Nadciśnienie wywołane przez leki stanowi jedną z najczęstszych i najważniejszych przyczyn nadciśnienia wtórnego, które można modyfikować1. Identyfikacja leków podwyższających ciśnienie krwi i/lub interferujących ze skuteczną kontrolą ciśnienia krwi jest istotną częścią postępowania u pacjentów z nadciśnieniem wtórnym2. Nadciśnienie polekowe jest często spotykane w praktyce klinicznej i wymaga systematycznego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego3.
Najczęstsze leki wywołujące nadciśnienie
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) należą do najczęstszych przyczyn nadciśnienia polekowego. Powinny być unikane, jeśli to możliwe, u osób z nadciśnieniem, a w przypadku konieczności ich stosowania należy używać innych analgetyków w zależności od wskazań1. Pacjenci z nadciśnieniem powinni być częściej monitorowani pod kątem wzrostu ciśnienia krwi podczas stosowania NLPZ4. Głównym mechanizmem nadciśnienia wywołanego przez kortykosteroidy jest nadmierna stymulacja receptora mineralokortykoidowego, prowadząca do zatrzymania sodu w nerkach4.
Antydepresanty, takie jak inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mogą powodować podwyższone ciśnienie krwi1. Pseudoefedryna może umiarkowanie zwiększać ciśnienie krwi i częstość akcji serca, dlatego stosunek ryzyka do korzyści powinien być starannie oceniony przed zastosowaniem jakiegokolwiek środka sympatykomimetycznego u osób z nadciśnieniem4. Nadużywanie alkoholu podnosi ciśnienie krwi i może powodować oporność na farmakoterapię przeciwnadciśnieniową1.
Strategie eliminacji leków przyczynowych
Idealnie, u pacjentów z nadciśnieniem, a szczególnie u tych z nadciśnieniem opornym, leki podwyższające ciśnienie krwi powinny być odstawione na rzecz alternatywnych środków, które nie wpływają na ciśnienie krwi5. Eliminacja odpowiedzialnego środka nie zawsze jest możliwa w niektórych przypadkach, ale należy rozważyć redukcję dawki lub alternatywną opcję leczenia3. Farmaceuci powinni kontrolować leki pod kątem tych, które podnoszą ciśnienie krwi i przekazywać informacje zwrotne pacjentom oraz lekarzom w celu zmniejszenia tej potencjalnej przyczyny nadciśnienia wtórnego4.
W przypadku leków, których nie można odstawić, konieczne jest ścisłe monitorowanie ciśnienia krwi i ewentualne wzmocnienie terapii przeciwnadciśnieniowej. Czasami konieczna jest substytucja leków interferujących z nieferującymi w celu uzyskania wiarygodnego wyniku badań diagnostycznych6. Nadciśnienie wywołane przez kortykosteroidy może odpowiadać na terapię diuretyczną4.
Specyficzne grupy leków i ich zarządzanie
Leki przepisywane na receptę, leki dostępne bez recepty i suplementy, narkotyki oraz alkohol są częstymi przyczynami nadciśnienia wtórnego5. Różne leki na receptę, takie jak środki przeciwbólowe, pigułki antykoncepcyjne, antydepresanty i leki stosowane po przeszczepach narządów, mogą powodować lub pogarszać nadciśnienie u niektórych osób7. Farmaceuci powinni doradzić pacjentom, że pseudoefedryna może umiarkowanie zwiększać ciśnienie krwi i częstość akcji serca4.
W przypadku nadciśnienia w ciąży najczęściej stosowanymi lekami przeciwnadciśnieniowymi są labetalol, nifedypina i metylodopa8. Kobiety, które rozwijają nadciśnienie ciążowe lub stan przedrzucawkowy z ciśnieniem krwi 150/100-159/109 mmHg lub nadciśnienie ciążowe z ciśnieniem krwi większym lub równym 160/110 mmHg, powinny rozpocząć przedporodowe leczenie labetalol9. Dla osób nieodpowiadających na leczenie lub w przypadku nieakceptowalnych działań niepożądanych, alternatywami są nifedypina i metylodopa9.
Monitorowanie i dostosowanie terapii
Pacjenci z nadciśnieniem powinni być bardziej ściśle monitorowani pod kątem wzrostu ciśnienia krwi podczas stosowania leków mogących je podwyższać4. Jeśli nadciśnienie jest wywołane przez określone leki, konieczna może być redukcja dawki lub zaprzestanie ich podawania, ale jeśli zaprzestanie jest niemożliwe, należy podawać leki beta-adrenolityczne lub środki sympatolityczne działające centralnie10.
W niektórych przypadkach może być konieczne przejściowe wzmocnienie terapii przeciwnadciśnieniowej w okresie stosowania leków podwyższających ciśnienie, z późniejszą redukcją po ich odstawieniu. Ważne jest również edukowanie pacjentów o potencjalnych interakcjach lekowych i konieczności informowania wszystkich lekarzy o przyjmowanych preparatach, włączając te dostępne bez recepty i suplementy diety.
Prewencja nadciśnienia polekowego
Skuteczna prewencja nadciśnienia polekowego wymaga świadomości zarówno ze strony lekarzy, farmaceutów, jak i pacjentów. Przed przepisaniem nowych leków należy zawsze rozważyć ich potencjalny wpływ na ciśnienie krwi, szczególnie u pacjentów z już rozpoznanym nadciśnieniem lub czynnikami ryzyka jego rozwoju. Regularne przeglądy farmakoterapii i eliminacja niepotrzebnych leków mogą znacznie przyczynić się do poprawy kontroli ciśnienia krwi4.
















