Wypadanie macicy stanowi jeden z najczęstszych problemów zdrowotnych dotykających kobiety na całym świecie. Schorzenie to charakteryzuje się znaczną zmiennością w zakresie częstości występowania, która zależy od zastosowanych kryteriów diagnostycznych, badanej populacji oraz metodologii przeprowadzonych badań1.
Częstość występowania w populacji
Dane epidemiologiczne dotyczące wypadania macicy wykazują znaczną różnorodność w zależności od sposobu definiowania schorzenia. Gdy uwzględnia się wyłącznie objawy zgłaszane przez pacjentki, częstość występowania wynosi od 3% do 6% populacji kobiet2. Jednak gdy diagnostyka opiera się na badaniu ginekologicznym, wskaźniki te mogą sięgać nawet 50% badanych kobiet12.
Szacuje się, że około 40% kobiet na świecie doświadczy pewnego stopnia wypadania macicy w ciągu swojego życia34. Te różnice w statystykach wynikają głównie z faktu, że dane anatomiczne nie zawsze przekładają się na występowanie objawów klinicznych wymagających interwencji medycznej1.
Rozkład wiekowy i demograficzny
Wiek stanowi jeden z najważniejszych czynników wpływających na częstość występowania wypadania macicy. Problem ten najczęściej dotyka kobiet po menopauzie, przy czym ryzyko rozwoju schorzenia podwaja się z każdą dekadą życia46. Objawy wypadania macicy najczęściej występują u kobiet w wieku 70-79 lat7.
Analiza rozkładu wiekowego wśród kobiet z objawowym wypadaniem macicy pokazuje dramatyczne różnice między grupami wiekowymi. Kobiety w wieku 20-29 lat stanowią zaledwie 6% wszystkich przypadków, podczas gdy kobiety w wieku 50-59 lat już 31%. Najbardziej dramatyczny wzrost obserwuje się u kobiet powyżej 80 roku życia, które stanowią blisko 50% wszystkich przypadków objawowego wypadania macicy1.
Częstość zabiegów chirurgicznych
Ryzyko konieczności przeprowadzenia co najmniej jednej operacji z powodu wypadania macicy lub nietrzymania moczu wynosi około 11-20% przez całe życie kobiety8910. Roczna częstość operacji z powodu wypadania narządów miednicy wynosi od 1,5 do 1,8 przypadku na 1000 kobiet rocznie, osiągając szczyt u kobiet w wieku 60-69 lat25.
W Stanach Zjednoczonych wykonuje się rocznie około 300 000 operacji z powodu wypadania narządów miednicy11. Operacje z powodu wypadania narządów wykonuje się dwukrotnie częściej niż zabiegi związane z leczeniem nietrzymania moczu2. Do 80 roku życia ryzyko kobiety przebytej co najmniej jednej operacji z powodu wypadania macicy w USA wynosi 6,3%, a ryzyko konieczności ponownej operacji sięga 30%12.
Różnice geograficzne i etniczne
Częstość występowania wypadania macicy wykazuje znaczne różnice geograficzne i etniczne. Badania epidemiologiczne wskazują na wyższe wskaźniki występowania wśród kobiet rasy kaukaskiej i pochodzenia hiszpańskiego w porównaniu z kobietami afroamerykańskimi613. W krajach o niskich i średnich dochodach częstość występowania szacuje się na około 20%, co jest znacznie wyższe niż w krajach rozwiniętych14.
Globalne dane z 2019 roku wskazują na standaryzowaną wiekowo częstość zachorowalności wynoszącą 316,19 przypadków na 100 000 populacji. Krajami o najwyższej częstości występowania były Rosja, Białoruś i Estonia, podczas gdy najniższe wskaźniki odnotowano w Gwatemali, na Cyprze i w Nepalu3. W niektórych regionach, takich jak Nepal, częstość występowania może sięgać 9-35% populacji kobiet15.
Trendy czasowe i prognozy demograficzne
Analiza trendów czasowych wskazuje na spadkową tendencję w zakresie częstości występowania i obciążenia chorobą związaną z wypadaniem macicy w okresie od 1990 do 2019 roku3. Pomimo tej pozytywnej tendencji, oczekuje się znacznego wzrostu liczby przypadków w nadchodzących dekadach ze względu na starzenie się populacji.
Przewiduje się, że wraz ze wzrostem długości życia i zwiększającą się liczbą kobiet powyżej 65 roku życia, wypadanie macicy stanie się jeszcze poważniejszym problemem zdrowia publicznego. Szacuje się, że w USA w 2050 roku częstość występowania objawowego wypadania narządów miednicy wzrośnie do 46%, co oznacza ponad 5 milionów dotkniętych kobiet1. Ze względu na wzrost częstości występowania wraz z wiekiem, oczekuje się, że zapotrzebowanie na usługi związane z zaburzeniami dna miednicy podwoi się w nadchodzących dekadach16.
Wyzwania w ocenie epidemiologicznej
Dokładne określenie rzeczywistej częstości występowania wypadania macicy napotyka na liczne wyzwania metodologiczne. Znaczne różnice w wynikach badań wynikają z odmiennych kryteriów włączenia do badań, różnych definicji schorzenia oraz zróżnicowanych metod oceny objawów towarzyszących12.
Obecnie dostępne dane demograficzne nie są wystarczająco wiarygodne, aby właściwie oszacować rzeczywisty zasięg problemu w populacji. Jednak ciągłe wspólne wysiłki międzynarodowych organizacji, takich jak IUGA (International Urogynecological Association) i ICS (International Continence Society), zmierzające do standaryzacji diagnostyki i leczenia, mogą znacząco poprawić możliwość oszacowania rzeczywistej częstości występowania tego schorzenia w nadchodzących latach17.

















