Leczenie guzów desmoidalnych, znanych również jako włókniakowatość typu głębokiego, przeszło w ostatnich latach znaczące zmiany12. Współczesne podejście terapeutyczne odchodzi od tradycyjnej, agresywnej chirurgii na rzecz bardziej konserwatywnych metod, które uwzględniają nieprzewidywalne zachowanie tych nowotworów. Guzy desmoidalne charakteryzują się zmiennym przebiegiem klinicznym – niektóre mogą ulegać spontanicznemu cofaniu się bez jakiejkolwiek terapii, inne pozostają stabilne, a jeszcze inne wykazują szybki wzrost13.
Aktywna obserwacja jako strategia pierwszego wyboru
Aktywna obserwacja, znana również jako strategia „czekaj i obserwuj”, stała się obecnie preferowaną metodą postępowania u większości pacjentów z nowo rozpoznanymi guzami desmoidalnymi14. To podejście jest szczególnie uzasadnione u pacjentów bezobjawowych lub z minimalnymi objawami, u których dalszy wzrost guza nie zagraża życiu ani funkcji ważnych narządów5. Podczas aktywnej obserwacji pacjent jest regularnie monitorowany za pomocą badań obrazowych wykonywanych co 3-6 miesięcy67.
Strategia ta znajduje uzasadnienie w badaniach klinicznych, które pokazują, że nawet w grupie placebo około 20% pacjentów doświadcza częściowej odpowiedzi na leczenie6. Oznacza to, że znaczny odsetek guzów może ulegać stabilizacji lub zmniejszeniu bez aktywnej interwencji medycznej. Program aktywnej obserwacji może być spowolniony po 1-2 latach, jeśli guz pozostaje stabilny7.
Terapie systemowe – nowa era leczenia
Gdy aktywna obserwacja okazuje się niewystarczająca, a guz wykazuje progresję lub powoduje znaczące objawy, rozważane są terapie systemowe89. Współczesne wytyczne zalecają terapie systemowe jako leczenie pierwszej linii dla progresywnych, objawowych lub zagrażających funkcji guzów desmoidalnych.
Nirogacestat – przełom w leczeniu
W listopadzie 2023 roku Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła nirogacestat (Ogsiveo) jako pierwszy lek specjalnie przeznaczony do leczenia dorosłych pacjentów z progresywnymi guzami desmoidalnymi1011. Nirogacestat to inhibitor gamma-sekretazy, który blokuje białko Notch, odgrywające kluczową rolę w rozwoju guzów desmoidalnych1213. Zobacz więcej: Nirogacestat w leczeniu guzów desmoidalnych – pierwszy zatwierdzony lek
Inne terapie celowane
Inhibitory kinaz tyrozynowych (TKI) stanowią kolejną ważną grupę leków stosowanych w leczeniu guzów desmoidalnych14. Sorafenib, jeden z najlepiej przebadanych TKI, wykazał skuteczność w badaniu klinicznym III fazy15. Inne leki z tej grupy to imatinib i pazopanib1617. Zobacz więcej: Inhibitory kinaz tyrozynowych w leczeniu guzów desmoidalnych
Leczenie miejscowe – chirurgia i alternatywne metody
Chirurgia, która wcześniej była standardem leczenia, obecnie jest zalecana jedynie w wybranych przypadkach818. Głównym problemem operacyjnego leczenia guzów desmoidalnych jest wysokie ryzyko wznowy, które wynosi 25-60%1819. Z tego powodu chirurgia jest obecnie rozważana głównie u pacjentów z guzami ściany brzucha, gdzie może być skuteczniejsza4.
Krioablacja – nowoczesna alternatywa
Krioablacja emerged jako obiecująca alternatywa dla chirurgii2021. Ta minimally inwazyjna procedura wykorzystuje powtarzające się cykle zamrażania i odmrażania w celu zniszczenia komórek nowotworowych. Krioablacja może być stosowana jako terapia pierwszej linii lub ratunkowa po niepowodzeniu innych metod leczenia20. Po krioablacji guz traci żywotność i stopniowo się zmniejsza21. Zobacz więcej: Krioablacja w leczeniu guzów desmoidalnych – nowoczesna alternatywa
Radioterapia i inne opcje leczenia
Radioterapia jest obecnie stosowana głównie jako leczenie adjuwantowe po chirurgii z dodatnimi marginesami lub w przypadkach, gdy operacja nie jest możliwa1922. Typowa dawka promieniowania wynosi około 54 Gy22. Jednak radioterapia niesie ze sobą ryzyko powikłań długoterminowych, w tym rozwoju wtórnych nowotworów, dlatego jej stosowanie wymaga starannej oceny ryzyka i korzyści23.
Inne opcje leczenia miejscowego obejmują ablację radiofrekwencyjną, która wykorzystuje ciepło do niszczenia komórek nowotworowych24, oraz skoncentrowane ultradźwięki o wysokiej intensywności (HIFU)25. Te nowoczesne techniki oferują nieinwazyjne alternatywy dla tradycyjnej chirurgii.
Chemioterapia i leki hormonalne
Chemioterapia nie jest standardowym leczeniem guzów desmoidalnych ze względu na ich niską chemowrażliwość19. Jednak niektóre schematy mogą przynieść korzyści pacjentom, szczególnie te oparte na doksorubicynie1626. Małe dawki chemioterapii, zwłaszcza kombinacja metotreksatu z alkaloidami vinca (winorelbina lub winblastyna), są często stosowane z powodu lepszego profilu bezpieczeństwa27.
Terapia hormonalna, głównie tamoksyfen, była wcześniej szeroko stosowana, ale obecne wytyczne nie zalecają już tego podejścia ze względu na brak jasnych korzyści w prospektywnych badaniach1628. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą być pomocne w kontrolowaniu objawów i potencjalnie wpływać na wzrost guza24.
Wielodyscyplinarne podejście do leczenia
Leczenie guzów desmoidalnych wymaga współpracy wielodyscyplinarnego zespołu specjalistów2930. Zespół powinien składać się z onkologa medycznego, chirurga onkologicznego, radioterapeuta, patologa i radiologa interwencyjnego. Takie podejście pozwala na optymalizację planu leczenia i koordynację opieki31.
Decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać lokalizację guza, tempo wzrostu, nasilenie objawów, wiek pacjenta, inne schorzenia współistniejące oraz preferencje chorego532. Ważne jest również, aby pacjenci byli leczeni w ośrodkach specjalizujących się w mięsakach, które mają doświadczenie w diagnostyce i leczeniu tych rzadkich nowotworów30.
Przyszłość leczenia guzów desmoidalnych
Rozwój nowych terapii dla guzów desmoidalnych postępuje szybko. W trakcie badań klinicznych znajdują się nowe inhibitory szlaku Wnt oraz inne molekuły celujące w mechanizmy odpowiedzialne za rozwój tych nowotworów33. Tegavivint, inhibitor wiązania beta-kateniny z TBL1, jest obecnie badany w badaniach I/II fazy34.
Zatwierdzenie nirogacestatu oznacza początek nowej ery w leczeniu guzów desmoidalnych2. Oczekuje się, że w nadchodzących latach zostanie zatwierdzonych kilka nowych molekuł, co znacznie poszerzy arsenał terapeutyczny dostępny dla pacjentów z tymi rzadkimi nowotworami. Kluczowe znaczenie ma również rozwój biomarkerów, które mogłyby pomóc w przewidywaniu odpowiedzi na leczenie i personalizacji terapii.













