Ultrasonografia przezpochwowa rewolucjonizowała diagnostykę niewydolności szyjki macicy, stając się złotym standardem w ocenie stanu szyjki macicy podczas ciąży1. Badanie to pozwala na określenie najważniejszych parametrów obrazowych niewydolności szyjki macicy, w tym długości szyjki macicy oraz wyglądu ujścia wewnętrznego1.
Technika badania ultrasonograficznego
Ultrasonografia przezpochwowa wykonywana jest przy użyciu specjalnego przetwornika przypominającego różdżkę lub gruby okrągły patyk, który jest wprowadzany do pochwy2. Przetwornik odbija fale dźwiękowe od szyjki macicy, tworząc obraz na monitorze, który pozwala lekarzowi zobaczyć długość szyjki macicy oraz wykryć ewentualne wypadnięte tkanki2.
Badanie to jest uważane za bezpieczne, akceptowalne i wiarygodne3. Może być używane do oceny długości szyjki macicy oraz sprawdzenia, czy błony płodowe nie wypadają przez szyjkę macicy4. Transwaginalna ultrasonografia jest wymagana dla właściwej diagnostyki, a otwarcie ujścia szyjki macicy w spoczynku lub w odpowiedzi na ucisk dna macicy jest uważane za wczesną cechę niewydolności szyjki macicy5.
Kryteria ultrasonograficzne
Niewydolność szyjki macicy jest różnie definiowana, jednak długość szyjki macicy wynosząca 25 mm lub mniej przed 24. tygodniem ciąży jest często używanym kryterium6. Przed 24. tygodniem ciąży diagnoza krótkiej szyjki macicy opiera się na długości szyjki macicy zmierzonej ultrasonografią przezpochwową ≤25 mm, niezależnie od historii położniczej pacjentki7.
To odpowiedni próg diagnostyczny, ponieważ metaanalizy randomizowanych badań interwencji terapeutycznych (dopochwowy progesteron, cerclage) rozpoczętych przy tym progu u pacjentek z ciążą pojedynczą wykazują 30-40% redukcję porodu przedwczesnego w porównaniu z brakiem interwencji7. Ryzyko porodu przedwczesnego jest odwrotnie proporcjonalne do długości szyjki macicy8.
Charakterystyczne cechy ultrasonograficzne
Ultrasonograficzne cechy niewydolności szyjki macicy obejmują szereg charakterystycznych obrazów9. Najważniejsze to skrócenie, rozszerzenie lub ścieńczenie szyjki przy braku czynności porodowej w drugim trymestrze9. Charakterystyczne jest lejkowate kształtowanie się szyjki macicy z obrazami przypominającymi litery T, Y, V lub U9.
Inne istotne cechy obejmują skrócenie długości szyjki w połączeniu z rozwarciem ujścia wewnętrznego, wypadanie błon płodowych do kanału szyjki macicy oraz obecność części płodu w szyjce macicy lub pochwie9. Obecność lejkowatego kształtowania szyjki macicy jest również ważnym odkryciem – ponad 50% lejkowatego kształtowania przed 25. tygodniem wiąże się z 80% ryzykiem porodu przedwczesnego6.
Harmonogram badań przesiewowych
Badanie przesiewowe długości szyjki macicy zaleca się typowo wykonywać za pomocą ultrasonografii przezpochwowej co 1-2 tygodnie między 16. a 24. tygodniem ciąży10. Jeśli lekarz uważa, że pacjentka może mieć krótką szyjkę macicy, może rozpocząć sprawdzanie długości za pomocą ultrasonografii przezpochwowej między 16. a 20. tygodniem11.
Towarzystwo Medycyny Matczyno-Płodowej zaleca rutynowe badanie przesiewowe długości szyjki macicy przezpochwowo dla kobiet z ciążą pojedynczą i historią wcześniejszego spontanicznego porodu przedwczesnego9. Nie zaleca się rutynowego badania przesiewowego dla kobiet z cerclage szyjki macicy, ciążą mnogą, przedwczesnym pęknięciem błon płodowych lub łożyskiem przodującym9.
Interpretacja wyników i dalsze postępowanie
Jeśli ultrasonografia wykazuje, że szyjka macicy jest krótsza niż 25 mm na tym etapie, lekarz zdiagnozuje krótką szyjkę macicy11. Wykrycie krótkiej szyjki macicy w drugim trymestrze jest przydatne, ponieważ podawanie suplementacji progesteronu dopochwowo i/lub wykonanie cerclage może wydłużyć ciążę w porównaniu z postępowaniem wyczekującym7.
Jeśli ultrasonografia przezpochwowa przed 16-20 tygodniem ciąży identyfikuje krótką szyjkę macicy, badanie powinno być powtórzone z powodu niemożności odpowiedniego odróżnienia szyjki macicy od dolnego segmentu macicy we wczesnej ciąży12. Identyfikacja krótkiej szyjki macicy w 20. tygodniu ciąży lub później powinna skłonić do oceny płodu pod kątem anomalii oraz wykluczenia przedwczesnej czynności porodowej i zapalenia błon płodowo-owodniowych13.
Nowoczesne technologie i przyszłość diagnostyki
Współczesne postępy w medycynie zaowocowały wczesną diagnostyką niewydolności szyjki macicy za pomocą ultrasonografii przezpochwowej14. Bezobjawowe przypadki mogą teraz być diagnozowane wcześniej niż wcześniej, przed zaawansowanym rozszerzeniem szyjki macicy, lejkowatym kształtowaniem dolnego segmentu macicy lub wypadaniem błon płodowych do pochwy14.
Dzisiejsza technologia ultrasonograficzna znacznie poprawiła zdolności diagnostyczne położników w określaniu niewydolności szyjki macicy, przy czym wczesna diagnoza oferuje więcej opcji leczenia14. Chociaż rezonans magnetyczny może wykazywać charakterystyczne cechy niewydolności szyjki macicy, wraz z rozwojem ultrasonografii wysokiej rozdzielczości, MRI prawdopodobnie nie będzie używany klinicznie w diagnostyce niewydolności szyjki macicy15.
Znaczenie kliniczne i rokowanie
Ultrasonograficzna ocena szyjki macicy u kobiet z grupy ryzyka niewydolności szyjki macicy rozpoczyna się około 16. tygodnia i trwa co dwa tygodnie do około 24. tygodnia16. Akceptowaną metodą badania przesiewowego niewydolności szyjki macicy jest ultrasonografia przezpochwowa, choć kwestia tego, kto powinien być badany ultrasonograficznie pod kątem niewydolności szyjki macicy, pozostaje kontrowersyjna3.
Ultrasonografia przezpochwowa jako test przesiewowy niewydolności szyjki macicy jest bezpieczna, akceptowalna i wiarygodna3. Badanie to umożliwia nie tylko diagnostykę, ale także monitorowanie skuteczności leczenia i podejmowanie decyzji o dalszym postępowaniu terapeutycznym, co ma kluczowe znaczenie dla poprawy wyników ciąży.













