Szczepienia przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV) stanowią najważniejszy i najskuteczniejszy element prewencji kłykcin kończystych. Dostępne obecnie szczepionki oferują wysoką ochronę przed typami HPV odpowiedzialnymi za większość przypadków brodawek płciowych oraz nowotworów związanych z tym wirusem. Zrozumienie mechanizmu działania szczepionek, schematów podawania oraz zaleceń wiekowych jest kluczowe dla skutecznej prewencji.
Dostępne szczepionki przeciwko HPV
Obecnie w Stanach Zjednoczonych dostępna jest szczepionka Gardasil 9 (9vHPV), która zastąpiła wcześniejsze preparaty12. Ta nonawalentna szczepionka zapewnia ochronę przed dziewięcioma typami HPV: typami 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 i 5834. Typy 6 i 11 są odpowiedzialne za około 90% przypadków kłykcin kończystych, podczas gdy pozostałe typy wysokiego ryzyka mogą prowadzić do rozwoju nowotworów narządów płciowych.
Wcześniej dostępne były również inne szczepionki: czterowartościowa Gardasil (4vHPV) chroniąca przed typami 6, 11, 16 i 18 oraz dwuwartościowa Cervarix (2vHPV) ukierunkowana wyłącznie na typy 16 i 185. Jednak od października 2016 roku te preparaty zostały wycofane z użycia w USA na rzecz bardziej kompleksowej ochrony oferowanej przez Gardasil 9.
Gardasil 9 jest zatwierdzony do stosowania u osób w wieku od 9 do 45 lat, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn67. Szczepionka jest podawana domięśniowo i wymaga różnej liczby dawek w zależności od wieku osoby szczepionej.
Schematy szczepień i dawkowanie
Schemat szczepień przeciwko HPV zależy od wieku osoby rozpoczynającej szczepienia. Dzieci i młodzież w wieku 9-14 lat otrzymują dwie dawki szczepionki w odstępie co najmniej sześciu miesięcy18. Ten uproszczony schemat jest możliwy dzięki silniejszej odpowiedzi immunologicznej u młodszych osób.
Osoby w wieku 15-45 lat oraz osoby z obniżoną odpornością wymagają trzech dawek szczepionki podawanych w schemacie 0, 2 i 6 miesięcy18. Wszystkie dawki powinny być podane w ciągu jednego roku dla uzyskania optymalnej ochrony9.
Centra Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) zalecają rutynowe szczepienia dla wszystkich dzieci w wieku 11-12 lat1011. Szczepienia uzupełniające są rekomendowane dla wszystkich osób do 26. roku życia, które nie zostały wcześniej w pełni zaszczepione6. Dla osób w wieku 27-45 lat decyzja o szczepieniu powinna być podjęta po konsultacji z lekarzem, który oceni indywidualne korzyści i ryzyko12.
Skuteczność szczepionek
Skuteczność szczepionek przeciwko HPV w zapobieganiu kłykcinom kończystym jest bardzo wysoka. Badania kliniczne wykazały, że szczepionka Gardasil 9 jest w 88-100% skuteczna w zapobieganiu infekcjom typami HPV objętymi szczepionką u osób, które nie były wcześniej zakażone113. W przypadku kłykcin kończystych skuteczność sięga 90-100% u kobiet zaszczepionych przed ekspozycją na wirus13.
Szczepionka zapewnia długotrwałą ochronę bez konieczności podawania dawek przypominających8. Badania populacyjne w krajach o wysokim poziomie wyszczepienia wykazały znaczący spadek występowania kłykcin kończystych wśród nastolatków i młodych dorosłych1415. W Australii, gdzie wprowadzono powszechne szczepienia, odnotowano spadek częstości występowania brodawek płciowych nawet wśród niezaszczepionych mężczyzn, co świadczy o efekcie odporności zbiorowiskowej.
Bezpieczeństwo szczepionek
Szczepionki przeciwko HPV mają doskonały profil bezpieczeństwa i są uznawane za bardzo bezpieczne316. Najczęstsze działania niepożądane to miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak ból, zaczerwienienie czy opuchlizna. Reakcje ogólnoustrojowe, jak gorączka czy ból głowy, występują rzadko.
Szczepionka nie jest zalecana podczas ciąży, choć przypadkowe podanie w czasie ciąży nie stanowi zagrożenia dla płodu1517. Kobiety w ciąży powinny odłożyć szczepienie do okresu po porodzie. Nie ma konieczności wykonywania testu ciążowego przed szczepieniem.
Szczepionki przeciwko HPV mogą być bezpiecznie podawane wraz z innymi szczepionkami zalecanymi dla danej grupy wiekowej. Nie ma przeciwwskazań do jednoczesnego podawania szczepionek w różne miejsca na ciele.
Zalecenia dla różnych grup wiekowych
Dla dzieci w wieku 9-14 lat szczepienie przeciwko HPV jest zalecane jako część rutynowego kalendarza szczepień416. Ten wiek jest optymalny ze względu na silną odpowiedź immunologiczną oraz fakt, że większość dzieci nie rozpoczęła jeszcze aktywności seksualnej. Szczepienie w tym okresie zapewnia najlepszą długoterminową ochronę.
Młodzież i młodzi dorośli do 26. roku życia, którzy nie zostali wcześniej zaszczepieni, powinni otrzymać szczepienia uzupełniające618. Nawet jeśli ktoś jest już aktywny seksualnie, szczepienie może nadal przynieść korzyści, chroniąc przed typami HPV, z którymi dana osoba nie miała jeszcze kontaktu.
Dla dorosłych w wieku 27-45 lat decyzja o szczepieniu powinna być indywidualna i oparta na ocenie ryzyka oraz potencjalnych korzyści1219. Osoby w tej grupie wiekowej, które mają nowych partnerów seksualnych lub zwiększone ryzyko zakażenia HPV, mogą szczególnie skorzystać ze szczepienia.
Szczególne populacje
Niektóre grupy populacji wymagają szczególnej uwagi w kontekście szczepień przeciwko HPV. Mężczyźni mający seks z mężczyznami (MSM) mają zwiększone ryzyko zakażenia HPV i rozwoju nowotworów związanych z tym wirusem18. Dla tej grupy szczepienia są szczególnie ważne i zalecane do 26. roku życia.
Osoby z obniżoną odpornością, takie jak pacjenci zakażeni HIV, osoby po przeszczepieniu narządów czy przyjmujące leki immunosupresyjne, również mogą odnieść korzyści ze szczepienia8. U tych osób może być konieczne podanie trzech dawek szczepionki niezależnie od wieku rozpoczęcia szczepień.
Kobiety z historią nieprawidłowych wyników cytologii lub wcześniejszego leczenia zmian przedrakowych szyjki macicy również powinny rozważyć szczepienie, ponieważ może ono chronić przed innymi typami HPV nieobjętymi poprzednią infekcją15.
















