Test na przeciwciała MOG-IgG stanowi fundament diagnostyki choroby przeciwciał MOG (MOGAD)1. Wykrycie patogennych przeciwciał MOG w surowicy przy użyciu dokładnych, specyficznych i czułych metod jest krytycznym elementem wiarygodnej diagnozy1.
Metodyka badania – test komórkowy (CBA)
Złotym standardem wykrywania przeciwciał MOG jest test komórkowy (cell-based assay, CBA) wykorzystujący pełnowymiarowy ludzki białko MOG jako antygen docelowy23. Metoda ta polega na użyciu komórek transfekowanych pełnowymiarowym ludzkim MOG z zastosowaniem przeciwciał detekcyjnych specyficznych dla fragmentu Fc4.
Testy komórkowe CBA są obecnie powszechnie dostępne komercyjnie, co umożliwiło rutynowe identyfikowanie MOGAD5. Te zoptymalizowane testy komórkowe wykrywają przeciwciała anty-MOG głównie u pacjentów z fenotypem ostrego rozsianego zapalenia mózgu i rdzenia (ADEM), zapalenia pnia mózgu/kory, zapalenia nerwu wzrokowego lub poprzecznego zapalenia rdzenia1.
Materiał do badania
Surowica krwi jest optymalnym źródłem do testowania MOG-IgG, ponieważ stężenia przeciwciał są niskie w płynie mózgowo-rdzeniowym2. Analiza płynu mózgowo-rdzeniowego jest mniej czuła w porównaniu z badaniem surowicy4.
Aktualne kryteria diagnostyczne zalecają badanie MOG-IgG wyłącznie w surowicy w obecności typowych prezentacji klinicznych MOGAD6. Jednak eksperci z 2023 roku sugerują również testowanie w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie wykryto przeciwciał w surowicy, ale podejrzenie kliniczne nadal się utrzymuje7.
Interpretacja wyników testu
Interpretacja wyników testu MOG-IgG wymaga szczególnej ostrożności. Test nie zawsze jest dokładny – czasami u zdrowych osób lub pacjentów z innymi chorobami mogą występować przeciwciała MOG w niższych stężeniach89.
Rozpoznanie wymaga, aby MOG-IgG było wyraźnie dodatnie, co definiuje się jako:10
- Test z żywymi komórkami z wyraźnym dodatnim punktem odcięcia
- Test ze stałymi komórkami z wynikiem o mianie ≥1:100
W przypadku wysokich wartości dodatnich wystarczy przejść do wykluczenia lepszej diagnozy. Jeśli wynik jest nisko dodatni, wymaga się ujemnego wyniku przeciwciał akwaporyny-4 oraz obecności cech wspierających wspomnianych w kryteriach diagnostycznych11.
Znaczenie kontekstu klinicznego
Dodatnia wartość predykcyjna przeciwciał MOG-IgG w surowicy różni się w zależności od populacji pacjentów7. Panel ekspertów podkreśla znaczenie przeprowadzania testowania MOG-IgG w odpowiednim kontekście klinicznym w celu poprawy dodatniej wartości predykcyjnej testu12.
Generalnie testowanie MOGAD powinno być rozważane u pacjentów bez wyraźnej alternatywnej diagnozy, ponieważ mogą wystąpić fałszywie dodatnie wyniki10. Wysoki poziom przeciwciał anty-MOG nie jest obserwowany u osób ze stwardnieniem rozsianym, a ich obecność powinna skłonić klinicystę do ponownej oceny diagnozy, szczególnie jeśli obecne są atypowe cechy kliniczne stwardnienia rozsianego5.
Ograniczenia innych metod testowania
Wykrywanie przeciwciał anty-MOG IgG innymi metodami laboratoryjnymi, takimi jak immunohistochemia, ELISA oparte na peptydach czy Western blot, nie jest zalecane ze względu na ich niską specyficzność3. Tylko zoptymalizowane testy komórkowe zapewniają odpowiednią dokładność diagnostyczną.
Dynamika przeciwciał w czasie
Przebieg choroby w MOGAD może być jednofazowy lub nawrotowy, a przeciwciała MOG-IgG mogą być przejściowo dodatnie w czasie początkowego ataku i ujemne przy kontrolnym testowaniu14. Nadal nie jest znane, czy poziomy MOG-IgG w czasie mogą również pomóc lekarzom przewidzieć nawrotowy przebieg choroby lub pomóc w formułowaniu rokowania15.
Poziomy MOG są często podwyższone, szczególnie podczas ataku, i częściej są podwyższone w surowicy niż w płynie mózgowo-rdzeniowym. Jednak poziomy mogą być początkowo prawidłowe i mogą stać się podwyższone, jeśli dziecko ma więcej ataków. Poziomy mogą być prawidłowe między atakami16.
Znaczenie dla praktyki klinicznej
Test MOG-IgG metodą komórkową jest obecnie niezbędnym narzędziem diagnostycznym, które umożliwia rozróżnienie MOGAD od innych chorób demielinizacyjnych17. Dostępność tego testu w ciągu ostatniej dekady zapewniła pracownikom służby zdrowia ważne nowe narzędzie diagnostyczne17.
Prawidłowa interpretacja wyników testu w połączeniu z oceną kliniczną i obrazową jest kluczowa dla postawienia właściwej diagnozy i wdrożenia odpowiedniego leczenia, które różni się od terapii stosowanych w stwardnieniu rozsianym czy innych chorobach demielinizacyjnych18.













