Otoskleroza jest schorzeniem charakteryzującym się nieprawidłowym wzrostem i przebudowywaniem tkanki kostnej w obrębie ucha środkowego, najczęściej w okolicy strzemiączka1. Pomimo intensywnych badań naukowych, dokładne przyczyny powstania tej choroby pozostają niewyjaśnione, choć naukowcy zidentyfikowali szereg czynników, które mogą przyczyniać się do jej rozwoju2.
Genetyczne podstawy otosklerozy
Najważniejszym i najlepiej udokumentowanym czynnikiem etiologicznym otosklerozy jest predyspozycja genetyczna. Badania wskazują, że około 60% przypadków tej choroby ma podłoże dziedziczne34. Schorzenie to wykazuje tendencję do występowania rodzinnie – u ponad połowy pacjentów z otosklerozą stwierdzono występowanie tej choroby w rodzinie15.
Sposób dziedziczenia otosklerozy jest złożony i nie wszyscy nosiciele genu rozwijają objawy choroby3. W większości przypadków stwierdza się autosomalny dominujący typ dziedziczenia z niepełną penetracją (około 40%) i zmienną ekspresją5. Ryzyko rozwoju otosklerozy u dziecka wynosi około 25%, jeśli jedno z rodziców cierpi na tę chorobę, i wzrasta do 50%, gdy oboje rodzice są dotknięci schorzeniem67.
Warto podkreślić, że mimo silnego podłoża genetycznego, większość przypadków otosklerozy nie wykazuje wyraźnego rodzinnego charakteru8. Sugeruje to, że do rozwoju choroby niezbędne jest współdziałanie czynników genetycznych z innymi elementami środowiskowymi lub wewnętrznymi Zobacz więcej: Genetyczne podstawy otosklerozy – dziedziczenie i mutacje genowe.
Czynniki środowiskowe i infekcyjne
Jednym z najczęściej badanych czynników środowiskowych jest związek otosklerozy z infekcją wirusem odry. Badania wykazały obecność RNA wirusa odry w preparatach kostnych pochodzących z podstawy strzemiączka u 59-100% pacjentów z otosklerozą910. Co więcej, wprowadzenie powszechnych szczepień przeciwko odrze doprowadziło do znaczącego zmniejszenia częstości występowania otosklerozy – w Niemczech odnotowano około 25% spadek liczby przypadków wymagających leczenia wśród populacji zaszczepionych9.
Mechanizm działania wirusa odry w patogenezie otosklerozy nie jest w pełni poznany, jednak przypuszcza się, że infekcja może aktywować geny odpowiedzialne za rozwój choroby u osób z genetyczną predyspozycją1112. Wirus odry może zatem pełnić rolę czynnika wyzwalającego proces chorobowy, ale nie jest ani jedyną przyczyną, ani warunkiem koniecznym dla rozwoju otosklerozy13.
Wpływ czynników hormonalnych
Znaczący wpływ na rozwój i przebieg otosklerozy mają czynniki hormonalne, szczególnie związane z płcią żeńską i ciążą. Kobiety są dwukrotnie częściej dotknięte otosklerozą niż mężczyźni15, co sugeruje istotną rolę hormonów płciowych w patogenezie choroby.
Ciąża jest szczególnie ważnym czynnikiem ryzyka – może zarówno przyspieszyć rozwój otosklerozy u predysponowanych kobiet, jak i pogorszyć istniejące już objawy514. Badanie z 2020 roku wykazało, że kobiety z większą liczbą dzieci wymagały operacji strzemiączka w młodszym wieku15. Również menopauza została wskazana jako czynnik mogący powodować lub nasilać objawy otosklerozy14 Zobacz więcej: Wpływ czynników hormonalnych na rozwój otosklerozy.
Inne potencjalne przyczyny
Badania naukowe wskazują na szereg innych czynników, które mogą odgrywać rolę w etiologii otosklerozy. Wśród nich wymienia się zaburzenia autoimmunologiczne, w których system odpornościowy organizmu może mylnie atakować własne tkanki, prowadząc do nieprawidłowego procesu przebudowy kości216.
Niektórzy badacze sugerują również związek z urazami i mikrozłamaniami stresu w tkankach kostnych otaczających ucho wewnętrzne1617. Ponadto, istnieją doniesienia o możliwym wpływie niskiej zawartości fluoru w wodzie pitnej na zwiększone ryzyko rozwoju otosklerozy u osób predysponowanych1318.
Warto również wspomnieć o związku otosklerozy z osteogenesis imperfecta (łamliwością kości), genetycznym zaburzeniem charakteryzującym się nieprawidłową budową kości, które zwiększa ryzyko rozwoju otosklerozy1819.
Mechanizmy molekularne i immunologiczne
Na poziomie molekularnym, rozwój otosklerozy może być związany z zaburzeniem równowagi między trzema różnymi komórkami układu immunologicznego, znanymi jako cytokiny17. Badacze uważają, że właściwa równowaga tych substancji jest niezbędna dla prawidłowego przebudowywania kości, a ich nierównowaga może prowadzić do nieprawidłowej przebudowy charakterystycznej dla otosklerozy17.
Patofizjologia otosklerozy jest wieloczynnikowa i nie do końca poznana, obejmując komponenty genetyczne, wirusowe, zapalne i autoimmunologiczne20. Proces chorobowy przebiega w dwóch fazach: wczesnej/aktywnej (otospongioza) i późnej/nieaktywnej (otoskleroza), przy czym w fazie wczesnej zmiany składają się głównie z histiocytów, osteoblastów i osteocytów20.
Znaczenie czynników etnicznych i demograficznych
Otoskleroza wykazuje wyraźne różnice w częstości występowania w zależności od pochodzenia etnicznego. Schorzenie to najczęściej dotyka osoby rasy kaukaskiej, szczególnie pochodzenia europejskiego17. W Stanach Zjednoczonych około jeden na dziesięciu dorosłych Kaukazów rozwija otosklerozę, przy czym ryzyko u białych kobiet jest dwukrotnie wyższe7.
Warto zauważyć, że otoskleroza jest niezwykle rzadka wśród Afroamerykanów i rdzennych mieszkańców Ameryki2122. Z kolei wśród populacji pochodzenia indyjskiego i etiopskiego stwierdza się wyższą częstość występowania zmian otosklerotycznych – do 25-30% u mieszkańców południowych Indii i aż 60-70% wśród Etiopczyków23.













