Niedobór pseudocholinesterazy to rzadkie schorzenie, które w większości przypadków nie daje żadnych objawów w życiu codziennym12. Choroba ujawnia się dopiero w momencie, gdy pacjent otrzymuje określone leki stosowane podczas znieczulenia ogólnego, szczególnie relaksanty mięśni z grupy estrów choliny, takie jak sukscynolina i miwakurium34.
Główne objawy niedoboru pseudocholinesterazy
Charakterystycznym objawem niedoboru pseudocholinesterazy jest przedłużający się paraliż mięśni, który występuje po podaniu standardowych dawek sukscynolocholiny lub miwakurium5. Normalnie te leki powodują rozluźnienie mięśni przez kilka minut, jednak u osób z niedoborem enzymu efekt ten może utrzymywać się znacznie dłużej6.
Podstawowe objawy obejmują:
- Przedłużone rozluźnienie mięśni trwające kilka godzin zamiast kilku minut3
- Czasowe porażenie mięśni oddechowych uniemożliwiające samodzielne oddychanie3
- Niemożność poruszania się przez przedłużony czas po zabiegu5
- Opóźniony powrót funkcji motorycznych po znieczuleniu2
Czas trwania objawów
Długość trwania objawów zależy od kilku czynników, w tym od tego, czy pacjent jest heterozygotą czy homozygoą dla wadliwego enzymu4. Heterozygoci doświadczają umiarkowanego przedłużenia działania leku – około 30% wzrostu czasu trwania blokady nerwowo-mięśniowej4. U tych pacjentów objawy mogą utrzymywać się od kilkudziesięciu minut do godziny2.
Znacznie poważniejszy przebieg obserwuje się u homozygot, gdzie paraliż może trwać od 2 do 8 godzin78. W najcięższych przypadkach, gdy poziom aktywności pseudocholinesterazy jest niewykrywalny, przedłużona bezdechu może trwać ponad 8 godzin9. Badania kliniczne wykazały, że czas paraliżu u różnych pacjentów może wahać się od 50 minut do 10 godzin10.
Objawy fizyczne podczas epizodu
W okresie pooperacyjnym u pacjentów z niedoborem pseudocholinesterazy można zaobserwować charakterystyczne objawy fizyczne2:
- Utrzymującą się wiotką postawę mięśni
- Brak lub płytki oddech spontaniczny
- Opóźniony powrót funkcji motorycznych
- Niemożność spełnienia kryteriów ekstubacji
Pacjenci w tym stanie wymagają kontynuacji mechanicznej wentylacji oraz ścisłego monitorowania do czasu spontanicznego powrotu funkcji mięśniowych11.
Różnice w manifestacji objawów
Nasilenie objawów różni się znacząco w zależności od typu niedoboru pseudocholinesterazy. W przypadku niedoboru dziedzicznego, osoby z jednym wadliwym genem (heterozygoci) mogą doświadczać jedynie nieznacznego przedłużenia czasu działania relaksantów mięśniowych2. Natomiast osoby z dwoma wadliwymi genami (homozygotyv) wykazują znacznie poważniejsze i dłużej trwające objawy4.
Warto również zauważyć, że około 80% pacjentów prezentujących objawy ma atypową pseudocholinesterazę12, a objawy zwykle pojawiają się, gdy dochodzi do 75% supresji prawidłowego enzymu, chociaż mogą wystąpić już przy 50% obniżeniu aktywności, szczególnie w przypadku współistnienia innych schorzeń12.
Powrót do normalnego funkcjonowania
Rokowanie dla pacjentów z niedoborem pseudocholinesterazy jest doskonałe, pod warunkiem zapewnienia odpowiedniego wsparcia medycznego713. Pacjenci mogą spodziewać się pełnego powrotu funkcji po spontanicznym ustąpieniu działania leku8. Kluczowe jest jednak utrzymanie mechanicznej wentylacji i ścisłego monitorowania klinicznego w celu zapobieżenia niewydolności oddechowej związanej z hipoksją8.
Po zdiagnozowaniu niedoboru pseudocholinesterazy pacjenci mogą prowadzić normalne życie, jednak muszą informować o swojej chorobie wszystkich anestezjologów przed każdym zabiegiem wymagającym znieczulenia ogólnego14. Dzięki temu można uniknąć podania sukscynolocholiny i wybrać alternatywne relaksanty mięśniowe, które nie wywołują przedłużonego paraliżu15.













