Chociaż większość przypadków astygmatyzmu ma podłoże genetyczne i jest obecna od urodzenia, znaczna część tej wady wzroku może rozwijać się w ciągu życia w wyniku różnych czynników nabytych. Zrozumienie tych przyczyn jest szczególnie ważne, ponieważ niektóre z nich można zapobiec poprzez odpowiednie postępowanie profilaktyczne12.
Astygmatyzm nabyty może wystąpić w każdym wieku i często charakteryzuje się nieregularnym rozkładem, w przeciwieństwie do astygmatyzmu wrodzonego, który zwykle ma charakter regularny. Nabyte formy astygmatyzmu mogą być również bardziej zmienne w czasie i trudniejsze do korekcji przy pomocy standardowych okularów czy soczewek kontaktowych3.
Urazy mechaniczne jako przyczyna astygmatyzmu
Urazy mechaniczne oka należą do najczęstszych przyczyn nabytego astygmatyzmu. Każde uszkodzenie rogówki, które prowadzi do jej bliznowacenia lub zmiany kształtu, może skutkować rozwojem tej wady wzroku45. Urazy mogą mieć różny charakter i pochodzić z różnych źródeł.
Urazy sportowe stanowią znaczną grupę przyczyn astygmatyzmu nabytego. Szczególnie niebezpieczne są sporty kontaktowe, takie jak boks, sztuki walki czy rugby, gdzie bezpośredni kontakt z okiem jest możliwy4. Również sporty z piłką, takie jak tenis czy squash, mogą prowadzić do urazów oka, jeśli piłka trafi bezpośrednio w oko.
Urazy domowe również często prowadzą do uszkodzeń rogówki. Może to być kontakt z ostrymi przedmiotami, uderzenie gałęzią podczas prac ogrodowych czy przypadkowe draśnięcie oka paznokciem. Nawet pozornie drobne urazy mogą prowadzić do trwałych zmian w kształcie rogówki, jeśli proces gojenia przebiega nieprawidłowo6.
Urazy chemiczne i termiczne
Urazy chemiczne oka to szczególnie niebezpieczna grupa uszkodzeń, które mogą prowadzić do ciężkiego astygmatyzmu nieregularnego. Kontakt z kwasami, zasadami czy innymi substancjami chemicznymi może powodować głębokie oparzenia rogówki46. Proces gojenia po takich urazach często prowadzi do powstawania blizn, które znacząco zmieniają kształt i przezroczystość rogówki.
Szczególnie niebezpieczne są oparzenia zasadami, które mogą penetrować głęboko do tkanek oka i powodować rozległe uszkodzenia. Nawet po odpowiednim leczeniu często pozostają trwałe zmiany w rogówce, które prowadzą do astygmatyzmu i innych problemów wzrokowych.
Urazy termiczne, takie jak oparzenia gorącym olejem, parą czy płomieniem, również mogą uszkadzać rogówkę i prowadzić do astygmatyzmu. W przypadku takich urazów ważne jest natychmiastowe płukanie oka dużą ilością czystej wody i pilna konsultacja okulistyczna.
Choroby zapalne rogówki
Zapalenia rogówki (keratitis) to ważna grupa chorób, które mogą prowadzić do astygmatyzmu nabytego. Mogą być one spowodowane przez różne czynniki: bakterie, wirusy, grzyby czy pierwotniaki7. Każdy rodzaj zapalenia może pozostawiać blizny na rogówce, które zmieniają jej kształt i prowadzą do astygmatyzmu.
Zapalenie rogówki wywołane przez wirus opryszczki (keratitis herpeticum) jest szczególnie problematyczne, ponieważ ma tendencję do nawrotów i może prowadzić do progresywnego uszkodzenia rogówki7. Każdy epizod zapalenia może pogłębiać zmiany w rogówce i nasilać astygmatyzm.
Bakteryjne zapalenia rogówki często związane są z nieprawidłowym użytkowaniem soczewek kontaktowych, szczególnie gdy są noszone zbyt długo lub przy nieprzestrzeganiu zasad higieny. Gronkowiec, paciorkowiec czy pałeczka ropy błękitnej to najczęstsze przyczyny bakteryjnych zapaleń rogówki prowadzących do bliznowacenia7.
Komplikacje po zabiegach chirurgicznych
Zabiegi chirurgiczne oka, choć mają na celu poprawę wzroku lub leczenie chorób, mogą czasami prowadzić do rozwoju astygmatyzmu jako powikłania. Najczęściej dotyczy to operacji zaćmy, które są jednymi z najczęściej wykonywanych zabiegów okulistycznych89.
Podczas operacji zaćmy wykonuje się nacięcia w rogówce, które mogą wpływać na jej kształt. Sposób gojenia się tych nacięć oraz napięcie szwów (jeśli są używane) może prowadzić do rozwoju astygmatyzmu pooperacyjnego79. Współczesne techniki chirurgiczne, takie jak fakoemulsyfikacja przez małe nacięcia, znacznie zmniejszyły ryzyko tego powikłania.
Inne zabiegi okulistyczne, które mogą prowadzić do astygmatyzmu, to przeszczepy rogówki (keratoplastyka), operacje jaskry, zabiegi na siatkówce czy chirurgia refrakcyjna wykonana nieprawidłowo7. W przypadku przeszczepów rogówki astygmatyzm pooperacyjny jest częstym powikłaniem ze względu na różnice w krzywiźnie między rogówką dawcy a biorcy.
Choroby degeneracyjne rogówki
Choroby degeneracyjne rogówki to grupa schorzeń, które mogą prowadzić do postępującego astygmatyzmu. Najważniejszą z nich jest degeneracja brzegowa pellucid (pellucid marginal degeneration), która charakteryzuje się ścieńczeniem dolnej części rogówki710.
Degeneracja Terriera (Terrien marginal degeneration) to kolejna choroba, która może prowadzić do astygmatyzmu. Charakteryzuje się ona postępującym ścieńczeniem rogówki w jej górnej części, co prowadzi do zmian w jej krzywiźnie10.
Keratoglobus to rzadka choroba, w której cała rogówka staje się cieńsza i przyjmuje kulisty kształt. Prowadzi to do znacznego astygmatyzmu i innych problemów wzrokowych7. Choroba ta ma często podłoże genetyczne, ale może również rozwijać się w wyniku innych czynników.
Wpływ chorób ogólnoustrojowych
Niektóre choroby ogólnoustrojowe mogą wpływać na rozwój astygmatyzmu, szczególnie jego formy soczewkowej. Cukrzyca jest najważniejszym przykładem takiej choroby1112. Wahania poziomu glukozy we krwi mogą powodować zmiany w kształcie soczewki, co prowadzi do przejściowego lub trwałego astygmatyzmu.
U osób z cukrzycą astygmatyzm może być zmienny i zależeć od kontroli glikemii. Dobre kontrolowanie poziomu cukru we krwi może zmniejszać nasilenie astygmatyzmu soczewkowego, podczas gdy słaba kontrola może go nasilać13.
Choroby tarczycy również mogą wpływać na wzrok i potencjalnie prowadzić do zmian refrakcyjnych, w tym astygmatyzmu. Zmiany hormonalne podczas ciąży czy menopauzy mogą również czasowo wpływać na kształt rogówki lub soczewki14.
Wpływ przewlekłego pocierania oczu
Przewlekłe pocieranie oczu to często niedoceniany czynnik, który może prowadzić do astygmatyzmu nabytego. Mechaniczne uszkodzenie rogówki przez ciągłe pocieranie może stopniowo zmieniać jej kształt1015. Problem ten jest szczególnie częsty u osób z alergiami, które odczuwają świąd oczu.
Pocieranie oczu może również przyczyniać się do rozwoju stożka rogówki, który jest jedną z najcięższych form astygmatyzmu nieregularnego16. Dlatego tak ważne jest odpowiednie leczenie alergii ocznych i unikanie pocierania oczu.
Osoby z zespołem Downa mają zwiększone ryzyko astygmatyzmu, częściowo z powodu częstszego pocierania oczu związanego z cechami behawioralnymi charakterystycznymi dla tego zespołu1617.
Czynniki środowiskowe i zawodowe
Niektóre czynniki środowiskowe i zawodowe mogą zwiększać ryzyko rozwoju astygmatyzmu nabytego. Długotrwała ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe może przyczyniać się do zmian degeneracyjnych w rogówce18. Dlatego ważne jest noszenie odpowiednich okularów przeciwsłonecznych, szczególnie w środowiskach o wysokiej ekspozycji na UV.
Praca w zapylonych środowiskach lub narażenie na dym i inne zanieczyszczenia powietrza może prowadzić do przewlekłych podrażnień oka i w konsekwencji do zmian w rogówce. Osoby pracujące w takich środowiskach powinny używać odpowiedniej ochrony oczu.
Długotrwała praca przy komputerze i innych urządzeniach elektronicznych, choć nie jest bezpośrednią przyczyną astygmatyzmu, może nasilać jego objawy i prowadzić do zmęczenia oczu1819. Ważne jest przestrzeganie zasad higieny wzroku podczas pracy z ekranami.
Profilaktyka astygmatyzmu nabytego
Chociaż nie wszystkie przyczyny astygmatyzmu nabytego można zapobiec, istnieją sposoby zmniejszenia ryzyka jego rozwoju. Najważniejsze to ochrona oczu przed urazami poprzez noszenie odpowiednich okularów ochronnych podczas pracy czy uprawiania sportu20.
Przestrzeganie zasad higieny przy używaniu soczewek kontaktowych może zapobiec infekcjom rogówki, które mogą prowadzić do bliznowacenia i astygmatyzmu. Ważne jest również unikanie pocierania oczu i odpowiednie leczenie alergii ocznych15.
Regularne badania okulistyczne pozwalają na wczesne wykrycie zmian w rogówce i odpowiednie leczenie chorób, które mogą prowadzić do astygmatyzmu. Szczególnie ważne jest to u osób z czynnikami ryzyka, takimi jak cukrzyca czy choroby alergiczne21.













