Transmisja ospy małpiej między ludźmi stanowi obecnie główny mechanizm rozprzestrzeniania się choroby, zastępując wcześniej dominującą transmisję ze zwierząt na ludzi12. Zrozumienie mechanizmów międzyludzkiej transmisji wirusa MPXV jest kluczowe dla skutecznej prewencji i kontroli ognisk choroby.
Główne drogi transmisji międzyludzkiej
Transmisja między ludźmi następuje przede wszystkim poprzez bliski kontakt z zakaźnymi materiałami ze skóry lub zmian śluzówkowych zainfekowanej osoby oraz kropelkami oddechowymi podczas długotrwałego kontaktu twarzą w twarz3. Wirus może się rozprzestrzeniać przez bezpośredni kontakt z zakaźnymi zmianami skórnymi lub śluzówkowymi oraz kropelkami oddechowymi (prawdopodobnie aerozolami krótkiego zasięgu wymagającymi długotrwałego bliskiego kontaktu)4.
Główne mechanizmy transmisji obejmują:
- Bezpośredni kontakt skóra-do-skóry ze zmianami skórnymi zainfekowanej osoby5
- Kontakt z płynami ustrojowymi lub wydzielinami oddechowymi osoby z ospą małpią5
- Kontakt z zanieczyszczonymi materiałami, takimi jak pościel, ręczniki lub ubrania6
- Transmisja przez kropelki oddechowe podczas długotrwałego kontaktu twarzą w twarz7
Rola kontaktu seksualnego w transmisji
Kontakt seksualny był kluczowym czynnikiem transmisji w ostatnich ogniskach choroby4. Dostępne dowody sugerują, że głównym sposobem transmisji w globalnym ognisku kladu II w 2022 roku był bliski kontakt ze zmianami skórnymi lub śluzówkowymi podczas aktywności seksualnej4.
W 2022 roku przypadki były identyfikowane głównie, ale nie wyłącznie, wśród mężczyzn mających kontakty seksualne z mężczyznami3. Ryzyko zakażenia po narażeniu seksualnym okazało się wysokie3. Podczas globalnego ogniska w 2022 roku transmisja między ludźmi następowała prawie wyłącznie przez kontakt seksualny8.
Wykrywanie wirusa w płynach ustrojowych
Wirus został wykryty w kilku płynach ustrojowych, w tym w nasieniu, płynie nasiennym, krwi, surowicy, osoczu, kale, moczu i ślinie10. Ostatnie analizy wskazują na wysokie stężenia wirusa w płynach ustrojowych, w tym w moczu, ślinie, nasieniu i kale, a także w wymażkach pobranych z gardła i odbytu, co sugeruje, że transmisja seksualna jest głównym czynnikiem przenoszenia11.
U osób z ospą małpią wirus ospy małpiej można znaleźć w płynie nasiennym lub wydzielinach pochwy12. Potrzeba więcej informacji, aby lepiej zrozumieć transmisję przez kontakt z płynami ustrojowymi10. Nie wiadomo jeszcze, czy ospa małpia może się rozprzestrzeniać przez nasienie, płyn pochwowy, mocz lub kał13.
Transmisja przez materiały zanieczyszczone (fomity)
Transmisja przez fomity (zanieczyszczone przedmioty) jest rzadka, ale możliwa10. Wirus może się przenosić przez dotykanie przedmiotów, tkanin lub powierzchni (np. ubrania, pościel, ręczniki) używanych przez osobę z ospą małpią14. Odnotowano niewielką liczbę przypadków pośredniej transmisji wirusa, na przykład przez pościel, ręczniki i zabawki erotyczne, z którymi osoba z ospą małpią miała kontakt12.
Materiały, które mogą być źródłem zakażenia, obejmują:
- Pościel i ręczniki używane przez zainfekowaną osobę
- Ubrania, które miały kontakt ze zmianami skórnymi
- Zabawki erotyczne i inne przedmioty intymne
- Inne materiały zanieczyszczone płynami ustrojowymi
Transmisja drogą oddechową
Transmisja może nastąpić przez kontakt z zakaźnymi cząstkami oddechowymi (np. podczas mówienia, jedzenia i innych aktywności wymagających bliskiej odległości)10. Transmisja drogą powietrzną jest teoretycznym problemem, ale nie zgłoszono potwierdzonych przypadków transmisji drogą powietrzną10.
Wirus może również być obecny w drogach oddechowych, co oznacza, że zakażenia z dróg oddechowych nie można całkowicie wykluczyć12. Chociaż transmisja drogą powietrzną jest możliwa, obecne dane nadal wspierają minimalną rolę rozprzestrzeniania się przez powietrze dla kladu II MPXV2.
Transmisja w okresie presymptomatycznym i bezobjawowym
Pojawiające się dowody wskazują, że zainfekowane osoby mogą przenosić wirus MPXV nawet do czterech dni przed wystąpieniem objawów3. Nowe dane pokazują, że niektóre osoby mogą rozprzestrzeniać ospę małpią na innych od jednego do czterech dni przed wystąpieniem objawów15.
Udokumentowano wydalanie wirusa zdolnego do replikacji w fazie presymptomatycznej, a także transmisję presymptomatyczną10. Obecnie nie ma dowodów sugerujących, że osoby, które nigdy nie mają objawów, mogą rozprzestrzeniać wirusa na kogoś innego16. Nie jest jasne, ile osób dotyczy to podczas trwającego globalnego ogniska, który rozpoczął się w 2022 roku15.
Infekcje bezobjawowe mogą odgrywać rolę w podtrzymywaniu cyrkulacji wirusa, skutkując sporadycznymi przypadkami i skupiskami zachorowań17. Ospa małpia może występować z minimalnymi objawami lub bez objawów, ale nawet osoby bezobjawowe mogą rozprzestrzeniać wirusa przez długotrwały bliski kontakt18.
Transmisja perinatalna
Zgłoszono transmisję okołoporodową10. Ciężarna osoba z ospą małpią może rozprzestrzeniać wirusa na swój płód przez łożysko5. Wirus może również zostać przeniesiony z zakażonego rodzica na dziecko podczas lub po porodzie przez kontakt skóra-do-skóry19.
Transmisja może również nastąpić z łożyska na płód podczas ciąży20. Ciężarna osoba, która zachoruje na ospę małpią, może przenieść wirusa na nienarodzone dziecko21. Ta droga transmisji jest szczególnie istotna ze względu na potencjalnie ciężki przebieg choroby u noworodków i niemowląt.
Czynniki wpływające na skuteczność transmisji
Historycznie szacowano, że wskaźnik reprodukcji podstawowej (R0) wynosi 0,8 na podstawie ograniczonych danych, co oznacza, że epidemia między ludźmi zawsze prawdopodobnie wygaśnie, ponieważ transmisja jest nieefektywna17. Jednak ostatnie ogniska pokazały, że w określonych warunkach transmisja może być bardziej efektywna.
Okres zakaźności trwa do momentu, gdy wszystkie zmiany skórne zaschną i nastąpi re-epitelializacja3. Osoba z ospą małpią jest uważana za zakaźną od nawet 4 dni przed rozwojem jakichkolwiek objawów do momentu, gdy wszystkie strupy zagoją się i powstanie świeża warstwa skóry, co może potrwać kilka tygodni22.
Badania dotyczące transmisji międzyludzkiej ospy małpiej są nadal w toku, szczególnie w zakresie roli wydzielin oddechowych i możliwości transmisji przez różne płyny ustrojowe. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe dla opracowania skutecznych strategii prewencyjnych i kontroli ognisk choroby.













