Konstytutywna aktywacja kluczowych szlaków sygnałowych stanowi jeden z najważniejszych mechanizmów patogenetycznych chłoniaka Hodgkina. Trzy główne szlaki – NF-κB, JAK-STAT oraz MAPK/ERK – są aktywne w komórkach Hodgkina i Reed-Sternberga, zapewniając im zwiększone przeżycie komórek nowotworowych1.
Szlak NF-κB – centralny regulator przeżycia
Szlak NF-κB odgrywa kluczową rolę w patogenezie chłoniaka Hodgkina i jest dobrze udokumentowany jako czynnik wpływający na tumorigenezę1. Rodzina NF-κB składa się z białek Rel-A, Rel-B, cRel, p50 i p52, które funkcjonują jako cytoplazmatyczne białka translokujące do jądra komórkowego i działające jako czynniki transkrypcyjne2.
W prawidłowych warunkach aktywacja NF-κB jest ograniczona przez inhibitory NF-κB, które ulegają ubikwitynacji i degradacji po aktywacji określonych kinaz2. W chłoniaku Hodgkina obserwuje się wiele mechanizmów prowadzących do konstytutywnej aktywacji NF-κB, w tym mutacje powodujące utratę funkcji białek IκB, które normalnie hamują ten szlak3.
Podwyższone poziomy białek NF-κB, szczególnie c-REL i REL-A, są charakterystyczne dla chłoniaka Hodgkina3. Konstytutywna aktywność jądrowa NF-κB może zarówno zapobiegać apoptozie, jak i promować proliferację komórek3.
Mechanizmy aktywacji szlaku NF-κB
Aktywacja szlaku NF-κB w chłoniaku Hodgkina może następować poprzez kilka mechanizmów:
- Mutacje powodujące utratę funkcji białka IκB odpowiedzialnego za hamowanie NF-κB
- Zmiany w samym NF-κB chroniące go przed hamowaniem przez IκB
- Mutacje prowadzące do wzmocnienia funkcji genu MAP3K14, który jest aktywatorem NF-κB3
W przypadkach zakażonych wirusem EBV, aktywacja NF-κB następuje poprzez wirusowe białko LMP-1, które jest kodowane przez genom EBV i przekazuje sygnały prowadzące do aktywacji NF-κB3.
Szlak JAK-STAT – mediator sygnalizacji cytokinowej
Szlak sygnalizacyjny JAK-STAT wymaga aktywacji kinaz tyrozynowych JAK, które obejmują JAK1, JAK2, JAK3 i TYK2 po wewnętrznej stronie błony cytoplazmatycznej2. Ten szlak jest konstytutywnie aktywny w komórkach HRS i stanowi główny mediator sygnalizacji cytokinowej4.
Aberracje w kinazach tyrozynowych JAK prowadzą do wysokich poziomów aktywowanego szlaku STAT, co jest obserwowaną cechą w niektórych przypadkach chłoniaka Hodgkina3. Szlak JAK-STAT wykazuje powtarzające się mutacje genów w różnych jego elementach w komórkach HRS4.
Znaczenie genomowe szlaku JAK-STAT
Region genomowy na chromosomie 9p24, który wykazuje wzmocnienia w komórkach HRS i w którym zlokalizowany jest gen JAK2, obejmuje także gen JMJD2C oraz geny ligandów programowanej śmierci komórek PD-L1 i PD-L25. Te ligandy PD-1 mogą hamować limfocyty T ekspresyjne PD-1, przyczyniając się tym samym do immunosupresyjnego mikrośrodowiska w chłoniaku Hodgkina.
Szlak MAPK/ERK – kontrola proliferacji
Szlak MAPK/ERK obejmuje kinazy tyrozynowe związane z receptorami, takie jak receptor naskórkowego czynnika wzrostu, które prowadzą do aktywacji RAS, RAK i MEK6. Ten szlak również wykazuje konstytutywną aktywację w komórkach Reed-Sternberga, przyczyniając się do ich przeżycia i proliferacji.
Molekularne konsekwencje aktywacji szlaków
Aktywacja szlaku NF-κB prowadzi do ekspresji wielu genów związanych z chłoniakiem Hodgkina, w tym genu ICAM-1, GM-CSF, IL-6 oraz IKBA3. Te białka odgrywają istotną rolę w tworzeniu charakterystycznego mikrośrodowiska zapalnego obserwowanego w chłoniaku Hodgkina.
Deregulacja tych szlaków sygnałowych występuje u zdecydowanej większości, a nawet we wszystkich komórkach HRS niemal wszystkich analizowanych przypadków HL, co wskazuje na centralną istotność tych szlaków dla przeżycia, wzrostu i regulacji specyficznej dla komórek HRS ekspresji genów7.
Mutacje genetyczne wpływające na szlaki sygnałowe
Głównym odkryciem z licznych badań jest to, że mutacje w elementach szlaku NF-κB stanowią główną cechę komórek HRS4. Najczęściej występujące uszkodzenia genetyczne wpływające na elementy szlaku NF-κB lub JAK/STAT obejmują:
- Mutacje inaktywujące w NFKBIA (10-20% przypadków)
- Mutacje w NFKBIE (około 10% przypadków)
- Mutacje w TNFAIP3 (40% przypadków)
- Mutacje w SOCS1 (40% przypadków)
- Wzmocnienia genomowe REL (30%) i JAK2 (30%)8
Interesujące jest to, że mutacje TNFAIP3 występują głównie w przypadkach chłoniaka Hodgkina niezakażonych wirusem Epsteina-Barr, sugerując, że mutacje TNFAIP3 i infekcja EBV stanowią alternatywne mechanizmy patogenetyczne8.
Znaczenie terapeutyczne
Zrozumienie mechanizmów aktywacji szlaków sygnałowych ma bezpośrednie przełożenie na możliwości terapeutyczne. Zależność komórek HRS od interakcji mikrośrodowiskowych i deregulowanych szlaków sygnałowych może oferować nowe strategie terapii celowanych9. Analiza aberracji genomowych w komórkach HRS potwierdziła znaczenie deregulowanych szlaków sygnałowych zidentyfikowanych przez podejścia biologii molekularnej7.













