Zaburzenia rytmu serca stanowią jedno z najważniejszych powikłań anomalii Ebsteina, występując u znacznej części pacjentów z tą wadą. Mechanizmy prowadzące do rozwoju arytmii są ściśle związane z charakterystycznymi zmianami anatomicznymi towarzyszącymi tej anomalii1.
Podłoże anatomiczne dla rozwoju arytmii
Prawy przedsionek może być znacznie powiększony w anomalii Ebsteina, co stanowi istotny czynnik arytmogenny2. Atrializowana prawa komora jest ścieniona i uboga w miocyty, może być tętniakowa i dyskinetyczna. Funkcjonalna prawa komora również wykazuje różny stopień włóknienia, które może obejmować również lewą komorę w ciężkich przypadkach anomalii Ebsteina2. Te zmiany substratowe tworzą odpowiednie podłoże elektroanatomiczne dla arytmii nawrotnych przedsionkowych i komorowych w anomalii Ebsteina2.
Badania nad sercami płodowymi i okołoporodowymi wykazały, że trójkąt Kocha jest mniejszy w sercach z anomalią Ebsteina w porównaniu z normalnymi sercami2. Większe ujście zatoki wieńcowej i obecność endokardialnego grzbietu włóknisto-mięśniowego, który wyznacza przedni zasięg trójkąta Kocha, to ważne warianty anatomiczne, które należy znać, ponieważ u nawet 25% pacjentów z anomalią Ebsteina tętnica do węzła przedsionkowo-komorowego przebiega przez ten grzbiet2.
Mechanizmy powstawania arytmii komorowych
Atrializowana prawa komora tworzy klasyczne podłoże dla częstoskurczu komorowego3. Prawie jedna trzecia pacjentów ma więcej niż jeden mechanizm arytmii, a jedna piąta może wymagać wielokrotnych procedur ablacyjnych w celu wyleczenia3. Obecność tak złożonych elektrogramów nie może być przewidziana na podstawie stopnia przemieszczenia koniuszkowego zastawki trójdzielnej, obszaru atrializowanej prawej komory czy grubości przegrody i może być złożona nawet w stosunkowo łagodnych formach anomalii Ebsteina3.
Występowanie tachykardii przedsionkowej koreluje z zaburzeniem parametrów prawego serca w rezonansie magnetycznym serca3. Atrializowana prawa komora ma obszary włóknienia przeplatane z tkanką mięśniową, co predysponuje do nawrotu związanego z blizną4. Ryzyko nawrotu jest stosunkowo wysokie (20 do 40%)4.
Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a i dodatkowe drogi przewodzenia
Około 50% osób z anomalią Ebsteina ma dodatkową drogę przewodzenia z dowodami zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a, wtórnie do atrializowanej tkanki prawokomorowej5. Częstość występowania włókien Mahaina w seriach przypadków ablacji dodatkowych dróg przewodzenia w anomalii Ebsteina wynosi około 78%, znacznie więcej niż w populacji ogólnej3.
Elektrofizjologiczną cechą charakterystyczną fizjologii Mahaina jest postępujące wydłużanie odstępu AH z skracaniem odstępu HV i narastającym stopniem preekscytacji podczas stymulacji przedsionkowej z szybszą częstotliwością4. Kardiofizjologia anomalii Ebsteina typowo prezentuje się jako tachykardia AV nawrotna (antydromowa) z towarzyszącą preekscytacją6.
Zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego
Anomalia Ebsteina związana z nieprawidłowościami układu przewodzącego jest prawdopodobnie spowodowana uciskiem węzła przedsionkowo-komorowego przez płatek przegrodowy, co zakłóca jego funkcję7. Nieprawidłowość anatomiczna trójkąta Kocha została wcześniej omówiona, ale należy podkreślić, że należy zachować ostrożność, aby zapobiec przypadkowej ablacji tylnie przemieszczonego węzła przedsionkowo-komorowego3.
Elektrokardiogram klasycznie obejmuje wydłużenie odstępu PR, wysokie załamki P i pewien stopień bloku prawej odnogi pęczka Hisa8. Tachykardia przedsionkowa, w tym migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków lub ektopowa tachykardia przedsionkowa, występuje u 25 do 65% pacjentów, a 10 do 45% pacjentów ma dodatkowe drogi przewodzenia, takie jak zespół Wolffa-Parkinsona-White’a8.
Wpływ zmian hemodynamicznych na rytm serca
Złożone sygnały w pierścieniu zastawki trójdzielnej, obecność wielokrotnych dróg przewodzenia, powiększony prawy przedsionek i zniekształcona geometria pierścienia ograniczająca kontakt cewnika – wszystko to przyczynia się do trudności w leczeniu arytmii4. Migotanie przedsionków występuje u około jednej trzeciej pacjentów z anomalią Ebsteina9.
Związek między włóknieniem mięśnia sercowego prawostronnego a wynikami klinicznymi nie został jeszcze w pełni oceniony, ale wykazano, że jest związany z arytmiami nadkomorowymi10. Arytmie są częstą cechą prezentacji u dorosłych; migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków lub ektopowa tachykardia przedsionkowa może wystąpić u nawet 40% nowo zdiagnozowanych pacjentów dorosłych11.
Znaczenie kliniczne i rokowanie
Arytmie komorowe mogą prowadzić do nagłej śmierci sercowej11. Ze względu na przewagę arytmii w anomalii Ebsteina i doniesienia o nagłej śmierci u pacjentów z anomalią Ebsteina po udanej naprawie chirurgicznej, badanie elektrofizjologiczne przed operacją jest idealne nawet przy braku objawów arytmii4.
Naprawa chirurgiczna w anomalii Ebsteina daje możliwość chirurgicznej modyfikacji podłoża arytmii, ale może również nieumyślnie tworzyć dodatkowe podłoża arytmii związane z nacięciem chirurgicznym4. Istnieje wyższe ryzyko arytmii komorowych po operacji, prawdopodobnie z powodu blizny po wentrikulotomii12. Integracja obrazowania multimodalnego z użyciem ICE i nowszych technologii mapowania/ablacji może poprawić wskaźnik powodzenia i zmniejszyć częstość nawrotów ablacji dodatkowych dróg przewodzenia4.













