Diagnostyka nadużywania sterydów anaboliczno-androgennych (AAŚ) stanowi poważne wyzwanie dla pracowników służby zdrowia ze względu na często ukrywane przez pacjentów stosowanie tych substancji1. Proces diagnostyczny wymaga kompleksowego podejścia, które łączy szczegółowy wywiad lekarski, dokładne badanie fizykalne oraz specjalistyczne testy laboratoryjne1.
Wywiad lekarski i czynniki ryzyka
Podstawą diagnostyki jest starannie przeprowadzony wywiad, który powinien uwzględniać specyficzne grupy ryzyka2. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów aktywnie uprawiających sport lub działalność konkurencyjną, osoby wykazujące zmiany behawioralne takie jak agresja, depresja lub drażliwość1. Istotne informacje można uzyskać pytając o aktywność fitness, stosowanie suplementów diety oraz innych substancji używanych w celu przeciwdziałania niekorzystnym skutkom AAŚ3.
Według danych epidemiologicznych, problem dotyczy głównie mężczyzn – u uczniów szkół średnich wskaźnik stosowania wynosi 6,8% u chłopców wobec 5,3% u dziewcząt2. Osoby nadużywające sterydy często stosują również inne substancje psychoaktywne, w tym alkohol, papierosy i marihuanę2.
Objawy kliniczne i badanie fizykalne
Badanie fizykalne dostarcza kluczowych dowodów potwierdzających podejrzenie nadużywania sterydów anabolicznych. Charakterystyczne objawy wynikają z faktu, że AAŚ są syntetycznymi pochodniami testosteronu, głównego męskiego hormonu płciowego2. Kluczowe objawy diagnostyczne obejmują znaczny przyrost masy ciała i budowy muskularnej, zwiększony apetyt oraz charakterystyczne zmiany fizyczne Zobacz więcej: Objawy fizyczne nadużywania sterydów anabolicznych – co obserwować.
Szczególnie istotna jest kombinacja przerostu mięśniowego z zanikiem jąder u mężczyzn lub objawów wirylizacji u kobiet, która mocno sugeruje stosowanie sterydów anabolicznych4. Lekarze powinni zwracać uwagę na obecność trądziku, ginekomastii (powiększenia gruczołów piersiowych u mężczyzn), rozstępów skórnych (szczególnie w okolicy mostkowo-barkowo-ramieniowej), zaniku jąder oraz śladów po wkłuciach igieł w pośladkach, udach lub mięśniach naramiennych2.
Badania laboratoryjne
Badania laboratoryjne stanowią istotne uzupełnienie danych klinicznych i mogą dostarczyć dodatkowych dowodów wspierających wstępną diagnozę5. Rutynowe badania krwi mogą ujawnić charakterystyczne zaburzenia metaboliczne i hormonalne Zobacz więcej: Badania laboratoryjne w diagnostyce nadużywania sterydów anabolicznych.
Podstawowe badania laboratoryjne obejmują oznaczanie poziomu glukozy, profil lipidowy oraz próby wątrobowe. Typowe nieprawidłowości to podwyższony poziom glukozy, obniżony poziom cholesterolu HDL, podwyższony poziom cholesterolu LDL oraz nieprawidłowe wyniki testów funkcji wątroby5. Dodatkowo, przydatne może być oznaczanie poziomu testosteronu w surowicy, hormonu folikulotropowego (FSH) i luteinizującego (LH), ponieważ są to powszechnie dostępne badania6.
Testy potwierdzające
Jeśli badanie fizykalne i rutynowe testy laboratoryjne wspierają wstępną diagnozę stosowania sterydów anabolicznych, lekarz powinien przeprowadzić bezpośrednie testy na obecność tych substancji po omówieniu z pacjentem uzasadnienia dla takiego postępowania5. W tym momencie pacjent może przyznać się do niewłaściwego stosowania sterydów anabolicznych.
Gdy przeprowadza się testy wykrywające sterydy anaboliczne, analiza moczu odbywa się metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas6. Te substancje mogą być wykrywane w moczu nawet do 6 miesięcy po zaprzestaniu stosowania8. Jeśli wykryto wysokie poziomy testosteronu, mierzy się stosunek między testosteronem a epitestosteronem (endogennym steroidem chemicznie niemal identycznym z testosteronem). Stosunek testosteron:epitestosteron wynoszący 6:1 lub wyższy sugeruje stosowanie egzogennego testosteronu6.
Wyzwania diagnostyczne
Diagnostyka nadużywania sterydów anabolicznych w populacji ogólnej pacjentów pozostaje problematyczna, ponieważ nie istnieje praktyczny test diagnostyczny do oceny skrytego stosowania tych substancji9. W przypadku sportowców elitarnych stosuje się paszport biologiczny (monitorowanie stężeń androgenów i prekursorów androgenów we krwi lub moczu po ustaleniu wartości bazowych dla danego sportowca), który jest przydatny do wykrywania stosowania AAŚ7.
Dla sportowców nieelitarnych najlepszą metodą potwierdzenia stosowania AAŚ jest przeprowadzenie wywiadu w sposób nieosądzający7. Istnieją dowody na to, że brak wystarczających wiarygodnych testów diagnostycznych do wykrywania nadużywania AAŚ wymaga standaryzacji10.
Znaczenie wczesnej identyfikacji
Szybka identyfikacja nadużywania sterydów anabolicznych i odpowiednie skierowanie do leczenia jest wysoce wskazane1. Klinicyści powinni skupić się na leczeniu depresji, zaburzeń obrazu ciała i dysmorfii oraz związanych z nimi szkodliwych wzorców behawioralnych w grupach zagrożonych nadużywaniem AAŚ1. Specjaliści powinni mieć świadomość skutków ubocznych AAŚ, aby móc badać stosowanie tych substancji u pacjentów wysokiego ryzyka, szczególnie u młodych sportowców10.













