Współczesne podejście do leczenia zakażenia rotawirusem wykracza poza podstawowe nawadnianie i obejmuje szereg terapii wspomagających, które mogą znacząco poprawić przebieg choroby. Badania kliniczne wykazały skuteczność różnych interwencji uzupełniających, które mogą być stosowane jako dodatek do standardowej terapii rehydratacyjnej12.
Probiotyki w leczeniu rotawirusa
Probiotyki stanowią jedną z najlepiej przebadanych terapii wspomagających w leczeniu rotawirusowego zapalenia żołądka i jelit. Badania kontrolowane z randomizacją, w tym te specyficznie oceniające skuteczność przeciwko rotawirusowi, wykazały, że probiotyki mogą być skuteczne w leczeniu ostrego zapalenia żołądka i jelit1. Mechanizm działania probiotyków obejmuje modulację odpowiedzi immunologicznej przeciwko obcym antygenom oraz wpływ na równowagę mikroflory jelitowej2.
Szczególnie skuteczne okazały się określone szczepy probiotyków. Lactobacillus rhamnosus GG (LGG) jest szczepem gram-dodatnim, który promuje odpowiedzi immunologiczne i wpływa na mikroflorę jelitową poprzez wytwarzanie biofilmu mechanicznie chroniącego błonę śluzową3. Dodatkowo produkuje różne rozpuszczalne czynniki korzystne dla jelit, wzmacniając przeżywalność krypt jelitowych i zmniejszając apoptozę nabłonka jelitowego3.
Saccharomyces cerevisiae var. boulardii to jedyne drożdże stosowane w praktyce klinicznej, zalecane do zapobiegania biegunce związanej z antybiotykami oraz w ostrym zapaleniu żołądka i jelit u dzieci jako terapia uzupełniająca4. Analiza 19 badań wykazała statystycznie istotny efekt przeciwwirusowy probiotyków, prowadzący do skrócenia czasu trwania biegunki u dzieci z rotawirusowym zapaleniem jelit5.
Suplementacja cynkiem
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) i UNICEF zalecają stosowanie roztworu do rehydratacji doustnej o niskiej osmolarności oraz suplementację cynkiem jako dwutorowe leczenie ostrej biegunki7. Cynk jest niezbędnym składnikiem odżywczym, który ulega wyczerpaniu podczas biegunki, a jego uzupełnienie pomaga w przywróceniu właściwej równowagi elektrolitowej8.
Wytyczne WHO zalecają przyjmowanie cynku doustnie w dawce 10 mg dziennie przez 10-14 dni u dzieci do 6. miesiąca życia oraz 20 mg dziennie przez 10-14 dni u starszych dzieci przy wszystkich epizodach biegunki9. Badania wskazują, że suplementacja cynkiem może być skuteczna w kontrolowaniu biegunki i skracaniu czasu trwania objawów10.
Leki przeciwwymiotne
Ondansetron, antagonista receptorów 5-hydroksytryptaminy-3 serotoninowych, może być podawany w nagłych przypadkach, gdy wymioty uniemożliwiają terapię rehydratacyjną doustną2. Ten lek, pierwotnie opracowany do kontrolowania wymiotów wywołanych chemioterapią, okazał się bezpieczny i skuteczny w leczeniu wymiotów związanych z zapaleniem żołądka i jelit10.
Leki przeciwwymiotne mogą być rozważane u dzieci powyżej 6. miesiąca życia w celu kontrolowania wymiotów11. Ich zastosowanie może znacząco poprawić tolerancję nawadniania doustnego i zmniejszyć konieczność hospitalizacji. Jednak stosowanie przeciwwymiotnych u bardzo małych dzieci wymaga szczególnej ostrożności i nadzoru medycznego12.
Nitazoksanid jako terapia przeciwwirusowa
Nitazoksanid, związek nitrotiazolo-benzamidowy znany ze swojej aktywności w leczeniu jelitowych infekcji pierwotniakowych i helmintycznych, wykazał również obiecujące wyniki w leczeniu ciężkich przypadków rotawirusowego zapalenia żołądka i jelit2. Ten szerokospektrowy lek przeciwwirusowy został przebadany w badaniach klinicznych wykazujących skuteczność w leczeniu pacjentów z ciężką biegunką spowodowaną rotawirusem13.
W małym badaniu obejmującym 38 pacjentów w wieku od 5 miesięcy do 7 lat nitazoksanid wykazał zdolność do zmniejszania biegunki i zapalenia żołądka i jelit wywołanych rotawirusem14. Lek ten jest czasami przepisywany przez lekarzy w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością, chociaż dowody na jego skuteczność są ograniczone15.
Inne metody wspomagające
Badania wykazały również potencjalną skuteczność innych terapii uzupełniających. Racekadryl (acetorfan), lek antysekrecyjny, który hamuje jelitową enkefalinazę bez spowalniania transportu jelitowego, wykazał skuteczność w zmniejszaniu wydalania stolca i skracaniu czasu trwania biegunki w infekcjach rotawirusowych2.
Interesujące są również badania nad ludzką immunoglobuliną podawaną doustnie. W prospektywnym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu, dzieci otrzymujące jednorazową dawkę 300 mg/kg masy ciała ludzkiej immunoglobuliny surowiczej wykazały statystycznie istotną poprawę stanu klinicznego i wzorca stolca w porównaniu z grupą kontrolną16. Całkowity czas trwania biegunki wywołanej rotawirusem wynosił 76 godzin w grupie leczonej w porównaniu z 131 godzinami w grupie kontrolnej16.













