Przenoszenie norowirusów przez żywność i wodę stanowi jedną z najważniejszych dróg rozprzestrzeniania się tej infekcji. Szacuje się, że norowirus jest odpowiedzialny za około 58% wszystkich chorób przenoszonych przez żywność w Stanach Zjednoczonych1, co czyni go główną przyczyną zatruć pokarmowych na świecie2.
Mechanizmy skażenia żywności
Skażenie żywności norowirusami może nastąpić na każdym etapie łańcucha żywnościowego – od produkcji, przez przetwarzanie, przechowywanie, aż po przygotowywanie i podawanie3. Większość skażeń żywności norowirusami występuje podczas przygotowywania i podawania przez osoby zajmujące się żywnością, które są zakażone wirusem4.
Według Centrum Kontroli i Prewencji Chorób około 70% ognisk zakażeń norowirusem przenoszonych przez żywność występuje z powodu bezpośredniego skażenia żywności przez osobę zajmującą się jej przygotowaniem bezpośrednio przed spożyciem5. Skażenie następuje najczęściej, gdy zakażona osoba nie umyje dokładnie rąk po skorzystaniu z toalety lub po kontakcie z wymiocinami, a następnie dotyka żywności6.
Produkty wysokiego ryzyka
Niektóre kategorie żywności niosą ze sobą szczególnie wysokie ryzyko przenoszenia norowirusów. Należą do nich przede wszystkim:
- Surowe owoce morza: Małże, ostrygi, przegrzebki i inne skorupiaki filtrujące wodę morską są szczególnie narażone na skażenie7. Wszystkie dwuskrzydłowe skorupiaki mogą przenosić norowirus, ale najczęściej ogniska epidemiczne wiążą się z ostrygami, ponieważ są one powszechnie spożywane na surowo7.
- Świeże owoce i warzywa: Produkty te mogą zostać skażone podczas uprawy w wodzie zawierającej norowirusy lub podczas obróbki przez zakażone osoby2.
- Żywność gotowa do spożycia: Sałatki, lody, ciastka, owoce i kanapki, które były przygotowywane przez zakażoną osobę2.
Szczególną uwagę należy zwrócić na żywność, która nie jest poddawana obróbce termicznej przed spożyciem, ponieważ norowirusy są odporne na niskie temperatury i mogą przetrwać w zamrożonych produktach8.
Skażenie środowiska morskiego
Norowirusy przedostają się do środowiska morskiego głównie poprzez nieoczyszczone lub niedostatecznie oczyszczone ścieki ludzkie7. Źródłami skażenia mogą być nieszczelne szamba, wadliwie działające oczyszczalnie ścieków, a także bezpośrednie zanieczyszczenia pochodzące od żeglarzy i plażowiczów7.
Małże, będące organizmami filtrującymi, przepuszczają przez swoje ciało wodę morską w celu pozyskania pokarmu. Gdy w wodzie znajdują się cząsteczki norowirusów, skorupiaki gromadzą je w swoich organizmach7. Norowirus może utrzymywać się dłużej w chłodniejszej wodzie morskiej, dlatego więcej przypadków zakażeń związanych z owocami morza obserwuje się w okresie od listopada do marca9.
Przenoszenie przez wodę pitną
Woda pitna może stanowić źródło zakażenia norowirusem, jeśli zostanie skażona ściekami zawierającymi wirus10. Skażenie może dotyczyć zarówno wody ze źródeł powierzchniowych, jak i studziennych, które nie są odpowiednio oczyszczane lub dezynfekowane.
Ryzyko zakażenia przez wodę pitną wzrasta szczególnie w obszarach o niedostatecznej infrastrukturze sanitarnej lub po awariach systemów uzdatniania wody. Norowirusy mogą również przetrwać w wodzie rekreacyjnej basenów i parków wodnych, jeśli nie są one odpowiednio chlorowane4.
Czynniki zwiększające ryzyko skażenia
Istnieje kilka czynników, które zwiększają prawdopodobieństwo skażenia żywności norowirusami:
- Nieprawidłowa higiena rąk: Niewystarczające mycie rąk przez osoby zajmujące się żywnością jest głównym czynnikiem ryzyka
- Praca podczas choroby: Osoby zakażone norowirusem, które kontynuują pracę z żywnością, stanowią poważne zagrożenie epidemiologiczne
- Niewłaściwe przechowywanie: Przechowywanie żywności w nieodpowiednich warunkach może sprzyjać przetrwaniu wirusa
- Brak odpowiedniej obróbki termicznej: Niedostateczne gotowanie, szczególnie owoców morza, może nie zniszczyć wirusów
Warto podkreślić, że norowirusy są wyjątkowo odporne na standardowe metody utrwalania żywności. Mogą przetrwać zamrażanie, suszenie, a także działanie niskich poziomów chloru używanych do dezynfekcji wody10.
Zapobieganie skażeniu żywności
Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania przenoszeniu norowirusów przez żywność jest przestrzeganie właściwych zasad higieny żywności5. Osoby zajmujące się żywnością powinny być szczególnie świadome ryzyka i przestrzegać rygorystycznych zasad higieny osobistej.
Pracownicy branży spożywczej, którzy zachorowali na norowirus, powinni pozostać w domu przez co najmniej 72 godziny po ustąpieniu objawów11. Ten wymóg dotyczy nie tylko restauracji i sklepów spożywczych, ale także pracowników szkolnych stołówek, ośrodków opieki i placówek służby zdrowia, którzy mają kontakt z żywnością lub podają posiłki11.













