Subklad Ib wirusa ospy małpiej stanowi nowe wyzwanie epidemiologiczne, które zmieniło dotychczasowe rozumienie wzorców transmisji tej choroby. Po raz pierwszy zidentyfikowany w 2023 roku w prowincji Południowe Kivu w Demokratycznej Republice Konga, ten nowy wariant wykazuje znacznie odmienne charakterystyki epidemiologiczne w porównaniu z tradycyjnymi kladami wirusa1.
Odkrycie i charakterystyka kladu Ib
Subklad Ib został po raz pierwszy wykryty w September 2023 roku podczas wybuchu epidemii ospy małpiej związanej z cyrkulacją między ludźmi w sieciach seksualnych w prowincji Południowe Kivu w Demokratycznej Republice Konga. Analiza genomowa wczesnych przypadków zidentyfikowała ten nowy subklad jako wariant związany z bardziej trwałą transmisją między ludźmi1.
W przeciwieństwie do kladu 1a, który rozprzestrzenia się głównie poprzez kontakt zoonotyczny i transmisję domową, klad Ib wykazuje znacznie większą zdolność do sustaining human-to-human transmission. Analiza 108 potwierdzonych przypadków metodą PCR w gęsto zaludnionym obszarze górniczym pokazała, że mediana wieku pacjentów wynosiła 22 lata, 52% stanowiły kobiety, a 29% były pracownice seksualne, co sugeruje istotną rolę transmisji seksualnej2.
Wzorce demograficzne i transmisji
Epidemiologia kladu Ib różni się znacznie od tradycyjnych wzorców ospy małpiej obserwowanych w endemicznych regionach Afryki. We wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga 67% przypadków kladu Ib wystąpiło u osób w wieku 15-30 lat, podczas gdy osoby poniżej 15. roku życia stanowiły jedynie 15% przypadków3. Ten rozkład wiekowy wyraźnie kontrastuje z tradycyjnymi wzorcami, gdzie dzieci stanowią większość przypadków.
Szczególnie istotnym aspektem epidemiologii kladu Ib jest jego zdolność do rozprzestrzeniania się poprzez kontakty seksualne. Wybuch epidemii jest napędzany przez trwałą transmisję w społeczności, z transmisją seksualną jako głównym mechanizmem rozprzestrzeniania3. Nie jest obecnie znane, czy cyrkulujący wariant kladu Ib jest bardziej zakaźny lub powoduje cięższą chorobę w porównaniu z innymi wariantami kladu I3.
Rozprzestrzenianie geograficzne
Od czasu pierwszego wykrycia w Demokratycznej Republice Konga, klad Ib rozprzestrzenił się na sąsiednie kraje afrykańskie. W lipcu 2024 roku przypadki związane z epidemią w DRK zostały również zgłoszone w krajach wcześniej nieendemicznych: Burundi, Rwandzie i Ugandzie4. Do marca 2025 roku pięć krajów (Burundi, Wybrzeże Kości Słoniowej, Kenia, Rwanda i Uganda) bez wcześniejszej historii wybuchu epidemii ospy małpiej potwierdziło i zgłosiło przypadki tej choroby5.
Wstępne badania epidemiologiczne wykazały, że przemieszczanie się przez granice jest kluczowym czynnikiem rozprzestrzeniania, przy czym większość przypadków zgłasza historię podróży do Demokratycznej Republiki Konga5. Ten wzorzec rozprzestrzeniania podkreśla znaczenie mobilności ludzi w epidemiologii kladu Ib.
Przypadki związane z podróżami poza Afryką
Klad Ib został również wykryty poza kontynentem afrykańskim w związku z podróżami. Przypadki zostały zidentyfikowane w Kanadzie, Niemczech, Indiach, Kenii, Szwecji, Tajlandii, Wielkiej Brytanii, Zambii i Zimbabwe6. W Stanach Zjednoczonych pierwszy przypadek ospy małpiej spowodowanej wirusem kladu I został zdiagnozowany w listopadzie 2024 roku6.
Od sierpnia 2024 roku w regionie europejskim WHO wykryto 23 przypadki kladu 1b w 6 krajach. Wszystkie te przypadki albo same podróżowały, albo są kontaktami podróżnych z krajów ze znaną lokalną transmisją kladu Ib7. Również jeden przypadek kladu 1a został wykryty w Irlandii7.
Znaczenie dla nadzoru epidemiologicznego
Pojawienie się kladu Ib ma fundamentalne znaczenie dla systemów nadzoru epidemiologicznego na całym świecie. Wszystkie potwierdzone przypadki kladu Ib MPXV powinny być zgłaszane do WHO poprzez powiadomienie IHR natychmiast po wykryciu i potwierdzeniu8. Ta zwiększona czujność epidemiologiczna odzwierciedla potencjalne zagrożenie, jakie stanowi ten nowy wariant dla zdrowia publicznego.
Genomiczne nadzór epidemiologiczny odgrywa kluczową rolę w monitorowaniu ewolucji kladu Ib. Sekwencjonowanie genomowe zwiększa możliwości diagnostyczne poprzez śledzenie mutacji wirusowych i identyfikowanie nowych szczepów, co jest istotne dla monitorowania ewolucji wirusa i informowania o działaniach w zakresie zdrowia publicznego9.
Implikacje dla zdrowia publicznego
Epidemia kladu Ib ma znaczące implikacje dla globalnego zdrowia publicznego. 13 sierpnia 2024 roku Africa CDC ogłosiło wielokrajową epidemię ospy małpiej stanem zagrożenia bezpieczeństwa zdrowia publicznego kontynentu, z silnymi zaleceniami poprawy nadzoru i wdrożenia szczepień we wszystkich państwach członkowskich Unii Afrykańskiej11. Dzień później, 14 sierpnia 2024 roku, Dyrektor Generalny WHO ogłosił epidemię ospy małpiej stanem zagrożenia zdrowia publicznego o znaczeniu międzynarodowym11.
Pojawienie się i szybkie rozprzestrzenianie nowego szczepu kladu 1b w DRK, jego wykrycie w sąsiadujących krajach oraz potencjał dalszego rozprzestrzeniania w Afryce i poza kontynentem były znaczącymi czynnikami w ogłoszeniu stanu zagrożenia zdrowia publicznego12.
Porównanie z innymi kladami
Klad Ib różni się znacznie od kladu IIb, który był odpowiedzialny za globalną epidemię w 2022 roku. Podczas gdy klad IIb rozprzestrzeniał się głównie wśród mężczyzn mających kontakty seksualne z mężczyznami w krajach nieendemicznych, klad Ib wykazuje bardziej zróżnicowany wzorzec demograficzny, obejmujący zarówno mężczyzn, jak i kobiety w szerokim przedziale wiekowym2.
Istotną różnicą jest również geograficzny rozkład przypadków. Podczas gdy globalna epidemia z 2022 roku dotknęła głównie kraje rozwiniete poza Afryką, epidemia kladu Ib koncentruje się w regionie Afryki Środkowej i Wschodniej, z przypadkami związanymi z podróżami wykrywanymi w innych regionach świata13.
Przyszłe wyzwania i perspektywy
Epidemiologia kladu Ib przedstawia nowe wyzwania dla globalnego zdrowia publicznego. Potrzeba dalszych badań w celu zrozumienia, jak ludzie zostają zakażeni wirusami kladu I, oraz przeprowadzenia badań charakteryzujących funkcjonalnie różnorodne wirusy kladu I14. Wyniki te podkreślają znaczenie dalszych badań nad zrozumieniem różnorodności genetycznej i trajektorii ewolucyjnej wirusa.
Skuteczne strategie zarządzania, takie jak szczepienia ochronne i szczepienia przed ekspozycją, są potrzebne do zwalczania epidemii. Zwiększone wysiłki w zakresie nadzoru, dostępność szczepień i leki przeciwwirusowe mogą pomóc złagodzić zagrożenie ze strony MPXV15. Utrzymywanie się szerokiej transmisji podkreśla potrzebę ukierunkowanych interwencji, szczególnie w grupach wrażliwych i regionach wysokiego ryzyka15.













