Przewlekłe pokrzywki stanowią wyzwanie diagnostyczne głównie dlatego, że w 80-90% przypadków nie udaje się ustalić konkretnej przyczyny ich wystąpienia12. Ta forma pokrzywek, określana mianem przewlekłej spontanicznej pokrzywki (CSU), charakteryzuje się występowaniem bąbli przez okres dłuższy niż sześć tygodni bez możliwości zidentyfikowania zewnętrznego czynnika wywołującego.
Mechanizm powstawania przewlekłych pokrzywek
Podstawowym mechanizmem odpowiedzialnym za powstawanie pokrzywek jest uwalnianie histaminy i innych mediatorów zapalnych z komórek tucznych i bazofilów3. Te substancje chemiczne powodują rozszerzenie naczyń krwionośnych i zwiększenie ich przepuszczalności, co prowadzi do powstawania charakterystycznych bąbli na skórze2.
W przypadku przewlekłych pokrzywek proces ten jest długotrwały i powtarzający się, ale dokładny mechanizm inicjujący to uwalnianie histaminy często pozostaje niejasny. Najczęściej podejrzewa się dysfunkcję układu odpornościowego, która prowadzi do spontanicznego uaktywniania komórek tucznych4.
Główne teorie etiologiczne
Reakcje autoimmunologiczne
Obecnie teoria autoimmunologiczna jest najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem powstawania przewlekłych pokrzywek. Badania wykazują, że u około 30-50% pacjentów z przewlekłymi pokrzywkami można wykryć autoprzeciwciała skierowane przeciwko receptorom IgE lub przeciwko samemu IgE45.
Te autoprzeciwciała wiążą się z receptorami na powierzchni komórek tucznych i bazofilów, prowadząc do ich aktywacji i uwalniania histaminy. Proces ten może zachodzić spontanicznie, bez udziału zewnętrznych alergenów, co tłumaczy przewlekły charakter objawów6.
Potwierdzeniem tej teorii jest test skórny z własną surowicą (ASST), który jest dodatni u około 40% pacjentów z przewlekłymi pokrzywkami4. Test ten polega na wstrzyknięciu pacjentowi jego własnej surowicy pod skórę – jeśli pojawią się objawy pokrzywki, świadczy to o obecności czynników autoimmunologicznych.
Zaburzenia funkcji komórek tucznych
Kolejną teorią jest nieprawidłowe funkcjonowanie komórek tucznych i bazofilów u osób z przewlekłymi pokrzywkami. Komórki te mogą być nadmiernie wrażliwe na różne bodźce lub uwalniać większe ilości histaminy niż normalnie7. Ta zwiększona reaktywność może być genetycznie uwarunkowana lub nabyta w wyniku różnych czynników środowiskowych.
Czynniki i choroby towarzyszące
Choroby tarczycy
Jedną z najczęściej identyfikowanych przyczyn przewlekłych pokrzywek są choroby tarczycy, szczególnie autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto). Badania wskazują, że zaburzenia tarczycy mogą być odpowiedzialne za nawet 30% przypadków przewlekłych pokrzywek89.
Związek ten prawdopodobnie wynika z faktu, że zarówno przewlekłe pokrzywki, jak i choroby tarczycy mają często podłoże autoimmunologiczne. U pacjentów z przewlekłymi pokrzywkami znacznie częściej stwierdza się przeciwciała przeciwtarczycowe niż w populacji ogólnej10.
Inne choroby autoimmunologiczne
Przewlekłe pokrzywki często współwystępują z innymi chorobami autoimmunologicznymi. Około 20% pacjentów z przewlekłymi pokrzywkami ma również jedną z następujących chorób11:
- Toczeń rumieniowaty układowy
- Reumatoidalne zapalenie stawów
- Cukrzyca typu 1
- Celiakia
- Bielactwo
- Zapalenie skórno-mięśniowe
- Zapalenie wielomięśniowe
Ta współzależność potwierdza teorię o autoimmunologicznym podłożu przewlekłych pokrzywek Zobacz więcej: Choroby autoimmunologiczne jako przyczyna przewlekłych pokrzywek.
Infekcje przewlekłe
Choć związek nie jest tak silny jak w przypadku chorób tarczycy, przewlekłe infekcje również mogą przyczyniać się do rozwoju pokrzywek. Najczęściej wymieniane są12:
- Zakażenie Helicobacter pylori
- Przewlekłe zapalenie zatok
- Infekcje ogniskowe (np. zębów, migdałków)
- Zakażenia pasożytnicze
Mechanizm, przez który infekcje mogą wywoływać pokrzywki, nie jest do końca poznany, ale prawdopodobnie wiąże się z przewlekłą stymulacją układu odpornościowego13.
Czynniki wyzwalające i nasilające
Nawet gdy główna przyczyna przewlekłych pokrzywek pozostaje nieznana, można zidentyfikować czynniki wyzwalające lub nasilające objawy Zobacz więcej: Czynniki wyzwalające i nasilające przewlekłe pokrzywki. Najczęstsze z nich to:
- Stres emocjonalny – może obniżać próg wystąpienia objawów
- Zmiany temperatury – zarówno zimno, jak i ciepło
- Ucisk lub tarcie skóry – ciasna odzież, pasek torebki
- Wysiłek fizyczny i pocenie się
- Niektóre leki – szczególnie aspiryna i NLPZ
- Alkohol
- Infekcje wirusowe – mogą nasilać istniejące objawy
Ważne jest zrozumienie, że te czynniki zazwyczaj nie są pierwotną przyczyną przewlekłych pokrzywek, ale mogą prowokować wystąpienie objawów u osób już predysponowanych14.
Rzadkie przyczyny przewlekłych pokrzywek
W niektórych przypadkach przewlekłe pokrzywki mogą być objawem poważniejszych schorzeń, choć zdarza się to bardzo rzadko. Do takich stanów należą12:
- Chłoniaki (w tym choroba Hodgkina)
- Inne nowotwory
- Zapalenie naczyń (vasculitis)
- Mastocytoza
- Choroby wątroby
Należy podkreślić, że pokrzywki bardzo rzadko są pierwszym objawem nowotworów, a większość pacjentów z tymi schorzeniami ma również inne, bardziej charakterystyczne objawy15.
Podsumowanie wiedzy o przyczynach
Zrozumienie etiologii przewlekłych pokrzywek jest kluczowe dla właściwego podejścia terapeutycznego. Chociaż w większości przypadków konkretna przyczyna pozostaje nieznana, wiedza o możliwych mechanizmach patofizjologicznych pozwala na skuteczne leczenie objawowe. Najważniejsze jest zaakceptowanie faktu, że brak identyfikacji przyczyny nie oznacza braku możliwości leczenia – nowoczesne metody terapeutyczne pozwalają na kontrolę objawów nawet w przypadkach idiopatycznych16.
Pacjenci powinni również pamiętać, że przewlekłe pokrzywki, mimo swojego uporczywego charakteru, mają tendencję do samoistnego ustępowania – u około 35% pacjentów objawy ustępują w ciągu pierwszego roku, a u 48% w ciągu trzech lat8.













