Rak splotu naczyniastego to rzadki i agresywny nowotwór ośrodkowego układu nerwowego, który najczęściej występuje u dzieci poniżej drugiego roku życia. Zgodnie z klasyfikacją Światowej Organizacji Zdrowia, nowotwory splotu naczyniastego złośliwe zaliczane są do guzów ośrodkowego układu nerwowego III stopnia złośliwości1. Niestety, obecnie nie istnieją znane czynniki ryzyka rozwoju raka splotu naczyniastego ani skuteczne metody pierwotnej prewencji tej choroby2.
Znaczenie predyspozycji genetycznych
Chociaż nie można zapobiec rozwojowi raka splotu naczyniastego, niezwykle istotne jest wykrycie ewentualnych predyspozycji genetycznych, szczególnie mutacji w genie TP53 i związanego z nią zespołu Li-Fraumeni. Ze względu na stosunkowo wysoką częstość występowania mutacji TP53 i związek z zespołem Li-Fraumeni, niektórzy specjaliści sugerują, aby wszyscy pacjenci z rakiem splotu naczyniastego zostali przebadani pod kątem mutacji zarodkowych2.
Jeśli u dziecka zostanie zdiagnozowana mutacja TP53, a rodzice nie mają tej mutacji, jest to uważane za mutację „de novo” – nową mutację. Takie mutacje mogą wystąpić w komórkach rozrodczych rodziców lub w pewnym momencie podczas ciąży3. Znajomość statusu genetycznego może wpłynąć na decyzje dotyczące badań przesiewowych i leczenia3.
Prewencja wtórna – unikanie szkodliwych metod leczenia
Jednym z najważniejszych aspektów prewencji wtórnej u pacjentów z rakiem splotu naczyniastego jest odpowiednie planowanie leczenia, szczególnie w kontekście radioterapii. Dzieci i osoby z zespołem Li-Fraumeni są bardzo wrażliwe na promieniowanie jonizujące, zwłaszcza w obszarze mózgu3. Ryzyko i korzyści powinny być omówione z zespołem specjalistów posiadających wiedzę na temat zespołu Li-Fraumeni3.
Chociaż radioterapia została zalecona dla dzieci z rakiem splotu naczyniastego po całkowitej resekcji, istnieje niewiele dowodów na jej korzyści2. Ponadto, mimo że radioterapia poprawia przeżywalność u wielu pacjentów z wysokostopniowymi nowotworami embrionalnymi mózgu, jej stosowanie pozostaje kontrowersyjne ze względu na nieodwracalne szkodliwe wpływy na rozwój mózgu, szczególnie u małych dzieci1.
Rola testowania genetycznego
Testowanie pod kątem stanów dziedzicznych, takich jak zespół Li-Fraumeni, jest decyzją osobistą, a nawet kontrowersyjną. Wielu pacjentów nie wie w momencie diagnozy raka splotu naczyniastego o obecności mutacji TP53. Często poradnictwo genetyczne i testowanie są zalecane podczas leczenia3.
Znajomość statusu zespołu Li-Fraumeni może znacząco wpłynąć na decyzje dotyczące badań przesiewowych i leczenia. Nie ma jednego uniwersalnego podejścia do badań przesiewowych, leczenia czy diagnozy. Świadomość objawów, zaufanie do własnej intuicji i znajomość statusu zespołu Li-Fraumeni może mieć wpływ na przeżywalność3.
Perspektywy i nadzieja
Mimo że rak splotu naczyniastego jest nowotworem agresywnym i złośliwym, podobnie jak zespół Li-Fraumeni, nie jest wyrokiem śmierci. Aktualne opcje leczenia nowotworów splotu naczyniastego obejmują chirurgię i chemioterapię3. Rokowanie jest szczególnie trudne w przypadku nowotworów, które nabyły wiele mutacji, ale istnieje nadzieja na poprawę wyników leczenia dzięki lepszemu zrozumieniu biologii tych nowotworów i rozwojowi nowych metod terapeutycznych.
Kluczowym elementem w walce z rakiem splotu naczyniastego jest wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie dostosowane do indywidualnych charakterystyk pacjenta, w tym jego statusu genetycznego. Współpraca z doświadczonym zespołem onkologicznym, który ma wiedzę na temat rzadkich nowotworów pediatrycznych i zespołów predyspozycji nowotworowej, jest niezbędna dla osiągnięcia najlepszych możliwych wyników leczenia.













