Trudności w uczeniu się to szerokie pojęcie obejmujące różne specyficzne zaburzenia, z których każde charakteryzuje się unikalnymi objawami1. Zrozumienie specyficznych objawów poszczególnych rodzajów trudności jest kluczowe dla właściwej diagnozy i dobrania odpowiedniego wsparcia.
Dysleksja – zaburzenia czytania
Dysleksja jest najczęstszym rodzajem trudności w uczeniu się, dotykającym około 80% osób z zaburzeniami uczenia się23. Wpływa na 20% populacji, dotykając równie często mężczyzn i kobiety2.
Objawy dysleksji u dzieci
Dzieci z dysleksjązmagają się z czytaniem4. Mogą mieszać litery, pisać je odwrotnie i błędnie literować słowa, w rezultacie czego mogą unikać czytania4. Dodatkowo borykają się z trudnościami w rozumieniu i płynności czytania4.
Gdy dziecko rozpoczyna naukę szkolną, objawy dysleksji mogą stać się bardziej widoczne i obejmują czytanie znacznie poniżej oczekiwanego poziomu dla wieku5. Dzieci mogą mieć problemy z przetwarzaniem i rozumieniem tego, co słyszą, trudności ze znalezieniem właściwego słowa lub formułowaniem odpowiedzi na pytania5.
Charakterystyczne objawy to również problemy z zapamiętywaniem sekwencji rzeczy, trudności z dostrzeganiem podobieństw i różnic w literach i słowach oraz niemożność wypowiadania nieznanego słowa5. Dzieci mogą mieć trudności z pisownią i spędzać niezwykle długi czas na wykonywaniu zadań związanych z czytaniem lub pisaniem5.
Objawy dysleksji u nastolatków i dorosłych
U nastolatków i dorosłych objawy dysleksji są bardzo podobne do tych u dzieci6. Obejmują trudności z czytaniem, w tym czytaniem na głos, powolne i pracochłonne czytanie i pisanie oraz problemy z pisownią6. Osoby dorosłe mogą unikać aktywności związanych z czytaniem, mieć problemy z wymową nazw lub słów, a także z przypominaniem sobie słów6.
Dysgrafia – zaburzenia pisania
Dysgrafia to specyficzne zaburzenie uczenia się, które wpływa na zdolność pisania8. Może powodować trudności we wszystkich aspektach pisania i motoryki małej, takich jak pisownia, odstępy między słowami i ich wielkość, czytelność oraz posługiwanie się przyborami do pisania8.
Charakterystyczne objawy dysgrafii
Dysgrafia ogólnie występuje u dzieci poniżej 15. roku życia, ale to specyficzne zaburzenie uczenia się może być również obecne u dorosłych7. Dzieci z dysgrafią mają problemy z pisaniem i mogą dziwnie trzymać długopis oraz garbić się podczas pisania4.
Dodatkowo mogą mieć trudności z formowaniem liter i nie są w stanie pisać przez dłuższe okresy4. Wreszcie, osoby te mogą mieć trudności z włożeniem dużo przemyśleń w swoje pisanie – mogą gapić się na pusty papier, nie wiedząc, jak zacząć, i wybuchnąć płaczem4.
Dysgrafia charakteryzuje się zniekształconym i niepoprawnym charakterem pisma oraz problemami z umiejętnościami motoryki małej9. Objawy obejmują problemy z nauką wiązania butów, zapinania kurtki, czytelnego pisania oraz unikania kolorowania lub innych aktywności związanych z motoryką małą, które większość dzieci lubi9.
Dyskalkulia – zaburzenia matematyczne
Dyskalkulia to zaburzenie uczenia się, które wpływa na zdolność wykonywania obliczeń matematycznych10. Objawy tego zaburzenia zwykle pojawiają się w dzieciństwie, ale dorośli mogą mieć dyskalkulię, nie wiedząc o tym10.
Objawy dyskalkulii u dzieci
Dzieci z dyskalkulią zmagają się z liczbami11. Mogą mieć trudności z kolejnością liczb, mogą błędnie rozumieć podstawowe koncepcje matematyczne i mogą mieć problem z abstrakcyjnymi pojęciami, takimi jak przedziały czasowe, pomiary, dni tygodnia/miesiące roku11.
Objawy dyskalkulii często zwracają uwagę, gdy dzieci zaczynają szkołę około 6. roku życia10. U tych dzieci objawy obejmują problemy z liczeniem na palcach przy małych liczbach (szczególnie w wieku, w którym wydaje się to niepotrzebne)10.
Dyskalkulia charakteryzuje się problemami z nauką podstaw arytmetycznych, które nie można wyjaśnić niską inteligencją lub nieodpowiednim nauczaniem12. Osoby z dyskalkulią mają trudności z przetwarzaniem informacji numerycznych, uczeniem się faktów arytmetycznych i wykonywaniem dokładnych lub płynnych obliczeń12.
Objawy u nastolatków i dorosłych
Objawy u nastolatków i dorosłych często wyglądają jak problemy z liczeniem wstecz13. Oprócz objawów bezpośrednio związanych ze zdolnością wykonywania obliczeń matematycznych, osoby z dyskalkulią mogą wykazywać objawy emocjonalne w sytuacjach, gdy matematyka jest niezbędna13. Te objawy emocjonalne często obejmują lęk (w tym lęk przed testami) czy nawet panikę13.
Zaburzenie przetwarzania słuchowego (APD)
Zaburzenie przetwarzania słuchowego powoduje trudności w przetwarzaniu dźwięku15. Osoby z tym zaburzeniem mają problemy z rozróżnianiem subtelnych różnic w słowach, co wpływa na rozumienie16.
Objawy mogą obejmować trudności ze słuchaniem lub zwracaniem uwagi na nauczycieli i rówieśników17, problemy z rozumieniem ludzi mówiących w hałaśliwym otoczeniu, denerwowanie się hałaśliwym otoczeniem oraz łatwe rozpraszanie się przez głośne dźwięki18.
Zaburzenie przetwarzania wzrokowego (VPD)
Zaburzenie przetwarzania wzrokowego wpływa na zdolność mózgu do interpretacji informacji wzrokowych16. Osoby z VPD mogą mieć problemy z rozpoznawaniem kształtów, liter lub symboli oraz mogą mieć trudności z zadaniami wymagającymi percepcji wzrokowo-przestrzennej, takimi jak czytanie map czy rozumienie wykresów19.
Niewerbalny zespół trudności w uczeniu się (NVLD)
Niewerbalny zespół trudności w uczeniu się wpływa na umiejętności społeczne i zdolności wzrokowo-przestrzenne16. Osoby z NVLD mogą mieć trudności z rozumieniem sygnałów niewerbalnych, interpretacją mimiki twarzy i rozumieniem relacji przestrzennych19.
Charakterystyczne objawy NVLD
Niemożność odczytywania niewerbalnych sygnałów społecznych, takich jak wyrazy twarzy i mowa ciała20. Trudności z identyfikowaniem i rozumieniem sarkazmu oraz trudności z rozpoznawaniem emocji u innych20 są typowe dla tego zaburzenia.
Osoby z NVLD mogą również mieć trudności z rozumieniem informacji wzrokowych, problemy z rozumieniem relacji przestrzennych i ocenianiem odległości20. Słaba koordynacja fizyczna, trudności z priorytetyzacją informacji oraz słabe umiejętności rozwiązywania problemów również należą do objawów21.
Dyspraksja – zaburzenia koordynacji
Dyspraksja, zwana również apraksją, to stan charakteryzujący się znacznymi trudnościami w wykonywaniu rutynowych zadań wymagających równowagi, kontroli motoryki małej i koordynacji kinestetycznej14. Oznaki zaburzenia we wczesnym dzieciństwie obejmują nieosiągnięcie kamieni milowych rozwoju na czas oraz niezgrabne i nieskoordynowane ruchy14.
Objawy mogą być bardzo różne u różnych osób, ale typowe oznaki dyspraksji to trudności z samoopieką, mową, jazdą na rowerze, zdolnościami edukacyjnymi, pisaniem, pisaniem na klawiaturze lub prowadzeniem samochodu18. Można również zauważyć nietypową postawę ciała lub ruchy18.
Zaburzenia językowe
Zaburzenie językowe rozwojowe (DLD) to zaburzenie mózgowe i rozwojowe, które utrudnia używanie języka i rozumienie języka22. Może powodować trudności akademickie i/lub społeczno-emocjonalne22. DLD może współwystępować z innymi zaburzeniami, takimi jak dysleksja i zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD)22.
Językowe trudności w uczeniu się (LBLD) powodują problemy z czytaniem, pisownią i pisaniem odpowiednią dla wieku22. Większość osób zdiagnozowanych z trudnościami w uczeniu się ma przeciętną lub wyższą inteligencję22. Osoby z LBLD mogą również mieć problemy z mówieniem i słuchaniem22.
Nakładanie się objawów
Ważne jest zrozumienie, że objawy różnych rodzajów trudności w uczeniu się mogą się nakładać1. Jedna osoba może mieć więcej niż jeden rodzaj trudności w uczeniu się, co komplikuje diagnozę i wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego.
Na przykład, dziecko z dysleksją może również mieć problemy z dysgrafią, ponieważ oba zaburzenia wpływają na przetwarzanie językowe. Podobnie, osoby z NVLD mogą również spełniać kryteria diagnostyczne dyskalkulii, dysgrafii lub dyspraksji23.


















