Trzepotanie przedsionków stanowi drugą najczęstszą arytmię serca po migotaniu przedsionków, jednak jego epidemiologia jest mniej poznana w porównaniu z migotaniem przedsionków1. Pomimo że schorzenie to jest relatywnie rzadsze od migotania przedsionków, stanowi istotny problem zdrowia publicznego, szczególnie w populacji osób starszych.
Częstość występowania w populacji
Według badań populacyjnych, ogólna częstość występowania trzepotania przedsionków wynosi 88 przypadków na 100 000 osobo-lat2. Dane z różnych źródeł wskazują na nieco odmienne wartości – niektóre badania podają częstość występowania na poziomie około 36 przypadków na 100 000 osób na świecie3. Szacuje się, że w Stanach Zjednoczonych każdego roku diagnozuje się około 200 000 nowych przypadków trzepotania przedsionków45.
Trzepotanie przedsionków stanowi około 10% wszystkich przypadków nadkomorowych tachykardii hospitalizowanych w amerykańskich szpitalach, podczas gdy migotanie przedsionków odpowiada za 77% takich przypadków5. Jest to arytmia dziesięć razy rzadsza niż migotanie przedsionków6.
Zróżnicowanie ze względu na wiek
Wiek stanowi najważniejszy czynnik ryzyka rozwoju trzepotania przedsionków. Częstość występowania dramatycznie wzrasta wraz z wiekiem – od zaledwie 5 przypadków na 100 000 osób w wieku 50 lat do aż 587 przypadków na 100 000 u osób powyżej 80. roku życia2. Mediana wieku w momencie diagnozy wynosi 62-72 lata3, przy czym średni wiek pacjentów w niektórych badaniach wynosił 64 lata5.
Wraz ze starzeniem się społeczeństwa, częstość występowania trzepotania przedsionków systematycznie wzrasta6. W populacji osób w wieku 80 lat i więcej częstość może sięgać nawet 8%7. Szczegółowe dane dotyczące różnic wiekowych w występowaniu trzepotania przedsionków zostały omówione w Zobacz więcej: Rozkład wiekowy trzepotania przedsionków – szczegółowe dane.
Różnice między płciami
Trzepotanie przedsionków wyraźnie częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. Mężczyźni są dotknięci tym schorzeniem 2,5 raza częściej258. W niektórych badaniach odsetek mężczyzn wśród pacjentów z trzepotaniem przedsionków sięga nawet 75-80%56.
Różnice w częstości występowania między płciami mogą być związane z odmiennymi czynnikami ryzyka oraz różnicami hormonalnymi. Analiza szczegółowych danych dotyczących różnic między płciami została przedstawiona w Zobacz więcej: Różnice między płciami w występowaniu trzepotania przedsionków.
Czynniki ryzyka i choroby współistniejące
Trzepotanie przedsionków rzadko występuje u osób z prawidłową anatomią serca i zwykle rozwija się w obecności schorzeń współistniejących1. Najważniejszymi czynnikami ryzyka są niewydolność serca, która zwiększa ryzyko rozwoju trzepotania przedsionków 3,5-krotnie, oraz przewlekła obturacyjna choroba płuc, zwiększająca ryzyko 1,9-krotnie2.
Wśród pacjentów z trzepotaniem przedsionków, 16% przypadków można przypisać niewydolności serca, a 12% przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc2. Inne istotne czynniki ryzyka to nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, nadużywanie alkoholu oraz palenie tytoniu19.
Dane regionalne i globalne
Obciążenie trzepotaniem przedsionków różni się znacząco między regionami świata. W krajach o wysokich dochodach częstość występowania jest proporcjonalnie wyższa niż w krajach o niskich dochodach10. Stany Zjednoczone mają największą pulę pacjentów z trzepotaniem przedsionków i reprezentują największy rynek dla jego leczenia11.
W Iranie, według danych z 2021 roku, standaryzowany wiekowy wskaźnik zapadalności na migotanie/trzepotanie przedsionków wynosił 40,6 na 100 000 populacji12. Prognozy wskazują na dalszy wzrost liczby przypadków – szacuje się, że do 2050 roku liczba pacjentów z migotaniem/trzepotaniem przedsionków w Iranie wzrośnie do 1,1 miliona13.
Perspektywy na przyszłość
Oczekuje się, że częstość występowania trzepotania przedsionków będzie systematycznie wzrastać w nadchodzących dekadach. Główne rynki trzepotania przedsionków mają wykazywać wzrost na poziomie 4,56% rocznie w latach 2025-203511. Wzrost ten wynika głównie ze starzenia się populacji, lepszej diagnostyki oraz zwiększającej się częstości występowania czynników ryzyka, takich jak otyłość i choroby sercowo-naczyniowe.
Rosnące obciążenie trzepotaniem przedsionków stanowi istotne wyzwanie dla systemów opieki zdrowotnej na całym świecie, wymagające opracowania skutecznych strategii prewencji i leczenia tego schorzenia.













