Badania obrazowe stanowią istotny element diagnostyki raka szyjki macicy, szczególnie w przypadku potwierdzonej obecności komórek nowotworowych. Służą one do określenia stopnia zaawansowania choroby, co jest kluczowe dla planowania odpowiedniego leczenia12.
Tomografia komputerowa (CT)
Tomografia komputerowa to procedura, która łączy specjalny sprzęt rentgenowski z zaawansowanymi komputerami w celu tworzenia wielu obrazów lub zdjęć wnętrza ciała3. Badanie CT ujawnia szczegółowy, trójwymiarowy obraz jamy brzusznej i miednicy4.
Aby wykonać skan CT, należy połknąć lub wstrzyknąć dożylnie środek kontrastowy. Środek kontrastowy pomaga niektórym organom lepiej się wyróżniać na obrazach rentgenowskich1. Badanie to może pomóc sprawdzić, czy nowotwór rozprzestrzenił się poza szyjkę macicy i czy nie ma nowotworowych guzów oraz powiększonych węzłów chłonnych5.
Tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny ocenia wielkość guza i jego rozprzestrzenienie, a tomografia komputerowa z pozytronową tomografią emisyjną lub bez niej służy do oceny inwazji przestrzeni limfatyczno-naczyniowej7. Jeśli stadium jest wyższe niż A2, zazwyczaj wykonuje się CT lub MRI jamy brzusznej i miednicy, aby lepiej określić wielkość guza, zajęcie okołomaciczne, zajęcie pochwy i przerzuty do węzłów chłonnych8.
Rezonans magnetyczny (MRI)
Rezonans magnetyczny to procedura, która wykorzystuje magnes, fale radiowe i komputer do tworzenia obrazów obszarów wewnątrz ciała1. MRI jest używane do określenia, czy rak szyjki macicy zajmuje pęcherz moczowy, odbytnicę lub tkanki sąsiadujące z szyjką macicy4.
Badanie MRI wykorzystuje silne pola magnetyczne i fale radiowe do tworzenia szczegółowych obrazów struktur wewnątrz ciała9. Lekarze używają skanu MRI, aby pomóc w określeniu stadium raka szyjki macicy5. MRI tworzy szczegółowy obraz wnętrza ciała przy użyciu magnesów i fal radiowych6.
Skan MRI może sprawdzić, czy nowotwór się rozprzestrzenił10. To badanie obrazowe jest szczególnie przydatne w ocenie lokalnego zasięgu choroby i może pokazać szczegóły anatomiczne, które są trudne do wizualizacji za pomocą innych metod obrazowania.
Pozytonowa tomografia emisyjna (PET)
Pozytonowa tomografia emisyjna to procedura, w której wstrzykuje się do żyły radioaktywną glukozę. Skaner PET wykonuje zdjęcia miejsc, w których glukoza jest zużywana w organizmie w większym tempie11. Komórki nowotworowe wyglądają jaśniej na obrazach PET, ponieważ są bardziej aktywne i zużywają więcej glukozy niż normalne komórki11.
Skan PET-CT używa radioaktywnego barwnika wstrzykiwanego do ramienia, który pojawi się w obszarach dotkniętych nowotworem12. Możesz mieć skan PET-CT, aby sprawdzić, czy rak szyjki macicy rozprzestrzenił się do węzłów chłonnych5.
Lekarz może zlecić skan PET/CT jako część oceny raka szyjki macicy4. Pozytonowa tomografia emisyjna może być używana do wykrycia raka szyjki macicy, który powrócił lub rozprzestrzenił się na inne narządy lub tkanki14.
Dodatkowe badania obrazowe
Prześwietlenie klatki piersiowej może być wykonane w celu określenia, czy nowotwór rozprzestrzenił się do klatki piersiowej lub płuc11. Jest to stosunkowo proste badanie, które może wykryć przerzuty do płuc, chociaż jest to bardzo mało prawdopodobne, chyba że nowotwور jest bardzo zaawansowany15.
Ultrasonografia to jedna z najczęściej używanych metod diagnostyki w ginekologii16. Chociaż nie jest podstawowym narzędziem diagnostycznym raka szyjki macicy, może być pomocna w ocenie innych struktur miednicy mniejszej i wykryciu ewentualnych powikłań.
Badania obrazowe są również używane do monitorowania odpowiedzi na leczenie i wykrywania ewentualnego wznowy choroby. Mogą one dostarczyć szczegółowy obraz wnętrza ciała, pokazując, czy nowotwór się rozprzestrzenił lub przerzutował do innych narządów lub obszarów ciała17.
Znaczenie staging w planowaniu leczenia
Informacje uzyskane z badań obrazowych są wykorzystywane do określenia stadium nowotworu, co jest kluczowe dla planowania leczenia. Stadium raka szyjki macicy opiera się na wielkości guza, głębokości inwazji, rozprzestrzenieniu na otaczające tkanki i odległych przerzutach7.
System stagingu FIGO 2018 pozwala, gdy jest dostępny, na użycie obrazowania przekrojowego (np. ultrasonografia, CT, MRI, pozytonowa tomografia emisyjna, PET-CT, MRI-PET) oraz wyników patologii chirurgicznej w celu uzupełnienia badań klinicznych we wszystkich stadiach8. To oznacza, że nowoczesne metody obrazowania odgrywają coraz większą rolę w precyzyjnym określaniu stadium choroby.













