Neurofibromatoza typu 1 to złożone schorzenie genetyczne, którego diagnostyka wymaga systematycznego podejścia opartego na sprawdzonych kryteriach klinicznych. Proces rozpoznawania tej choroby ewoluował na przestrzeni lat, a najnowsze wytyczne uwzględniają zarówno tradycyjne objawy kliniczne, jak i nowoczesne metody genetyczne1.
Kryteria diagnostyczne NIH
Podstawą diagnostyki neurofibromatozy typu 1 są kryteria ustanowione przez Narodowe Instytuty Zdrowia (NIH), które zostały zaktualizowane w 2021 roku. Zgodnie z tymi wytycznymi, rozpoznanie NF1 można postawić, gdy pacjent spełnia co najmniej dwa z następujących kryteriów34:
- Sześć lub więcej plam café-au-lait o średnicy większej niż 5 mm u dzieci przed dojrzewaniem płciowym lub większej niż 15 mm u osób po dojrzewaniu
- Dwa lub więcej nerwiakowłókniaków dowolnego typu lub jeden nerwiakowłókniak splotowaty
- Piegi w okolicach pach lub pachwiny
- Dwa lub więcej guzków Lischa w tęczówce lub dwie lub więcej nieprawidłowości naczyniówki
- Guz szlaku wzrokowego (glejak nerwów wzrokowych)
- Charakterystyczne zmiany kostne, takie jak dysplazja kości klinowej lub nieprawidłowe wykształcenie kości długich
- Krewny pierwszego stopnia z rozpoznaną NF1
W przypadku, gdy jeden z rodziców ma potwierdzoną neurofibromatozę typu 1, wystarczy spełnienie jednego z powyższych kryteriów u dziecka do postawienia diagnozy5.
Diagnostyka kliniczna
Proces diagnostyczny rozpoczyna się od dokładnego badania fizykalnego oraz zebrania szczegółowego wywiadu medycznego i rodzinnego. Lekarze poszukują charakterystycznych objawów skórnych, które często są pierwszymi zauważalnymi oznakami choroby2. Plamy café-au-lait, będące jednymi z najwcześniejszych objawów, mogą być obecne już przy urodzeniu lub pojawić się w pierwszym roku życia6.
Badanie okulistyczne odgrywa kluczową rolę w diagnostyce, pozwalając na wykrycie guzków Lischa w tęczówce oraz ocenę ewentualnych zmian w nerwach wzrokowych. Badanie to jest szczególnie istotne u starszych dzieci i dorosłych, którzy mogą mieć tylko jedno kryterium kliniczne, takie jak mnogie plamy café-au-lait7.
Badania obrazowe w diagnostyce
Rezonans magnetyczny (MRI) jest preferowaną metodą obrazowania w diagnostyce neurofibromatozy typu 1. Badanie to pozwala na wykrycie tzw. niezidentyfikowanych obiektów jasnych (UBO) w tkance mózgowej, które są charakterystyczne dla NF19. MRI jest także wartościowym narzędziem w ocenie nerwów wzrokowych i skrzyżowania wzrokowego9.
Badania obrazowe są szczególnie przydatne w ocenie wewnętrznych zmian, takich jak guzy klatki piersiowej, nowotwory rdzenia kręgowego, głębokie nerwiakowłókniaki splotowate oraz zmiany w obrębie splotu brachialnego lub krzyżowego7. Tomografia komputerowa i MRI są badaniami pierwszego wyboru, gdy podejrzewa się obecność guzów chromochłonnych na podstawie nieprawidłowych wyników badań krwi lub moczu7.
Badania obrazowe powinny być wykonywane w przypadku nowych lub nasilających się objawów klinicznych, a nie rutynowo. Wyjątek stanowi pojedyncze badanie MRI całego ciała zalecane w okresie przejścia do dorosłości, które może pomóc w określeniu strategii długoterminowej opieki10. Zobacz więcej: Badania obrazowe w diagnostyce neurofibromatozy typu 1
Testy genetyczne
Badania genetyczne stanowią ważne uzupełnienie diagnostyki klinicznej, szczególnie w przypadkach wątpliwych lub u młodych pacjentów z pojedynczym objawem klinicznym. Sekwencjonowanie genu neurofibromatyny oferuje najwyższą skuteczność wykrywania mutacji i może osiągnąć 95% skuteczności u pacjentów z objawami klinicznymi11.
Identyfikacja mutacji patogennej w genie NF1 jest obecnie jednym z kryteriów diagnostycznych, choć samo jej wykrycie nie wystarcza do postawienia rozpoznania – musi być potwierdzone obecnością co najmniej jednego innego kryterium klinicznego12. Negatywny wynik testu genetycznego nie wyklucza rozpoznania NF1, ponieważ około 5% dorosłych z klinicznym rozpoznaniem choroby ma negatywne wyniki badań DNA13. Zobacz więcej: Badania genetyczne w diagnostyce neurofibromatozy typu 1
Diagnostyka prenatalna i rodzinna
W rodzinach z wieloma osobami dotkniętymi chorobą możliwa jest diagnostyka prenatalna za pomocą analizy sprzężeń, która śledzi gen NF1 przez pokolenia w celu określenia, który region chromosomu 17 otrzymał płód. Jednak wraz z postępami w diagnostyce molekularnej badania rodzinne są rzadko konieczne11.
Gdy znana jest konkretna mutacja, możliwa jest preimplantacyjna diagnostyka genetyczna dla par korzystających z zapłodnienia in vitro z selekcją niezakażonych zarodków do transferu9. Diagnostyka prenatalna może być przeprowadzona poprzez amniocentezę lub biopsję kosmówki, choć nie pozwala na przewidywanie ciężkości przebiegu choroby14.
Wyzwania diagnostyczne
Diagnostyka neurofibromatozy typu 1 napotyka na kilka istotnych wyzwań. Wiele cech choroby jest zależnych od wieku, co oznacza, że nie są one często obecne u bardzo małych dzieci. Wiele objawów pojawia się z czasem, często dopiero w późnym dzieciństwie (7-10 lat) lub w okresie dojrzewania15.
Szczególnie trudna może być diagnostyka u niemowląt lub małych dzieci, które prezentują jedynie izolowane plamy café-au-lait bez obciążającego wywiadu rodzinnego. W takich przypadkach drugim najczęściej używanym kryterium diagnostycznym są piegi w okolicach pach lub pachwiny, występujące u 77% pacjentów16.
Nowoczesne podejście diagnostyczne
Zaktualizowane kryteria diagnostyczne z 2021 roku uwzględniają nowe odkrycia w dziedzinie genetyki, okulistyki, dermatologii i neuroobrazowania. Wprowadzono nowe cechy kliniczne, takie jak nieprawidłowości naczyniówki, które mogą ułatwić diagnostykę szczególnie u młodych, oligoobjawowych dzieci16.
Prawdopodobieństwo, że dziecko z izolowanymi mnogimi plamami café-au-lait ma niemozaikową postać NF1, wynosi 62-66%. Dlatego badania genetyczne są ważne dla potwierdzenia diagnozy klinicznej i identyfikacji krewnych obciążonych ryzykiem17. Zrewidowane kryteria diagnostyczne mogą ułatwić wczesną diagnostykę, szczególnie u młodych dzieci z izolowanymi plamami café-au-lait bez rodzica z NF117.













