Dziedziczne zaburzenia metaboliczne stanowią rozległą grupę chorób genetycznych, które powstają w wyniku zmian w określonych genach odpowiedzialnych za kontrolę procesów metabolicznych1. Te schorzenia, znane również jako wrodzone błędy metabolizmu czy enzymopatje, dotykają ponad 1400 różnych stanów chorobowych klasyfikowanych w 130 grup biochemicznych2.
Podstawowe mechanizmy genetyczne
Główną przyczyną dziedzicznych zaburzeń metabolicznych są mutacje w genach kodujących białka o funkcjach enzymatycznych3. W większości przypadków te zaburzenia wynikają z niedoboru lub całkowitego braku pojedynczego enzymu, który jest niezbędny do prawidłowego przebiegu określonej reakcji metabolicznej4. Brakujący enzym można porównać do nieobecnego pracownika na linii produkcyjnej – jego nieobecność oznacza, że toksyczne substancje chemiczne mogą się gromadzić lub że niezbędny produkt może nie zostać wytworzony4.
Mutacje genetyczne mogą być różnego rodzaju, obejmując mutacje punktowe (missense, nonsense, synonimiczne), delecje i insercje (z przesunięciem ramki odczytu lub bez niego)5. Stopień upośledzenia danego białka często nie może być bezpośrednio określony na podstawie typu mutacji i jej lokalizacji5. Dotknięte białko jest zwykle enzymem określonego szlaku metabolicznego, co prowadzi do braku produktu reakcji enzymatycznej lub gromadzenia się substratu5.
Wzorce dziedziczenia
Większość dziedzicznych zaburzeń metabolicznych dziedziczy się zgodnie z autosomalnym wzorcem recesywnym78. Oznacza to, że aby rozwinąć chorobę, osoba musi dziedziczyć dwie kopie zmutowanego genu – po jednej od każdego z rodziców910. W większości zaburzeń metabolicznych oboje rodzice dotkniętego dziecka niosą jedną kopię nieprawidłowego genu9.
Heterozygoty (nosiciele) są zwykle fenotypowo normalni, chociaż są nosicielami choroby11. Większość metabolicznych chorób mięśni dziedziczy się w autosomalnym wzorcu recesywnym, co oznacza, że osoba potrzebuje dwóch wadliwych genów, aby mieć chorobę12. W rezultacie choroba wydaje się wystąpić znikąd, ale w rzeczywistości oboje rodzice mogą być nosicielami, w ciszy harboring mutację genetyczną12.
Niektóre dziedziczne zaburzenia metaboliczne są sprzężone z chromosomem X, co oznacza, że tylko jedna kopia nieprawidłowego genu może wywołać zaburzenie u chłopców9. Inne zaburzenia metaboliczne, takie jak niedobór kinazy fosfoglicerynianowej, dziedziczą się w sposób recesywny sprzężony z chromosomem X, co oznacza, że choroba zwykle dotyka tylko mężczyzn, chociaż kobiety są nosicielkami12.
Źródła mutacji genetycznych
Pierwotną przyczyną większości genetycznych zaburzeń metabolicznych jest mutacja genowa, która wystąpiła wiele pokoleń temu4. Mutacja genowa jest przekazywana przez pokolenia, zapewniając jej zachowanie4. Mutacje genetyczne mogą powstawać w komórkach rozrodczych i być następnie przekazywane potomstwu, lub mogą wystąpić po raz pierwszy u danej osoby13.
Zaburzenia metaboliczne mogą również wynikać z mutacji w DNA mitochondrialnym, które są przekazywane przez matczyną linię dziedziczenia5. Wreszcie, zaburzenia metaboliczne mogą rzeczywiście wystąpić znikąd, gdy nowa mutacja pojawia się wraz z poczęciem dziecka12. Te są nazywane mutacjami spontanicznymi, a po ich wystąpieniu mogą być przekazywane następnemu pokoleniu12.
Mechanizmy molekularne i patofizjologia
Patologia molekularna wrodzonych błędów metabolizmu zwykle obejmuje homozygotyczne (autosomalne) lub hemizygotyczne (sprzężone z chromosomem X) mutacje w genach kodujących białka o pojedynczej funkcji enzymatycznej14. Gdy nieprawidłowość genetyczna wpływa na funkcję enzymu lub powoduje jego niedobór lub całkowity brak, mogą wystąpić różne zaburzenia metaboliczne9.
Te zaburzenia zwykle wynikają z jednego lub obu z następujących mechanizmów: niezdolności do rozkładu substancji, która powinna zostać rozłożona, co pozwala na gromadzenie się toksycznej substancji pośredniej, oraz niezdolności do wytworzenia jakiejś niezbędnej substancji9. Kliniczny fenotyp w tych zaburzeniach wynika z nieprawidłowego gromadzenia się substratu i/lub następczego niedoboru produktu zablokowanego etapu metabolicznego15.
Mutacje genetyczne wpływające na funkcję enzymów mogą prowadzić do niedoborów enzymów lub dysfunkcyjnych szlaków metabolicznych, powodując zaburzenia metaboliczne16. Te mutacje są często dziedziczone w sposób autosomalny recesywny lub sprzężony z chromosomem X, wymagając dokładnego wywiadu rodzinnego i testów genetycznych dla dokładnej diagnozy16.
Czynniki modyfikujące i dodatkowe aspekty etiologiczne
Chociaż większość dziedzicznych zaburzeń metabolicznych ma podłoże genetyczne, dodatkowe geny oraz czynniki środowiskowe, epigenetyczne i mikrobiologiczne są również potencjalnymi czynnikami modyfikującymi etiologicznymi u osób z wrodzonymi błędami metabolizmu37. Każda choroba metaboliczna ma kilka form, które różnią się wiekiem wystąpienia, ciężkością kliniczną i często sposobem dziedziczenia17. Czynniki środowiskowe mogą wyzwalać wystąpienie i ciężkość choroby17.
Prezentacja określonych wrodzonych błędów metabolizmu jako spektrum fenotypów chorobowych, w których wyraźna korelacja między ciężkością mutacji w dotkniętym locus a fenotypem (korelacja genotyp-fenotyp) często brakuje, wpływa na zdolność przewidywania przebiegu choroby3. Charakterystyka genetyczna różnorodności manifestacji klinicznych doprowadziła do zrozumienia, że wrodzone błędy metabolizmu mogą być spowodowane przez różne mutacje genowe, które powodują te same lub podobne diagnostyczne nieprawidłowości biochemiczne3.
Współczesne rozumienie etiologii
Najnowsze odkrycia w projekcie ludzkiego genomu i postępy w technologii medycznej spowodowały znaczące zmiany w diagnozie, klasyfikacji i leczeniu dziedzicznych zaburzeń metabolicznych18. W niedawno opracowanej Międzynarodowej Klasyfikacji Dziedzicznych Zaburzeń Metabolicznych (ICIMD) ponad jedna trzecia z 1450 wymienionych stanów obejmuje produkty genów wymagane dla metabolizmu pośredniego19.
Większość stanów jest spowodowana mutacjami o obniżonej funkcji w pojedynczych genach, chociaż niektóre są spowodowane mutacjami aktywującymi lub innymi zmianami genetycznymi lub genomowymi, na przykład w genomie mitochondrialnym19. Wiele zaburzeń rozkładu składników odżywczych w metabolizmie pośrednim jest stosunkowo łatwych do zdiagnozowania na podstawie prezentacji klinicznej w odniesieniu do stanów metabolicznych i na podstawie wyników kilku podstawowych badań laboratoryjnych w połączeniu z selektywnymi analizami przesiewowymi metabolicznymi19.













