Rak piersi u mężczyzn jest jednym z najrzadszych nowotworów złośliwych występujących u tej populacji. Stanowi zaledwie około 0,5-1% wszystkich przypadków raka piersi diagnozowanych na świecie123. Dla porównania, w Wielkiej Brytanii rocznie diagnozuje się około 390 przypadków raka piersi u mężczyzn, podczas gdy u kobiet liczba ta wynosi około 56 800 przypadków2. Podobne proporcje obserwuje się w innych krajach europejskich i na świecie.
Ryzyko zachorowania na raka piersi w ciągu życia dla mężczyzn jest znacząco niższe niż dla kobiet. Szacuje się, że wynosi ono około 1 na 726-833 mężczyzn34, podczas gdy dla kobiet ryzyko to wynosi 1 na 85. Oznacza to, że rak piersi u mężczyzn jest około 100 razy rzadszy niż u białych kobiet i około 70 razy rzadszy niż u czarnoskórych kobiet6.
Tendencje zachorowalności na przestrzeni lat
Analiza danych epidemiologicznych z ostatnich dekad wskazuje na stopniowy wzrost zachorowalności na raka piersi u mężczyzn. W Stanach Zjednoczonych odnotowano wzrost częstości występowania z 7,2% w 2004 roku do 10,3% w 2014 roku17. Podobne tendencje obserwuje się w innych krajach rozwiniętych, gdzie częstość występowania wzrosła z 1,0 na 100 000 mężczyzn pod koniec lat 70. XX wieku do 1,2 na 100 000 mężczyzn w okresie 2000-20048.
W Austrii przeprowadzone badanie obejmujące lata 1983-2017 wykazało stały wzrost zachorowalności z roczną zmianą procentową wynoszącą 1,44%9. W 2017 roku częstość występowania w tym kraju wynosiła 1,63 przypadków na 100 000 mężczyzn, co stanowi znaczny wzrost w porównaniu z 0,45 przypadków na 100 000 mężczyzn w okresie 1988-200210. Zobacz więcej: Trendy czasowe w epidemiologii raka piersi u mężczyzn
Zróżnicowanie geograficzne i etniczne
Częstość występowania raka piersi u mężczyzn wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne i etniczne. Najwyższe wskaźniki zachorowalności obserwuje się w Ameryce Północnej i Afryce Wschodniej, podczas gdy najniższe w Azji11. W niektórych krajach afrykańskich, takich jak Egipt i Zambia, gdzie występuje wysokie rozpowszechnienie pasożytniczych chorób wątroby, częstość raka piersi u mężczyzn może być wyższa niż w krajach zachodnich12.
W Stanach Zjednoczonych obserwuje się różnice w zachorowalności między grupami etnicznymi. Najwyższą częstość występowania odnotowuje się u mężczyzn czarnoskórych niehiszpańskich (1,9 na 100 000)1314, podczas gdy najniższą u mężczyzn azjatyckich i pochodzących z wysp Pacyfiku14. Również śmiertelność jest wyższa u mężczyzn czarnoskórych w porównaniu z białymi i Hispanami14.
Wiek zachorowania i charakterystyka demograficzna
Rak piersi u mężczyzn występuje głównie w starszych grupach wiekowych. Średni wiek w momencie diagnozy wynosi około 67-72 lata615, co jest o około 5-10 lat więcej niż u kobiet, gdzie mediana wieku wynosi około 61-63 lata1416. Szczyt zachorowalności przypada na 7. dekadę życia, przy czym częstość występowania znacząco wzrasta po 60. roku życia17.
Pomimo że choroba występuje głównie u starszych mężczyzn, może również dotknąć młodszych pacjentów. Zakres wiekowy jest bardzo szeroki i może obejmować młodych dorosłych aż po osoby w wieku 90 lat13. Badania wskazują, że młodsi mężczyźni z rakiem piersi mogą mieć lepsze rokowanie w porównaniu ze starszymi pacjentami18. Zobacz więcej: Charakterystyka demograficzna i czynniki wpływające na zachorowalność
Prognozy epidemiologiczne i przyszłe tendencje
Przewiduje się, że liczba nowych przypadków raka piersi u mężczyzn będzie nadal wzrastać. Według prognoz Amerykańskiego Towarzystwa Onkologicznego, w 2025 roku w Stanach Zjednoczonych zostanie zdiagnozowanych około 2800 nowych przypadków raka piersi u mężczyzn1920. Wzrost ten może być związany ze starzeniem się populacji, lepszą świadomością choroby oraz postępem w metodach diagnostycznych.
Dane z Global Burden of Disease wskazują, że liczba nowo zdiagnozowanych przypadków raka piersi u mężczyzn na świecie wzrosła z 8500 w 1990 roku do 23 100 w 2017 roku2122. W 123 krajach odnotowano znaczący wzrost wskaźników zachorowalności22, co podkreśla globalny charakter tego trendu.
Jednocześnie obserwuje się pozytywne zmiany w zakresie śmiertelności. W niektórych krajach, mimo wzrostu zachorowalności, wskaźniki śmiertelności pozostają stabilne lub wykazują tendencję spadkową9. Może to świadczyć o poprawie skuteczności leczenia oraz wcześniejszym wykrywaniu choroby, choć nadal istnieje znaczna potrzeba zwiększenia świadomości społecznej dotyczącej tego schorzenia wśród mężczyzn.













