Choroba moyamoya to rzadkie, przewlekłe schorzenie naczyniowe mózgu charakteryzujące się progresywnym zwężaniem wewnętrznych tętnic szyjnych i naczyń koła Willisa1. Pomimo intensywnych badań prowadzonych od dziesięcioleci, dokładna etiologia tej choroby pozostaje niewyjaśniona, choć naukowcy zidentyfikowali szereg czynników, które mogą odgrywać rolę w jej rozwoju2.
Genetyczne podstawy choroby moyamoya
Najbardziej przekonujące dowody wskazują na znaczącą rolę czynników genetycznych w rozwoju choroby moyamoya. Obserwacje epidemiologiczne pokazują wyraźne różnice w częstości występowania tej choroby między różnymi grupami etnicznymi, co silnie sugeruje genetyczne podłoże schorzenia23. Choroba jest najczęściej diagnozowana w krajach Azji Wschodniej, szczególnie w Japonii, Korei i Chinach, gdzie częstość występowania jest znacznie wyższa niż w populacjach zachodnich4.
Badania genetyczne zidentyfikowały kilka genów, których mutacje mogą być związane z rozwojem choroby moyamoya. Najważniejszym z nich jest gen RNF213 (Ring Finger Protein 213) zlokalizowany na chromosomie 17q25.356. Ten gen koduje białko zaangażowane w rozwój naczyń krwionośnych, a jego mutacje są szczególnie często spotykane u pacjentów pochodzenia azjatyckiego z chorobą moyamoya Zobacz więcej: Mutacje genetyczne w chorobie moyamoya – gen RNF213 i inne.
Występowanie rodzinne i dziedziczenie
Około 10-15% przypadków choroby moyamoya ma charakter rodzinny, co oznacza, że występuje u więcej niż jednego członka rodziny57. U osób pochodzenia japońskiego odsetek ten może być jeszcze wyższy i sięgać nawet 15%3. Ryzyko zachorowania u krewnych pierwszego stopnia jest 30-40 razy wyższe niż w populacji ogólnej, co jednoznacznie wskazuje na genetyczne podłoże choroby8.
Badania sugerują, że choroba moyamoya może być dziedziczona w sposób autosomalnie dominujący z niepełną penetracją, zależną od wieku i czynników epigenetycznych57. Oznacza to, że nie wszystkie osoby niosące mutację rozwijają chorobę, co może tłumaczyć obserwowane różnice w wieku zachorowania i nasileniu objawów Zobacz więcej: Zespół moyamoya – przyczyny wtórne i schorzenia towarzyszące.
Różnice między chorobą a zespołem moyamoya
Ważne jest rozróżnienie między prawdziwą chorobą moyamoya a zespołem moyamoya. Choroba moyamoya to pierwotne, idiopatyczne schorzenie o prawdopodobnie genetycznym podłożu, które występuje bez towarzyszących schorzeń9. Z kolei zespół moyamoya charakteryzuje się podobnym obrazem angiograficznym, ale rozwija się w przebiegu innych chorób lub stanów chorobowych2.
Czynniki środowiskowe i nabyte
Chociaż czynniki genetyczne wydają się odgrywać kluczową rolę w rozwoju choroby moyamoya, badacze nie wykluczają udziału czynników środowiskowych i nabytych. Niektóre przypadki mogą być związane z przebytymi infekcjami wirusowymi, urazami głowy, napromienianiem obszaru głowy i szyi czy chemioterapią1011. Te czynniki mogą działać jako wyzwalacze u osób genetycznie predysponowanych lub prowadzić do rozwoju zespołu moyamoya.
Stan obecnej wiedzy i perspektywy badawcze
Pomimo znaczących postępów w zrozumieniu genetycznych podstaw choroby moyamoya, wiele aspektów jej etiologii pozostaje niewyjaśnionych. Badacze kontynuują prace nad identyfikacją nowych genów podatności, mechanizmów molekularnych prowadzących do zwężenia naczyń oraz czynników środowiskowych, które mogą modulować ekspresję choroby6. Lepsze zrozumienie etiologii choroby moyamoya może w przyszłości prowadzić do opracowania bardziej skutecznych metod prewencji i leczenia tego poważnego schorzenia naczyniowego mózgu.













