Ciężkie postacie rybiej łuski stanowią grupę rzadkich, ale poważnych schorzeń skórnych, które objawiają się już przy urodzeniu dramatycznymi zmianami wymagającymi natychmiastowej intensywnej opieki medycznej. W przeciwieństwie do łagodniejszych form, te typy ichthyosis mogą być zagrażające życiu12.
Harlequin ichthyosis – najcięższa postać
Harlequin ichthyosis jest najcięższą postacią rybiej łuski. Dzieci urodzone z tym schorzeniem mają płytki twardej, grubej skóry, które pękają i dzielą się. Te płytki w kształcie diamentu mogą naciągać i zniekształcać rysy twarzy dziecka, wpływając na kształt uszu, powiek, nosa i ust. Choroba może również ograniczać ruchy ramion i nóg dziecka oraz ograniczać jedzenie i oddychanie1.
Gdy niemowlę rodzi się z tym schorzeniem, jego ciało jest pokryte płytkami twardej, grubej skóry, które pękają i dzielą się. Napięcie skóry powoduje, że łuski tworzą głębokie pęknięcia (szczeliny). Napięcie naciąga również skórę wokół oczu i ust dziecka, powodując, że powieki i wargi odwracają się na zewnątrz. Naciąga również skórę klatki piersiowej i brzucha dziecka, utrudniając oddychanie i jedzenie3.
Lamellar ichthyosis – błona kolodionowa
Lamellar ichthyosis to rzadkie schorzenie skórne, które pojawia się przy urodzeniu i utrzymuje się przez całe życie. Wiele dzieci z tym schorzeniem rodzi się z przejrzystą, błyszczącą, woskową warstwą skóry zwaną błoną kolodionową. Z tego powodu dzieci te są znane jako „dzieci kolodionowe”. Błona złuszcza się w ciągu pierwszych 2 tygodni życia. Skóra pod błoną jest czerwona i łuszczasta, przypominająca powierzchnię ryby2.
W lamellar ichthyosis zewnętrzna warstwa skóry zwana naskórkiem nie może chronić ciała tak jak zdrowy naskórek. W rezultacie dziecko może mieć problemy zdrowotne takie jak: trudności w karmieniu, utrata płynów (odwodnienie), utrata równowagi minerałów w organizmie (zaburzenia elektrolitowe), problemy z oddychaniem, niestabilna temperatura ciała oraz infekcje skórne lub ogólnoustrojowe2.
Epidermolytic ichthyosis – pęcherze i erozje
Epidermolytic ichthyosis to rzadkie schorzenie skórne dotykające 1 na 100 000 osób. Stan dotyka mężczyzn i kobiety w równym stopniu i zwykle jest widoczny przy urodzeniu lub wkrótce po nim. Skóra wydaje się czerwona i łuszczasta, może mieć poważne pęcherze. W ciągu miesięcy zewnętrzna warstwa skóry zwykle zaczyna się grubieć (hiperkeratoza), podczas gdy powstawanie pęcherzy może stopniowo maleć4.
Niemowlęta urodzone z epidermolytic ichthyosis mają skórę, która jest bardzo delikatna i ma czerwone plamy. Zmiany w niektórych genach, dziedziczone lub sporadyczne, uniemożliwiają skórze prawidłowe funkcjonowanie. W tym schorzeniu dwie najbardziej zewnętrzne warstwy skóry są wadliwe, co prowadzi do problemów z funkcją bariery charakteryzujących się stanem zapalnym, łuszczeniem i hiperkeratozą4.
Objawy w różnych okresach życia
Objawy harlequin ichthyosis zmieniają się z wiekiem i mają tendencję do bycia bardziej nasilonymi u niemowląt. Pierwszym objawem, który ludzie zwykle zauważają, są twarde, grube łuski na całym ciele, włącznie z twarzą. Skóra jest naciągnięta, powodując pękanie i rozdzielanie się łusek5.
Po okresie noworodkowym twarde płytki skórne są zrzucane, a skóra rozwija rozległe łuski i zaczerwienienie. Dzieci z harlequin ichthyosis mogą doświadczać opóźnienia w rozwoju fizycznym, ale ich rozwój umysłowy jest zwykle zgodny z innymi dziećmi w ich wieku67.
Powikłania i problemy towarzyszące
Ciężkie formy rybiej łuski mogą prowadzić do licznych powikłań. Skóra zwykle tworzy ochronną barierę między ciałem a otaczającym środowiskiem. Nieprawidłowości skórne związane z harlequin ichthyosis zakłócają tę barierę, utrudniając dotkniętym niemowlętom kontrolowanie utraty wody, regulację temperatury ciała i walkę z infekcjami8.
Niemowlęta z harlequin ichthyosis często doświadczają nadmiernej utraty płynów (odwodnienia) i rozwijają zagrażające życiu infekcje w pierwszych tygodniach życia. Ponieważ zdolność skóry do funkcjonowania jest zaburzona u dzieci i dorosłych z epidermolytic ichthyosis, może powstać kilka powikłań, w tym infekcja, odwodnienie i nietolerancja ciepła89.
Długoterminowe następstwa
Oprócz problemów skórnych, dzieci mogą rozwinąć sztywne kostki palców i grube palce, co może utrudniać chwytanie przedmiotów. Mogą również mieć sztywne kostki i kolana, utrudniające chodzenie. Dziecko może doświadczać opóźnienia w rozwoju fizycznym i wzroście, ale jego rozwój umysłowy powinien być typowy3.
Mogą również mieć rzadkie lub cienkie włosy w wyniku łusek na skórze głowy, nietypowe rysy twarzy z powodu rozciągniętej skóry, zmniejszony słuch z powodu nagromadzenia łusek w uszach, problemy z ruchem palców z powodu napiętej skóry, grube paznokcie, nawracające infekcje skórne oraz przegrzewanie z powodu łusek, które interferują z poceniem7.
Rokowanie i postępy w leczeniu
Dawniej bardzo rzadko zdarzało się, aby dotknięte niemowlęta przeżyły okres noworodkowy. Jednak dzięki intensywnemu wsparciu medycznemu i lepszemu leczeniu, dzieci z tym zaburzeniem mają teraz lepsze szanse na przeżycie okresu dzieciństwa i wczesnej dorosłości6. Wczesne wprowadzenie doustnych retinoidów może pomóc zwiększyć wskaźnik przeżywalności. W jednym z badań 83% dzieci leczonych doustnymi retinoidami przeżyło10.


















