Badania obrazowe w diagnostyce raka gruczołów łojowych

Po potwierdzeniu rozpoznania raka gruczołów łojowych konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnostyki obrazowej w celu oceny zaawansowania choroby i wykluczenia przerzutów¹. Rak gruczołów łojowych może rozprzestrzeniać się do regionalnych węzłów chłonnych, a także dawać przerzuty odległe do płuc, mózgu, wątroby i kości¹. Właściwa ocena obrazowa jest kluczowa dla określenia stadium choroby i wyboru optymalnej strategii terapeutycznej.

Pozytonowa tomografia emisyjna (PET-CT)

W New York Eye Cancer Center rutynowo wykonuje się całościową pozytonową tomografię emisyjną z tomografią komputerową (PET-CT) od głowy do stóp w celu określenia stadium zaawansowania¹. Opublikowane serie przypadków wykazały, że występowanie choroby przerzutowej było zależne od wielkości i lokalizacji guza pierwotnego i wystąpiło u nawet 27% pacjentów¹. Miejscowa inwazja guza do węzłów chłonnych, oczodołu lub miejsc przerzutowych była związana ze złym rokowaniem dla przeżycia¹.

Badanie PET wykorzystuje substancję radioaktywną do dostarczania informacji o aktywności potencjalnie nowotworowych komórek². U pacjentów z zespołem Muir-Torre wczesne rozpoznanie głębokich nowotworów przeprowadza się przy użyciu pozytonowej tomografii emisyjnej³. Ta zaawansowana metoda obrazowania pozwala na wykrycie zmian metabolicznych charakterystycznych dla tkanki nowotworowej jeszcze przed pojawieniem się widocznych zmian strukturalnych.

Tomografia komputerowa (CT)

Tomografia komputerowa może być zlecana przez lekarza w celu określenia, czy nowotwór rozprzestrzenił się poza skórę². To specjalistyczne badanie obrazowe wykorzystuje serię zdjęć rentgenowskich do tworzenia szczegółowych obrazów wnętrza ciała². W przypadkach podejrzenia raka gruczołów łojowych w okolicy oka, tomografia komputerowa z kontrastem może wykazać duże, niejednorodnie wzmacniające się zewnątrzgałkowe zmiany miękkotkankowe z kilkoma hiperdensyjnymi ogniskami obejmującymi skórę i tkankę podskórną⁴.

Badania obrazowe nie są zwykle używane do diagnozowania raka gruczołów łojowych, jednak mogą być stosowane do oceny zasięgu nowotworu i określenia, czy rozprzestrzenił się on do innych części ciała⁵. Ultrasonografia może być również wykorzystywana do oceny dotkniętego obszaru oraz określenia wielkości i lokalizacji guza⁵.

Rezonans magnetyczny (MRI)

Rezonans magnetyczny wykonuje się w celu przedoperacyjnej oceny dużych i miejscowo agresywnych guzów w celu wykluczenia zajęcia głębokich tkanek⁶. MRI jest szczególnie przydatny w przypadkach, gdy planowane jest rozległe leczenie chirurgiczne lub gdy istnieje podejrzenie inwazji na struktury głębsze. Badania obrazowe z kontrastem mogą ujawnić charakterystyczne cechy nowotworu i pomóc w planowaniu zabiegu chirurgicznego.

W przypadkach podejrzenia nowotworu złośliwego, na podstawie historii choroby pacjenta, stanu klinicznego oraz wyników tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego oczodołu, nowotwór złośliwy może być wstępnie podejrzewany⁷. Badania obrazowe, takie jak tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny oczodołu, powinny być rutynowo wykonywane, gdy podejrzewa się, że guz jest złośliwy, aby pomóc w diagnostyce i diagnostyce różnicowej raka gruczołów łojowych⁸.

Kryteria wykonywania zaawansowanych badań obrazowych

Zgodnie z literaturą, zaawansowane badania obrazowe przeprowadza się przed radykalną limfadenektomią, gdy limfadenopatia jest wyczuwalna w badaniu fizykalnym, oraz gdy ognisko pierwotne wykazuje agresywne cechy, takie jak inwazja okołonerwowa, słabe zróżnicowanie, inwazja oczodołu lub wielkość 20 mm lub większa⁶. Te kryteria pomagają w identyfikacji pacjentów z wysokim ryzykiem przerzutów, którzy mogą odnieść korzyści z bardziej agresywnego podejścia diagnostycznego.

Rak gruczołów łojowych może rozprzestrzeniać się do regionalnych węzłów chłonnych oraz dawać przerzuty odległe¹. W przypadku raka gruczołów łojowych górnej powieki przerzuty najczęściej występują w węzłach przedusznych i przyuszniczych, które stanowią najczęstsze miejsca przerzutów⁹. Dlatego pacjent powinien zostać skierowany do onkologa w celu odpowiedniej oceny systemowej i obserwacji, nawet po pomyślnym zabiegu chirurgicznym z wolnymi marginesami⁹.

Ograniczenia badań obrazowych

Badania krwi nie są zwykle używane do diagnozowania raka gruczołów łojowych⁵. Jednak mogą być wykorzystywane do oceny ogólnego stanu zdrowia pacjenta i określenia, czy występują jakieś nieprawidłowości we krwi, takie jak zmiany w funkcji wątroby lub nerek⁵. Te badania mogą również pomóc w monitorowaniu odpowiedzi pacjenta na leczenie i wykrywaniu jakichkolwiek oznak nawrotu nowotworu⁵.

Istnieją pewne pytania retoryczne, takie jak „Jaka jest podstawa do zalecania ultrasonografii zamiast tomografii komputerowej, skoro ultrasonografia może przegapić chorobę przerzutową?”, które pokazują konieczność opracowania wytycznych nadzoru dla raka gruczołów łojowych powieki i innych obszarów skóry⁹. To podkreśla potrzebę dalszych badań nad optymalizacją protokołów obrazowania w tej rzadkiej chorobie nowotworowej.