Chemoprewencja neuroblastoma stanowi jedną z najważniejszych strategii w walce z nawrotami tego agresywnego nowotworu dziecięcego. Polega ona na wykorzystaniu lub przeprofilowaniu naturalnych, syntetycznych lub biologicznych związków w celu odwracania, zapobiegania, opóźniania lub tłumienia powstawania, progresji i ewolucji nowotworu12. Mechanizmy działania środków blokujących obejmują regulację aktywacji metabolicznej, blokowanie uszkodzeń DNA, hipermetylację genów supresorowych nowotworów oraz inhibicję deacetylaz histonowych2.
Difluorometyloornithina (DFMO) – przełom w prewencji nawrotów
Difluorometyloornithina (DFMO) jest środkiem chemoprewencyjnym, który był szeroko badany w kontroli ewolucji neuroblastoma23. Jest to nieodwracalny inhibitor dekarboksylazy ornityny, enzymu zaangażowanego w syntezę poliamin w organizmie4. Co istotne, DFMO celuje w sygnalizację LIN28/Let7, wpływając tym samym na linię komórek macierzystych neuroblastoma23.
DFMO pozostaje pod ciągłą oceną kliniczną w neuroblastoma od pierwszego badania Fazy I, które ustaliło bezpieczną dawkę 1500 mg/m² u pacjentów z nawrotem choroby3. Badanie Fazy II wykazało klinicznie istotną poprawę przeżycia u pacjentów z neuroblastoma wysokiego ryzyka przy podawaniu DFMO po standardowej terapii COG w porównaniu z dopasowaną grupą kontrolną bez DFMO23.
Korzyści z utrzymania bezobjawowego przeżycia (EFS) przy zastosowaniu DFMO w neuroblastoma wskazują na jego prawdopodobny potencjał w zapobieganiu nawrotom u pacjentów z chorobą wysokiego ryzyka6. Dzięki tym obiecującym i wymiernym rezultatom, leczenie DFMO może nie tylko uzupełnić obecną terapię podtrzymującą, ale także zapewnić długoterminowe korzyści, szczególnie dla dzieci z nawrotem lub pierwotną chorobą oporną na leczenie6.
Mechanizm działania i profil bezpieczeństwa DFMO
Celem badań jest ocena użyteczności DFMO jako strategii prewencyjnej pojedynczego środka w zapobieganiu nawrotom neuroblastoma4. Wstępne wyniki są obiecujące, a profil działań niepożądanych jest minimalny i zazwyczaj obejmuje wysypki skórne i łamliwe włosy4. Naukowcy są optymistyczni co do skuteczności DFMO w leczeniu podtrzymującym i mają nadzieję, że DFMO może zostać zaaprobowany szybciej niż standardowe 12 lat, które zwykle zajmują zatwierdzenia4.
W 2011 roku Komisja Europejska przyznała oznaczenie sierocze (EU/3/11/902) dla eflornityny w leczeniu neuroblastoma7. Sponsor dostarczył wystarczających informacji, aby wykazać, że eflornityna może przynieść znaczące korzyści pacjentom z neuroblastoma, ponieważ działa w inny sposób niż istniejące metody leczenia, a wczesne badania pokazują, że może poprawić wyniki u pacjentów z tym schorzeniem, prawdopodobnie w połączeniu z istniejącymi metodami leczenia7.
Retinoidy w chemoprewencji neuroblastoma
Retinoidy stanowią kolejną ważną grupę środków chemoprewencyjnych w neuroblastoma. Leczenie kwasem retinowym (RA) w wysokich dawkach może zatrzymać wzrost komórek neuroblastoma i wywołać różnicowanie morfologiczne in vitro, a jego włączenie po intensywnej chemioterapii i przeszczepieniu szpiku kostnego (ABMT) poprawia bezobjawowe przeżycie w neuroblastoma wysokiego ryzyka6.
Główne ograniczenia kliniczne retinoidów to ich toksyczność i nierozpuszczalność w wodzie6. Mimo korzyści z 13-cis-RA w poprawie przeżycia pacjentów z neuroblastoma wysokiego ryzyka, rozwój oporności na 13-cis-RA jest również rzeczywistością6. Dlatego światowe wysiłki koncentrują się na identyfikacji lepszych retinoidów, które prowadzą do mniejszej oporności lub jej braku8.
W tym kontekście, N-(4-hydroksyfenylo)-retinamid (4-HPR, fenretinid), syntetyczny retinoid, wykazuje zdolność do wywoływania apoptozy i różnicowania, nawet w komórkach neuroblastoma opornych na ATRA i 13-cis-RA8. To odkrycie otwiera nowe możliwości w leczeniu przypadków opornych na standardowe retinoidy.
Kombinacje terapeutyczne w chemoprewencji
Najnowsze badania wskazują na potencjał kombinacji różnych środków chemoprewencyjnych. Poprzez połączenie dwóch leków, DFMO i AMXT-1501, z konwencjonalną chemioterapią, zespół badawczy był w stanie znacząco zwiększyć przeżywalność u myszy z ustalonymi guzami neuroblastoma, jak również zapobiec tworzeniu się guzów u myszy, które były wolne od nowotworów, ale genetycznie predysponowane do rozwoju choroby9.
Badacze wykazali już w obecnych badaniach klinicznych, że celowanie w poliaminy jednym lekiem (DFMO) można bezpiecznie osiągnąć w kombinacji z chemioterapią. Poprzez połączenie dwóch leków celujących w ten sam szlak, mają potencjał dalszego poprawienia efektu przeciwnowotworowego dla tych dzieci10.
Badania kliniczne i perspektywy rozwoju
Zapobieganie nawrotom jest kluczowe w leczeniu neuroblastoma. Po immunoterapii nie ma standardowych opcji prewencyjnych, dlatego badania koncentrują się na nowych możliwościach11. Nowatorskim elementem badań PEDS-PLAN jest dodanie difluorometyloornithiny (DFMO) do terapii podtrzymującej jako strategii zapobiegania nawrotom11.
Dla pacjentów, którzy otrzymali terapię początkową poza badaniem PEDS-PLAN, badanie NMTT stanowi kolejną możliwość otrzymania DFMO podczas remisji12. Badanie NMTT planuje następnie rozszerzenie rekrutacji na pacjentów, którzy ukończyli niestandardową terapię początkową oraz pacjentów opornych na leczenie, którzy są w remisji po dodatkowej terapii12.
Znaczenie w praktyce klinicznej
Chemoprewencja neuroblastoma reprezentuje znaczący postęp w leczeniu tej trudnej choroby nowotworowej. Chociaż całkowite zapobieganie powstawaniu neuroblastoma nie jest wykonalne, wtórna i trzeciorzędowa chemoprewencja jest osiągalna i może skutecznie poprawić jakość życia oraz zmniejszyć śmiertelność z powodu nowotworów dziecięcych13. Dzięki obiecującym i wymiernym rezultatom, leczenie DFMO może nie tylko uzupełnić obecną terapię podtrzymującą, ale także zapewnić długoterminowe korzyści13.
Identyfikacja skutecznej strategii chemoprewencyjnej ma kluczowe znaczenie dla pacjentów z neuroblastoma wysokiego ryzyka, szczególnie tych z agresywną chorobą przerzutową i/lub z chorobą progresywną oporną na leczenie13. Skuteczna strategia chemoprewencyjna jest niezbędna, jeśli mamy skutecznie leczyć neuroblastoma progresywną oporną na terapię8.













