Fizjoterapia stanowi podstawowy element nieoperacyjnego leczenia spondylozy szyjnej i może być jednym z najskuteczniejszych sposobów radzenia sobie z bólem i sztywnością12. Fizjoterapeuta może nauczyć pacjenta ćwiczeń pomagających rozciągnąć i wzmocnić mięśnie szyi i ramion13. Podstawowy program fizjoterapii trwa zwykle od czterech do sześciu tygodni i obejmuje ćwiczenia izometryczne i oporowe mające na celu wzmocnienie mięśni szyi i górnej części pleców4.
Liczne badania kliniczne wykazały umiarkowane dowody na skuteczność różnych programów ćwiczeń wykorzystujących ćwiczenia proprioceptywne, wzmacniające, wytrzymałościowe lub koordynacyjne w porównaniu ze standardową opieką5. Najlepszymi metodami leczenia są ćwiczenia, manipulacje i mobilizacja lub ich kombinacje6.
Struktura programu fizjoterapeutycznego
Program fizjoterapii dla pacjentów ze spondylozą szyjną trwa zazwyczaj 6-8 tygodni, a sesje odbywają się często dwa do trzech razy w tygodniu7. Fizjoterapia może pomóc pacjentowi zmniejszyć ból za pomocą rozciągania, a terapeuta nauczy ćwiczeń, które wzmocnią mięśnie szyi38. Fizjoterapeuta może także nauczyć ćwiczeń rozciągających i wzmacniających, które mogą łagodzić objawy910.
Głównym nieoperacyjnym sposobem leczenia spondylozy szyjnej jest fizjoterapia, która zazwyczaj trwa od 4 do 6 tygodni11. Zazwyczaj obejmuje ćwiczenia izometryczne i oporowe, które pomagają wzmocnić mięśnie szyi i górnej części pleców11. Fizjoterapia odgrywa kluczową rolę w zarządzaniu spondylozą szyjną, a przeszkolony terapeuta może poprowadzić pacjenta przez ćwiczenia zaprojektowane w celu wzmocnienia mięśni szyi i poprawy elastyczności12.
Rodzaje ćwiczeń terapeutycznych
Ćwiczenia dla pacjentów ze spondylozą szyjną można podzielić na kilka kategorii. Ćwiczenia aktywne koncentrujące się na ruchu szyi i wzmacnianiu są szczególnie ważne13. Pacjenci powinni łagodnie rozciągać i zginać szyję13. Ćwiczenia te można nauczyć się z pomocą wykwalifikowanego fizjoterapeuty14. Ćwiczenia pomagają rozciągnąć i wzmocnić mięśnie szyi i ramion14.
Właściwe ćwiczenia dla artrozy szyjnej mogą zależeć od osoby i nasilenia bólu15. Fizjoterapia może pomóc osobie zdecydować o odpowiednim programie ćwiczeń15. Szereg ćwiczeń rozciągających szyję może pomóc złagodzić sztywność i ból15. Ćwiczenia te mogą pomóc złagodzić wpływ choroby i zmniejszyć ból lub uczucie sztywności, jednak nie wyleczą spondylozy szyjnej16.
Celem jest utrzymanie szyi w ruchu tak normalnie, jak to możliwe17. Podczas zaostrzeń ból może być dość silny i może być konieczny odpoczynek przez dzień lub dwa, jednak należy łagodnie ćwiczyć szyję, gdy tylko będzie to możliwe17. Nie należy pozwolić na sztywnienie szyi17. Stopniowo należy próbować zwiększyć zakres ruchów szyi17. Co kilka godzin należy delikatnie poruszać szyją w każdym kierunku17. Należy robić to kilka razy dziennie17.
Trakcja szyjna i techniki specjalistyczne
Niektórzy pacjenci ze spondylozą szyjną mogą odnieść korzyści z zastosowania trakcji, która może pomóc w zwiększeniu przestrzeni w kręgosłupie, jeśli korzenie nerwów są uciskane1. Trakcja szyjna, terapia gorąco-zimna lub aktywny program ćwiczeń mogą pomóc złagodzić objawy18. Lekarz może również zalecić fizjoterapię, w tym określone ćwiczenia i trakcję szyi z użyciem ciężarków1920.
Dekompresja kręgosłupa szyjnego to łagodne, nieoperacyjne leczenie, które pomaga zmniejszyć nacisk na krążki międzykręgowe i nerwy21. Jest to szczególnie skuteczne u pacjentów ze spondylozą szyjną z uciskiem nerwów21. Strukturalne podejście jest niezbędne dla skutecznego radzenia sobie ze spondylozą szyjną22.
Techniki uzupełniające w fizjoterapii
W ramach kompleksowej fizjoterapii stosowane są także techniki uzupełniające. Terapia ultradźwiękowa, ciepło i lód mogą pomóc pacjentowi poprawić lub utrzymać sprawność funkcjonalną związaną z codziennym życiem23. Pakiety zimna i terapia ciepłem mogą pomóc w łagodzeniu bólu podczas zaostrzeń38.
Program ćwiczeń powinien koncentrować się na rozciąganiu i wzmacnianiu mięśni szyi i ramion oraz poprawie postawy24. Może to być bardzo pomocne w radzeniu sobie z tym schorzeniem i bólem, który powoduje24. Utrzymanie regularnych ćwiczeń i stosowanie ciepła lub lodu na szyję może być pomocne w przypadkach łagodnej spondylozy szyjnej24.
Ćwiczenia korekcyjne i prewencyjne
Opieka chiropraktyczna nie ogranicza się do zabiegów w gabinecie – chiropraktycy często zalecają ćwiczenia korekcyjne, które pomagają wzmocnić mięśnie wokół kręgosłupa szyjnego21. Wzmocnienie tych mięśni pomaga podtrzymać kręgosłup, zmniejsza stres na stawy i spowalnia dalszą degenerację21. Program elastyczności i wzmacniania kręgosłupa szyjnego, prowadzony przez certyfikowanego trenera sportowego lub fizjoterapeutę, jest ważny dla przeciwdziałania wszelkim obszarom słabości, które mogą prowadzić do urazu kręgosłupa szyjnego25.
Po ustąpieniu bólu rozpoczynane są ćwiczenia szyi i stosowane z kołnierzem13. Ćwiczenia mające na celu poruszanie szyi pomagają zwiększyć ruch i siłę13. Można nauczyć się ćwiczeń rozciągających i wzmacniających, które można pomóc dziecku wykonywać w celu złagodzenia objawów26.
Monitorowanie postępów i dostosowywanie programu
Jeśli objawy nie poprawią się w ciągu kilku tygodni, lekarz może zalecić fizjoterapię27. Lekarz może dać więcej ćwiczeń do wykonania i zalecić kontynuowanie zwykłych czynności w możliwie największym stopniu27. Jeśli objawy nie poprawią się zgodnie z oczekiwaniami w ciągu tygodnia lub около tego, pacjent może zostać skierowany do fizjoterapeuty w celu pomocy w łagodzeniu bólu i uzyskania porad dotyczących konkretnych ćwiczeń szyi28.
Wiele badań fizjoterapii oferowanej w sposób ustrukturyzowany wykazało, że następuje wczesna poprawa nasilenia bólu, lepsza siła mięśni i lepsze utrzymanie czucia29. Rozmowa z lekarzem o najlepszych nieoperacyjnych sposobach łagodzenia objawów jest kluczowa – najlepszym wyborem może być połączenie leków i fizjoterapii91030.
Znaczenie długoterminowej rehabilitacji
Dostępnych jest wiele metod leczenia, w tym leki, fizjoterapia, lód lub ciepło, zastrzyki i operacja91030. Czasami najlepiej działa kombinacja zabiegów91030. Program rehabilitacji powinien być kontynuowany długoterminowo, aby utrzymać uzyskane korzyści i zapobiec pogorszeniu stanu.
Badania wskazują, że długoterminowe wsparcie kręgosłupa jest najskuteczniejsze, gdy priorytetem są ruch, elastyczność i korekta postawy31. Wczesna ocena i ustrukturyzowane, nieinwazyjne podejście może pomóc osobom skutecznie radzić sobie z objawami i utrzymać funkcję kręgosłupa31.













