Mikrośrodowisko nowotworowe w czerniaku oka stanowi złożony system komórek, czynników rozpuszczalnych i struktur pozakomórkowych, które wpływają na rozwój i progresję nowotworu. W ostatnich latach szczególną uwagę zwraca się na rolę pęcherzyków zewnątrzkomórkowych pochodzących z nowotworu (TEV) oraz komórek hybrydowych krążących we krwi (CHC) w procesie nowotworzenia12.
Pęcherzyki zewnątrzkomórkowe pochodzące z nowotworu
Pęcherzyki zewnątrzkomórkowe pochodzące z nowotworu (TEV) są wydzielanymi przez komórki pęcherzykami, które zawierają różnorodne substancje bioaktywne, w tym kwasy nukleinowe (DNA i RNA), lipidy, białka i metabolity. Te struktury stanowią główny składnik mikrośrodowiska nowotworowego i pełnią funkcję mostka komunikacyjnego między komórkami nowotworowymi a ich otoczeniem3.
TEV sprzyjają procesowi nowotworzenia poprzez transfer swojego materiału do sąsiadujących komórek, co może prowadzić do modyfikacji ich funkcji i właściwości. Badania wykazały, że stężenie TEV pochodzących z czerniaka oka we krwi jest porównywalne z tym znajdowanym w cieczy wodnistej i ciele szklistym oka, co czyni je potencjalnie użytecznymi jako narzędzie diagnostyczne3.
Onkogenny potencjał TEV w chorobie przerzutowej został zaproponowany jako mechanizm rozprzestrzeniania się czerniaka oka. Pęcherzyki te mogą przenosić onkogenne czynniki do odległych miejsc w organizmie, przygotowując niszę przerzutową i ułatwiając kolonizację przez komórki nowotworowe. Ich obecność w krwi obwodowej i łatwość pobierania próbek do badań sprawiają, że stanowią obiecującą drogę jako narzędzie diagnostyczne i prognostyczne3.
Komórki hybrydowe krążące we krwi
Komórki hybrydowe krążące we krwi (CHC) stanowią nową populację komórek nowotworowych zidentyfikowaną w mikrośrodowisku nowotworowym, które ostatnio odkryto we krwi pacjentów z czerniakiem oka. Te komórki powstają w wyniku fuzji komórek nowotworowych z leukocytami i stanowią podstawę heterogenności nowotworu45.
CHC charakteryzują się wysoką ekspresją specyficznych markerów: gp100 (marker melanocytowy), HTR2b (receptor serotoninowy powierzchniowy) oraz CD45 (wspólny antygen leukocytów). Ta unikalna kombinacja markerów pozwala na ich identyfikację poprzez współekspresję markerów nowotworowych i leukocytowych, co czyni możliwym ich wykrycie w krwiobiegu chorych5.
Badania przeprowadzone na innych typach nowotworów wykazały, że fuzja komórek nowotworowych z makrofagami indukuje powstanie hybryd o mieszanym fenotypie i różnej odpowiedzi na mikrośrodowisko nowotworowe. W czerniaku oka CHC mogą reprezentować mechanizm, poprzez który komórki nowotworowe nabywają właściwości immunologiczne, co może wpływać na ich zdolność do unikania odpowiedzi immunologicznej i tworzenia przerzutów5.
Fenotyp zapalny mikrośrodowiska
Fenotyp zapalny czerniaka oka, definiowany jako proces zapalny z udziałem limfocytów, jest znany jako czynnik związany z gorszym rokowaniem. Naciek limfocytowy charakteryzuje się zwiększeniem liczby limfocytów, makrofagów oraz ekspresją antygenów HLA klasy I i II3.
Czynnik jądrowy κB (NFκB) jest znanym regulatorem wrodzonego i adaptacyjnego układu immunologicznego, odgrywającym znaczącą rolę w homeostazy zapalnej. Aktywacja szlaku NFκB została stwierdzona zarówno w pierwotnych, jak i przerzutowych ogniskach czerniaka oka, co prowadzi do zwiększenia proliferacji komórek nowotworowych i hamowania apoptozy3.
Ten stan zapalny mikrośrodowiska może sprzyjać progresji nowotworu poprzez tworzenie warunków sprzyjających wzrostowi komórek nowotworowych, angiogenezie i inwazji. Przewlekły stan zapalny może również wpływać na odpowiedź immunologiczną organizmu, potencjalnie ograniczając skuteczność naturalnych mechanizmów przeciwnowotworowych6.
Niestabilność genomowa i heterogenność
Mikrośrodowisko nowotworowe w czerniaku oka sprzyja powstawaniu niestabilności genomowej, która promuje wzrost i proliferację nowotworu oraz następowe rozprzestrzenianie się drogą krwionośną. Ta niestabilność genomowa jest kluczowym czynnikiem w progresji nowotworu i rozwoju zdolności przerzutowych6.
Komórki hybrydowe stanowią podstawę heterogenności nowotworu, co może wpływać na odpowiedź na leczenie i rozwój oporności na terapię. Różnorodność genetyczna i fenotypowa komórek nowotworowych w mikrośrodowisku może prowadzić do selekcji klonów o największej agresywności i zdolności przerzutowej4.
Zrozumienie mechanizmów powstawania i funkcjonowania tej heterogenności jest kluczowe dla opracowania skutecznych strategii terapeutycznych. Targeting różnych populacji komórek w mikrośrodowisku nowotworowym może być konieczny dla osiągnięcia trwałej kontroli nad chorobą2.
Komunikacja międzykomórkowa
Mikrośrodowisko nowotworowe w czerniaku oka charakteryzuje się intensywną komunikacją międzykomórkową, która odbywa się poprzez różne mechanizmy. Pęcherzyki zewnątrzkomórkowe stanowią jeden z głównych sposobów przekazywania informacji między komórkami, umożliwiając transfer materiału genetycznego, białek i innych czynników bioaktywnych3.
Ta komunikacja może wpływać na zachowanie komórek otaczających nowotwór, w tym na komórki układu immunologicznego, fibroblasty i komórki śródbłonka naczyń. Modyfikacja funkcji tych komórek może sprzyjać wzrostowi nowotworu, angiogenezie i inwazji, a także może wpływać na zdolność nowotworu do unikania odpowiedzi immunologicznej.
Dodatkowo, komunikacja międzykomórkowa w mikrośrodowisku może wpływać na proces epithelio-mesenchymalnej transformacji (EMT), który jest kluczowy dla nabywania przez komórki nowotworowe zdolności inwazyjnych i przerzutowych. Zrozumienie tych mechanizmów komunikacyjnych może prowadzić do identyfikacji nowych celów terapeutycznych1.













