymaga leczenia w szpitalu, zwykle na oddziale intensywnej terapii, gdzie mogą otrzymać specjalistyczną opiekę i dodatkowe wsparcie12. Lekarze ściśle monitorują ciśnienie krwi, częstość akcji serca, oddychanie oraz równowagę płynów ustrojowych w celu zapobiegania dalszemu obrzękowi mózgu12.
Celem leczenia w ostrym okresie jest zmniejszenie obrzęku w głowie i zapobieganie innym powikłaniom3. Dostawcy opieki zdrowotnej mogą stosować leki do kontroli zakażenia, drgawek, gorączki lub innych stanów3. W przypadkach, gdy problem wynika z ataku immunologicznego, stosowane jest leczenie mające na celu stłumienie układu odpornościowego3.
Intensywne monitorowanie funkcji życiowych
W ostrym okresie zapalenia mózgu kluczowe jest ciągłe monitorowanie wszystkich funkcji życiowych pacjenta. Obejmuje to ścisłą kontrolę ciśnienia krwi, częstości akcji serca oraz wzorców oddechowych, ponieważ zmiany tych parametrów mogą wskazywać na pogorszenie stanu neurologicznego4. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy wzrostu ciśnienia śródczaszkowego, które mogą objawiać się jako podwyższone ciśnienie krwi, spowolnienie akcji serca, nieregularny oddech oraz zmiany w reakcjach źrenic5.
Regularne sprawdzanie stanu neurologicznego co 1-2 godziny, a w razie potrzeby częściej, jest niezbędne do momentu uzyskania stabilnego stanu6. Ocena obejmuje poziom świadomości, orientację w czasie i miejscu, zdolność wykonywania prostych poleceń oraz sprawdzenie odruchów. Monitorowanie ciśnienia śródczaszkowego może być konieczne w przypadkach, gdy występują kliniczne lub radiologiczne oznaki efektu masy7.
Wsparcie oddechowe i kontrola dróg oddechowych
Pacjenci z ciężkim zapaleniem mózgu często wymagają wsparcia oddechowego, ponieważ zmniejszony przepływ krwi mózgowej może wpływać na ośrodek oddechowy zlokalizowany w pniu mózgu, powodując zaburzenia wzorców oddychania, zatrzymanie CO2 i niedotlenienie8. W przypadkach ciężkich może być konieczne podawanie dodatkowego tlenu lub wsparcie przez respirator910.
Zapewnienie właściwego pozycjonowania pacjenta jest równie ważne – pozycja pionowa w pozycji siedzącej pomaga zmniejszyć ucisk na przeponę i sprzyja odpowiedniej rozprężności płuc, co zapewnia właściwe utlenowanie11. W najcięższych przypadkach może być konieczne użycie respiratora do kontroli oddychania10. Ochrona dróg oddechowych jest szczególnie ważna u pacjentów ze zmiennym stanem psychicznym12.
Kontrola gorączki i stanu zapalnego
Kontrola gorączki stanowi kluczowy element opieki w ostrej fazie zapalenia mózgu. Wysokie temperatury mogą nasilać obrzęk mózgu i pogłębiać uszkodzenie tkanek nerwowych. Stosuje się leki przeciwgorączkowe, takie jak paracetamol, aby obniżyć temperaturę i zmniejszyć dyskomfort1013. Niesteroidowe leki przeciwzapalne są zazwyczaj unikane ze względu na ryzyko powikłań krwotocznych13.
Leczenie przeciwzapalne może obejmować podawanie kortykosteroidów, które pomagają zmniejszyć obrzęk i ciśnienie wewnątrzczaszkowe910. Zarówno wirusowe, jak i autoimmunologiczne zapalenie mózgu powodują stan zapalny lub obrzęk mózgu, który wywiera ciśnienie na mózg, dlatego steroidy pomagają zmniejszyć obrzęk i ciśnienie mózgowe9.
Zapobieganie i leczenie drgawek
Drgawki stanowią częste powikłanie zapalenia mózgu i wymagają natychmiastowego leczenia. W ostrej fazie stosuje się leki przeciwpadaczkowe w celu zapobiegania lub zatrzymania drgawek910. Pacjenci z zapaleniem mózgu mogą doświadczać drgawek z powodu nieskutecznej perfuzji tkanek mózgowych, obrzęku mózgu i niedokrwienia mózgu14.
Środki ostrożności przeciwpadaczkowe są wskazane dla wszystkich pacjentów z zapaleniem mózgu12. Drgawki należy leczyć zgodnie ze standardowymi protokołami, często stosując lorazepam w dawce 0,1 mg/kg podawany dożylnie12. Jeśli pacjent jest narażony na drgawki, należy wdrożyć środki zapewniające bezpieczne otoczenie, wyściełać barierki łóżka oraz edukowac pacjenta i rodzinę w zakresie objawów drgawek i środków ostrożności15.
Zarządzanie płynami i równowagą elektrolitową
Właściwe zarządzanie płynami jest kluczowe w ostrej fazie zapalenia mózgu. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie, szczególnie u pacjentów z wysoką gorączką, wymiotami lub biegunką, ale jednocześnie unikać nadmiernego nawadniania, które może nasilić obrzęk mózgu16. Płyny podawane dożylnie pomagają zapewnić właściwe nawodnienie i poziom niezbędnych minerałów59.
Ocena stanu płynowego i równowagi elektrolitowej jest niezbędna, ponieważ zaburzenia mogą przyczyniać się do pogorszenia encefalopatii17. Należy zwracać uwagę na oznaki odwodnienia lub przeciążenia płynami17. Dokładne prowadzenie bilansu płynów, w tym pomiar i rejestrowanie spożycia i wydalania, jest kluczowe dla monitorowania stanu pacjenta18.
Leczenie farmakologiczne w ostrej fazie
W ostrej fazie zapalenia mózgu kluczowe jest szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia farmakologicznego. Celem leczenia u pacjentów w stanie ostrym jest podanie pierwszej dawki lub dawek acyklowiru, z lub bez antybiotyków czy steroidów, tak szybko jak to możliwe12. Standard leczenia ostrego bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych przewiduje rozpoczęcie terapii w ciągu 30 minut od przybycia do szpitala19.
Empiryczne leczenie zapalenia mózgu wywołanego wirusem opryszczki pospolitej i wirusem ospy wietrznej u dorosłych obejmuje acyklowir w dawce 10 mg/kg (wlewany przez 1 godzinę) co 8 godzin przez 14-21 dni20. W przypadkach, gdy problem wynika z ataku autoimmunologicznego, stosowane jest leczenie immunomodulujące mające na celu zatrzymanie ataku immunologicznego i złagodzenie stanu zapalnego mózgu21.
Wsparcie żywieniowe w ostrej fazie
W ostrej fazie zapalenia mózgu pacjenci często nie są w stanie normalnie się odżywiać z powodu zaburzeń świadomości, problemów z połykaniem lub wymiotów. Ciężkie zapalenie mózgu może powodować utratę przytomności, co wymaga żywienia dojelitowego przez sondę w celu wsparcia odżywiania, gdy pacjent nie jest przytomny9. W niektórych przypadkach może być konieczne zastosowanie sondy do karmienia22.
Utrzymanie odpowiedniego odżywiania jest kluczowe dla procesu zdrowienia i wsparcia układu odpornościowego. Należy zapewnić małe, częste posiłki lub uzupełnić posiłki żywieniem przez sondę nosowo-żołądkową lub żywieniem pozajelitowym18. Współpraca z dietetykiem jest niezbędna do zapewnienia pacjentowi odpowiedniego wsparcia żywieniowego, szczególnie w przypadkach encefalopatii wątrobowej, gdzie mogą być konieczne modyfikacje diety, takie jak ograniczenie białka15.













