Rozmieszczenie geograficzne kokcydioidomikozy na świecie

Rozmieszczenie geograficzne kokcydioidomikozy jest ściśle związane z występowaniem specyficznych warunków środowiskowych sprzyjających rozwojowi grzybów Coccidioides¹². Zrozumienie geograficznego zasięgu tej choroby jest fundamentalne dla właściwego rozpoznania przypadków, szczególnie u osób podróżujących lub migrujących z regionów endemicznych.

Główne regiony endemiczne w Ameryce Północnej

Stany Zjednoczone stanowią główne ognisko kokcydioidomikozy na świecie, przy czym zdecydowana większość przypadków koncentruje się w regionach południowo-zachodnich³. Około 97% wszystkich przypadków gorączki doliny w USA jest zgłaszanych w dwóch stanach: Arizonie i Kalifornii³. Arizona odpowiada za prawie dwie trzecie wszystkich przypadków gorączki doliny w Stanach Zjednoczonych⁴.

W Kalifornii większość przypadków kokcydioidomikozy jest zgłaszana z regionów Centralnej Doliny i Centralnego Wybrzeża⁵. Szczególnie wysokie stężenie przypadków odnotowuje się w dolinie San Joaquin, gdzie choroba została po raz pierwszy zidentyfikowana na końcu XIX wieku u robotnika rolnego⁶. Grzyb Coccidioides immitis jest w dużej mierze ograniczony do doliny San Joaquin⁷.

Poza Arizoną i Kalifornią, kokcydioidomikoza występuje również w innych stanach południowo-zachodnich⁸⁹:

• Nevada
• Utah (szczególnie obszary północno-wschodnie)
• Nowy Meksyk
• Teksas (głównie zachodnia część)
• Waszyngton (południowo-środkowa część stanu)

Obecność Coccidioides posadasii w tych regionach, w przeciwieństwie do C. immitis ograniczonego głównie do Kalifornii, potwierdza szersze rozprzestrzenienie tego gatunku⁷¹⁰.

Występowanie w Meksyku i Ameryce Środkowej

Kokcydioidomikoza występuje również w północnych regionach Meksyku, gdzie warunki klimatyczne są podobne do tych panujących w południowo-zachodnich stanach USA⁹¹². Grzyb rozprzestrzenia się również w niektórych częściach Ameryki Środkowej, chociaż dokładny zasięg w tym regionie nie jest tak dobrze zbadany jak w Ameryce Północnej.

Występowanie kokcydioidomikozy w regionach północnego Meksyku jest szczególnie istotne ze względu na migrację ludności między Meksykiem a Stanami Zjednoczonymi¹³. Grzyb wywołujący gorączkę doliny można znaleźć w całej Ameryce, od Meksyku po Argentynę, co wskazuje na znacznie szerszy zasięg geograficzny niż wcześniej sądzono.

Ameryka Południowa

W Ameryce Południowej kokcydioidomikoza została zidentyfikowana w rozproszonych obszarach charakteryzujących się suchym klimatem¹²¹⁴. Do krajów, w których potwierdzono występowanie choroby, należą:

• Brazylia¹⁵
• Kolumbia¹⁵
• Wenezuela¹⁵
• Paragwaj¹⁵
• Argentyna¹³

Występowanie kokcydioidomikozy w Ameryce Południowej potwierdza, że choroba nie jest ograniczona tylko do Ameryki Północnej, ale występuje wszędzie tam, gdzie warunki środowiskowe sprzyjają rozwojowi grzybów Coccidioides.

Warunki środowiskowe determinujące występowanie

Geograficzne rozmieszczenie kokcydioidomikozy jest ściśle związane ze specyficznymi warunkami klimatycznymi i glebowymi¹⁶. Grzyb Coccidioides żyje i rozwija się w obszarach charakteryzujących się:

• Niskimi opadami deszczu
• Wysokimi temperaturami letnimi
• Umiarkowanymi temperaturami zimowymi
• Alkalicznymi glebami pustynnymi⁹

Czynniki wpływające na zdolność Coccidioides do życia i rozwoju są złożone i obejmują klimat, warunki glebowe oraz obecność innych gatunków w glebie i środowisku¹⁶. Grzyb ten preferuje suche pustynie o wysokiej zawartości soli².

Wpływ zmian klimatycznych na zasięg geograficzny

Zmiany klimatyczne mogą znacząco wpłynąć na geograficzne rozmieszczenie kokcydioidomikozy¹⁸¹⁹. Przewiduje się, że zmiany klimatu mogą poszerzyć geograficzne rozprzestrzenienie Coccidioides, chociaż dokładne zmiany rozmieszczenia są trudne do przewidzenia. Wiadomo jednak, że suchsze i bardziej wietrzne środowiska są związane ze zwiększonym ryzykiem przenoszenia infekcji w obszarach, gdzie zarodniki grzybów już występują.

W stanie Waszyngton modele klimatyczne sugerują możliwość wzrostu liczby osób narażonych na gorączkę doliny¹⁶. Jeśli te modele są prawidłowe, można spodziewać się rosnącej liczby osób narażonych na ekspozycję na gorączkę doliny w stanie Waszyngton.

Zwiększająca się częstość burz pyłowych w południowo-zachodnich regionach USA, związana z postępującymi zmianami klimatycznymi, może również przyczyniać się do rozprzestrzeniania zarodników grzybów na większe odległości²⁰. Gdy Ziemia się ociepla, region staje się bardziej suchy, co oznacza więcej burz pyłowych dmących zarodniki grzybów w powietrze.

Przypadki poza regionami endemicznymi

Chociaż kokcydioidomikoza występuje endemicznie w określonych regionach, sporadyczne przypadki mogą być diagnozowane poza tymi obszarami u osób, które podróżowały do regionów endemicznych²¹. W Kanadzie, gdzie gorączka doliny nie jest endemiczna, wszystkie zdiagnozowane przypadki zostały nabyte podczas podróży do obszarów endemicznych, takich jak południowo-zachodni USA, Meksyk, Ameryka Środkowa i Południowa.

Ogólne ryzyko dla Kanadyjczyków jest bardzo niskie, ale ryzyko jest wyższe u osób mieszkających lub podróżujących w obszarach, gdzie grzyby Coccidioides są endemiczne²¹. Częstość występowania gorączki doliny u mieszkańców zachodnich części Kanady jest wyższa, ponieważ częściej podróżują do południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych.

Znaczenie dla praktyki klinicznej

Znajomość geograficznego rozmieszczenia kokcydioidomikozy jest kluczowa dla właściwej diagnostyki²². Osoby, które nie przebywały w regionach endemicznych Coccidioides, praktycznie nie mają ryzyka zakażenia. Z drugiej strony, każdy pacjent z objawami przypominającymi zapalenie płuc, który przebywał w regionach endemicznych, powinien być rozważany jako potencjalny przypadek kokcydioidomikozy.

W regionach endemicznych kokcydioidomikoza została zidentyfikowana jako przyczyna nawet 17% do 29% wszystkich przypadków pozaszpitalnego zapalenia płuc²². W Kalifornii i Arizonie szacuje się, że jedna trzecia przypadków pozaszpitalnego zapalenia płuc jest spowodowana przez gorączkę doliny²³.