Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekłe schorzenie charakteryzujące się wieloma charakterystycznymi objawami, które znacząco wpływają na jakość życia pacjentów12. Choroba ta, znana również jako egzema atopowa, może występować w każdym wieku, choć najczęściej rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie3.
Główne objawy atopowego zapalenia skóry
Podstawowym objawem AZS jest intensywny świąd skóry, który często bywa tak nasilony, że zakłóca sen i codzienne funkcjonowanie45. Ten charakterystyczny objaw sprawił, że schorzenie nazywane jest często „świądem, który wywołuje wysypkę”, ponieważ drapanie prowadzi do powstawania zmian skórnych6.
Zmiany skórne w przebiegu AZS mogą przyjmować różnorodne formy. Skóra staje się sucha, szorstka i łuszcząca się1. Często obserwuje się również zaczerwienienie, obrzęk oraz powstawanie małych pęcherzyków wypełnionych płynem3. W przypadkach bardziej zaawansowanych skóra może stać się pogrubiona i skórzasta w wyniku przewlekłego drapania7.
Lokalizacja zmian skórnych
Charakterystyczną cechą AZS jest typowa lokalizacja zmian skórnych, która zmienia się wraz z wiekiem pacjenta8. U niemowląt i małych dzieci zmiany najczęściej pojawiają się na twarzy, szczególnie na policzkach, czole oraz owłosionej skórze głowy9. Charakterystyczne jest oszczędzanie okolicy pieluszki u najmłodszych pacjentów10.
U starszych dzieci i dorosłych zmiany lokalizują się głównie w zgięciach stawów – za kolanami, w zgięciach łokci, na szyi oraz na nadgarstkach i kostkach811. U dorosłych często dotknięte są również dłonie i stopy, a także okolice oczu10.
Stadia rozwoju objawów
Atopowe zapalenie skóry przechodzi przez różne stadia, z których każde charakteryzuje się odmiennymi objawami12. Stadium ostre charakteryzuje się intensywnym zaczerwienieniem, obrzękiem, powstawaniem pęcherzyków oraz silnym świądem1213. W tym okresie skóra może sączyć się przezroczystym płynem.
Stadium podostrze to faza gojenia, w której zmniejsza się zaczerwienienie i obrzęk, ale skóra staje się sucha, łuszcząca się i popękana12. Świąd może nadal być obecny, choć często mniej intensywny niż w stadium ostrym14.
Stadium przewlekłe rozwija się w wyniku długotrwałego drapania i charakteryzuje się pogrubieniem skóry (lichenifikacją), pogłębieniem bruzd skórnych oraz przebarwieniami12. W tym stadium świąd może być stały, nawet pomiędzy rzutami choroby Zobacz więcej: Stadia rozwoju objawów atopowego zapalenia skóry – od ostrego do przewlekłego.
Różnice w objawach w zależności od wieku
Objawy AZS znacznie różnią się w zależności od wieku pacjenta, co ma istotne znaczenie diagnostyczne15. U niemowląt dominują zmiany na twarzy, szyi oraz powierzchniach wyprostnych kończyn16. Charakterystyczne są obrzęknięte, czerwone plamy z małymi pęcherzykami, które po pęknięciu sączą się i tworzą strupy.
W dzieciństwie zmiany stają się bardziej zlokalizowane, mniej wilgotne i bardziej suche16. Dominują zmiany w zgięciach stawów, szczególnie w przedniej części łokci i tylnej części kolan. U dorosłych przeważają zmiany przewlekłe z pogrubieniem skóry i wyraźnymi bruzdami skórnymi17 Zobacz więcej: Różnice w objawach AZS według grup wiekowych – niemowlęta, dzieci, dorośli.
Powikłania i dodatkowe objawy
Przewlekłe drapanie i zaburzenia bariery skórnej w przebiegu AZS zwiększają ryzyko rozwoju infekcji bakteryjnych i wirusowych1819. Najczęściej dochodzi do nadkażenia gronkowcem złocistym (Staphylococcus aureus), co objawia się nasileniem stanów zapalnych, pojawieniem się ropy oraz żółtych strupów20.
Inne charakterystyczne cechy towarzyszące AZS to dodatkowa fałda skóry pod powieką (fałda Dennie-Morgana), ciemniejsze zabarwienie skóry wokół oczu oraz zwiększone marszczenie skóry na dłoniach i podeszwach stóp811. U niektórych pacjentów mogą również wystąpić problemy okulistyczne, takie jak zapalenie spojówek czy zapalenie powiek.
Wpływ na jakość życia
Objawy AZS znacząco wpływają na jakość życia pacjentów i ich rodzin7. Intensywny świąd, szczególnie nasilający się w nocy, prowadzi do zaburzeń snu, co może skutkować zmęczeniem, drażliwością i problemami z koncentracją921. U dzieci może to wpływać na wyniki w nauce i rozwój społeczny.
Widoczne zmiany skórne, szczególnie na twarzy i dłoniach, mogą prowadzić do problemów psychologicznych, obniżonej samooceny i unikania kontaktów społecznych22. Przewlekły charakter choroby i konieczność ciągłego leczenia dodatkowo obciążają pacjentów i ich rodziny.


















