Hipercholesterolemia rodzinna to genetyczne schorzenie, które charakteryzuje się znacznie podwyższonym poziomem cholesterolu LDL od urodzenia. Choć samej choroby nie można zapobiec, ponieważ jest ona dziedziczna, istnieją skuteczne metody prewencji jej powikłań sercowo-naczyniowych1.
Podstawy prewencji pierwotnej
Prewencja pierwotna hipercholesterolemii rodzinnej ma na celu zapobieganie wystąpieniu pierwszego epizodu choroby serca u osób, które jeszcze nie doświadczyły żadnych incydentów sercowo-naczyniowych. Ten rodzaj prewencji jest szczególnie skuteczny u pacjentów z hipercholesterolemią rodzinną, ponieważ pozwala na rozpoczęcie interwencji zanim dojdzie do rozwoju miażdżycy3.
Głównym celem prewencji pierwotnej jest znaczące obniżenie poziomu cholesterolu LDL, najlepiej o co najmniej 50% w stosunku do wartości wyjściowych. U dorosłych bez dodatkowych czynników ryzyka docelowy poziom cholesterolu LDL powinien wynosić poniżej 100 mg/dl, natomiast u osób z dodatkowymi czynnikami ryzyka – poniżej 70 mg/dl4. Badania wykazały, że prewencja pierwotna u pacjentów z hipercholesterolemią rodzinną jest bardziej skuteczna niż wtórna, jeśli chodzi o zapobieganie zgonom z przyczyn sercowych5.
Znaczenie wczesnej diagnostyki i badań przesiewowych
Kluczowym elementem prewencji jest wczesne rozpoznanie hipercholesterolemii rodzinnej, najlepiej w dzieciństwie. Badania przesiewowe powinny być przeprowadzane u dzieci w wieku 9-11 lat jako część uniwersalnego screeningu, a także u dzieci już od 2. roku życia, jeśli istnieje podejrzenie hipercholesterolemii rodzinnej w rodzinie67.
Szczególnie ważne są badania kaskadowe, które obejmują testowanie krewnych pierwszego stopnia (rodzeństwo, rodzice, dzieci) osób z już rozpoznaną hipercholesterolemią rodzinną. Tego typu screening jest uznawany za najbardziej efektywny kosztowo sposób identyfikacji nowych przypadków choroby89. Badania kaskadowe pozwalają na wczesne wykrycie choroby u członków rodziny, którzy mogą nie wykazywać jeszcze żadnych objawów.
Modyfikacja stylu życia jako fundament prewencji
Chociaż zmiany stylu życia same w sobie nie wystarczą do normalizacji poziomu cholesterolu u osób z hipercholesterolemią rodzinną, stanowią one niezbędny element kompleksowej prewencji. Modyfikacje te mogą obniżyć poziom cholesterolu LDL o 10-15%, co w połączeniu z leczeniem farmakologicznym daje znacznie lepsze rezultaty1011.
Zalecenia dotyczące diety obejmują ograniczenie spożycia tłuszczów nasyconych do mniej niż 7% całkowitej kaloryczności diety oraz zastąpienie ich tłuszczami wielonienasyconymi, białkami lub węglowodanami12. Szczególnie korzystna jest dieta śródziemnomorska, która jest zalecana w prewencji chorób sercowo-naczyniowych, w tym u pacjentów z hipercholesterolemią rodzinną13.
Regularna aktywność fizyczna o umiarkowanej intensywności przez co najmniej 30 minut pięć razy w tygodniu jest równie ważna. Ćwiczenia aerobowe pomagają w utrzymaniu zdrowej masy ciała i wspierają efektywne dostarczanie składników odżywczych do komórek1415.
Prewencja farmakologiczna
U pacjentów z hipercholesterolemią rodzinną modyfikacje stylu życia muszą być uzupełnione leczeniem farmakologicznym. Statyny stanowią terapię pierwszego rzutu i powinny być wprowadzone jak najwcześniej, szczególnie gdy poziom cholesterolu LDL wynosi 190 mg/dl lub więcej8. Większość pacjentów będzie wymagała kombinacji kilku leków w celu osiągnięcia docelowych poziomów cholesterolu17.
Badania wykazały, że statyny są bezpieczne i skuteczne nawet u dzieci z hipercholesterolemią rodzinną. Terapia statyną może być rozpoczęta już w wieku 8-10 lat, jeśli modyfikacje stylu życia przez 3-6 miesięcy okażą się niewystarczające1819. Długoterminowe badania potwierdziły korzyści wczesnego rozpoczęcia leczenia statyną w dzieciństwie, wykazując niższą częstość występowania chorób sercowo-naczyniowych w porównaniu z osobami, które rozpoczęły terapię w wieku dorosłym20.
Znaczenie kontroli dodatkowych czynników ryzyka
Skuteczna prewencja hipercholesterolemii rodzinnej wymaga również kontroli innych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Nadciśnienie tętnicze, cukrzyca i używanie tytoniu mają addytywny wpływ na ryzyko chorób serca21. Pacjenci powinni być regularnie edukowani na temat zaprzestania palenia i przestrzegania regularnej aktywności fizycznej.
Szczególną uwagę należy zwrócić na pomiar lipoproteiny (a) u wszystkich osób z hipercholesterolemią rodzinną, ponieważ podwyższony poziom tego parametru dodatkowo zwiększa ryzyko sercowo-naczyniowe22. Ścisła kontrola wszystkich współistniejących schorzeń jest niezbędnym elementem kompleksowej prewencji chorób sercowo-naczyniowych.
Prewencja w okresie szczególnym – pandemia COVID-19
Pandemia COVID-19 pokazała, że pacjenci z hipercholesterolemią rodzinną stanowią grupę szczególnie narażoną na powikłania infekcji. Podwyższony poziom cholesterolu LDL stanowi główną przyczynę zwiększonej podatności na infekcję COVID-19 i jej powikłania u osób z hipercholesterolemią rodzinną23.
W czasie pandemii szczególnie ważne było kontynuowanie, a nawet intensyfikacja terapii obniżającej cholesterol. Statyny wykazały dodatkowe korzyści u osób zakażonych COVID-19 dzięki swoim przeciwzapalnym właściwościom2425. Pacjenci z hipercholesterolemią rodzinną powinni ściśle przestrzegać wytycznych profilaktycznych i kontynuować leczenie hipolipemizujące przez cały okres infekcji i po niej.
Perspektywy rozwoju prewencji
Rozwój nowych terapii, takich jak inhibitory PCSK9, siRNA (inklisiran) czy terapie celowane w białko angiopoetyno-podobne 3 (ANGPTL3), otwiera nowe możliwości w prewencji powikłań hipercholesterolemii rodzinnej26. Badania nad terapią genową mogą w przyszłości oferować potencjalne wyleczenie tego schorzenia27.
Kluczowe znaczenie ma zwiększenie świadomości na temat hipercholesterolemii rodzinnej wśród pracowników służby zdrowia, szczególnie kardiologów i lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej. Tylko dzięki wczesnemu rozpoznaniu i wprowadzeniu odpowiednich środków prewencyjnych można zmniejszyć śmiertelność i zachorowalność związaną z tą chorobą28.













