Choroba wysokościowa to zespół objawów powstających w wyniku niedostatecznego przystosowania organizmu do zmniejszonej ilości tlenu na dużych wysokościach1. Symptomy mogą się różnić znacznie pod względem nasilenia – od łagodnych, przypominających kaca alkoholowego, po ciężkie, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia2.
Podstawowe objawy choroby wysokościowej
Najczęstszym i zazwyczaj pierwszym objawem ostrej choroby wysokościowej jest ból głowy, który może mieć charakter pulsujący i nasila się w nocy oraz po przebudzeniu3. Ten charakterystyczny ból głowy jest często opisywany jako uczucie, że „czaszka jest za mała na pulsowanie, które się w niej dzieje”4.
Oprócz bólu głowy, pacjenci doświadczają zespołu objawów przypominających kaca alkoholowego56. Do podstawowych symptomów należą:
- Nudności i wymioty2
- Utrata apetytu7
- Zmęczenie i osłabienie, szczególnie podczas odpoczynku2
- Zawroty głowy i uczucie oszołomienia5
- Zaburzenia snu, w tym częste budzenie się w nocy8
- Ogólne złe samopoczucie (malaise)2
Czas wystąpienia i przebieg objawów
Symptomy ostrej choroby wysokościowej (AMS) zwykle rozwijają się stopniowo w ciągu pierwszych 12-24 godzin po dotarciu na wysokość9. U około dwóch trzecich podatnych osób objawy pojawiają się w ciągu 12 godzin, a u pozostałej trzeciej w ciągu 36 godzin10.
Charakterystyczne jest to, że objawy mają tendencję do nasilania się w nocy i podczas odpoczynku1112. Większość przypadków łagodnej choroby wysokościowej ustępuje samoistnie w ciągu 2-4 dni, gdy organizm przystosowuje się do warunków wysokogórskich7.
Objawy wskazujące na ciężką postać choroby
Niektóre symptomy sygnalizują przejście łagodnej choroby wysokościowej w jej ciężkie, potencjalnie śmiertelne formy. Do objawów alarmowych należą13:
- Duszność w spoczynku – trudności z oddychaniem nawet podczas odpoczynku14
- Utrata koordynacji ruchowej (ataksja) – niemożność chodzenia po linii prostej15
- Zaburzenia świadomości – splątanie, dezorientacja, nietypowe zachowania14
- Kaszel z różową, spienioną plwociną14
- Sinica – niebieskawe zabarwienie ust, paznokci i skóry16
Te objawy mogą wskazywać na rozwój wysokościowego obrzęku płuc (HAPE) lub wysokościowego obrzęku mózgu (HACE), które są stanami zagrażającymi życiu Zobacz więcej: Ciężkie objawy choroby wysokościowej – HAPE i HACE.
Różnice w nasileniu objawów
Choroba wysokościowa może przebiegać w różnych stopniach nasilenia, od łagodnych po ciężkie formy17. Łagodne objawy (punktacja 3-5 w skali Lake Louise) obejmują głównie ból głowy z towarzyszącymi mu nudnościami i zmęczeniem18. Ciężka forma (punktacja 6 lub więcej) charakteryzuje się nasilonymi objawami, które znacząco ograniczają sprawność fizyczną17.
Dodatkowe objawy i powikłania
Poza podstawowymi symptomami, choroba wysokościowa może manifestować się również przez inne objawy. Często występuje przyspieszony puls jako reakcja organizmu na niedobór tlenu16. Niektórzy pacjenci doświadczają obrzęków rąk, stóp i twarzy, które są powszechne na dużych wysokościach i zazwyczaj ustępują po kilku dniach19.
Rzadkim, ale poważnym powikłaniem są krwotoki do siatkówki, które mogą wystąpić po dotarciu na wysokości powyżej 2700 metrów20. Objawiają się one niewyraźnym widzeniem lub małymi ślepymi plamkami w polu widzenia, które zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach bez trwałych następstw20.
Objawy u dzieci
Dzieci są równie podatne na chorobę wysokościową jak dorośli, jednak rozpoznanie objawów może być trudniejsze21. U dzieci, które nie potrafią jeszcze mówić, choroba wysokościowa może objawiać się jedynie nadmierną marudnością22. U starszych dzieci należy zwracać uwagę na objawy takie jak apatia, odmowa jedzenia, nadmierne płakanie i drażliwość21.
Kiedy objawy wymagają natychmiastowej interwencji
Najważniejszą zasadą w leczeniu choroby wysokościowej jest obserwacja, czy objawy się nasilają. Jeśli symptomy pogorszają się mimo odpoczynku na tej samej wysokości, konieczny jest natychmiastowy zjazd na niższą wysokość Zobacz więcej: Objawy alarmowe choroby wysokościowej wymagające natychmiastowej reakcji23. Szczególnie niepokojące są objawy wskazujące na zaburzenia funkcji mózgu lub płuc, które mogą rozwinąć się w ciągu kilku godzin i bez leczenia prowadzić do śmierci9.













