Reklama

Mirikizumab, bimekizumab i sekukinumab to nowoczesne przeciwciała monoklonalne stosowane w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów, spondyloartropatii osiowej i łuszczycy. Porównaj ich wskazania, mechanizmy działania oraz bezpieczeństwo.

Podobieństwa i różnice między mirikizumabem, bimekizumabem a sekukinumabem

Mirikizumab, bimekizumab oraz sekukinumab to przeciwciała monoklonalne stosowane w leczeniu chorób zapalnych, które mają związek z nieprawidłową pracą układu odpornościowego. Wszystkie należą do grupy leków immunosupresyjnych, czyli takich, które zmniejszają aktywność układu odpornościowego, by ograniczyć stan zapalny123. Wspólną cechą jest również podawanie ich w formie zastrzyków podskórnych lub dożylnych oraz stosowanie głównie u osób dorosłych, chociaż sekukinumab może być podawany także dzieciom od 6 roku życia45.

Pod względem mechanizmu działania wszystkie trzy leki blokują aktywność białek (cytokin) wywołujących stan zapalny, ale różnią się, którą cząsteczkę blokują. Mirikizumab działa na interleukinę 23, bimekizumab blokuje interleukiny 17A i 17F, a sekukinumab blokuje interleukinę 17A123. Wskazania do stosowania tych leków częściowo się pokrywają, ale też różnią się w zależności od konkretnej choroby oraz wieku pacjenta.

Kiedy stosuje się te leki?

Mirikizumab jest przeznaczony do leczenia umiarkowanego i ciężkiego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u dorosłych, u których inne metody terapii okazały się nieskuteczne lub były źle tolerowane6. W przeciwieństwie do bimekizumabu i sekukinumabu, nie jest stosowany w łuszczycy ani w łuszczycowym zapaleniu stawów.

Bimekizumab oraz sekukinumab mają szerokie zastosowanie w leczeniu:

  • łuszczycy plackowatej o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych (bimekizumab) oraz także u dzieci od 6 roku życia (sekukinumab)74
  • łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych, a sekukinumab także u dzieci od 6 lat74
  • spondyloartropatii osiowej (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa i spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych) u dorosłych, sekukinumab także u młodzieży74
  • ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych (bimekizumab i sekukinumab)7

W przypadku dzieci i młodzieży, tylko sekukinumab jest dopuszczony do leczenia łuszczycy oraz młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów od 6 roku życia48. Pozostałe substancje są przeznaczone dla dorosłych.

Ważne: Zakres wskazań tych leków zależy nie tylko od substancji czynnej, ale także od wieku pacjenta i ciężkości choroby. Sekukinumab ma najszersze zastosowanie, bo może być stosowany już u dzieci od 6 lat w łuszczycy oraz niektórych chorobach reumatycznych. Mirikizumab natomiast jest obecnie wykorzystywany wyłącznie w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u dorosłych648.

Mechanizm działania i farmakokinetyka

Mirikizumab działa przez blokowanie podjednostki p19 interleukiny 23, co prowadzi do zahamowania procesu zapalnego odpowiedzialnego za rozwój wrzodziejącego zapalenia jelita grubego1. Bimekizumab blokuje zarówno interleukinę 17A, jak i 17F – białka kluczowe dla utrzymania przewlekłego stanu zapalnego w chorobach autoimmunologicznych, takich jak łuszczyca i łuszczycowe zapalenie stawów2. Sekukinumab działa podobnie do bimekizumabu, ale blokuje tylko interleukinę 17A3.

Wszystkie te przeciwciała monoklonalne mają długi czas działania i podawane są zwykle raz na kilka tygodni. Okres półtrwania mirikizumabu to około 9 dni9, bimekizumabu około 20-23 dni, a sekukinumabu – około 23-27 dni1011. Wchłanianie po podaniu podskórnym jest stosunkowo wolne, a miejsce wstrzyknięcia nie ma istotnego wpływu na biodostępność tych leków.

W badaniach nie wykazano istotnych różnic w działaniu tych leków w zależności od wieku, płci czy masy ciała pacjenta, choć u osób o bardzo wysokiej masie ciała można rozważyć częstsze podawanie niektórych preparatów1213.

Przeciwwskazania i środki ostrożności

Wszystkie omawiane substancje czynne mają zbliżone przeciwwskazania. Nie powinny być stosowane u osób z nadwrażliwością na którykolwiek składnik preparatu oraz u pacjentów z aktywną, poważną infekcją, taką jak czynna gruźlica141516. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć utajoną lub czynną gruźlicę oraz, jeśli to konieczne, zastosować leczenie przeciwgruźlicze.

Stosowanie tych leków może zwiększać ryzyko infekcji – szczególnie zakażeń górnych dróg oddechowych i grzybic, takich jak kandydoza jamy ustnej1718. Dodatkowo bimekizumab i sekukinumab mogą zaostrzać nieswoiste zapalenia jelit – w tych chorobach nie są zalecane1920. Mirikizumab wymaga regularnej kontroli czynności wątroby podczas leczenia21.

Wszystkie trzy substancje nie powinny być podawane równocześnie z żywymi szczepionkami. Zaleca się wykonanie szczepień ochronnych przed rozpoczęciem terapii222324.

  • Mirikizumab – przeciwwskazany w przypadku znacznych zaburzeń czynności wątroby (konieczność kontroli enzymów wątrobowych)21
  • Bimekizumab – nie zaleca się u pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit19
  • Sekukinumab – nie zaleca się u pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit, można stosować u dzieci od 6 lat20

Bezpieczeństwo stosowania u szczególnych grup pacjentów

Stosowanie mirikizumabu, bimekizumabu i sekukinumabu u dzieci i młodzieży różni się – tylko sekukinumab jest zarejestrowany dla tej grupy wiekowej w leczeniu łuszczycy i niektórych chorób reumatycznych48. Mirikizumab i bimekizumab nie są przeznaczone dla dzieci i młodzieży2512.

W ciąży i podczas karmienia piersią nie zaleca się stosowania żadnego z tych leków – brak jest wystarczających danych potwierdzających bezpieczeństwo, a substancje mogą przenikać do mleka matki262728.

U osób starszych nie ma konieczności zmiany dawkowania, chociaż liczba badań w tej grupie jest ograniczona291230.

U osób z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby nie zaleca się rutynowej zmiany dawkowania, jednak mirikizumab wymaga kontroli czynności wątroby21.

Żaden z tych leków nie ma istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów313233.

Informacje praktyczne:

  • Stosowanie mirikizumabu, bimekizumabu lub sekukinumabu wymaga regularnych wizyt kontrolnych i nadzoru lekarskiego.
  • Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć aktywne infekcje, w tym gruźlicę.
  • W trakcie terapii należy obserwować objawy infekcji i zgłaszać je lekarzowi.
  • W przypadku podejrzenia uszkodzenia wątroby podczas leczenia mirikizumabem należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem21.

Porównanie: wskazania, stosowanie i bezpieczeństwo

Substancja czynna Najważniejsze wskazania Stosowanie u dzieci Stosowanie w ciąży Stosowanie u kierowców
Mirikizumab Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (dorośli) Brak danych, nie zaleca się Nie zaleca się Brak przeciwwskazań
Bimekizumab Łuszczyca plackowata, łuszczycowe zapalenie stawów, spondyloartropatia osiowa, ropne zapalenie gruczołów potowych (dorośli) Nie zaleca się Nie zaleca się Brak przeciwwskazań
Sekukinumab Łuszczyca plackowata, łuszczycowe zapalenie stawów, spondyloartropatia osiowa, ropne zapalenie gruczołów potowych (dorośli i dzieci ≥6 lat) Od 6 roku życia Nie zaleca się Brak przeciwwskazań

67458251230262728313233

Nowoczesne przeciwciała monoklonalne – podobieństwa i różnice

Mirikizumab, bimekizumab i sekukinumab to leki nowej generacji, które rewolucjonizują leczenie chorób zapalnych o podłożu autoimmunologicznym. Łączy je skuteczność w hamowaniu procesów zapalnych i wygodny schemat dawkowania. Różnią się natomiast zakresem wskazań – mirikizumab jest obecnie zarejestrowany wyłącznie do leczenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u dorosłych, podczas gdy bimekizumab i sekukinumab znajdują zastosowanie w leczeniu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów, spondyloartropatii osiowej i ropnego zapalenia gruczołów potowych. Tylko sekukinumab jest dostępny także dla dzieci od 6 roku życia.

Pod względem bezpieczeństwa i przeciwwskazań leki te mają wiele cech wspólnych – nie zaleca się ich stosowania u osób z czynnymi, ciężkimi infekcjami, w czasie ciąży i laktacji, a także u dzieci (z wyjątkiem sekukinumabu). Wybór odpowiedniej terapii zależy od konkretnej choroby, wieku pacjenta oraz wcześniejszych prób leczenia. Ostateczną decyzję o wdrożeniu terapii podejmuje lekarz, uwzględniając indywidualne potrzeby pacjenta.

Pytania i odpowiedzi

Jakie są główne różnice między mirikizumabem, bimekizumabem i sekukinumabem?

Mirikizumab stosuje się głównie w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u dorosłych, natomiast bimekizumab i sekukinumab są wykorzystywane w leczeniu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów i spondyloartropatii osiowej. Tylko sekukinumab może być stosowany u dzieci od 6 roku życia.674

Który z tych leków można podawać dzieciom?

Tylko sekukinumab jest dopuszczony do stosowania u dzieci od 6 roku życia w leczeniu łuszczycy plackowatej i niektórych chorób reumatycznych.49

Czy te leki są bezpieczne w ciąży?

Nie zaleca się stosowania mirikizumabu, bimekizumabu ani sekukinumabu w ciąży i podczas karmienia piersią z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa.272829

Jakie są najważniejsze przeciwwskazania do stosowania tych leków?

Wszystkie trzy leki są przeciwwskazane u osób z nadwrażliwością na składniki preparatu oraz u pacjentów z aktywnymi, poważnymi infekcjami, takimi jak czynna gruźlica. Nie powinny być stosowane z żywymi szczepionkami.151617

Reklama
Reklama