Menu

Zykonotyd – stosowanie u dzieci

Stosowanie leków u dzieci wymaga wyjątkowej ostrożności, ponieważ ich organizmy różnią się od dorosłych pod względem przyswajania i wydalania substancji. Zykonotyd to lek wykorzystywany w leczeniu silnego bólu, jednak jego bezpieczeństwo stosowania w grupie pediatrycznej budzi szczególne pytania. Dowiedz się, czy i kiedy można rozważyć podanie tej substancji u dzieci, jakie są ograniczenia oraz na co zwrócić uwagę w kontekście bezpieczeństwa.

Spis treści

Bezpieczeństwo stosowania leków u pacjentów pediatrycznych

Dzieci wymagają innego podejścia do leczenia niż dorośli. Ich organizmy rozwijają się, a procesy związane z przyswajaniem, rozkładem i wydalaniem leków mogą znacznie się różnić¹. Właśnie dlatego dobór oraz dawkowanie leków musi być dokładnie dostosowane do wieku, masy ciała i ogólnego stanu zdrowia dziecka. Niewłaściwe stosowanie substancji czynnych może prowadzić do poważnych powikłań, dlatego bezpieczeństwo terapii pediatrycznej to priorytet.

Zakres stosowania zykonotydu u dzieci

Zykonotyd (Ziconotidum) to substancja czynna stosowana wyłącznie w leczeniu silnego, przewlekłego bólu u dorosłych pacjentów, którzy wymagają podania leku bezpośrednio do przestrzeni otaczającej rdzeń kręgowy (czyli dooponowo)²³. W dokumentacji nie ma informacji o dopuszczeniu tej substancji do leczenia dzieci lub młodzieży w żadnym wskazaniu, niezależnie od wieku czy masy ciała²³. Brakuje także badań klinicznych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo zykonotydu u pacjentów pediatrycznych. Oznacza to, że nie powinno się stosować tej substancji czynnej u dzieci, ponieważ nie wiadomo, jak organizm dziecka zareaguje na jej działanie i jakie mogą być skutki uboczne²³.

Ważne: Zykonotyd nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci. Brak jest odpowiednich badań klinicznych oraz zaleceń dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności tej substancji w tej grupie wiekowej. Wszelkie decyzje o leczeniu dzieci środkami działającymi na układ nerwowy powinny być poparte mocnymi dowodami naukowymi, których w przypadku zykonotydu nie ma²³.

Dawkowanie u dzieci

Ponieważ zykonotyd nie jest zalecany do stosowania u dzieci, nie ustalono żadnych schematów dawkowania dla tej grupy pacjentów²³. W dostępnych dokumentach opisano wyłącznie dawkowanie dla dorosłych. Z tego powodu nie można bezpiecznie określić, jaka ilość leku byłaby odpowiednia i bezpieczna dla dziecka w jakimkolwiek wieku czy przy jakiejkolwiek masie ciała²³.

Bezpieczeństwo stosowania zykonotydu u dzieci

Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania zykonotydu u pacjentów pediatrycznych. W badaniach klinicznych i nieklinicznych nie oceniano wpływu tej substancji na dzieci, a także nie określono, czy występują u nich inne lub częstsze działania niepożądane niż u dorosłych²³. Ponadto, istnieje szereg potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tej substancji, nawet u dorosłych. Należą do nich między innymi:

Ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń neuropsychiatrycznych, takich jak splątanie, omamy czy depresja⁴⁵⁶⁷
Możliwość wystąpienia powikłań związanych z podawaniem leku dooponowo, w tym groźnych zakażeń jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych⁸⁹
Ryzyko reakcji alergicznych, w tym nawet bardzo poważnych reakcji anafilaktycznych⁴⁶
Brak informacji o długoterminowym bezpieczeństwie stosowania, zwłaszcza u osób, których układ nerwowy wciąż się rozwija¹¹⁰

Badania na zwierzętach nie wykazały istotnego ryzyka dla młodych organizmów, ale wyniki te nie mogą być automatycznie przenoszone na ludzi, zwłaszcza dzieci¹¹¹²¹³¹⁴.

Bezpieczeństwo stosowania zykonotydu u dzieci – najważniejsze informacje:

Zykonotyd nie jest przeznaczony dla dzieci w żadnej postaci i w żadnym wskazaniu.
Nie istnieją badania potwierdzające skuteczność ani bezpieczeństwo tej substancji u dzieci.
Brak jest danych dotyczących dawkowania dla tej grupy wiekowej.
Stosowanie leku u dzieci może wiązać się z poważnymi skutkami ubocznymi.
Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zaburzenia psychiczne, reakcje alergiczne czy powikłania neurologiczne, jest nieznane, ale potencjalnie wysokie.

Zykonotyd – podsumowanie bezpieczeństwa stosowania u dzieci

Grupa wiekowa	Możliwość stosowania	Dawkowanie
Niemowlęta (0–1 rok)	Nie zaleca się	Brak danych
Dzieci (1–12 lat)	Nie zaleca się	Brak danych
Młodzież (≥12 lat)	Nie zaleca się	Brak danych

Podsumowując, zykonotyd nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w żadnej postaci oraz w żadnym wskazaniu. Brakuje badań potwierdzających skuteczność i bezpieczeństwo tej substancji w grupie pacjentów pediatrycznych, a ryzyko poważnych działań niepożądanych nie jest do końca poznane²¹⁸⁴⁵³¹⁰⁹⁶⁷. Decyzje dotyczące leczenia bólu u dzieci zawsze powinny być podejmowane z zachowaniem najwyższej ostrożności oraz na podstawie dostępnych dowodów naukowych.

Pytania i odpowiedzi

Czy zykonotyd może być stosowany u dzieci?

Nie, zykonotyd nie jest dopuszczony do stosowania u dzieci w żadnym wskazaniu ani postaci leku.

Dlaczego nie wolno stosować zykonotydu u dzieci?

Brak jest badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność zykonotydu u dzieci.

Czy istnieją zalecenia dotyczące dawkowania zykonotydu u dzieci?

Nie, nie ustalono żadnych schematów dawkowania zykonotydu dla dzieci.

Jakie są zagrożenia związane ze stosowaniem zykonotydu u dzieci?

Stosowanie zykonotydu u dzieci może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, a ryzyko tych powikłań nie jest znane.

Dlaczego dzieci są bardziej wrażliwe na działanie leków?

Dzieci różnią się od dorosłych pod względem budowy ciała, procesów metabolicznych oraz funkcjonowania narządów. Ich układ nerwowy i odpornościowy są wciąż w fazie rozwoju, przez co mogą silniej reagować na działanie substancji czynnych. Stosowanie leków nieprzebadanych w tej grupie wiekowej może prowadzić do nieprzewidywalnych skutków ubocznych.

Czym grozi podawanie leków dooponowo?

Podanie leku dooponowo polega na wprowadzeniu go bezpośrednio do przestrzeni otaczającej rdzeń kręgowy. Z tym sposobem leczenia wiąże się ryzyko poważnych powikłań, takich jak zakażenia, np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, oraz uszkodzenia układu nerwowego. Powikłania te mogą być szczególnie niebezpieczne u dzieci.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Zykonotyd to nowoczesna substancja przeciwbólowa, która podawana jest wyłącznie w postaci ciągłego wlewu dooponowego, najczęściej u osób dorosłych z silnym przewlekłym bólem. Proces ustalania dawki wymaga ostrożności i indywidualnego podejścia, a jej miareczkowanie pozwala na maksymalne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta. Właściwe dawkowanie i monitorowanie leczenia mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa oraz skuteczności terapii.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Zykonotyd to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu przewlekłego bólu, podawana w postaci wlewu dooponowego. Chociaż przynosi ulgę wielu pacjentom, jej stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia działań niepożądanych, które mogą dotyczyć różnych układów organizmu. Działania te są zazwyczaj łagodne lub umiarkowane, jednak czasami mogą być poważne i wymagają szczególnej uwagi oraz regularnej kontroli stanu zdrowia.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Zykonotyd to nowoczesna substancja przeciwbólowa, która wywodzi się z jadu morskiego ślimaka. Jej działanie polega na blokowaniu określonych kanałów wapniowych w układzie nerwowym, co skutecznie zmniejsza przekazywanie sygnałów bólu. Mechanizm ten sprawia, że zykonotyd jest stosowany w leczeniu silnych, przewlekłych bólów, szczególnie u osób, które nie odczuwają ulgi po innych metodach leczenia. Dzięki temu pacjenci z bardzo trudnym do opanowania bólem mogą zyskać szansę na poprawę jakości życia.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

W leczeniu przewlekłego, silnego bólu i spastyczności stosuje się różne substancje czynne, które różnią się mechanizmem działania i profilem bezpieczeństwa. Zykonotyd, baklofen oraz tizanidyna należą do leków oddziałujących na układ nerwowy, jednak wykazują istotne różnice zarówno pod względem wskazań, jak i stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj, czym się różnią, w jakich sytuacjach są wybierane oraz na co zwrócić uwagę przy ich stosowaniu.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Zykonotyd to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu silnego bólu, podawana bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jego działanie i bezpieczeństwo zależą od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, choroby towarzyszące czy inne przyjmowane leki. Warto poznać najważniejsze zasady dotyczące jego stosowania oraz środki ostrożności wymagane w określonych grupach pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Zykonotyd to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu silnego, przewlekłego bólu, zwłaszcza u dorosłych wymagających znieczulenia dooponowego. Pomimo skuteczności, nie każdy pacjent może z niego bezpiecznie korzystać. Istnieje szereg przeciwwskazań – zarówno bezwzględnych, jak i względnych – które wykluczają lub ograniczają stosowanie zykonotydu. Poznaj sytuacje, w których należy unikać tej terapii, a także okoliczności wymagające zachowania szczególnej ostrożności.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Zykonotyd to nowoczesna substancja przeciwbólowa stosowana w leczeniu silnego bólu, szczególnie w przypadkach, gdy inne metody zawiodły. Jego działanie wiąże się jednak z możliwością wystąpienia takich objawów, jak senność, splątanie czy zaburzenia neurologiczne, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Warto wiedzieć, jak zykonotyd może wpłynąć na codzienne funkcjonowanie i kiedy należy zachować szczególną ostrożność.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Zykonotyd to nowoczesna substancja przeciwbólowa, stosowana dooponowo u pacjentów z silnym bólem opornym na inne leczenie. W przypadku kobiet w ciąży i karmiących piersią jej stosowanie budzi szczególne obawy ze względu na brak wystarczających badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa dla dziecka. Decyzje dotyczące leczenia zykonotydem w tych okresach wymagają indywidualnej oceny ryzyka i korzyści, a także ścisłej konsultacji z lekarzem.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Zykonotyd to nowoczesna substancja przeciwbólowa, stosowana wyłącznie u dorosłych w leczeniu bardzo silnego, przewlekłego bólu, kiedy inne metody nie przynoszą już efektu. Dzięki wyjątkowemu mechanizmowi działania, zykonotyd może przynieść ulgę osobom z bólem nowotworowym, neuropatycznym czy po operacjach kręgosłupa, zwłaszcza gdy tradycyjne leki zawodzą. Podawany jest bezpośrednio do kanału kręgowego, co zapewnia jego skuteczność, ale też wymaga szczególnej ostrożności.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Zykonotyd to nowoczesna substancja przeciwbólowa, stosowana głównie u pacjentów z silnym bólem opornym na inne leki. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do wystąpienia poważnych objawów ze strony układu nerwowego i krążenia, dlatego niezwykle istotne jest przestrzeganie zaleconych dawek i odpowiednie monitorowanie pacjenta. W opisie przedstawiamy, jak rozpoznać przedawkowanie zykonotydu, jakie mogą być jego objawy i co należy zrobić w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Prialt 100 mikrogramów/ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jeden ml roztworu zawiera 100 μg zykonotydu (w postaci octanu). Każda fiolka o objętości 1 ml zawiera 100 μg zykonotydu (w postaci octanu). Każda fiolka o objętości 2 ml zawiera 200 μg zykonotydu (w postaci octanu). Każda fiolka o objętości 5 ml zawiera 500 μg zykonotydu (w postaci octanu). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji (wlewu). Przejrzysty, bezbarwny roztwór.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Prialt jest wskazany w leczeniu silnego przewlekłego bólu u dorosłych wymagających znieczulenia dooponowego.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenia zykonotydem powinni podejmować się wyłącznie lekarze z odpowiednim doświadczeniem w dooponowym podawaniu leków. Pacjentów należy poddać ocenie neuropsychiatrycznej przed rozpoczęciem, po rozpoczęciu i w trakcie podawania zykonotydu dooponowo, a także natychmiast po wystąpieniu jakichkolwiek objawów przedmiotowych lub podmiotowych depresji (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.8 i 5.1). Dawkowanie Rozpoczęcie podawania dawki Dawkowanie zykonotydu należy rozpoczynać od dawki nie większej niż 2,4 µg/dobę i dostosowywać indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od jego odpowiedzi przeciwbólowej i działań niepożądanych. Dobieranie (miareczkowanie) dawki Przy każdym dobieraniu dawki należy ocenić wymagania dotyczące dawkowania i dostosować szybkość wlewu przez pompę zgodnie z wymaganiami, aby uzyskać nowe dawkowanie. Dawka u pacjenta może być zwiększana o ≤ 2,4 μg/dobę, do maksymalnej dawki 21,6 μg/dobę.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dawkowanie
Minimalny odstęp między zwiększeniem dawki wynosi 24 godziny; zalecany odstęp, ze względów bezpieczeństwa, wynosi 48 godzin lub więcej. Maksymalna dawka dobowa wynosi 21,6 µg/dobę (0,9 µg/h). Mediana dawki u pacjentów reagujących na leczenie wynosi około 6,0 μg/dobę, a u około 75% pacjentów, u których występowała odpowiedź na leczenie w badaniach klinicznych z grupą kontrolną otrzymującą placebo wystarczające były dawki ≤ 9,6 μg/dobę. Jednak aby ograniczyć częstość występowania poważnych reakcji niepożądanych, zgłoszenia z praktyki klinicznej wskazują, że u pacjentów reagujących na leczenie, może wystarczać mniejsza dawka dobowa, wynosząca około 3,0- 4,5 µg/dobę lub mniejsza. Dawkę zykonotydu podawanego dooponowo należy dostosowywać w zależności od nasilenia bólu pacjenta, jego odpowiedzi na terapię oraz występowania działań niepożądanych.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dawkowanie
Ogólne leczenie działań niepożądanych W razie konieczności dawkę można dowolnie zmniejszyć (włącznie ze wstrzymaniem wlewów), aby opanować reakcje niepożądane. Reguła dotycząca zaprzestania podawania leku Leczenie należy przerwać w przypadku braku skuteczności lub niewystarczającej skuteczności, definiowanej jako zmniejszenie bólu o mniej niż 20% przy maksymalnej tolerowanej dawce. Stosunek korzyści do ryzyka powinien być zawsze indywidualnie oceniany przez lekarza. Zaburzenia czynności nerek Nie prowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Podczas podawania zykonotydu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność. Zaburzenia czynności wątroby Nie prowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Podczas podawania zykonotydu pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność. Pacjenci w podeszłym wieku ≥ 65 lat U osób w podeszłym wieku dobieranie dawki nie jest wymagane.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dawkowanie
Należy jednak wziąć pod uwagę, że niewydolność nerek i (lub) wątroby występuje częściej u pacjentów w wieku ≥ 65 lat. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności zykonotydu u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Podanie dooponowe Zykonotyd należy podawać we wlewie ciągłym przez cewnik dooponowy z użyciem zewnętrznej lub wszczepionej wewnętrznie mechanicznej pompy infuzyjnej, pozwalającej na doprowadzenie dokładnej objętości roztworu infuzyjnego. Zważywszy, że ryzyko zapalenia opon mózgowo- rdzeniowych wtórnego do dłuższego cewnikowania przestrzeni wewnątrzoponowej jest większe w przypadku stosowania systemu infuzyjnego z cewnikiem zewnętrznym, zaleca się stosowanie systemów wewnętrznych do podawania zykonotydu przez dłuższy okres (patrz punkt 4.4). Zewnętrzny system cewnikowy powinien być stosowany tylko w przypadku braku możliwości zastosowania cewnika wewnętrznego.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dawkowanie
Jeśli wymagane jest podanie małych dawek zykonotydu, na przykład w początkowej fazie dostosowywania dawki, zykonotyd należy przed użyciem rozcieńczyć roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do iniekcji niezawierającym środków konserwujących. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie w połączeniu z chemioterapią dooponową (patrz punkt 4.5). Psychoza po zastosowaniu zykonotydu w wywiadzie. Próby samobójcze lub myśli samobójcze w wywiadzie po zastosowaniu zykonotydu (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.8). Zakażenie w miejscu wkłucia do mikrowlewu, niekontrolowana skaza krwotoczna oraz niedrożność kanału kręgowego, która zaburza krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pacjentów należy poddać ocenie neuropsychiatrycznej przed rozpoczęciem, po rozpoczęciu i w trakcie podawania zykonotydu dooponowo oraz natychmiast po wystąpieniu jakichkolwiek objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.8 i 5.1). Opiekunowie powinni niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią objawy zdarzenia niepożądanego potencjalnie zagrażającego życiu. Długotrwałe stosowanie Chociaż zykonotyd był testowany w długoterminowych, otwartych badaniach klinicznych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania, nie zostały przeprowadzone badania kontrolowane trwające dłużej niż 3 tygodnie (patrz punkt 5.1). Możliwe późne miejscowe działania uszkadzające rdzeń kręgowy nie zostały wykluczone i dane niekliniczne dotyczące tego zdarzenia są ograniczone (patrz punkt 5.3). Z tego powodu należy zachować ostrożność w trakcie długotrwałego stosowania leku.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko zakażenia Podawanie produktów leczniczych drogą dooponową niesie ze sobą ryzyko potencjalnie poważnych zakażeń, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które mogą stanowić zagrożenie dla życia. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane wprowadzeniem mikroorganizmów podczas stosowania cewnika lub przypadkowym skażeniem układu infuzyjnego stanowi powikłanie podawania produktów leczniczych dooponowo, szczególnie w trakcie używania systemów zewnętrznych. Pacjenci i lekarze muszą zwrócić uwagę na typowe objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Optymalne umiejscowienie końcówki cewnika w kanale kręgowym nie zostało określone. Niższe umieszczenie końcówki cewnika, np. na poziomie lędźwiowym, może zmniejszyć częstość występowania niepożądanych działań neurologicznych związanych z podawaniem zykonotydu.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu należy dokładnie rozważyć umiejscowienie końcówki cewnika, aby umożliwić odpowiedni dostęp do nocyceptywnych ośrodków rdzenia kręgowego, minimalizując jednocześnie stężenia produktu leczniczego na poziomie mózgu. Jedynie niewielka grupa pacjentów otrzymywała chemioterapię ogólnoustrojową i zykonotyd dooponowo. Podczas podawania zykonotydu pacjentom poddawanym chemioterapii ogólnoustrojowej należy zachować szczególną ostrożność (patrz punkt 4.5). Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej, które zwykle następuje bezobjawowo, jest częste wśród pacjentów otrzymujących zykonotyd dooponowo. Postępujący wzrost aktywności kinazy kreatynowej jest rzadki. Zaleca się jednak monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej. W przypadku postępującego zwiększenia jej aktywności lub klinicznie istotnego zwiększenia jej aktywności z towarzyszącymi cechami klinicznymi miopatii lub rabdomiolizy, należy rozważyć odstawienie zykonotydu.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Reakcje nadwrażliwości W trakcie badań klinicznych nie zaobserwowano reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, a immunogenność zykonotydu podawanego drogą dooponową wydaje się być mała. Nie można jednak wykluczyć potencjalnego ryzyka wystąpienia silnych reakcji alergicznych i rejestrowano poprzez spontaniczne zgłoszenia przypadki wystąpienia anafilaksji. Niepożądane reakcje neuropsychiatryczne i w zakresie funkcji poznawczych U pacjentów leczonych zykonotydem częste są niepożądane reakcje neuropsychiatryczne i w zakresie funkcji poznawczych, w szczególności splątanie. Upośledzenie czynności poznawczych występuje zwykle po kilku tygodniach leczenia. U pacjentów leczonych zykonotydem odnotowano epizody ostrych zaburzeń psychiatrycznych, takich jak omamy, reakcje paranoidalne, wrogość, agresja, majaczenie, psychoza i reakcje maniakalne.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych upośledzenia czynności poznawczych lub neuropsychiatrycznych reakcji niepożądanych należy zmniejszyć dawkę zykonotydu lub odstawić lek, niemniej konieczne jest również rozważenie innych czynników, które mogą przyczyniać się do występowania takich objawów. Skutki stosowania zykonotydu dotyczące czynności poznawczych zwykle przemijają w ciągu 1-4 tygodni po odstawieniu produktu leczniczego, ale w niektórych przypadkach mogą się utrzymywać. Zaleca się, aby pacjenci przed rozpoczęciem i po zakończeniu leczenia zykonotydem podawanym dooponowo poddawani byli ocenie neuropsychiatrycznej . U pacjentów z silnym przewlekłym bólem odnotowuje się wyższe wskaźniki samobójstw i prób samobójczych niż w ogólnej populacji. Zykonotyd może wywołać lub zaostrzyć depresję niosącą ze sobą ryzyko samobójstwa u podatnych pacjentów.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Wiadomo, że pacjenci, u których przed rozpoczęciem leczenia wystąpiły zdarzenia związane z samobójstwem, są narażeni na większe ryzyko myśli lub zachowań samobójczych i powinni być uważnie monitorowani w trakcie leczenia. Pacjentom (i ich opiekunom) należy doradzić, aby w przypadku wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych zwrócili się o pomoc do lekarza. Pacjentom, u których w wywiadzie wystąpiły próby samobójcze po podaniu zykonotydu, nie należy ponownie podawać zykonotydu. Zykonotyd jest przeciwwskazany u pacjentów, u których w wywiadzie wystąpiły próby samobójcze lub myśli samobójcze związane ze stosowaniem zykonotydu (punkt 4.3). Hamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) U pacjentów otrzymujących zykonotyd stwierdzano zmniejszenia poziomu świadomości. Pacjent zwykle pozostaje świadomy i nie następuje zahamowanie oddychania. Epizod może samoczynnie się ograniczyć, ale zykonotyd należy odstawić do chwili ustąpienia objawów.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ponowne wprowadzenie zykonotydu nie jest zalecane u tych pacjentów. Należy również rozważyć odstawienie jednocześnie stosowanych produktów leczniczych działających hamująco na OUN, gdyż mogą one przyczyniać się do obniżenia poziomu pobudzenia.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie prowadzono konkretnych badań klinicznych interakcji zykonotydu z innymi produktami leczniczymi. Niemniej małe stężenia zykonotydu w osoczu krwi, metabolizm przez obecne w organizmie peptydazy i względnie małe wiązanie przez białka osocza krwi (patrz punkt 5.2) powodują, że interakcje o podłożu metabolicznym lub interakcje z wyparciem z białek osocza między zykonotydem i innymi produktami leczniczymi są mało prawdopodobne. Nie są dostępne żadne dane kliniczne dotyczące interakcji między lekami w chemioterapii dooponowej a zykonotydem podawanym dooponowo. Zykonotyd jest przeciwwskazany w połączeniu z chemioterapią dooponową (patrz punkt 4.3). Jedynie niewielka grupa pacjentów otrzymywała chemioterapię ogólnoustrojową i zykonotyd dooponowo. Podczas podawania zykonotydu pacjentom poddawanym chemioterapii ogólnoustrojowej należy zachować szczególną ostrożność (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Interakcje
Nie należy spodziewać się, aby produkty lecznicze wpływające na swoiste peptydazy/proteazy oddziaływały na stężenie zykonotydu w osoczu krwi. W oparciu o bardzo ograniczone badania kliniczne, zarówno inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (benazepryl, lizynopryl i moeksypryl), jak i inhibitory proteazy HIV (rytonawir, sakwinawir, indynawir), nie miały wyraźnego wpływu na stężenie zykonotydu w osoczu krwi. Zykonotyd nie wchodzi w interakcje z receptorami opioidowymi. W przypadku podjęcia decyzji o odstawieniu opioidów w trakcie leczenia zykonotydem, odstawienie opioidów powinno nastąpić stopniowo. U pacjentów, u których odstawiane są opioidy podawane dooponowo, dawkę wlewu opioidów podawaną dooponowo należy stopniowo zmniejszać w okresie kilku tygodni i zastąpić równoważną farmakologicznie dawką opioidów doustnych.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Interakcje
Dodanie zykonotydu podawanego dooponowo do stabilnych dawek morfiny podawanej dooponowo (patrz punkt 5.1) jest możliwe, ale wymaga szczególnej uwagi, gdyż mimo zastosowania małej dawki zykonotydu w badaniu 202 zaobserwowano wysoki wskaźnik neuropsychiatrycznych reakcji niepożądanych (splątanie, zaburzenia procesów myślowych, reakcje paranoidalne i omamy oraz nieprawidłowy chód), z których niektóre były poważne. Po dodaniu zykonotydu podawanego dooponowo do morfiny podawanej dooponowo zaobserwowano również wymioty i jadłowstręt psychiczny oraz obrzęk obwodowy. Dodanie morfiny podawanej dooponowo do stabilnych dawek zykonotydu podawanego dooponowo jest lepiej tolerowane (zgłaszano świąd) (patrz punkt 5.1). Zaobserwowano częstsze występowanie senności podczas jednoczesnego stosowania zykonotydu z podawanymi systemowo baklofenem, klonidyną, bupiwakainą lub propofolem i w związku z tym nie zaleca się ich równoczesnego stosowania.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Interakcje
Nie są dostępne żadne dane dotyczące jednoczesnego stosowania częściowych agonistów opioidów (np. buprenorfiny) z zykonotydem.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania zykonotydu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zykonotyd nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy zykonotyd/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu Prialt, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie przeprowadzono badań u ludzi mających na celu ocenę wpływu zykonotydu na płodność. W badaniu przeprowadzonym na szczurach dotyczącym wpływu na płodność u samic i samców nie zaobserwowano wpływu na płodność samców, podczas gdy u samic zaobserwowano redukcję ciałka żółtego, miejsc implantacji oraz liczby żywych zarodków (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Prialt wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zykonotyd może wywoływać splątanie, senność i inne neurologiczne reakcje niepożądane, dlatego pacjentom należy poradzić, aby nie prowadzili pojazdów mechanicznych ani nie obsługiwali urządzeń mechanicznych w ruchu w razie wystąpienia takich objawów.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo zykonotydu podawanego w ciągłym wlewie dooponowym poddano ocenie w grupie ponad 1400 pacjentów uczestniczących w badaniach klinicznych bólu ostrego i przewlekłego. Okres leczenia wahał się od jednogodzinnego szybkiego wlewu do ciągłego stosowania leku przez ponad 6 lat. Mediana czasu narażenia na lek wyniosła 43 dni. Wskaźnik dawki wlewu mieścił się w granicach 0,03-912 μg na dobę, z medianą dawki końcowej wynoszącą 7,2 μg na dobę. W badaniach klinicznych u 88% pacjentów wystąpiły reakcje niepożądane. Do najczęstszych reakcji niepożądanych w długofalowych badaniach klinicznych należały: zawroty głowy (42%), nudności (30%), oczopląs (23%), stan splątania (25%), zaburzenia chodu (16%), zaburzenia pamięci (13%), niewyraźne widzenie (14%), bóle głowy (12%), osłabienie (13%), wymioty (11%) i senność (10%). Większość reakcji niepożądanych na lek miała przebieg lekki do umiarkowanego i z czasem ustępowała.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Jeżeli nie wskazano inaczej, w tabeli wykazano częstość występowania reakcji niepożądanych w badaniach klinicznych dotyczących dooponowego podawania zykonotydu (krótko- i długotrwale). W każdej grupie częstości działania niepożądane zostały uporządkowane zgodnie ze zmniejszającą się czestością. Bardzo częste (≥ 1/10) Częste (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt częste (≥ 1/1000 do < 1/100) Rzadkie ( ≥ 1/10 000 to < 1/1000) Bardzo rzadkie (< 1/10 000). Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów Bardzoczęsto Często Niezbyt często Nieznana
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Zaburzenia układu immunologicznego anafilaksjaa
Zaburzenia metabolizmu iodżywiania utrata apetytu, jadłowstręt

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów inarządów Bardzoczęsto Często Niezbyt często Nieznana
Zaburzeniapsychiczne stan splątania lęk, omamy słuchowe, bezsenność, pobudzenie, dezorientacja, omamy, omamy wzrokowe, depresja, paranoja, drażliwość, nasilenie depresji, nerwowość, zmienność zachowań, zmiany stanu psychicznego, nasilenie lęków,nasilenie stanu splątania majaczenie, zaburzenia psychotyczne, myśli samobójcze, próba samobójcza, zahamowanie myślenia, niezwykłe sny, agresja
Zaburzenia układunerwowego zawroty głowy, oczopląs, zaburzenia pamięci, bóle głowy, senność dyzartria, amnezja, zaburzenia smaku, drżenie, zaburzenia równowagi, ataksja, afazja, uczucie pieczenia, uspokojenie polekowe, parestezja, niedoczulica, zaburzenia uwagi, zaburzenia mowy, arefleksja, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy przy zmianie pozycji, zaburzenia czynności poznawczych, przeczulica dotykowa, obniżenie odruchów, brak smaku, obniżony poziom świadomości, zaburzenia czucia dotyku, węch opaczny, upośledzenieumysłowe niespójność, utrata świadomości, śpiączka, stupor, drgawki, udar naczyniowy mózgu, encefalopatia

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów inarządów Bardzoczęsto Często Niezbyt często Nieznana
Zaburzenia oka niewyraźnewidzenie widzenie podwójne,zaburzenia widzenia,światłowstręt
Zaburzenia ucha i błędnika zawroty głowy, szumy uszne
Zaburzenia serca migotanieprzedsionków
Zaburzenianaczyniowe hipotonia ortostatyczna, niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia duszność niewydolność oddechowa
Zaburzenia żołądka ijelit nudności, wymioty biegunka, suchość ust, zaparcie, nasilenie nudności, ból w górnej częścibrzucha niestrawność
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej świąd, nasilone pocenie się wysypka
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej ból kończyn, bóle mięśni, skurcze mięśni, kurcze mięśni, osłabienie mięśni, bóle stawów, obrzęki obwodowe rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych (rabdomioliza), zapalenie mięśni, ból pleców, drganie mięśni, bólkarku
Zaburzenia nerek idróg moczowych zatrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu, dyzuria,nietrzymanie moczu ostra niewydolność nerek
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zaburzenia chodu, osłabienie zmęczenie, gorączka, letarg, obrzęk obwodowy, zesztywnienie mięśni, upadek, ból klatki piersiowej, wrażenie chłodu, ból, chwiejność, nasileniesię bólu trudności podczas chodzenia
Badaniadiagnostyczne zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi, zmniejszenie masy ciała nieprawidłowoś ci w elektrokardiogra mie, zwiększenie aktywności aminotransferazy

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów inarządów Bardzoczęsto Często Niezbyt często Nieznana
asparaginianowe j i izoenzymu MM kinazy kreatynowej we krwi, podwyższonatemperatura ciała
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane
a . Dane pochodzące ze zgłoszeń spontanicznych. Opis wybranych działań niepożądanych Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Podawanie produktów leczniczych drogą dooponową niesie ze sobą ryzyko potencjalnie ciężkich zakażeń, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które mogą stanowić zagrożenie życia. Pacjenci i lekarze powinni zwrócić uwagę na typowe objawy przedmiotowe i podmiotowe zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.4). Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej zwykle przebiegało bezobjawowo. Zaleca się monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej. W przypadku postępującego zwiększenia jej aktywności lub klinicznie istotnego zwiększenia jej aktywności z towarzyszącymi objawami klinicznymi miopatii lub rabdomiolizy, należy rozważyć przerwanie podawania zykonotydu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane
Reakcje niepożądane ze strony OUN U pacjentów leczonych zykonotydem często występują reakcje niepożądane dotyczące funkcji poznawczych oraz o charakterze neuropsychiatrycznym. Zaburzenia czynności poznawczych występuje zwykle po kilku tygodniach leczenia. U pacjentów leczonych zykonotydem odnotowano epizody ostrych zaburzeń psychiatrycznych, takich jak omamy, reakcje paranoidalne, wrogość, agresja, majaczenie, psychoza i reakcje maniakalne. W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych zaburzeń czynności poznawczych lub neuropsychiatrycznych reakcji niepożądanych należy zmniejszyć dawkę zykonotydu lub przerwać jego podawanie. Należy rozważyć istnienie innych czynników, które mogą przyczyniać się do występowania takich objawów. Skutki stosowania zykonotydu w zakresie zaburzeń czynności poznawczych zwykle przemijają w ciągu 1-4 tygodni po zakończeniu podawania produktu leczniczego, ale w niektórych przypadkach mogą się utrzymywać.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane
Dostępne dane nie wykluczają zwiększonego ryzyka samobójstwa podczas stosowania zykonotydu. Produkt Prialt jest przeciwwskazany u pacjentów, u których w wywiadzie występowały próby samobójcze lub myśli samobójcze po zastosowaniu zykonotydu (punkt 4.3). Zaleca się, aby przed rozpoczęciem i po rozpoczęciu leczenia zykonotydem podawanym dooponowo pacjenci byli poddawani ocenie neuropsychiatrycznej (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przeprowadzono badania, w których zdrowi ochotnicy płci męskiej otrzymywali we wlewie dożylnym zykonotyd w dawkach do 70 000 μg na dobę, czyli 3200-krotnie większych niż zalecana dobowa dawka we wlewie dooponowym. U prawie wszystkich uczestników badań, którzy otrzymali duże dożylne dawki zykonotydu, zaobserwowano hipotonię ortostatyczną. Maksymalna zalecana dawka dooponowa wynosi 21,6 μg na dobę. Maksymalna docelowa dawka dooponowa zykonotydu w badaniach klinicznych wynosiła 912 μg na dobę po okresie zwiększania jej przez 7 dni. Objawy W jednym badaniu klinicznym pacjent z chorobą nowotworową otrzymał przypadkowo zbyt dużą dawkę zykonotydu dooponowo 744 μg w okresie 24 godzin (31 μg/h), leczenie wznowiono właściwą docelową dawką po zarejestrowaniu redukcji intensywności bólu na wizualnej skali analogowej natężenia bólu (ang. VASPI – Visual Analog Scale of Pain Intensity) z 82 do 2,5 mm.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Przedawkowanie
U niektórych pacjentów otrzymujących dooponowo dawki większe niż maksymalna zalecana dawka, zaobserwowano zaostrzenie objawów farmakologicznych, np. ataksję, oczopląs, zawroty głowy, stupor, zmniejszenie stopnia świadomości, skurcze mięśni, stan splątania, uspokojenie polekowe, niedociśnienie, afazję, zaburzenia mowy, nudności i wymioty. Nie zaobserwowano żadnych objawów depresji oddechowej. U większości pacjentów objętych obserwacją objawy ustąpiły w ciągu 24 godzin od odstawienia produktu leczniczego. Sposób leczenia U pacjentów, którzy otrzymają zbyt dużą dawkę, należy zastosować ogólne leczenie podtrzymujące czynności życiowe do chwili ustąpienia zaostrzenia skutków farmakologicznych produktu leczniczego.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe; inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, kod ATC: N02BG08 Mechanizm działania Zykonotyd jest syntetycznym analogiem ω-konopeptydu, MVIIA, obecnym w jadzie ślimaka morskiego z gatunku Conus magus . Jest to bloker kanału wapniowego typu N (NCCB). Blokery NCC regulują uwalnianie neurotransmiterów w specyficznych populacjach neuronów odpowiedzialnych za przetwarzanie bólu przez rdzeń kręgowy. Wiążąc się z blokerami NCC neuronów zykonotyd hamuje, zależny od napięcia przepływ jonów wapnia do głównych nocyceptywnych neuronów aferentnych kończących się w powierzchniowych warstwach rogu tylnego rdzenia kręgowego. To z kolei powoduje hamowanie uwalniania neurotransmiterów (w tym substancji P), a tym samym przekazywania sygnałów bólu przez rdzeń kręgowy.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Działanie farmakodynamiczne Choć zaobserwowano statystycznie istotne zależności i konkretną korelację między narażeniem płynu mózgowo-rdzeniowego (AUC, C max ) na lek i klinicznymi wskaźnikami odpowiedzi po 1 godzinie od podania leku dooponowo, jak dotąd nie określono ściśle zdefiniowanych zależności między dawką, stężeniem leku i odpowiedzią. Wielu pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź, uzyskuje prawie maksymalne znieczulenie w ciągu kilku godzin od podania właściwej dawki. Niemniej u niektórych pacjentów maksymalne działanie może wystąpić z opóźnieniem. Uwzględniając wystąpienie działania przeciwbólowego i reakcji niepożądanych w podobnych dawkach, minimalny zalecany odstęp między kolejnymi zwiększeniami dawki wynosi 24 godziny; zalecany odstęp, ze względów bezpieczeństwa, wynosi 48 godzin lub więcej. W razie konieczności dawkę można dowolnie zmniejszyć (w tym wstrzymać wlew), aby opanować reakcje niepożądane.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wydaje się, że reakcje niepożądane w układzie nerwowym, szczególnie zawroty głowy, nudności i zaburzenia chodu, są skorelowane z narażeniem ośrodkowego układu nerwowego, choć nie stwierdzono jednoznacznej zależności. W trakcie wlewu dooponowego występuje małe narażenie osocza na lek z powodu małych zalecanych dawek wlewu dooponowego i względnie szybkiego klirensu osoczowego (patrz punkt 5.2). Z tego względu skutki farmakologiczne związane z narażeniem ogólnoustrojowym powinny być minimalne. Mediana dawki w przypadku odpowiedzi organizmu w badaniach klinicznych prowadzonych z grupą kontrolną otrzymującą placebo wynosi około 6,0 μg/dobę, a około 75% pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź w badaniach klinicznych, wymagało dawki ≤ 9,6 μg/dobę. Jednak aby ograniczyć częstość występowania poważnych reakcji niepożądanych, zgłoszenia z praktyki klinicznej wskazują, że u pacjentów, u których występuje odpowiedź na leczenie, może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki dobowej, wynoszącej około 3,0–4,5 µg/dobę lub mniejszej.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Aby ograniczyć częstość występowania poważnych reakcji niepożądanych, zaleca się stosowanie małej dawki poczatkowej i zachowanie odstępów w powolnym dostosowywaniu dawki, zawsze z uwzględnieniem wąskiego okna terapeutycznego. Zalecana dawka maksymalna wynosi 21,6 μg/dobę. W badaniach klinicznych zaobserwowano jednak, że pacjenci, którzy tolerują dawki 21,6 μg na dobę, po powolnym dostosowywaniu dawki w okresie 3-4 tygodni, na ogół tolerują dawki do 48,0 μg na dobę. Nie ma dowodów przemawiających za rozwijaniem się u pacjentów tolerancji farmakologicznej na zykonotyd. Jednakże, ze względu na ograniczone dane, nie można wykluczyć rozwoju tolerancji. Jeśli ciągle zwiększa się konieczna dawka zykonotydu, a nie obserwuje się żadnej korzyści ani nasilania się objawów niepożądanych, należy rozważyć kontrolę drożności cewnika dooponowego.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Alternatywne sposoby dawkowania, w tym rozpoczęcie dawkowania od mniejszych dawek zykonotydu oraz szybkiego wlewu, oceniano w ograniczonej liczbie dostępnych w literaturze badań. Badania dotyczące szybkiego wlewu wskazują, że dawkowanie w szybkim wlewie może być przydatne w identyfikacji pacjentów, którzy mogą odnieść korzyść z długotrwałego leczenia zykonotydem, jednak podawanie bolusa może spowodować wystąpienie większej liczby reakcji niepożądanych niż w przypadku podania we wlewie ciągłym. Badania te wskazują na możliwe alternatywne metody podania zykonotydu, jednak ze względu na ograniczoną liczbę pacjentów wyniki tych badań są nierozstrzygające i obecne dane są niewystarczające, aby możliwe było jednoznaczne zalecenie alternatywnych schematów dawkowania. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Przeprowadzono trzy badania kontrolowane placebo z zykonotydem podawanym dooponowo.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W dwóch badaniach krótkoterminowych, badanie nr 95-001 (ból nowotworowy) i badanie nr 96-002 (ból nienowotworowy), przeprowadzonych w grupie 366 pacjentów, wykazano skuteczność zykonotydu podawanego dooponowo w leczeniu ciężkiego bólu, określoną na podstawie zmiany procentowej w wizualnej skali analogowej natężenia bólu (VASPI), która stanowiła pierwszorzędowy środek oceny skuteczności leczenia. Były to badania krótkoterminowe, trwające odpowiednio 5 i 6 dni, w których dawki leku zwiększano szybciej i stosowano większe dawki niż zalecane w punkcie 4.2. Wyniki skuteczności leczenia z badania 95-001 (ból nowotworowy i ból nienowotworowy; Staats i wsp., 2004)

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Początkowy przydział do leczenia
Parametr Zykonotyd (n = 71) Placebo(n = 40) Wartość p
Średni wynik na skali VASPI na wizycie początkowej w mm (SD) 74,1 (± 13,82) 77,9 (± 13,60) _
Średni wynik na skali VASPI na koniec okresu dostosowywania dawki w mm (SD) 35,7 (± 33,27) 61,0 (± 22,91) _
Wyrażona w % poprawa wyniku na skali VASPI na koniec okresu dostosowywania dawki w mm (SD) 51,4 (± 43,63) 18,1 (± 28,28) < 0,001
Pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź a(%) 34 (47,9%) 7 (17,5%) 0,001
Dawka początkowa zykonotydu 9,6 µg/dobę(0,4 µg/h)
Częstość dostosowywania dawki co 12 godz.
Zmodyfikowanab dawka początkowa 2,4 µg/dobę(0,1 µg/h) lub mniejsza
Zmodyfikowanab częstość dobierania dawki co 24 godz. do maks. dawki lub wystąpienia działaniaprzeciwbólowego
Dawka na koniec okresu dostosowywania dawki (μg/h)ŚredniaMedianaZakres 0,910,600,074–9,36

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
a Pacjentów, u których nastąpiła odpowiedź, zdefiniowano jako: 1) z ≥ 30% spadkiem wyniku na skali VASPI w porównaniu z wartością początkową, 2) ze stabilną lub zmniejszoną dawką jednocześnie stosowanych opioidowych leków przeciwbólowych oraz 3) bez zmiany rodzaju stosowanego opioidu od wstępnego wlewu, jeśli otrzymywali opioidy. b Zmiany w protokole w celu poprawy tolerancji były konieczne po wystąpieniu dużej liczby neurologicznych działań niepożądanych, którym towarzyszył wysoki odsetek przerwania leczenia. Działania niepożądane były odwracalne, a ich częstość występowania zmniejszała się wraz ze zmniejszeniem dawki początkowej i zmniejszeniem częstości dobierania dawki. Czas trwania badania: pięć dni SD – odchylenie standardowe. Wyniki skuteczności leczenia z badania 96-002 (ból nienowotworowy; Wallace i wsp., 2006).

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Początkowy przydział do leczenia
Parametr Zykonotyd (n = 169)b Placebo (n = 86) Wartość p
Średni wynik na skali VASPI na wizycie początkowej w mm (SD) 80,1 (± 15,10) 76,9 (± 14,58) _
Średni wynik na skali VASPI na koniec okresu dostosowywaniadawki w mm (SD) 54,4 (± 29,30) 71,9 (± 30,93) _
Wyrażona w % poprawa wyniku na skali VASPI na koniec okresu 31,2 (± 38,69) 6,0 (± 42,84) < 0,001

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

dostosowywania dawki w mm (SD)
Pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź a (%) 57 (33,7%) 11 (12,8%) < 0,001
Dawka początkowa zykonotydu 9,6 µg/dobę (0,4 µg/h)
Częstość dobierania dawki co 24 godz. do wystąpienia działania przeciwbólowego, maks. dawki lub wystąpieniadziałania niepożądanego
Czas dobierania dawki (h) i dawka(µg/h) 0-24 0,424-48 0,948-72 1,872-96 3,496-120 5,3120-144 7,0
Skorygowanac dawka początkowa 2,4 µg/dobę (0,1 µg/h)
Skorygowanac częstość dobieraniadawki co 24 godz. do maks. dawki lub wystąpienia działaniaprzeciwbólowego
Skorygowanyc czas dobierania dawki (h) i dawka (µg/h) 0-24 0,124-48 0,248-72 0,372-96 0,696-120 1,2120-144 2,4
Dawka na koniec okresu dostosowywania dawki (μg/h)Średnia Mediana Zakres 1,020,500,019 – 9,60

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
a Pacjentów, u których nastąpiła odpowiedź, zdefiniowano jako: 1) z ≥ 30% spadkiem wyniku na skali VASPI w porównaniu z wartością początkową, 2) ze stabilną lub zmniejszoną dawką jednocześnie stosowanych opioidowych leków przeciwbólowych oraz 3) bez zmiany rodzaju stosowanego opioidu od wstępnego wlewu, jeśli otrzymywali opioidy. b 164 pacjentów określiło wyniki na skali VASPI dla zykonotydu pod koniec okresu dostosowywania dawki. c Poprawki protokołu w celu poprawy tolerancji były konieczne ze względu na wystąpienie działań niepożądanych po podaniu dużych dawek. Czas trwania badania: sześć dni, z dalszym ambulatoryjnym 5-dniowym leczeniem podtrzymującym u osób, u których wystąpiła odpowiedź na zykonotyd SD – odchylenie standardowe. Przyczyny bólu w badaniu nr 95-001 (ból nowotworowy) i w badaniu nr 96-002 (ból nienowotworowy) były zróżnicowane.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Były to ból kostny (n = 38), spowodowany głównie obecnością przerzutów nowotworowych do kości (n = 34), mielopatia (n = 38), z czego połowę stanowiła grupa po urazie rdzenia kręgowego z porażeniem (n = 19), neuropatia (n = 79), choroba korzeni nerwów rdzeniowych (n = 24), ból rdzeniowy (n = 91), głównie po nieskutecznej operacji kręgosłupa (n = 82) i inne przyczyny (n = 82). Niektórzy pacjenci mieli więcej niż jedną przyczynę bólu. Skuteczność zykonotydu podawanego dooponowo była widoczna we wszystkich grupach. W badaniu nr 301 (n = 220), które trwało dłużej (21 dni), zastosowano ostrożniejsze zwiększanie dawki i mniejsze dawki zykonotydu. Do badania tego włączono populację pacjentów najbardziej oporną na leczenie w porównaniu do populacji z wszystkich trzech badań. Leczenie dooponowe, kombinacją leków przeciwbólowych, było nieskuteczne u wszystkich pacjentów z badania nr 301 i 97% pacjentów było, w opinii lekarza prowadzącego, opornych na aktualnie dostępne leczenie.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W większości przyczyną bólu był ból rdzeniowy (n = 134), zwłaszcza po nieskutecznej operacji kręgosłupa (n = 110), mniejsza część miała neuropatię (n = 36). Ból nowotworowy występował tylko u pięciu osób. Pierwszorzędowy punkt końcowy stanowiła zmiana procentowa w punktacji VASPI. Skuteczność zykonotydu podawanego dooponowo oceniana w badaniu nr 301 była mniejsza niż w poprzednich dwóch badaniach krótkoterminowych. Mniejsze były także częstość i nasilenie objawów niepożądanych, głównie w wyniku zastosowania mniejszej dawki początkowej, wynoszącej 2,4 µg/dobę (0,1 µg/h). Dostosowywanie dawki było dozwolone po upływie co najmniej 24 godzin, a zwiększanie dawki ograniczono do 1,2–2,4 µg/dobę. Wyniki skuteczności leczenia z badania 301 (ból oporny; Rauck i wsp., 2006)

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Początkowy przydział do leczenia
Parametr Zykonotyd (n = 112) Placebo(n = 108) Wartość p
Średni wynik na skali VASPI na wizycie początkowej w mm (SD) 80,7 (± 14,98) 80,7 (± 14,91) –
Średni wynik na skali VASPI na koniec okresu dostosowywania dawki w mm (SD) 67,9 (± 22,89) 74,1 (± 21,28) _
Wyrażona w % poprawa wyniku na skali VASPI na koniec okresu dostosowywania dawki w mm (SD) 14,7 (± 27,71) 7,2 (± 24,98) 0,0360
Dawka początkowa zykonotydu 2,4 µg/dobę (0,1 µg/h)
Częstość dobierania dawki min. 24 godz.
Dawka dobierana ograniczona do 1,2–2,4 µg/dobę (0,05–0,10 µg/h)
Pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź a (%) 18 (16,1%) 13 (12,0%) 0,390
Dawka na koniec okresu dostosowywania dawki (μg/h)ŚredniaMedianaZakres 0,290,250,0 – 0,80

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
a Pacjentów, u których nastąpiła odpowiedź, zdefiniowano jako: z ≥ 30% spadkiem wyniku na skali VASPI w porównaniu z wartością początkową. Czas trwania badania: 21 dni SD – odchylenie standardowe. Doświadczenia po wprowadzeniu leku do obrotu Od czasu dopuszczenia do obrotu opublikowano dane z rzeczywistych badań dotyczących długotrwałego leczenia bólu za pomocą monoterapii zikonotydem u <100 pacjentów. U pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź na początkowe próby (około 50% pacjentów), bezpieczne i skuteczne stosowanie zykonotydu w małej dawce początkowej, mała dawka dobierania i rzadsze odstępy w dobieraniu dawki powodowały złagodzenie bólu z lepszym profilem bezpieczeństwa niż w przypadku stosowania dużej dawki początkowej i szybkim dobieraniu dawki. Badania leczenia skojarzonego z morfiną podawaną dooponowo Badania kliniczne 201 i 202 wskazują, że leczenie skojarzone zykonotydem podawanym dooponowo i morfiną podawaną dooponowo może skutecznie ograniczać ból i zmniejszać użycie opioidów ogólnoustrojowych w okresie leczenia podtrzymującego u pacjentów, u których ból był niedostatecznie kontrolowany przez maksymalną tolerowaną dawkę samego zykonotydu podawanego dooponowo (mediana 8,7 μg/dobę, średnia 25,7 μg/dobę – badanie 201) lub samą morfinę podawaną dooponowo (badanie 202).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Po dodaniu zykonotydu podawanego dooponowo do stabilnych dawek morfiny podawanej dooponowo, podobnie jak w przypadku rozpoczynania monoterapii zykonotydem podawanym dooponowo, mogą wystąpić psychotyczne objawy niepożądane (np. omamy, reakcje paranoidalne) lub konieczność odstawienia leku z powodu nasilonych objawów niepożądanych (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne zykonotydu w płynie mózgowo-rdzeniowym zbadano po jednogodzinnych wlewach dooponowych 1 – 10 μg zykonotydu u pacjentów z przewlekłym bólem. Zbadano również właściwości farmakokinetyczne w osoczu krwi po podaniu dawek dożylnie (0,3 – 10 μg/kg/24 h). Dane farmakokinetyczne po podaniu leku dooponowo i dożylnie zestawiono poniżej.

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

Drogapodania Płyn ustrojowy Liczba pacjentów CL (ml/min) Vd (ml) t½ (h)
Dooponowo Płyn mózgowo- rdzeniowy 23 0,38 ± 0,56(0,26) 155 ± 263(99) 4,6 ± 0,9(4,5)
Dożylnie Osocze krwi 21 270 ± 44(260) 30 460 ± 6 366(29.320) 1,3 ± 0,3(1,3)

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Właściwości farmakokinetyczne zykonotydu w płynie mózgowo-rdzeniowym i osoczu krwi [średnia ± odchylenie standardowe SD (mediana)] CL = klirens; Vd = objętość dystrybucji; t ½ = półokres trwania Wchłanianie Po jednogodzinnym wlewie dooponowym (1 – 10 μg) zarówno wartości łącznej ekspozycji (AUC; zakres: 83,6 – 608 ng/h/ml), jak i maksymalnej ekspozycji (C max ; zakres: 16,4 – 132 ng/ml) były zmienne i zależne od dawki, ale wydawało się, że są jedynie w przybliżeniu proporcjonalne do podanej dawki. Wydaje się, że stężenia w osoczu krwi po podaniu ciągłego (≥ 48 h) wlewu dooponowego (≤ 21,6 μg na dobę) są relatywnie małe i zwykle nieoznaczalne (tzn. 80% próbek osocza pobranych od pacjentów z bólem nie zawierało dającej się oznaczyć ilości produktu leczniczego; < 0,04 ng/ml). Nie zaobserwowano kumulacji zykonotydu w osoczu krwi po długotrwałym podawaniu dooponowym (w okresie do 9 miesięcy).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Mediana objętości dystrybucji zykonotydu w płynie mózgowo-rdzeniowym (Vd; 99 ml) znajduje się w zakresie między objętością w płynie mózgowo-rdzeniowym w rdzeniu kręgowym (około 75 ml) a całkowitą objętością płynu mózgowo-rdzeniowego (około 130 ml). Wydaje się, że zykonotyd jest rozprowadzany głównie w płynie mózgowo-rdzeniowym do chwili, gdy przeniknie do krążenia ogólnoustrojowego. Po przeniknięciu do krążenia ogólnoustrojowego, wydaje się, że zykonotyd jest rozprowadzany w szerszym zakresie w oparciu o objętość dystrybucji w osoczu krwi wynoszącą około 30 l i jedynie w około 53% jest wiązany (niespecyficznie) z białkami w osoczu ludzkim. Metabolizm Zykonotyd to peptyd składający się z 25 występujących naturalnie aminokwasów lewoskrętnych; nie wydaje się, aby był łatwo metabolizowany w płynie mózgowo-rdzeniowym.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Można spodziewać się, że po przeniknięciu do krążenia ogólnoustrojowego zykonotyd jest głównie podatny na rozkład proteolityczny przez różne peptydazy/proteazy obecne w większości narządów (np. w nerkach, wątrobie, płucach, mięśniach) i jest rozkładany na fragmenty peptydowe oraz poszczególne wolne aminokwasy, z których się składa. Można oczekiwać, że powstałe wolne aminokwasy są wychwytywane przez układy nośników komórkowych i podlegają normalnemu metabolizmowi pośredniemu lub są wykorzystywane jako substraty w konstytucyjnych procesach biosyntezy. Z uwagi na szerokie rozpowszechnienie tych peptydaz nie należy spodziewać się, aby zaburzenia czynności wątroby lub nerek wpływały na klirens ustrojowy zykonotydu. Nie dokonano oceny aktywności biologicznej różnych przewidywanych produktów rozkładu proteolitycznego.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Jest mało prawdopodobne, aby produkty rozkładu zykonotydu charakteryzowały się znaczącą aktywnością biologiczną, gdyż stwierdzono, że powinowactwo peptydów składających się z peptydowych struktur pętlowych jest wielokrotnie mniejsze wobec wrażliwych na napięcie kanałów wapniowych typu N, niż związku macierzystego (zykonotydu). Eliminacja Średni klirens zykonotydu (0,38 ml/min) odpowiada wskaźnikowi tempa wymiany płynu mózgowo- rdzeniowego u dorosłego człowieka (0,3 – 0,4 ml/minutę). Z tego względu wydaje się, że zykonotyd jest eliminowany z płynu mózgowo-rdzeniowego (średni t ½ = 4,6 h) głównie przez masowy przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego z ośrodkowego układu nerwowego przez kosmki pajęczynówki, z dalszym przenikaniem do krążenia ogólnoustrojowego. Po podaniu dooponowym leku można zaobserwować bardzo małe stężenia zykonotydu w osoczu krwi z uwagi zarówno na niewielkie tempo wlewu dooponowego, jak i relatywnie szybki klirens osoczowy.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Średni okres połowicznej eliminacji z osocza krwi (t ½ ) wynosi 1,3 godziny. Zykonotyd jest peptydem o względnie niewielkiej masie cząsteczkowej (m.cz. = 2639) i jest filtrowany przez kłębuszki nerek, ale w moczu ludzkim po wlewie dożylnym są wykrywane jedynie jego minimalne ilości (< 1%). Jest to wynikiem tego, że prawie całość przefiltrowanej substancji czynnej ulega szybko endocytozie i ostatecznie jest odprowadzana z powrotem do krążenia ogólnoustrojowego. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie prowadzono formalnych badań w celu oceny wpływu zaburzenia czynności nerek lub wątroby, niemniej biorąc pod uwagę fakt, że peptydazy są obecne w różnych narządach ciała, nie należy spodziewać się, że zaburzenia czynności nerek lub wątroby w znaczący sposób wpłyną na ekspozycję ogólnoustrojową zykonotydu.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Inne specjalne grupy pacjentów Choć dostępne są jedynie ograniczone dane, nie istnieje wyraźny wpływ rasy, wzrostu, masy ciała, płci lub wieku na ekspozycję na zykonotyd w płynie mózgowo-rdzeniowym po podaniu dooponowym leku.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach nieklinicznych działania toksyczne obserwowano jedynie wtedy, gdy narażenie było większe niż maksymalne narażenie występujące u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. W subchronicznych badaniach ciągłych wlewów dooponowych na szczurach i psach zaobserwowano wpływ na zachowanie w dawkach ≥ 8-krotnie większych niż maksymalna zalecana dawka kliniczna wlewu dooponowego wynosząca 21,6 μg na dobę (w mg/kg). Skutki te zdefiniowano jako zaostrzone działanie farmakologicznego zykonotydu, a nie jako objawy neurotoksyczności lub toksyczności narządu docelowego. Obserwacje dotyczyły przemijających i odwracalnych skutków neurologicznych obejmujących drżenie, nieskoordynowane ruchy oraz nadmierną ruchliwość i obniżoną aktywność. U zwierząt laboratoryjnych nie stwierdzono długofalowych skutków dotyczących czynności nerwów po ciągłym hamowaniu kanału wapniowego typu N.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie badano zmian w przekazywaniu sygnałów przez nerwy u zwierząt laboratoryjnych. Zykonotyd nie wywoływał mutacji genów bakterii i nie był genotoksyczny. Nie prowadzono przewlekłych badań na zwierzętach w celu oceny rakotwórczości zykonotydu. Zykonotyd nie wywoływał jednak transformacji komórek w teście in vitro na embrionie królika syryjskiego i nie nasilał proliferacji komórek (powstawania zmian przednowotworowych) ani apoptozy po subchronicznej ekspozycji dooponowej u psów. W badaniach płodności szczurów nie stwierdzono żadnych skutków u samców, natomiast u samic obserwowano zmniejszenie liczby ciałek żółtych, miejsc zagnieżdżenia się jaja i żywych zarodków. Nie odnotowano żadnego niepożądanego wpływu na reprodukcję u samic i rozwój poporodowy u szczurów po ekspozycjach ogólnoustrojowych do 2300-krotnie wyższych niż ekspozycja u ludzi po maksymalnej zalecanej dawce podanej dooponowo.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zykonotyd nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików po ekspozycjach mniejszych niż 100-krotne stężenia w osoczu ludzkim. Powyższe wyniki nie wskazują znaczącego ryzyka dla ludzi z powodu relatywnie dużych ogólnoustrojowych ekspozycji niezbędnych do wywołania tych skutków u szczurów i królików.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Metionina Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań Kwas chlorowodorowy (do ustalenia pH) Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 4 lata Okres ważności produktu leczniczego po rozcieńczeniu Wykazano stabilność fizykochemiczną produktu do użycia przez 60 dni w temperaturze 37  C. Ze względów mikrobiologicznych, produkt po rozcieńczeniu należy przenieść natychmiast do pompy infuzyjnej. Jeśli produkt nie zostanie wykorzystany od razu, za okres i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Zwykle nie należy przechowywać leku dłużej niż 24 godzin w temperaturze 2  C–8  C, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w kontrolowanych i zwalidowanych aseptycznych warunkach. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym, w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki ze szkła typu I z korkiem z gumy butylowej powlekanej polimerem fluorowym. Każda fiolka zawiera 1, 2 lub 5 ml roztworu do infuzji. Jedna fiolka w pudełku tekturowym. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Jeśli konieczne jest rozcieńczenie leku, Prialt należy przed użyciem rozcieńczyć w warunkach aseptycznych roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań niezawierającym środków konserwujących. Stężenie roztworu stosowanego w pompie infuzyjnej nie może być mniejsze niż 5 μg/ml zykonotydu w pompie zewnętrznej i 25 μg/ml w pompie wewnętrznej.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
Podczas sporządzania i obchodzenia się z roztworem do wlewu oraz ponownego napełnienia pompy należy stosować zasady ścisłej aseptyki. Pacjent i pracownicy służby zdrowia powinni być zaznajomieni ze sposobem obsługi zewnętrznego lub wewnętrznego systemu infuzyjnego i mieć świadomość konieczności ochrony przed zakażeniami. Należy uzyskać od producenta szczegółowe instrukcje dotyczące sposobu użycia pomp. Wykazano, że Prialt jest chemicznie i fizycznie zgodny z implantowaną pompą Synchromed i zewnętrzną pompą CADD-Micro w przypadku wyżej podanych poziomów stężeń. Wykazano stabilność fizykochemiczną do użycia przez 14 dni w temperaturze 37°C w pompie Synchromed, jeśli pompa nie została wcześniej wystawiona na działanie produktu leczniczego. Z tego względu pierwszą wlaną partię produktu należy wymienić po upływie 14 dni. Prialt zachowywał stabilność przez 60 dni w temperaturze 37°C w pompie Synchromed, która wcześniej była wystawiona na działanie produktu leczniczego.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
W przypadku pompy CADD-Micro wykazano stabilność przez 21 dni w temperaturze pokojowej. Dane techniczne podawane są wyłącznie w celach informacyjnych i nie powinny ograniczać możliwości wyboru aparatury przez personel medyczny. Do podawania produktu Prialt należy stosować odpowiedniki pomp Synchromed i CADD-Micro z oznaczeniem CE. Pompy, które wcześniej wykorzystywano do podawania innych produktów leczniczych należy trzykrotnie przepłukać roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań (niezawierającym środków konserwujących) przed napełnieniem lekiem Prialt. Należy ograniczyć dostawanie się powietrza do zbiornika lub wkładu pompy, gdyż tlen może spowodować rozkład zykonotydu. Przed rozpoczęciem leczenia pompę wewnętrzną należy trzykrotnie przepłukać 2 ml leku Prialt w dawce 25 μg/ml. Stężenie leku Prialt w niewykorzystywanej wcześniej pompie może ulec zmniejszeniu z uwagi na adsorpcję na powierzchniach urządzenia i (lub) rozcieńczenie przez przestrzeń resztkową urządzenia.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
Z tego względu, po pierwszym użyciu leku Prialt zbiornik należy opróżnić i ponownie napełnić po 14 dniach. Następnie pompę należy opróżniać i ponownie napełniać co 60 dni. Przed podaniem produkt Prialt należy skontrolować wzrokowo pod kątem obecności rozpuszczonych zanieczyszczeń i odbarwień. Roztworu nie należy stosować w przypadku stwierdzenia odbarwienia lub zmętnienia lub zaobserwowania rozpuszczonych zanieczyszczeń. Do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Prialt 25 mikrogramów/ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jeden ml roztworu zawiera 25 μg zykonotydu (w postaci octanu). Każda fiolka o objętości 20 ml zawiera 500 μg zykonotydu (w postaci octanu). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji (wlewu). Przejrzysty, bezbarwny roztwór.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Prialt jest wskazany w leczeniu silnego przewlekłego bólu u dorosłych wymagających znieczulenia dooponowego.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenia zykonotydem powinni podejmować się wyłącznie lekarze z odpowiednim doświadczeniem w dooponowym podawaniu leków. Pacjentów należy poddać ocenie neuropsychiatrycznej przed rozpoczęciem, po rozpoczęciu i w trakcie podawania zykonotydu dooponowo, a także natychmiast po wystąpieniu jakichkolwiek objawów przedmiotowych lub podmiotowych depresji (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.8 i 5.1). Dawkowanie Rozpoczęcie podawania dawki Dawkowanie zykonotydu należy rozpoczynać od dawki nie większej niż 2,4 µg/dobę i dostosowywać indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od jego odpowiedzi przeciwbólowej i działań niepożądanych. Dobieranie (miareczkowanie) dawki Przy każdym dobieraniu dawki należy ocenić wymagania dotyczące dawkowania i dostosować szybkość wlewu przez pompę zgodnie z wymaganiami, aby uzyskać nowe dawkowanie. Dawka u pacjenta może być zwiększana o ≤ 2,4 μg/dobę, do maksymalnej dawki 21,6 μg/dobę.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dawkowanie
Minimalny odstęp między zwiększaniem dawki wynosi 24 godziny; zalecany odstęp, ze względów bezpieczeństwa, wynosi 48 godzin lub więcej. Maksymalna dawka dobowa wynosi 21,6 µg/dobę (0,9 µg/h). Mediana dawki u pacjentów reagujących na leczenie wynosi około 6,0 μg/dobę, a u około 75% pacjentów, u których występowała odpowiedź na leczenie w badaniach klinicznych z grupą kontrolną otrzymującą placebo wystarczające były dawki ≤ 9,6 μg/dobę. Jednak aby ograniczyć częstość występowania poważnych reakcji niepożądanych, zgłoszenia z praktyki klinicznej wskazują, że u pacjentów reagujących na leczenie, może wystarczać mniejsza dawka dobowa, wynosząca około 3,0- 4,5 µg/dobę lub mniejsza. Dawkę zykonotydu podawanego dooponowo należy dostosowywać w zależności od nasilenia bólu pacjenta, jego odpowiedzi na terapię oraz występowania działań niepożądanych.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dawkowanie
Ogólne leczenie działań niepożądanych W razie konieczności dawkę można dowolnie zmniejszyć (włącznie ze wstrzymaniem wlewów), aby opanować reakcje niepożądane. Reguła dotycząca zaprzestania podawania leku Leczenie należy przerwać w przypadku braku skuteczności lub niewystarczającej skuteczności, definiowanej jako zmniejszenie bólu o mniej niż 20% przy maksymalnej tolerowanej dawce. Stosunek korzyści do ryzyka powinien być zawsze indywidualnie oceniany przez lekarza. Zaburzenia czynności nerek Nie prowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Podczas podawania zykonotydu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność. Zaburzenia czynności wątroby Nie prowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Podczas podawania zykonotydu pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność. Pacjenci w podeszłym wieku ≥ 65 lat U osób w podeszłym wieku dobieranie dawki nie jest wymagane.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dawkowanie
Należy jednak wziąć pod uwagę, że niewydolność nerek i (lub) wątroby występuje częściej u pacjentów w wieku ≥ 65 lat. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności zykonotydu u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Podanie dooponowe Zykonotyd należy podawać we wlewie ciągłym przez cewnik dooponowy z użyciem zewnętrznej lub wszczepionej wewnętrznie mechanicznej pompy infuzyjnej, pozwalającej na doprowadzenie dokładnej objętości roztworu infuzyjnego. Zważywszy, że ryzyko zapalenia opon mózgowo- rdzeniowych wtórnego do dłuższego cewnikowania przestrzeni wewnątrzoponowej jest większe w przypadku stosowania systemu infuzyjnego z cewnikiem zewnętrznym, zaleca się stosowanie systemów wewnętrznych do podawania zykonotydu przez dłuższy okres (patrz punkt 4.4). Zewnętrzny system cewnikowy powinien być stosowany tylko w przypadku braku możliwości zastosowania cewnika wewnętrznego.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dawkowanie
Jeśli wymagane jest podanie małych dawek zykonotydu, na przykład w początkowej fazie dostosowywania dawki, zykonotyd należy przed użyciem rozcieńczyć roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do iniekcji niezawierającym środków konserwujących. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie w połączeniu z chemioterapią dooponową (patrz punkt 4.5). Psychoza po zastosowaniu zykonotydu w wywiadzie. Próby samobójcze lub myśli samobójcze w wywiadzie po zastosowaniu zykonotydu (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.8). Zakażenie w miejscu wkłucia do mikrowlewu, niekontrolowana skaza krwotoczna oraz niedrożność kanału kręgowego, która zaburza krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pacjentów należy poddać ocenie neuropsychiatrycznej przed rozpoczęciem, po rozpoczęciu i w trakcie podawania zykonotydu dooponowo oraz natychmiast po wystąpieniu jakichkolwiek objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.8 i 5.1). Opiekunowie powinni niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią objawy zdarzenia niepożądanego potencjalnie zagrażającego życiu. Długotrwałe stosowanie Chociaż zykonotyd był testowany w długoterminowych, otwartych badaniach klinicznych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania, nie zostały przeprowadzone badania kontrolowane trwające dłużej niż 3 tygodnie (patrz punkt 5.1). Możliwe późne miejscowe działania uszkadzające rdzeń kręgowy nie zostały wykluczone i dane niekliniczne dotyczące tego zdarzenia są ograniczone (patrz punkt 5.3). Z tego powodu należy zachować ostrożność w trakcie długotrwałego stosowania leku.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko zakażenia Podawanie produktów leczniczych drogą dooponową niesie ze sobą ryzyko potencjalnie poważnych zakażeń, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które mogą stanowić zagrożenie dla życia. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane wprowadzeniem mikroorganizmów podczas stosowania cewnika lub przypadkowym skażeniem układu infuzyjnego stanowi powikłanie podawania produktów leczniczych dooponowo, szczególnie w trakcie używania systemów zewnętrznych. Pacjenci i lekarze muszą zwrócić uwagę na typowe objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Optymalne umiejscowienie końcówki cewnika w kanale kręgowym nie zostało określone. Niższe umieszczenie końcówki cewnika, np. na poziomie lędźwiowym, może zmniejszyć częstość występowania niepożądanych działań neurologicznych związanych z podawaniem zykonotydu.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu należy dokładnie rozważyć umiejscowienie końcówki cewnika, aby umożliwić odpowiedni dostęp do nocyceptywnych ośrodków rdzenia kręgowego, minimalizując jednocześnie stężenia produktu leczniczego na poziomie mózgu. Jedynie niewielka grupa pacjentów otrzymywała chemioterapię ogólnoustrojową i zykonotyd dooponowo. Podczas podawania zykonotydu pacjentom poddawanym chemioterapii ogólnoustrojowej należy zachować szczególną ostrożność (patrz punkt 4.5). Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej, które zwykle następuje bezobjawowo, jest częste wśród pacjentów otrzymujących zykonotyd dooponowo. Postępujący wzrost aktywności kinazy kreatynowej jest rzadki. Zaleca się jednak monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej. W przypadku postępującego zwiększenia jej aktywności lub klinicznie istotnego zwiększenia jej aktywności z towarzyszącymi cechami klinicznymi miopatii lub rabdomiolizy, należy rozważyć odstawienie zykonotydu.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Reakcje nadwrażliwości W trakcie badań klinicznych nie zaobserwowano reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, a immunogenność zykonotydu podawanego drogą dooponową wydaje się być mała. Nie można jednak wykluczyć potencjalnego ryzyka wystąpienia silnych reakcji alergicznych i rejestrowano poprzez spontaniczne zgłoszenia przypadki wystąpienia anafilaksji. Niepożądane reakcje neuropsychiatryczne i w zakresie funkcji poznawczych U pacjentów leczonych zykonotydem częste są niepożądane reakcje neuropsychiatryczne i w zakresie funkcji poznawczych, w szczególności splątanie. Upośledzenie czynności poznawczych występuje zwykle po kilku tygodniach leczenia. U pacjentów leczonych zykonotydem odnotowano epizody ostrych zaburzeń psychiatrycznych, takich jak omamy, reakcje paranoidalne, wrogość, agresja, majaczenie, psychoza i reakcje maniakalne.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych upośledzenia czynności poznawczych lub neuropsychiatrycznych reakcji niepożądanych należy zmniejszyć dawkę zykonotydu lub odstawić lek, niemniej konieczne jest również rozważenie innych czynników, które mogą przyczyniać się do występowania takich objawów. Skutki stosowania zykonotydu dotyczące czynności poznawczych zwykle przemijają w ciągu 1-4 tygodni po odstawieniu produktu leczniczego, ale w niektórych przypadkach mogą się utrzymywać. Zaleca się, aby pacjenci przed rozpoczęciem i po zakończeniu leczenia zykonotydem podawanym dooponowo poddawani byli ocenie neuropsychiatrycznej. U pacjentów z silnym przewlekłym bólem odnotowuje się wyższe wskaźniki samobójstw i prób samobójczych niż w ogólnej populacji. Zykonotyd może wywołać lub zaostrzyć depresję niosącą ze sobą ryzyko samobójstwa u podatnych pacjentów.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Wiadomo, że pacjenci, u których przed rozpoczęciem leczenia wystąpiły zdarzenia związane z samobójstwem, są narażeni na większe ryzyko myśli lub zachowań samobójczych i powinni być uważnie monitorowani w trakcie leczenia. Pacjentom (i ich opiekunom) należy doradzić, aby w przypadku wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych zwrócili się o pomoc do lekarza. Pacjentom, u których w wywiadzie wystąpiły próby samobójcze po podaniu zykonotydu, nie należy ponownie podawać zykonotydu. Zykonotyd jest przeciwwskazany u pacjentów, u których w wywiadzie wystąpiły próby samobójcze lub myśli samobójcze związane ze stosowaniem zykonotydu (punkt 4.3). Hamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) U pacjentów otrzymujących zykonotyd stwierdzano zmniejszenia poziomu świadomości. Pacjent zwykle pozostaje świadomy i nie następuje zahamowanie oddychania. Epizod może samoczynnie się ograniczyć, ale zykonotyd należy odstawić do chwili ustąpienia objawów.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ponowne wprowadzenie zykonotydu nie jest zalecane u tych pacjentów. Należy również rozważyć odstawienie jednocześnie stosowanych produktów leczniczych działających hamująco na OUN, gdyż mogą one przyczyniać się do obniżenia poziomu pobudzenia.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie prowadzono konkretnych badań klinicznych interakcji zykonotydu z innymi produktami leczniczymi. Niemniej małe stężenia zykonotydu w osoczu krwi, metabolizm przez obecne w organizmie peptydazy i względnie małe wiązanie przez białka osocza krwi (patrz punkt 5.2) powodują, że interakcje o podłożu metabolicznym lub interakcje z wyparciem z białek osocza między zykonotydem i innymi produktami leczniczymi są mało prawdopodobne. Nie są dostępne żadne dane kliniczne dotyczące interakcji między lekami w chemioterapii dooponowej a zykonotydem podawanym dooponowo. Zykonotyd jest przeciwwskazany w połączeniu z chemioterapią dooponową (patrz punkt 4.3). Jedynie niewielka grupa pacjentów otrzymywała chemioterapię ogólnoustrojową i zykonotyd dooponowo. Podczas podawania zykonotydu pacjentom poddawanym chemioterapii ogólnoustrojowej należy zachować szczególną ostrożność (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Interakcje
Nie należy spodziewać się, aby produkty lecznicze wpływające na swoiste peptydazy/proteazy oddziaływały na stężenie zykonotydu w osoczu krwi. W oparciu o bardzo ograniczone badania kliniczne, zarówno inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (benazepryl, lizynopryl i moeksypryl), jak i inhibitory proteazy HIV (rytonawir, sakwinawir, indynawir), nie miały wyraźnego wpływu na stężenie zykonotydu w osoczu krwi. Zykonotyd nie wchodzi w interakcje z receptorami opioidowymi. W przypadku podjęcia decyzji o odstawieniu opioidów w trakcie leczenia zykonotydem, odstawienie opioidów powinno nastąpić stopniowo. U pacjentów, u których odstawiane są opioidy podawane dooponowo, dawkę wlewu opioidów podawaną dooponowo należy stopniowo zmniejszać w okresie kilku tygodni i zastąpić równoważną farmakologicznie dawką opioidów doustnych.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Interakcje
Dodanie zykonotydu podawanego dooponowo do stabilnych dawek morfiny podawanej dooponowo (patrz punkt 5.1) jest możliwe, ale wymaga szczególnej uwagi, gdyż mimo zastosowania małej dawki zykonotydu w badaniu 202 zaobserwowano wysoki wskaźnik neuropsychiatrycznych reakcji niepożądanych (splątanie, zaburzenia procesów myślowych, reakcje paranoidalne i omamy oraz nieprawidłowy chód), z których niektóre były poważne. Po dodaniu zykonotydu podawanego dooponowo do morfiny podawanej dooponowo zaobserwowano również wymioty i jadłowstręt psychiczny oraz obrzęk obwodowy. Dodanie morfiny podawanej dooponowo do stabilnych dawek zykonotydu podawanego dooponowo jest lepiej tolerowane (zgłaszano świąd) (patrz punkt 5.1). Zaobserwowano częstsze występowanie senności podczas jednoczesnego stosowania zykonotydu z podawanymi systemowo baklofenem, klonidyną, bupiwakainą lub propofolem i w związku z tym nie zaleca się ich równoczesnego stosowania.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Interakcje
Nie są dostępne żadne dane dotyczące jednoczesnego stosowania częściowych agonistów opioidów (np. buprenorfiny) z zykonotydem.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania zykonotydu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zykonotyd nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy zykonotyd/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu Prialt, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie przeprowadzono badań u ludzi mających na celu ocenę wpływu zykonotydu na płodność. W badaniu przeprowadzonym na szczurach dotyczącym wpływu na płodność u samic i samców nie zaobserwowano wpływu na płodność samców, podczas gdy u samic zaobserwowano redukcję ciałka żółtego, miejsc implantacji oraz liczby żywych zarodków (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Prialt wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zykonotyd może wywoływać splątanie, senność i inne neurologiczne reakcje niepożądane, dlatego pacjentom należy poradzić, aby nie prowadzili pojazdów mechanicznych ani nie obsługiwali urządzeń mechanicznych w ruchu w razie wystąpienia takich objawów.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo zykonotydu podawanego w ciągłym wlewie dooponowym poddano ocenie w grupie ponad 1400 pacjentów uczestniczących w badaniach klinicznych bólu ostrego i przewlekłego. Okres leczenia wahał się od jednogodzinnego szybkiego wlewu do ciągłego stosowania leku przez ponad 6 lat. Mediana czasu narażenia na lek wyniosła 43 dni. Wskaźnik dawki wlewu mieścił się w granicach 0,03-912 μg na dobę, z medianą dawki końcowej wynoszącą 7,2 μg na dobę. W badaniach klinicznych u 88% pacjentów wystąpiły reakcje niepożądane. Do najczęstszych reakcji niepożądanych w długofalowych badaniach klinicznych należały: zawroty głowy (42%), nudności (30%), oczopląs (23%), stan splątania (25%), zaburzenia chodu (16%), zaburzenia pamięci (13%), niewyraźne widzenie (14%), bóle głowy (12%), osłabienie (13%), wymioty (11%) i senność (10%). Większość reakcji niepożądanych na lek miała przebieg lekki do umiarkowanego i z czasem ustępowała.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Jeżeli nie wskazano inaczej, w tabeli wykazano częstość występowania reakcji niepożądanych w badaniach klinicznych dotyczących dooponowego podawania zykonotydu (krótko- i długotrwale). W każdej grupie częstości działania niepożądane zostały uporządkowane zgodnie ze zmniejszającą się czestością. Bardzo częste (≥ 1/10) Częste (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt częste (≥ 1/1000 do < 1/100) Rzadkie ( ≥ 1/10 000 to < 1/1000) Bardzo rzadkie (< 1/10 000). Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzoczęsto Często Niezbyt często Nieznana
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Zaburzenia układu immunologicznego anafilaksjaa
Zaburzenia metabolizmu iodżywiania utrata apetytu, jadłowstręt

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów inarządów Bardzoczęsto Często Niezbyt często Nieznana
Zaburzeniapsychiczne stan splątania lęk, omamy słuchowe, bezsenność, pobudzenie, dezorientacja, omamy, omamy wzrokowe, depresja, paranoja, drażliwość, nasilenie depresji, nerwowość, zmienność zachowań, zmiany stanu psychicznego, nasilenie lęków,nasilenie stanu splątania majaczenie, zaburzenia psychotyczne, myśli samobójcze, próba samobójcza, zahamowanie myślenia, niezwykłe sny, agresja
Zaburzenia układunerwowego zawroty głowy, oczopląs, zaburzenia pamięci, bóle głowy, senność dyzartria, amnezja, zaburzenia smaku, drżenie, zaburzenia równowagi, ataksja, afazja, uczucie pieczenia, uspokojenie polekowe, parestezja, niedoczulica, zaburzenia uwagi, zaburzenia mowy, arefleksja, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy przy zmianie pozycji, zaburzenia czynności poznawczych, przeczulica dotykowa, obniżenie odruchów, brak smaku, obniżony poziom świadomości, zaburzenia czucia dotyku, węch opaczny, upośledzenieumysłowe niespójność, utrata świadomości, śpiączka, stupor, drgawki, udar naczyniowy mózgu, encefalopatia

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów inarządów Bardzoczęsto Często Niezbyt często Nieznana
Zaburzenia oka niewyraźnewidzenie widzenie podwójne,zaburzenia widzenia,światłowstręt
Zaburzenia ucha i błędnika zawroty głowy, szumy uszne
Zaburzenia serca migotanieprzedsionków
Zaburzenianaczyniowe hipotonia ortostatyczna, niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia Duszność niewydolność oddechowa
Zaburzenia żołądka ijelit nudności, wymioty biegunka, suchość ust, zaparcie, nasilenie nudności, ból w górnej częścibrzucha niestrawność
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej świąd, nasilone pocenie się wysypka
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej ból kończyn, bóle mięśni, skurcze mięśni, kurcze mięśni, osłabienie mięśni, bóle stawów, obrzęki obwodowe rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych (rabdomioliza), zapalenie mięśni, ból pleców, drganie mięśni, bólkarku
Zaburzenia nerek idróg moczowych zatrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu, dyzuria,nietrzymanie moczu ostra niewydolność nerek
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zaburzenia chodu, osłabienie zmęczenie, gorączka, letarg, obrzęk obwodowy, zesztywnienie mięśni, upadek, ból klatki piersiowej, wrażenie chłodu, ból, chwiejność, nasileniesię bólu trudności podczas chodzenia
Badaniadiagnostyczne zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi, zmniejszenie masy ciała nieprawidłowoś ci w elektrokardiogra mie, zwiększenie aktywności aminotransferazy

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów inarządów Bardzoczęsto Często Niezbyt często Nieznana
asparaginianowe j i izoenzymu MM kinazy kreatynowej we krwi, podwyższonatemperatura ciała
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Działania niepożądane
a . Dane pochodzące ze zgłoszeń spontanicznych. Opis wybranych działań niepożądanych Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Podawanie produktów leczniczych drogą dooponową niesie ze sobą ryzyko potencjalnie ciężkich zakażeń, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które mogą stanowić zagrożenie życia. Pacjenci i lekarze powinni zwrócić uwagę na typowe objawy przedmiotowe i podmiotowe zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.4). Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej zwykle przebiegało bezobjawowo. Zaleca się monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej. W przypadku postępującego zwiększenia jej aktywności lub klinicznie istotnego zwiększenia jej aktywności z towarzyszącymi objawami klinicznymi miopatii lub rabdomiolizy, należy rozważyć przerwanie podawania zykonotydu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Działania niepożądane
Reakcje niepożądane ze strony OUN U pacjentów leczonych zykonotydem często występują reakcje niepożądane dotyczące funkcji poznawczych oraz o charakterze neuropsychiatrycznym. Zaburzenia czynności poznawczych występuje zwykle po kilku tygodniach leczenia. U pacjentów leczonych zykonotydem odnotowano epizody ostrych zaburzeń psychiatrycznych, takich jak omamy, reakcje paranoidalne, wrogość, agresja, majaczenie, psychoza i reakcje maniakalne. W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych zaburzeń czynności poznawczych lub neuropsychiatrycznych reakcji niepożądanych należy zmniejszyć dawkę zykonotydu lub przerwać jego podawanie. Należy rozważyć istnienie innych czynników, które mogą przyczyniać się do występowania takich objawów. Skutki stosowania zykonotydu w zakresie zaburzeń czynności poznawczych zwykle przemijają w ciągu 1-4 tygodni po zakończeniu podawania produktu leczniczego, ale w niektórych przypadkach mogą się utrzymywać.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Działania niepożądane
Dostępne dane nie wykluczają zwiększonego ryzyka samobójstwa podczas stosowania zykonotydu. Produkt Prialt jest przeciwwskazany u pacjentów, u których w wywiadzie występowały próby samobójcze lub myśli samobójcze po zastosowaniu zykonotydu (punkt 4.3). Zaleca się, aby przed rozpoczęciem i po rozpoczęciu leczenia zykonotydem podawanym dooponowo pacjenci byli poddawani ocenie neuropsychiatrycznej (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przeprowadzono badania, w których zdrowi ochotnicy płci męskiej otrzymywali we wlewie dożylnym zykonotyd w dawkach do 70 000 μg na dobę, czyli 3200-krotnie większych niż zalecana dobowa dawka we wlewie dooponowym. U prawie wszystkich uczestników badań, którzy otrzymali duże dożylne dawki zykonotydu, zaobserwowano hipotonię ortostatyczną. Maksymalna zalecana dawka dooponowa wynosi 21,6 μg na dobę. Maksymalna docelowa dawka dooponowa zykonotydu w badaniach klinicznych wynosiła 912 μg na dobę po okresie zwiększania jej przez 7 dni. Objawy W jednym badaniu klinicznym pacjent z chorobą nowotworową otrzymał przypadkowo zbyt dużą dawkę zykonotydu dooponowo 744 μg w okresie 24 godzin (31 μg/h), leczenie wznowiono właściwą docelową dawką po zarejestrowaniu redukcji intensywności bólu na wizualnej skali analogowej natężenia bólu (ang. VASPI – Visual Analog Scale of Pain Intensity) z 82 do 2,5 mm.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Przedawkowanie
U niektórych pacjentów otrzymujących dooponowo dawki większe niż maksymalna zalecana dawka, zaobserwowano zaostrzenie objawów farmakologicznych, np. ataksję, oczopląs, zawroty głowy, stupor, zmniejszenie stopnia świadomości, skurcze mięśni, stan splątania, uspokojenie polekowe, niedociśnienie, afazję, zaburzenia mowy, nudności i wymioty. Nie zaobserwowano żadnych objawów depresji oddechowej. U większości pacjentów objętych obserwacją objawy ustąpiły w ciągu 24 godzin od odstawienia produktu leczniczego. Sposób leczenia U pacjentów, którzy otrzymają zbyt dużą dawkę, należy zastosować ogólne leczenie podtrzymujące czynności życiowe do chwili ustąpienia zaostrzenia skutków farmakologicznych produktu leczniczego.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe; inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, kod ATC: N02BG08 Mechanizm działania Zykonotyd jest syntetycznym analogiem ω-konopeptydu, MVIIA, obecnym w jadzie ślimaka morskiego z gatunku Conus magus . Jest to bloker kanału wapniowego typu N (NCCB). Blokery NCC regulują uwalnianie neurotransmiterów w specyficznych populacjach neuronów odpowiedzialnych za przetwarzanie bólu przez rdzeń kręgowy. Wiążąc się z blokerami NCC neuronów zykonotyd hamuje, zależny od napięcia przepływ jonów wapnia do głównych nocyceptywnych neuronów aferentnych kończących się w powierzchniowych warstwach rogu tylnego rdzenia kręgowego. To z kolei powoduje hamowanie uwalniania neurotransmiterów (w tym substancji P), a tym samym przekazywania sygnałów bólu przez rdzeń kręgowy.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Działanie farmakodynamiczne Choć zaobserwowano statystycznie istotne zależności i konkretną korelację między narażeniem płynu mózgowo-rdzeniowego (AUC, C max ) na lek i klinicznymi wskaźnikami odpowiedzi po 1 godzinie od podania leku dooponowo, jak dotąd nie określono ściśle zdefiniowanych zależności między dawką, stężeniem leku i odpowiedzią. Wielu pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź, uzyskuje prawie maksymalne znieczulenie w ciągu kilku godzin od podania właściwej dawki. Niemniej u niektórych pacjentów maksymalne działanie może wystąpić z opóźnieniem. Uwzględniając wystąpienie działania przeciwbólowego i reakcji niepożądanych w podobnych dawkach, minimalny zalecany odstęp między kolejnymi zwiększeniami dawki wynosi 24 godziny; zalecany odstęp, ze względów bezpieczeństwa, wynosi 48 godzin lub więcej. W razie konieczności dawkę można dowolnie zmniejszyć (w tym wstrzymać wlew), aby opanować reakcje niepożądane.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wydaje się, że reakcje niepożądane w układzie nerwowym, szczególnie zawroty głowy, nudności i zaburzenia chodu, są skorelowane z narażeniem ośrodkowego układu nerwowego, choć nie stwierdzono jednoznacznej zależności. W trakcie wlewu dooponowego występuje małe narażenie osocza na lek z powodu małych zalecanych dawek wlewu dooponowego i względnie szybkiego klirensu osoczowego (patrz punkt 5.2). Z tego względu skutki farmakologiczne związane z narażeniem ogólnoustrojowym powinny być minimalne. Mediana dawki w przypadku odpowiedzi organizmu w badaniach klinicznych prowadzonych z grupą kontrolną otrzymującą placebo wynosi około 6,0 μg/dobę, a około 75% pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź w badaniach klinicznych, wymagało dawki ≤ 9,6 μg/dobę. Jednak aby ograniczyć częstość występowania poważnych reakcji niepożądanych, zgłoszenia z praktyki klinicznej wskazują, że u pacjentów, u których występuje odpowiedź na leczenie, może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki dobowej, wynoszącej około 3,0–4,5 µg/dobę lub mniejszej.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Aby ograniczyć częstość występowania poważnych reakcji niepożądanych, zaleca się stosowanie małej dawki poczatkowej i zachowanie odstępów w powolnym dostosowywaniu dawki, zawsze z uwzględnieniem wąskiego okna terapeutycznego. Zalecana dawka maksymalna wynosi 21,6 μg/dobę. W badaniach klinicznych zaobserwowano jednak, że pacjenci, którzy tolerują dawki 21,6 μg na dobę, po powolnym dostosowywaniu dawki w okresie 3-4 tygodni, na ogół tolerują dawki do 48,0 μg na dobę. Nie ma dowodów przemawiających za rozwijaniem się u pacjentów tolerancji farmakologicznej na zykonotyd. Jednakże, ze względu na ograniczone dane, nie można wykluczyć rozwoju tolerancji. Jeśli ciągle zwiększa się konieczna dawka zykonotydu, a nie obserwuje się żadnej korzyści ani nasilania się objawów niepożądanych, należy rozważyć kontrolę drożności cewnika dooponowego.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Alternatywne sposoby dawkowania, w tym rozpoczęcie dawkowania od mniejszych dawek zykonotydu oraz szybkiego wlewu, oceniano w ograniczonej liczbie dostępnych w literaturze badań. Badania dotyczące szybkiego wlewu wskazują, że dawkowanie w szybkim wlewie może być przydatne w identyfikacji pacjentów, którzy mogą odnieść korzyść z długotrwałego leczenia zykonotydem, jednak podawanie bolusa może spowodować wystąpienie większej liczby reakcji niepożądanych niż w przypadku podania we wlewie ciągłym. Badania te wskazują na możliwe alternatywne metody podania zykonotydu, jednak ze względu na ograniczoną liczbę pacjentów wyniki tych badań są nierozstrzygające i obecne dane są niewystarczające, aby możliwe było jednoznaczne zalecenie alternatywnych schematów dawkowania. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Przeprowadzono trzy badania kontrolowane placebo z zykonotydem podawanym dooponowo.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W dwóch badaniach krótkoterminowych, badanie nr 95-001 (ból nowotworowy) i badanie nr 96-002 (ból nienowotworowy), przeprowadzonych w grupie 366 pacjentów, wykazano skuteczność zykonotydu podawanego dooponowo w leczeniu ciężkiego bólu, określoną na podstawie zmiany procentowej w wizualnej skali analogowej natężenia bólu (VASPI), która stanowiła pierwszorzędowy środek oceny skuteczności leczenia. Były to badania krótkoterminowe, trwające odpowiednio 5 i 6 dni, w których dawki leku zwiększano szybciej i stosowano większe dawki niż zalecane w punkcie 4.2. Wyniki skuteczności leczenia z badania 95-001 (ból nowotworowy i ból nienowotworowy; Staats i wsp., 2004)

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Początkowy przydział do leczenia
Parametr Zykonotyd (n = 71) Placebo(n = 40) Wartość p
Średni wynik na skali VASPI na wizycie początkowej w mm (SD) 74,1 (± 13,82) 77,9 (± 13,60) _
Średni wynik na skali VASPI na koniec okresu dostosowywania dawki w mm (SD) 35,7 (± 33,27) 61,0 (± 22,91) _
Wyrażona w % poprawa wyniku na skali VASPI na koniec okresu dostosowywania dawki w mm (SD) 51,4 (± 43,63) 18,1 (± 28,28) < 0,001
Pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź a(%) 34 (47,9%) 7 (17,5%) 0,001
Dawka początkowa zykonotydu 9,6 µg/dobę(0,4 µg/h)
Częstość dostosowywania dawki co 12 godz.
Zmodyfikowanab dawka początkowa 2,4 µg/dobę(0,1 µg/h) lub mniejsza
Zmodyfikowanab częstość dobierania dawki co 24 godz. do maks. dawki lub wystąpienia działaniaprzeciwbólowego
Dawka na koniec okresu dostosowywania dawki (μg/h)ŚredniaMedianaZakres 0,910,600,074–9,36

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
a Pacjentów, u których nastąpiła odpowiedź, zdefiniowano jako: 1) z ≥ 30% spadkiem wyniku na skali VASPI w porównaniu z wartością początkową, 2) ze stabilną lub zmniejszoną dawką jednocześnie stosowanych opioidowych leków przeciwbólowych oraz 3) bez zmiany rodzaju stosowanego opioidu od wstępnego wlewu, jeśli otrzymywali opioidy. b Zmiany w protokole w celu poprawy tolerancji były konieczne po wystąpieniu dużej liczby neurologicznych działań niepożądanych, którym towarzyszył wysoki odsetek przerwania leczenia. Działania niepożądane były odwracalne, a ich częstość występowania zmniejszała się wraz ze zmniejszeniem dawki początkowej i zmniejszeniem częstości dobierania dawki. Czas trwania badania: pięć dni SD – odchylenie standardowe. Wyniki skuteczności leczenia z badania 96-002 (ból nienowotworowy; Wallace i wsp., 2006).

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Początkowy przydział do leczenia
Parametr Zykonotyd (n = 169)b Placebo (n = 86) Wartość p
Średni wynik na skali VASPI na wizycie początkowej w mm (SD) 80,1 (± 15,10) 76,9 (± 14,58) _
Średni wynik na skali VASPI na koniec okresu dostosowywaniadawki w mm (SD) 54,4 (± 29,30) 71,9 (± 30,93) _
Wyrażona w % poprawa wyniku na skali VASPI na koniec okresu 31,2 (± 38,69) 6,0 (± 42,84) < 0,001

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

dostosowywania dawki w mm (SD)
Pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź a (%) 57 (33,7%) 11 (12,8%) < 0,001
Dawka początkowa zykonotydu 9,6 µg/dobę (0,4 µg/h)
Częstość dobierania dawki co 24 godz. do wystąpienia działania przeciwbólowego, maks. dawki lub wystąpieniadziałania niepożądanego
Czas dobierania dawki (h) i dawka(µg/h) 0-24 0,424-48 0,948-72 1,872-96 3,496-120 5,3120-144 7,0
Skorygowanac dawka początkowa 2,4 µg/dobę (0,1 µg/h)
Skorygowanac częstość dobieraniadawki co 24 godz. do maks. dawki lub wystąpienia działaniaprzeciwbólowego
Skorygowanyc czas dobierania dawki (h) i dawka (µg/h) 0-24 0,124-48 0,248-72 0,372-96 0,696-120 1,2120-144 2,4
Dawka na koniec okresu dostosowywania dawki (μg/h)Średnia Mediana Zakres 1,020,500,019 – 9,60

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
a Pacjentów, u których nastąpiła odpowiedź, zdefiniowano jako: 1) z ≥ 30% spadkiem wyniku na skali VASPI w porównaniu z wartością początkową, 2) ze stabilną lub zmniejszoną dawką jednocześnie stosowanych opioidowych leków przeciwbólowych oraz 3) bez zmiany rodzaju stosowanego opioidu od wstępnego wlewu, jeśli otrzymywali opioidy. b 164 pacjentów określiło wyniki na skali VASPI dla zykonotydu pod koniec okresu dostosowywania dawki. c Poprawki protokołu w celu poprawy tolerancji były konieczne ze względu na wystąpienie działań niepożądanych po podaniu dużych dawek. Czas trwania badania: sześć dni, z dalszym ambulatoryjnym 5-dniowym leczeniem podtrzymującym u osób, u których wystąpiła odpowiedź na zykonotyd SD – odchylenie standardowe. Przyczyny bólu w badaniu nr 95-001 (ból nowotworowy) i w badaniu nr 96-002 (ból nienowotworowy) były zróżnicowane.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Były to ból kostny (n = 38), spowodowany głównie obecnością przerzutów nowotworowych do kości (n = 34), mielopatia (n = 38), z czego połowę stanowiła grupa po urazie rdzenia kręgowego z porażeniem (n = 19), neuropatia (n = 79), choroba korzeni nerwów rdzeniowych (n = 24), ból rdzeniowy (n = 91), głównie po nieskutecznej operacji kręgosłupa (n = 82) i inne przyczyny (n = 82). Niektórzy pacjenci mieli więcej niż jedną przyczynę bólu. Skuteczność zykonotydu podawanego dooponowo była widoczna we wszystkich grupach. W badaniu nr 301 (n = 220), które trwało dłużej (21 dni), zastosowano ostrożniejsze zwiększanie dawki i mniejsze dawki zykonotydu. Do badania tego włączono populację pacjentów najbardziej oporną na leczenie w porównaniu do populacji z wszystkich trzech badań. Leczenie dooponowe, kombinacją leków przeciwbólowych, było nieskuteczne u wszystkich pacjentów z badania nr 301 i 97% pacjentów było, w opinii lekarza prowadzącego, opornych na aktualnie dostępne leczenie.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W większości przyczyną bólu był ból rdzeniowy (n = 134), zwłaszcza po nieskutecznej operacji kręgosłupa (n = 110), mniejsza część miała neuropatię (n = 36). Ból nowotworowy występował tylko u pięciu osób. Pierwszorzędowy punkt końcowy stanowiła zmiana procentowa w punktacji VASPI. Skuteczność zykonotydu podawanego dooponowo oceniana w badaniu nr 301 była mniejsza niż w poprzednich dwóch badaniach krótkoterminowych. Mniejsze były także częstość i nasilenie objawów niepożądanych, głównie w wyniku zastosowania mniejszej dawki początkowej, wynoszącej 2,4 µg/dobę (0,1 µg/h). Dostosowywanie dawki było dozwolone po upływie co najmniej 24 godzin, a zwiększanie dawki ograniczono do 1,2–2,4 µg/dobę. Wyniki skuteczności leczenia z badania 301 (ból oporny; Rauck i wsp., 2006)

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Początkowy przydział do leczenia
Parametr Zykonotyd (n = 112) Placebo(n = 108) Wartość p
Średni wynik na skali VASPI na wizycie początkowej w mm (SD) 80,7 (± 14,98) 80,7 (± 14,91) –
Średni wynik na skali VASPI na koniec okresu dostosowywania dawki w mm (SD) 67,9 (± 22,89) 74,1 (± 21,28) _
Wyrażona w % poprawa wyniku na skali VASPI na koniec okresu dostosowywania dawki w mm (SD) 14,7 (± 27,71) 7,2 (± 24,98) 0,0360
Dawka początkowa zykonotydu 2,4 µg/dobę (0,1 µg/h)
Częstość dobierania dawki min. 24 godz.
Dawka dobierana ograniczona do 1,2–2,4 µg/dobę (0,05–0,10 µg/h)
Pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź a (%) 18 (16,1%) 13 (12,0%) 0,390
Dawka na koniec okresu dostosowywania dawki (μg/h)ŚredniaMedianaZakres 0,290,250,0 – 0,80

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
a Pacjentów, u których nastąpiła odpowiedź, zdefiniowano jako: z ≥ 30% spadkiem wyniku na skali VASPI w porównaniu z wartością początkową. Czas trwania badania: 21 dni SD – odchylenie standardowe. Doświadczenia po wprowadzeniu leku do obrotu Od czasu dopuszczenia do obrotu opublikowano dane z rzeczywistych badań dotyczących długotrwałego leczenia bólu za pomocą monoterapii zykonotydem u <100 pacjentów. U pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź na początkowe próby (około 50% pacjentów), bezpieczne i skuteczne stosowanie zykonotydu w małej dawce początkowej, mała dawka dobierania i rzadsze odstępy w dobieraniu dawki powodowały złagodzenie bólu z lepszym profilem bezpieczeństwa niż w przypadku stosowania dużej dawki początkowej i szybkiego dobierania dawki. Badania leczenia skojarzonego z morfiną podawaną dooponowo Badania kliniczne 201 i 202 wskazują, że leczenie skojarzone zykonotydem podawanym dooponowo i morfiną podawaną dooponowo może skutecznie ograniczać ból i zmniejszać użycie opioidów ogólnoustrojowych w okresie leczenia podtrzymującego u pacjentów, u których ból był niedostatecznie kontrolowany przez maksymalną tolerowaną dawkę samego zykonotydu podawanego dooponowo (mediana 8,7 μg/dobę, średnia 25,7 μg/dobę – badanie 201) lub samą morfinę podawaną dooponowo (badanie 202).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Po dodaniu zykonotydu podawanego dooponowo do stabilnych dawek morfiny podawanej dooponowo, podobnie jak w przypadku rozpoczynania monoterapii zykonotydem podawanym dooponowo, mogą wystąpić psychotyczne objawy niepożądane (np. omamy, reakcje paranoidalne) lub konieczność odstawienia leku z powodu nasilonych objawów niepożądanych (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne zykonotydu w płynie mózgowo-rdzeniowym zbadano po jednogodzinnych wlewach dooponowych 1 – 10 μg zykonotydu u pacjentów z przewlekłym bólem. Zbadano również właściwości farmakokinetyczne w osoczu krwi po podaniu dawek dożylnie (0,3 – 10 μg/kg/24 h). Dane farmakokinetyczne po podaniu leku dooponowo i dożylnie zestawiono poniżej.

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

Drogapodania Płyn ustrojowy Liczba pacjentów CL (ml/min) Vd (ml) t½ (h)
Dooponowo Płyn mózgowo- rdzeniowy 23 0,38 ± 0,56(0,26) 155 ± 263(99) 4,6 ± 0,9(4,5)
Dożylnie Osocze krwi 21 270 ± 44(260) 30 460 ± 6 366(29.320) 1,3 ± 0,3(1,3)

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Właściwości farmakokinetyczne zykonotydu w płynie mózgowo-rdzeniowym i osoczu krwi [średnia ± odchylenie standardowe SD (mediana)] CL = klirens; Vd = objętość dystrybucji; t ½ = półokres trwania Wchłanianie Po jednogodzinnym wlewie dooponowym (1 – 10 μg) zarówno wartości łącznej ekspozycji (AUC; zakres: 83,6 – 608 ng/h/ml), jak i maksymalnej ekspozycji (C max ; zakres: 16,4 – 132 ng/ml) były zmienne i zależne od dawki, ale wydawało się, że są jedynie w przybliżeniu proporcjonalne do podanej dawki. Wydaje się, że stężenia w osoczu krwi po podaniu ciągłego (≥ 48 h) wlewu dooponowego (≤ 21,6 μg na dobę) są relatywnie małe i zwykle nieoznaczalne (tzn. 80% próbek osocza pobranych od pacjentów z bólem nie zawierało dającej się oznaczyć ilości produktu leczniczego; < 0,04 ng/ml). Nie zaobserwowano kumulacji zykonotydu w osoczu krwi po długotrwałym podawaniu dooponowym (w okresie do 9 miesięcy).
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Mediana objętości dystrybucji zykonotydu w płynie mózgowo-rdzeniowym (Vd; 99 ml) znajduje się w zakresie między objętością w płynie mózgowo-rdzeniowym w rdzeniu kręgowym (około 75 ml) a całkowitą objętością płynu mózgowo-rdzeniowego (około 130 ml). Wydaje się, że zykonotyd jest rozprowadzany głównie w płynie mózgowo-rdzeniowym do chwili, gdy przeniknie do krążenia ogólnoustrojowego. Po przeniknięciu do krążenia ogólnoustrojowego, wydaje się, że zykonotyd jest rozprowadzany w szerszym zakresie w oparciu o objętość dystrybucji w osoczu krwi wynoszącą około 30 l i jedynie w około 53% jest wiązany (niespecyficznie) z białkami w osoczu ludzkim. Metabolizm Zykonotyd to peptyd składający się z 25 występujących naturalnie aminokwasów lewoskrętnych; nie wydaje się, aby był łatwo metabolizowany w płynie mózgowo-rdzeniowym.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Można spodziewać się, że po przeniknięciu do krążenia ogólnoustrojowego zykonotyd jest głównie podatny na rozkład proteolityczny przez różne peptydazy/proteazy obecne w większości narządów (np. w nerkach, wątrobie, płucach, mięśniach) i jest rozkładany na fragmenty peptydowe oraz poszczególne wolne aminokwasy, z których się składa. Można oczekiwać, że powstałe wolne aminokwasy są wychwytywane przez układy nośników komórkowych i podlegają normalnemu metabolizmowi pośredniemu lub są wykorzystywane jako substraty w konstytucyjnych procesach biosyntezy. Z uwagi na szerokie rozpowszechnienie tych peptydaz nie należy spodziewać się, aby zaburzenia czynności wątroby lub nerek wpływały na klirens ustrojowy zykonotydu. Nie dokonano oceny aktywności biologicznej różnych przewidywanych produktów rozkładu proteolitycznego.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Jest mało prawdopodobne, aby produkty rozkładu zykonotydu charakteryzowały się znaczącą aktywnością biologiczną, gdyż stwierdzono, że powinowactwo peptydów składających się z peptydowych struktur pętlowych jest wielokrotnie mniejsze wobec wrażliwych na napięcie kanałów wapniowych typu N, niż związku macierzystego (zykonotydu). Eliminacja Średni klirens zykonotydu (0,38 ml/min) odpowiada wskaźnikowi tempa wymiany płynu mózgowo- rdzeniowego u dorosłego człowieka (0,3 – 0,4 ml/minutę). Z tego względu wydaje się, że zykonotyd jest eliminowany z płynu mózgowo-rdzeniowego (średni t ½ = 4,6 h) głównie przez masowy przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego z ośrodkowego układu nerwowego przez kosmki pajęczynówki, z dalszym przenikaniem do krążenia ogólnoustrojowego. Po podaniu dooponowym leku można zaobserwować bardzo małe stężenia zykonotydu w osoczu krwi z uwagi zarówno na niewielkie tempo wlewu dooponowego, jak i relatywnie szybki klirens osoczowy.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Średni okres połowicznej eliminacji z osocza krwi (t ½ ) wynosi 1,3 godziny. Zykonotyd jest peptydem o względnie niewielkiej masie cząsteczkowej (m.cz. = 2639) i jest filtrowany przez kłębuszki nerek, ale w moczu ludzkim po wlewie dożylnym są wykrywane jedynie jego minimalne ilości (< 1%). Jest to wynikiem tego, że prawie całość przefiltrowanej substancji czynnej ulega szybko endocytozie i ostatecznie jest odprowadzana z powrotem do krążenia ogólnoustrojowego. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie prowadzono formalnych badań w celu oceny wpływu zaburzenia czynności nerek lub wątroby, niemniej biorąc pod uwagę fakt, że peptydazy są obecne w różnych narządach ciała, nie należy spodziewać się, że zaburzenia czynności nerek lub wątroby w znaczący sposób wpłyną na ekspozycję ogólnoustrojową zykonotydu.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Inne specjalne grupy pacjentów Choć dostępne są jedynie ograniczone dane, nie istnieje wyraźny wpływ rasy, wzrostu, masy ciała, płci lub wieku na ekspozycję na zykonotyd w płynie mózgowo-rdzeniowym po podaniu dooponowym leku.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach nieklinicznych działania toksyczne obserwowano jedynie wtedy, gdy narażenie było większe niż maksymalne narażenie występujące u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. W subchronicznych badaniach ciągłych wlewów dooponowych na szczurach i psach zaobserwowano wpływ na zachowanie w dawkach ≥ 8-krotnie większych niż maksymalna zalecana dawka kliniczna wlewu dooponowego wynosząca 21,6 μg na dobę (w mg/kg). Skutki te zdefiniowano jako zaostrzone działanie farmakologicznego zykonotydu, a nie jako objawy neurotoksyczności lub toksyczności narządu docelowego. Obserwacje dotyczyły przemijających i odwracalnych skutków neurologicznych obejmujących drżenie, nieskoordynowane ruchy oraz nadmierną ruchliwość i obniżoną aktywność. U zwierząt laboratoryjnych nie stwierdzono długofalowych skutków dotyczących czynności nerwów po ciągłym hamowaniu kanału wapniowego typu N.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie badano zmian w przekazywaniu sygnałów przez nerwy u zwierząt laboratoryjnych. Zykonotyd nie wywoływał mutacji genów bakterii i nie był genotoksyczny. Nie prowadzono przewlekłych badań na zwierzętach w celu oceny rakotwórczości zykonotydu. Zykonotyd nie wywoływał jednak transformacji komórek w teście in vitro na embrionie królika syryjskiego i nie nasilał proliferacji komórek (powstawania zmian przednowotworowych) ani apoptozy po subchronicznej ekspozycji dooponowej u psów. W badaniach płodności szczurów nie stwierdzono żadnych skutków u samców, natomiast u samic obserwowano zmniejszenie liczby ciałek żółtych, miejsc zagnieżdżenia się jaja i żywych zarodków. Nie odnotowano żadnego niepożądanego wpływu na reprodukcję u samic i rozwój poporodowy u szczurów po ekspozycjach ogólnoustrojowych do 2300-krotnie wyższych niż ekspozycja u ludzi po maksymalnej zalecanej dawce podanej dooponowo.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zykonotyd nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików po ekspozycjach mniejszych niż 100-krotne stężenia w osoczu ludzkim. Powyższe wyniki nie wskazują znaczącego ryzyka dla ludzi z powodu relatywnie dużych ogólnoustrojowych ekspozycji niezbędnych do wywołania tych skutków u szczurów i królików.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Metionina Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań Kwas chlorowodorowy (do ustalenia pH) Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 4 lata Okres ważności produktu leczniczego po rozcieńczeniu Wykazano stabilność fizykochemiczną produktu do użycia przez 60 dni w temperaturze 37  C. Ze względów mikrobiologicznych, produkt po rozcieńczeniu należy przenieść natychmiast do pompy infuzyjnej. Jeśli produkt nie zostanie wykorzystany od razu, za okres i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Zwykle nie należy przechowywać leku dłużej niż 24 godzin w temperaturze 2  C–8  C, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w kontrolowanych i zwalidowanych aseptycznych warunkach. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym, w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki ze szkła typu I z korkiem z gumy butylowej powlekanej polimerem fluorowym. Każda fiolka zawiera 20 ml roztworu do infuzji. Jedna fiolka w pudełku tekturowym. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Jeśli konieczne jest rozcieńczenie leku, Prialt należy przed użyciem rozcieńczyć w warunkach aseptycznych roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań niezawierającym środków konserwujących. Stężenie roztworu stosowanego w pompie infuzyjnej nie może być mniejsze niż 5 μg/ml zykonotydu w pompie zewnętrznej i 25 μg/ml w pompie wewnętrznej. Podczas sporządzania i obchodzenia się z roztworem do wlewu oraz ponownego napełnienia pompy należy stosować zasady ścisłej aseptyki.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
Pacjent i pracownicy służby zdrowia powinni być zaznajomieni ze sposobem obsługi zewnętrznego lub wewnętrznego systemu infuzyjnego i mieć świadomość konieczności ochrony przed zakażeniami. Należy uzyskać od producenta szczegółowe instrukcje dotyczące sposobu użycia pomp. Wykazano, że Prialt jest chemicznie i fizycznie zgodny z implantowaną pompą Synchromed i zewnętrzną pompą CADD-Micro w przypadku wyżej podanych poziomów stężeń. Wykazano stabilność fizykochemiczną do użycia przez 14 dni w temperaturze 37°C w pompie Synchromed, jeśli pompa nie została wcześniej wystawiona na działanie produktu leczniczego. Z tego względu pierwszą wlaną partię produktu należy wymienić po upływie 14 dni. Prialt zachowywał stabilność przez 60 dni w temperaturze 37°C w pompie Synchromed, która wcześniej była wystawiona na działanie produktu leczniczego. W przypadku pompy CADD-Micro wykazano stabilność przez 21 dni w temperaturze pokojowej.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
Dane techniczne podawane są wyłącznie w celach informacyjnych i nie powinny ograniczać możliwości wyboru aparatury przez personel medyczny. Do podawania produktu Prialt należy stosować odpowiedniki pomp Synchromed i CADD-Micro z oznaczeniem CE. Pompy, które wcześniej wykorzystywano do podawania innych produktów leczniczych należy trzykrotnie przepłukać roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań (niezawierającym środków konserwujących) przed napełnieniem lekiem Prialt. Należy ograniczyć dostawanie się powietrza do zbiornika lub wkładu pompy, gdyż tlen może spowodować rozkład zykonotydu. Przed rozpoczęciem leczenia pompę wewnętrzną należy trzykrotnie przepłukać 2 ml leku Prialt w dawce 25 μg/ml. Stężenie leku Prialt w niewykorzystywanej wcześniej pompie może ulec zmniejszeniu z uwagi na adsorpcję na powierzchniach urządzenia i (lub) rozcieńczenie przez przestrzeń resztkową urządzenia.
CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
Z tego względu, po pierwszym użyciu leku Prialt zbiornik należy opróżnić i ponownie napełnić po 14 dniach. Następnie pompę należy opróżniać i ponownie napełniać co 60 dni. Przed podaniem produkt Prialt należy skontrolować wzrokowo pod kątem obecności rozpuszczonych zanieczyszczeń i odbarwień. Roztworu nie należy stosować w przypadku stwierdzenia odbarwienia lub zmętnienia lub zaobserwowania rozpuszczonych zanieczyszczeń. Do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO BACLOFEN POLPHARMA, 10 mg, tabletki BACLOFEN POLPHARMA, 25 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera odpowiednio 10 mg lub 25 mg baklofenu (Baclofenum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: jedna tabletka zawiera laktozę jednowodną, odpowiednio 60 mg lub 50 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Baclofen Polpharma 10 mg: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Baclofen Polpharma 25 mg: tabletki białe, okrągłe, obustronnie wypukłe.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Stany spastyczne występujące w przebiegu: stwardnienia rozsianego; innych uszkodzeń rdzenia kręgowego (np. guzy rdzenia kręgowego, jamistość rdzenia, choroby neuronów ruchowych, poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego, urazy rdzenia kręgowego); udarów naczyniowych mózgu; porażenia mózgowego; zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych; urazów głowy. Dzieci i młodzież Baklofen jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży do 18 lat w leczeniu objawowym stanów spastycznych pochodzenia mózgowego, szczególnie powstałych w wyniku mózgowego porażenia dziecięcego, a także incydentów naczyniowo-mózgowych lub na skutek obecności zmian nowotworowych, lub choroby zwyrodnieniowej mózgu. Baklofen jest również wskazany w leczeniu objawowym stanów spastycznych mięśni powstałych na skutek infekcji i chorób rdzenia kręgowego, zmian zwyrodnieniowych, urazów, zmian nowotworowych oraz nieznanego pochodzenia jak stwardnienie rozsiane, spastyczne porażenie rdzenia kręgowego, stwardnienie zanikowe boczne, jamistość rdzenia, poprzeczne zapalenie rdzenia, urazowe porażenie lub niedowład kończyn dolnych i kompresja rdzenia kręgowego.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkę należy ustalać indywidualnie, aby określić najmniejszą skuteczną dawkę nie wywołującą objawów niepożądanych. Dawkowanie Dorośli Przez pierwsze 3 dni 5 mg (½ tabletki 10 mg) 3 razy na dobę, przez następne 3 dni 10 mg (1 tabletkę 10 mg) 3 razy na dobę, przez kolejne 3 dni 15 mg (1½ tabletki 10 mg) 3 razy na dobę, przez kolejne 3 dni 20 mg (2 tabletki 10 mg) 3 razy na dobę. U większości pacjentów skuteczne działanie występuje po dawce 30 mg do 75 mg na dobę. Taki sposób dawkowania zapewnia dobrą tolerancję leku. W razie potrzeby dawkę można bardzo ostrożnie zwiększać. U pacjentów wymagających większych dawek (75 mg do 100 mg na dobę), można stosować baklofen w postaci tabletek 25 mg. Nie należy stosować dawki większej niż 100 mg na dobę. Czas leczenia zależy od stanu klinicznego pacjenta. Nie należy nagle przerywać leczenia baklofenem z uwagi na możliwość wystąpienia omamów i zaostrzenia stanów spastycznych.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku dawkę leku należy zwiększać ze szczególną ostrożnością, z uwagi na większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Dzieci i młodzież w wieku do 18 lat Leczenie należy rozpocząć od bardzo niskiej dawki (co odpowiada około 0,3 mg/kg mc. na dobę), w 2-4 dawkach podzielonych (najlepiej w 4 dawkach podzielonych). Dawkę należy zwiększać ostrożnie w odstępach około jednego tygodnia, aż do osiągnięcia oczekiwanego rezultatu terapii u dziecka. Zazwyczaj stosowana dawka dobowa podtrzymująca terapię wynosi od 0,75 do 2 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 mg u dzieci w wieku poniżej 8 lat. U dzieci w wieku powyżej 8 lat maksymalna dawka dobowa wynosi 60 mg. Baklofenu w postaci tabletek nie należy stosować u dzieci o masie ciała poniżej 33 kilogramów.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Dawkowanie
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U tych pacjentów, a także u pacjentów poddawanych dializie, zalecane dawki produktu leczniczego należy zmniejszyć do 5 mg na dobę. Sposób podawania Produkt należy przyjmować w czasie posiłków.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego: Leczenie produktem Baclofen Polpharma może spowodować zaostrzenie porfirii, stwierdzonej w wywiadzie choroby alkoholowej, nadciśnienia tętniczego, zaburzeń psychotycznych, schizofrenii, zaburzeń depresyjnych lub maniakalnych, stanów splątania lub choroby Parkinsona. Dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z tymi zaburzeniami i ściśle ich nadzorować. U pacjentów leczonych baklofenem notowano przypadki samobójstw i zdarzeń związanych z samobójstwem. W większości przypadków u pacjentów tych występowały dodatkowe czynniki ryzyka związane ze zwiększonym ryzykiem popełnienia samobójstwa, w tym zaburzenia spożycia alkoholu, depresja i (lub) wcześniejsze próby samobójcze. Wraz z farmakoterapią należy prowadzić ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów (i ich opiekunów) należy uczulić, że konieczna jest obserwacja, czy nie pogarsza się stan kliniczny, pojawiają zachowania lub myśli samobójcze albo nietypowe zmiany zachowania, i w razie wystąpienia tych objawów, niezwłocznie zwrócić się po pomoc medyczną. Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania, nadużywania i uzależnienia związane ze stosowaniem baklofenu. Należy zachować ostrożność u pacjentów nadużywających substancji psychoaktywnych w przeszłości i obserwować, czy nie występują u nich objawy niewłaściwego stosowania, nadużywania lub uzależnienia od baklofenu, np. zwiększanie dawki, aktywne poszukiwanie leku, rozwój tolerancji. Nagłe odstawienie: Produkt leczniczy należy zawsze (jeśli nie występują ciężkie działania niepożądane) odstawiać powoli, stopniowo zmniejszając dawkę w ciągu około 1-2 tygodni.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Po nagłym odstawieniu produktu Baclofen Polpharma, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu, notowano stany lękowe i stany splątania, majaczenie, omamy, zaburzenia psychotyczne, manię lub paranoję, drgawki (stan padaczkowy), dyskinezę, tachykardię, hipertermię, rabdomiolizę i przemijające nasilenie spastyczności w wyniku efektu z odbicia. Zaburzenia czynności nerek: Baklofen wydalany jest z moczem, głównie w postaci niezmienionej. Baklofen należy stosować ostrożnie u pacjentów z osłabioną czynnością nerek, a u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek można go podawać wyłącznie wtedy, gdy oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.2). U pacjentów z osłabioną czynnością nerek przyjmujących baklofen doustnie w dawkach powyżej 5 mg na dobę oraz w dawkach 5 mg na dobę u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych przewlekłej hemodializie obserwowano neurologiczne przedmiotowe i podmiotowe objawy przedawkowania, w tym objawy kliniczne toksycznej encefalopatii (np.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
splątanie, dezorientację, senność i obniżony poziom świadomości). Pacjentów z osłabioną czynnością nerek należy uważnie obserwować w celu natychmiastowego rozpoznania objawów toksyczności (patrz punkt 4.9). Szczególna ostrożność jest konieczna podczas stosowania baklofenu z substancjami lub produktami leczniczymi, które mogą mieć znaczny wpływ na czynność nerek. Czynność nerek należy uważnie kontrolować i stosownie zmodyfikować dobową dawkę baklofenu w celu uniknięcia jego toksyczności. Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych). Pacjenci z padaczką wymagający równoczesnego leczenia baklofenem powinni pozostawać pod stałą kontrolą kliniczną i EEG, ponieważ obserwowano zmniejszenie skuteczności leków przeciwdrgawkowych i zmiany w zapisie EEG.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas leczenia baklofenem pacjentów, u których utrzymanie pionowej pozycji ciała i równowagi lub zwiększenie zakresu ruchów uzależnione jest od wzmożonego napięcia mięśni. Baclofen Polpharma należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów leczonych lekami obniżającymi ciśnienie krwi (możliwość wystąpienia interakcji). Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów z udarem mózgowym, zaburzeniami układu oddechowego, zaburzeniami czynności wątroby. Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów ze zwiększonym napięciem zwieracza pęcherza moczowego (może wystąpić zatrzymanie moczu). U niektórych pacjentów leczonych baklofenem obserwowano zwiększenie aktywności AspAT, fosfatazy alkalicznej i zwiększenie stężenia glukozy w surowicy. Wskazane jest wykonanie badań laboratoryjnych, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i z cukrzycą.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Baklofen stosowany równocześnie z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy lub z alkoholem, nasila ich działanie uspokajające. Baklofen może nasilić nadczynność ruchową u pacjentów stosujących równocześnie sole litu. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą nasilać działanie baklofenu i zmniejszyć w znacznym stopniu napięcie mięśniowe. Baklofen nasila działanie leków obniżających ciśnienie krwi (może powodować konieczność zmiany dawkowania). Leki, które mogą spowodować niewydolność nerek (np. ibuprofen), opóźniają wydalanie baklofenu, co jest przyczyną wystąpienia działań toksycznych. W przypadku równoczesnego zastosowania baklofenu u pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych preparatami lewodopy z karbidopą, mogą wystąpić stany splątania, omamy i pobudzenie. Baklofen przedłuża analgezję wywołaną przez fentanyl.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację W badaniach na szczurach, którym podawano baklofen w dawce około 13-krotnie większej niż zalecana maksymalna dawka dla ludzi, częściej występowała przepuklina pępkowa u płodów. Nie obserwowano działania teratogennego u myszy i królików, ale opisano zmniejszenie masy płodu i zaburzenia kostnienia szkieletu płodów myszy, które otrzymywały baklofen w dawkach dobowych 17- lub 34-krotnie większych od dawek stosowanych u ludzi. W innych badaniach przeprowadzonych u samic szczurów, które otrzymywały baklofen przez 2 lata, obserwowano zależne od dawki zmiany w obrębie jajników. Baklofen przenika przez łożysko. Ciąża Brak kontrolowanych badań z zastosowaniem leku u kobiet w ciąży. Produkt Baclofen Polpharma może być stosowany w czasie ciąży tylko wtedy, jeśli, zdaniem lekarza, korzyści wynikające z leczenia matki przewyższają ewentualne ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
Nie zaleca się karmienia piersią w czasie przyjmowania leku. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Baklofen może działać uspokajająco i osłabiać koncentrację. Pacjenci w trakcie leczenia nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, a także wykonywać innych niebezpiecznych czynności. 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane występują najczęściej podczas szybkiego zwiększania dawki lub zastosowania dużych dawek baklofenu, a także u pacjentów w podeszłym wieku. Są one najczęściej przemijające i ustępują po zmniejszeniu dawki. Ciężkie objawy niepożądane powodują konieczność odstawienia leku. Po zastosowaniu baklofenu obserwowano następujące objawy niepożądane, które podane są według poniższej częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana zwiększenie masy ciała Zaburzenia psychiczne Bardzo często splątanie Często bezsenność, dezorientacja Rzadko euforia, pobudzenie, depresja, omamy, koszmary nocne, obniżenie progu drgawkowego i zwiększenie liczby napadów drgawkowych, szczególnie u pacjentów z padaczk? Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często uspokojenie, senność Często depresja oddechowa, uczucie pustki w głowie, bóle głowy, zawroty głowy, ataksja Rzadko parestezje, upośledzenie mowy Nieznana zespół bezdechu sennego* Zaburzenia oka Często zaburzenia widzenia, zaburzenia akomodacji, oczopląs Zaburzenia serca Rzadko zmniejszenie pojemności minutowej serca, uczucie duszności, kołatanie serca, bóle w klatce piersiowej Zaburzenia naczyniowe Często obniżenie ciśnienia krwi Rzadko omdlenia, obrzęk kostek Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko zahamowanie oddechu Częstość nieznana uczucie zatkania nosa Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często nudności Często suchość w ustach, zaburzenia smaku, jadłowstręt, odruchy wymiotne, wymioty, zaparcia, biegunka Rzadko bóle brzucha Częstość nieznana dodatni wynik badania na krew utajoną w kale Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko zaburzenia czynności wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często wysypka, nadmierna potliwość Częstość nieznana świąd Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Często osłabienie siły mięśniowej, bóle mięśni, drżenie Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często wielomocz, mimowolne oddawanie moczu, bolesne oddawanie moczu Rzadko zatrzymanie moczu, moczenie nocne, krwiomocz Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko zaburzenia wytrysku, impotencja Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często osłabienie, zmęczenie, wyczerpanie, hipotermia * Obserwowano przypadki zespołu ośrodkowego bezdechu sennego występującego w związku z podawaniem baklofenu w dużych dawkach (≥100 mg) u pacjentów uzależnionych od alkoholu.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
U niektórych pacjentów obserwowano nasilenie stanów spastycznych (paradoksalna reakcja na lek). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
4.9 Przedawkowanie Po przedawkowaniu występują następujące objawy niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego: senność, utrata świadomości, śpiączka, zahamowanie oddechu. Mogą także wystąpić: splątanie, omamy, pobudzenie, drgawki, nieprawidłowy elektroencefalogram (stłumienie wyładowań i fale trójfazowe), zaburzenia akomodacji, osłabienie odruchu źrenic; uogólniona hipotonia mięśni, mioklonia, osłabienie lub brak odruchów, drgawki, rozszerzenie naczyń obwodowych, niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze, bradykardia lub tachykardia albo arytmia serca; obniżenie temperatury ciała; nudności, wymioty, biegunka, nadmierne wydzielanie śliny; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, AspAT i AP, rabdomioliza, szumy uszne. Leczenie przedawkowania: Brak swoistej odtrutki. Należy jak najszybciej sprowokować wymioty lub wykonać płukanie żołądka oraz podać węgiel aktywny. Pacjenci w stanie śpiączki przed płukaniem żołądka powinni być intubowani.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
Jeśli konieczne, należy podać sole przeczyszczające. U pacjentów z zatrzymaniem oddechu należy zastosować sztuczne oddychanie a także leczenie podtrzymujące krążenie. Według niektórych danych z piśmiennictwa, fizostygmina podana dożylnie w lżejszych zatruciach (1-2 mg podane w czasie 5-10 minut) likwiduje działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie senność i zahamowanie oddechu. W razie braku poprawy po pierwszej dawce, kolejną dawkę fizostygminy można podać po 30-60 minutach. Należy również podawać płyny jednocześnie z lekami moczopędnymi, aby zwiększyć wydalanie baklofenu z moczem. Jeśli występują drgawki, można bardzo ostrożnie zastosować dożylnie diazepam.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację W badaniach na szczurach, którym podawano baklofen w dawce około 13-krotnie większej niż zalecana maksymalna dawka dla ludzi, częściej występowała przepuklina pępkowa u płodów. Nie obserwowano działania teratogennego u myszy i królików, ale opisano zmniejszenie masy płodu i zaburzenia kostnienia szkieletu płodów myszy, które otrzymywały baklofen w dawkach dobowych 17- lub 34-krotnie większych od dawek stosowanych u ludzi. W innych badaniach przeprowadzonych u samic szczurów, które otrzymywały baklofen przez 2 lata, obserwowano zależne od dawki zmiany w obrębie jajników. Baklofen przenika przez łożysko. Ciąża Brak kontrolowanych badań z zastosowaniem leku u kobiet w ciąży. Produkt Baclofen Polpharma może być stosowany w czasie ciąży tylko wtedy, jeśli, zdaniem lekarza, korzyści wynikające z leczenia matki przewyższają ewentualne ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie zaleca się karmienia piersią w czasie przyjmowania leku.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Baklofen może działać uspokajająco i osłabiać koncentrację. Pacjenci w trakcie leczenia nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, a także wykonywać innych niebezpiecznych czynności.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane występują najczęściej podczas szybkiego zwiększania dawki lub zastosowania dużych dawek baklofenu, a także u pacjentów w podeszłym wieku. Są one najczęściej przemijające i ustępują po zmniejszeniu dawki. Ciężkie objawy niepożądane powodują konieczność odstawienia leku. Po zastosowaniu baklofenu obserwowano następujące objawy niepożądane, które podane są według poniższej częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana zwiększenie masy ciała Zaburzenia psychiczne Bardzo często splątanie Często bezsenność, dezorientacja Rzadko euforia, pobudzenie, depresja, omamy, koszmary nocne, obniżenie progu drgawkowego i zwiększenie liczby napadów drgawkowych, szczególnie u pacjentów z padaczk?
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często uspokojenie, senność Często depresja oddechowa, uczucie pustki w głowie, bóle głowy, zawroty głowy, ataksja Rzadko parestezje, upośledzenie mowy Nieznana zespół bezdechu sennego* Zaburzenia oka Często zaburzenia widzenia, zaburzenia akomodacji, oczopląs Zaburzenia serca Rzadko zmniejszenie pojemności minutowej serca, uczucie duszności, kołatanie serca, bóle w klatce piersiowej Zaburzenia naczyniowe Często obniżenie ciśnienia krwi Rzadko omdlenia, obrzęk kostek Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko zahamowanie oddechu Częstość nieznana uczucie zatkania nosa Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często nudności Często suchość w ustach, zaburzenia smaku, jadłowstręt, odruchy wymiotne, wymioty, zaparcia, biegunka Rzadko bóle brzucha Częstość nieznana dodatni wynik badania na krew utajoną w kale Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko zaburzenia czynności wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często wysypka, nadmierna potliwość Częstość nieznana świąd Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Często osłabienie siły mięśniowej, bóle mięśni, drżenie Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często wielomocz, mimowolne oddawanie moczu, bolesne oddawanie moczu Rzadko zatrzymanie moczu, moczenie nocne, krwiomocz Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko zaburzenia wytrysku, impotencja Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często osłabienie, zmęczenie, wyczerpanie, hipotermia * Obserwowano przypadki zespołu ośrodkowego bezdechu sennego występującego w związku z podawaniem baklofenu w dużych dawkach (≥100 mg) u pacjentów uzależnionych od alkoholu.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Działania niepożądane
U niektórych pacjentów obserwowano nasilenie stanów spastycznych (paradoksalna reakcja na lek). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po przedawkowaniu występują następujące objawy niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego: senność, utrata świadomości, śpiączka, zahamowanie oddechu. Mogą także wystąpić: splątanie, omamy, pobudzenie, drgawki, nieprawidłowy elektroencefalogram (stłumienie wyładowań i fale trójfazowe), zaburzenia akomodacji, osłabienie odruchu źrenic; uogólniona hipotonia mięśni, mioklonia, osłabienie lub brak odruchów, drgawki, rozszerzenie naczyń obwodowych, niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze, bradykardia lub tachykardia albo arytmia serca; obniżenie temperatury ciała; nudności, wymioty, biegunka, nadmierne wydzielanie śliny; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, AspAT i AP, rabdomioliza, szumy uszne. Leczenie przedawkowania: Brak swoistej odtrutki. Należy jak najszybciej sprowokować wymioty lub wykonać płukanie żołądka oraz podać węgiel aktywny. Pacjenci w stanie śpiączki przed płukaniem żołądka powinni być intubowani.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Przedawkowanie
Jeśli konieczne, należy podać sole przeczyszczające. U pacjentów z zatrzymaniem oddechu należy zastosować sztuczne oddychanie a także leczenie podtrzymujące krążenie. Według niektórych danych z piśmiennictwa, fizostygmina podana dożylnie w lżejszych zatruciach (1-2 mg podane w czasie 5-10 minut) likwiduje działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie senność i zahamowanie oddechu. W razie braku poprawy po pierwszej dawce, kolejną dawkę fizostygminy można podać po 30-60 minutach. Należy również podawać płyny jednocześnie z lekami moczopędnymi, aby zwiększyć wydalanie baklofenu z moczem. Jeśli występują drgawki, można bardzo ostrożnie zastosować dożylnie diazepam.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki zwiotczające mięśnie działające ośrodkowo, kod ATC: M03BX01 Baklofen zmniejsza nadmierne napięcie mięśni szkieletowych spowodowane uszkodzeniem rdzenia kręgowego. Równocześnie i w równym stopniu hamuje odruchy skórne i napięcie mięśni, ale tylko w niewielkim stopniu obniża amplitudę odruchów ścięgnistych. Mechanizm tego działania polega prawdopodobnie na hiperpolaryzacji wstępujących nerwów i hamowaniu odruchów zarówno mono- jak i polisynaptycznych na poziomie rdzenia kręgowego. W badaniach na zwierzętach baklofen przyspieszał metabolizm dopaminy, ale u ludzi stężenie octanu 5-hydroksyindolu lub metabolitów dopaminy w płynie mózgowo-rdzeniowym nie zmieniało się pod wpływem baklofenu. Ponieważ baklofen stosowany w dużych dawkach może powodować zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, sugeruje się, że lek może również działać na ośrodki leżące powyżej rdzenia kręgowego.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Baklofen wchłania się szybko i prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Stopień wchłaniania zmniejsza się po zastosowaniu większych dawek. Stężenie terapeutyczne wynosi 80-395 ng/ml. W badaniach na zwierzętach wykazano, że baklofen rozmieszcza się w wielu tkankach; tylko niewielka ilość przenika barierę krew-mózg. U pacjentów stężenie maksymalne Cmax (500-600 ng/ml) osiągane jest po 2-3 godzinach od chwili zastosowania, a stężenie powyżej 200 ng/ml utrzymuje się przez 8 godzin. Dystrybucja Baklofen przenika przez barierę łożyskową. Minimalna ilość przenika do mleka kobiecego. Około 30% baklofenu wiąże się z białkami surowicy krwi. Metabolizm Około 15% przyjętej dawki ulega przemianie w wątrobie, w przebiegu dezaminacji. Eliminacja Okres półtrwania wynosi od 2,5 do 4 godzin. Baklofen wydalany jest z moczem w 70-80%, w postaci niezmienionej lub metabolitów. Reszta wydalana jest z kałem.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po doustnym zastosowaniu lek jest prawie całkowicie wydalany w ciągu 72 h.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność po podaniu jednorazowym Badanie toksyczności ostrej (doustnej) przeprowadzono na myszach i szczurach (samice). Baklofen powodował zwiotczenie mięśni i zanik reaktywności na bodźce zewnętrzne. Śmierć zwierząt następowała w ciągu 2 do 3 godzin po podaniu. LD50 dla samic szczurów po podaniu doustnym wynosiła 251 mg/kg, dla samic myszy 130 mg/kg. Toksyczność po podaniu wielokrotnym Baklofen podawany szczurom per os w dawkach 12,5 mg/kg i 25,1 mg/kg w ciągu 6 tygodni hamował przyrost masy ciała oraz powodował spadek masy narządów wewnętrznych (wątroby i nerek). W badaniach histopatologicznych nie stwierdzono zmian patomorfologicznych w wątrobie, sercu, nerkach i płucach. Baklofen podawany myszom per os w dawkach 6,5 mg/kg i 13 mg/kg zmniejszał koordynację ruchową.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Skrobia ziemniaczana Żelatyna Talk Magnezu stearynian Etyloceluloza 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Pojemnik polietylenowy (HDPE) z wieczkiem polietylenowym (LDPE) z pierścieniem zabezpieczającym, w tekturowym pudełku. 50 lub 100 tabletek w pojemniku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO BACLOFEN POLPHARMA, 10 mg, tabletki BACLOFEN POLPHARMA, 25 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera odpowiednio 10 mg lub 25 mg baklofenu (Baclofenum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: jedna tabletka zawiera laktozę jednowodną, odpowiednio 60 mg lub 50 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Baclofen Polpharma 10 mg: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Baclofen Polpharma 25 mg: tabletki białe, okrągłe, obustronnie wypukłe.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Stany spastyczne występujące w przebiegu: stwardnienia rozsianego; innych uszkodzeń rdzenia kręgowego (np. guzy rdzenia kręgowego, jamistość rdzenia, choroby neuronów ruchowych, poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego, urazy rdzenia kręgowego); udarów naczyniowych mózgu; porażenia mózgowego; zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych; urazów głowy. Dzieci i młodzież Baklofen jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży do 18 lat w leczeniu objawowym stanów spastycznych pochodzenia mózgowego, szczególnie powstałych w wyniku mózgowego porażenia dziecięcego, a także incydentów naczyniowo-mózgowych lub na skutek obecności zmian nowotworowych, lub choroby zwyrodnieniowej mózgu. Baklofen jest również wskazany w leczeniu objawowym stanów spastycznych mięśni powstałych na skutek infekcji i chorób rdzenia kręgowego, zmian zwyrodnieniowych, urazów, zmian nowotworowych oraz nieznanego pochodzenia jak stwardnienie rozsiane, spastyczne porażenie rdzenia kręgowego, stwardnienie zanikowe boczne, jamistość rdzenia, poprzeczne zapalenie rdzenia, urazowe porażenie lub niedowład kończyn dolnych i kompresja rdzenia kręgowego.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkę należy ustalać indywidualnie, aby określić najmniejszą skuteczną dawkę nie wywołującą objawów niepożądanych. Dawkowanie Dorośli Przez pierwsze 3 dni 5 mg (½ tabletki 10 mg) 3 razy na dobę, przez następne 3 dni 10 mg (1 tabletkę 10 mg) 3 razy na dobę, przez kolejne 3 dni 15 mg (1½ tabletki 10 mg) 3 razy na dobę, przez kolejne 3 dni 20 mg (2 tabletki 10 mg) 3 razy na dobę. U większości pacjentów skuteczne działanie występuje po dawce 30 mg do 75 mg na dobę. Taki sposób dawkowania zapewnia dobrą tolerancję leku. W razie potrzeby dawkę można bardzo ostrożnie zwiększać. U pacjentów wymagających większych dawek (75 mg do 100 mg na dobę), można stosować baklofen w postaci tabletek 25 mg. Nie należy stosować dawki większej niż 100 mg na dobę. Czas leczenia zależy od stanu klinicznego pacjenta. Nie należy nagle przerywać leczenia baklofenem z uwagi na możliwość wystąpienia omamów i zaostrzenia stanów spastycznych.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku dawkę leku należy zwiększać ze szczególną ostrożnością, z uwagi na większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Dzieci i młodzież w wieku do 18 lat Leczenie należy rozpocząć od bardzo niskiej dawki (co odpowiada około 0,3 mg/kg mc. na dobę), w 2-4 dawkach podzielonych (najlepiej w 4 dawkach podzielonych). Dawkę należy zwiększać ostrożnie w odstępach około jednego tygodnia, aż do osiągnięcia oczekiwanego rezultatu terapii u dziecka. Zazwyczaj stosowana dawka dobowa podtrzymująca terapię wynosi od 0,75 do 2 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 mg u dzieci w wieku poniżej 8 lat. U dzieci w wieku powyżej 8 lat maksymalna dawka dobowa wynosi 60 mg. Baklofenu w postaci tabletek nie należy stosować u dzieci o masie ciała poniżej 33 kilogramów.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Dawkowanie
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U tych pacjentów, a także u pacjentów poddawanych dializie, zalecane dawki produktu leczniczego należy zmniejszyć do 5 mg na dobę. Sposób podawania Produkt należy przyjmować w czasie posiłków.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego: Leczenie produktem Baclofen Polpharma może spowodować zaostrzenie porfirii, stwierdzonej w wywiadzie choroby alkoholowej, nadciśnienia tętniczego, zaburzeń psychotycznych, schizofrenii, zaburzeń depresyjnych lub maniakalnych, stanów splątania lub choroby Parkinsona. Dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z tymi zaburzeniami i ściśle ich nadzorować. U pacjentów leczonych baklofenem notowano przypadki samobójstw i zdarzeń związanych z samobójstwem. W większości przypadków u pacjentów tych występowały dodatkowe czynniki ryzyka związane ze zwiększonym ryzykiem popełnienia samobójstwa, w tym zaburzenia spożycia alkoholu, depresja i (lub) wcześniejsze próby samobójcze. Wraz z farmakoterapią należy prowadzić ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów (i ich opiekunów) należy uczulić, że konieczna jest obserwacja, czy nie pogarsza się stan kliniczny, pojawiają zachowania lub myśli samobójcze albo nietypowe zmiany zachowania, i w razie wystąpienia tych objawów, niezwłocznie zwrócić się po pomoc medyczną. Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania, nadużywania i uzależnienia związane ze stosowaniem baklofenu. Należy zachować ostrożność u pacjentów nadużywających substancji psychoaktywnych w przeszłości i obserwować, czy nie występują u nich objawy niewłaściwego stosowania, nadużywania lub uzależnienia od baklofenu, np. zwiększanie dawki, aktywne poszukiwanie leku, rozwój tolerancji. Nagłe odstawienie: Produkt leczniczy należy zawsze (jeśli nie występują ciężkie działania niepożądane) odstawiać powoli, stopniowo zmniejszając dawkę w ciągu około 1-2 tygodni.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Po nagłym odstawieniu produktu Baclofen Polpharma, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu, notowano stany lękowe i stany splątania, majaczenie, omamy, zaburzenia psychotyczne, manię lub paranoję, drgawki (stan padaczkowy), dyskinezę, tachykardię, hipertermię, rabdomiolizę i przemijające nasilenie spastyczności w wyniku efektu z odbicia. Zaburzenia czynności nerek: Baklofen wydalany jest z moczem, głównie w postaci niezmienionej. Baklofen należy stosować ostrożnie u pacjentów z osłabioną czynnością nerek, a u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek można go podawać wyłącznie wtedy, gdy oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.2). U pacjentów z osłabioną czynnością nerek przyjmujących baklofen doustnie w dawkach powyżej 5 mg na dobę oraz w dawkach 5 mg na dobę u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych przewlekłej hemodializie obserwowano neurologiczne przedmiotowe i podmiotowe objawy przedawkowania, w tym objawy kliniczne toksycznej encefalopatii (np.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
splątanie, dezorientację, senność i obniżony poziom świadomości). Pacjentów z osłabioną czynnością nerek należy uważnie obserwować w celu natychmiastowego rozpoznania objawów toksyczności (patrz punkt 4.9). Szczególna ostrożność jest konieczna podczas stosowania baklofenu z substancjami lub produktami leczniczymi, które mogą mieć znaczny wpływ na czynność nerek. Czynność nerek należy uważnie kontrolować i stosownie zmodyfikować dobową dawkę baklofenu w celu uniknięcia jego toksyczności. Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych). Pacjenci z padaczką wymagający równoczesnego leczenia baklofenem powinni pozostawać pod stałą kontrolą kliniczną i EEG, ponieważ obserwowano zmniejszenie skuteczności leków przeciwdrgawkowych i zmiany w zapisie EEG.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas leczenia baklofenem pacjentów, u których utrzymanie pionowej pozycji ciała i równowagi lub zwiększenie zakresu ruchów uzależnione jest od wzmożonego napięcia mięśni. Baclofen Polpharma należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów leczonych lekami obniżającymi ciśnienie krwi (możliwość wystąpienia interakcji). Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów z udarem mózgowym, zaburzeniami układu oddechowego, zaburzeniami czynności wątroby. Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów ze zwiększonym napięciem zwieracza pęcherza moczowego (może wystąpić zatrzymanie moczu). U niektórych pacjentów leczonych baklofenem obserwowano zwiększenie aktywności AspAT, fosfatazy alkalicznej i zwiększenie stężenia glukozy w surowicy. Wskazane jest wykonanie badań laboratoryjnych, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i z cukrzycą.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Baklofen stosowany równocześnie z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy lub z alkoholem, nasila ich działanie uspokajające. Baklofen może nasilić nadczynność ruchową u pacjentów stosujących równocześnie sole litu. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą nasilać działanie baklofenu i zmniejszyć w znacznym stopniu napięcie mięśniowe. Baklofen nasila działanie leków obniżających ciśnienie krwi (może powodować konieczność zmiany dawkowania). Leki, które mogą spowodować niewydolność nerek (np. ibuprofen), opóźniają wydalanie baklofenu, co jest przyczyną wystąpienia działań toksycznych. W przypadku równoczesnego zastosowania baklofenu u pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych preparatami lewodopy z karbidopą, mogą wystąpić stany splątania, omamy i pobudzenie. Baklofen przedłuża analgezję wywołaną przez fentanyl.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Interakcje
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację W badaniach na szczurach, którym podawano baklofen w dawce około 13-krotnie większej niż zalecana maksymalna dawka dla ludzi, częściej występowała przepuklina pępkowa u płodów. Nie obserwowano działania teratogennego u myszy i królików, ale opisano zmniejszenie masy płodu i zaburzenia kostnienia szkieletu płodów myszy, które otrzymywały baklofen w dawkach dobowych 17- lub 34-krotnie większych od dawek stosowanych u ludzi. W innych badaniach przeprowadzonych u samic szczurów, które otrzymywały baklofen przez 2 lata, obserwowano zależne od dawki zmiany w obrębie jajników. Baklofen przenika przez łożysko. Ciąża Brak kontrolowanych badań z zastosowaniem leku u kobiet w ciąży. Produkt Baclofen Polpharma może być stosowany w czasie ciąży tylko wtedy, jeśli, zdaniem lekarza, korzyści wynikające z leczenia matki przewyższają ewentualne ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Interakcje
Nie zaleca się karmienia piersią w czasie przyjmowania leku. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Baklofen może działać uspokajająco i osłabiać koncentrację. Pacjenci w trakcie leczenia nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, a także wykonywać innych niebezpiecznych czynności. 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane występują najczęściej podczas szybkiego zwiększania dawki lub zastosowania dużych dawek baklofenu, a także u pacjentów w podeszłym wieku. Są one najczęściej przemijające i ustępują po zmniejszeniu dawki. Ciężkie objawy niepożądane powodują konieczność odstawienia leku. Po zastosowaniu baklofenu obserwowano następujące objawy niepożądane, które podane są według poniższej częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Interakcje
Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana zwiększenie masy ciała Zaburzenia psychiczne Bardzo często splątanie Często bezsenność, dezorientacja Rzadko euforia, pobudzenie, depresja, omamy, koszmary nocne, obniżenie progu drgawkowego i zwiększenie liczby napadów drgawkowych, szczególnie u pacjentów z padaczk? Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często uspokojenie, senność Często depresja oddechowa, uczucie pustki w głowie, bóle głowy, zawroty głowy, ataksja Rzadko parestezje, upośledzenie mowy Nieznana zespół bezdechu sennego* Zaburzenia oka Często zaburzenia widzenia, zaburzenia akomodacji, oczopląs Zaburzenia serca Rzadko zmniejszenie pojemności minutowej serca, uczucie duszności, kołatanie serca, bóle w klatce piersiowej Zaburzenia naczyniowe Często obniżenie ciśnienia krwi Rzadko omdlenia, obrzęk kostek Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko zahamowanie oddechu Częstość nieznana uczucie zatkania nosa Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często nudności Często suchość w ustach, zaburzenia smaku, jadłowstręt, odruchy wymiotne, wymioty, zaparcia, biegunka Rzadko bóle brzucha Częstość nieznana dodatni wynik badania na krew utajoną w kale Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko zaburzenia czynności wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często wysypka, nadmierna potliwość Częstość nieznana świąd Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Często osłabienie siły mięśniowej, bóle mięśni, drżenie Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często wielomocz, mimowolne oddawanie moczu, bolesne oddawanie moczu Rzadko zatrzymanie moczu, moczenie nocne, krwiomocz Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko zaburzenia wytrysku, impotencja Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często osłabienie, zmęczenie, wyczerpanie, hipotermia * Obserwowano przypadki zespołu ośrodkowego bezdechu sennego występującego w związku z podawaniem baklofenu w dużych dawkach (≥100 mg) u pacjentów uzależnionych od alkoholu.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Interakcje
U niektórych pacjentów obserwowano nasilenie stanów spastycznych (paradoksalna reakcja na lek). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Interakcje
4.9 Przedawkowanie Po przedawkowaniu występują następujące objawy niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego: senność, utrata świadomości, śpiączka, zahamowanie oddechu. Mogą także wystąpić: splątanie, omamy, pobudzenie, drgawki, nieprawidłowy elektroencefalogram (stłumienie wyładowań i fale trójfazowe), zaburzenia akomodacji, osłabienie odruchu źrenic; uogólniona hipotonia mięśni, mioklonia, osłabienie lub brak odruchów, drgawki, rozszerzenie naczyń obwodowych, niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze, bradykardia lub tachykardia albo arytmia serca; obniżenie temperatury ciała; nudności, wymioty, biegunka, nadmierne wydzielanie śliny; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, AspAT i AP, rabdomioliza, szumy uszne. Leczenie przedawkowania: Brak swoistej odtrutki. Należy jak najszybciej sprowokować wymioty lub wykonać płukanie żołądka oraz podać węgiel aktywny. Pacjenci w stanie śpiączki przed płukaniem żołądka powinni być intubowani.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Interakcje
Jeśli konieczne, należy podać sole przeczyszczające. U pacjentów z zatrzymaniem oddechu należy zastosować sztuczne oddychanie a także leczenie podtrzymujące krążenie. Według niektórych danych z piśmiennictwa, fizostygmina podana dożylnie w lżejszych zatruciach (1-2 mg podane w czasie 5-10 minut) likwiduje działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie senność i zahamowanie oddechu. W razie braku poprawy po pierwszej dawce, kolejną dawkę fizostygminy można podać po 30-60 minutach. Należy również podawać płyny jednocześnie z lekami moczopędnymi, aby zwiększyć wydalanie baklofenu z moczem. Jeśli występują drgawki, można bardzo ostrożnie zastosować dożylnie diazepam.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację W badaniach na szczurach, którym podawano baklofen w dawce około 13-krotnie większej niż zalecana maksymalna dawka dla ludzi, częściej występowała przepuklina pępkowa u płodów. Nie obserwowano działania teratogennego u myszy i królików, ale opisano zmniejszenie masy płodu i zaburzenia kostnienia szkieletu płodów myszy, które otrzymywały baklofen w dawkach dobowych 17- lub 34-krotnie większych od dawek stosowanych u ludzi. W innych badaniach przeprowadzonych u samic szczurów, które otrzymywały baklofen przez 2 lata, obserwowano zależne od dawki zmiany w obrębie jajników. Baklofen przenika przez łożysko. Ciąża Brak kontrolowanych badań z zastosowaniem leku u kobiet w ciąży. Produkt Baclofen Polpharma może być stosowany w czasie ciąży tylko wtedy, jeśli, zdaniem lekarza, korzyści wynikające z leczenia matki przewyższają ewentualne ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie zaleca się karmienia piersią w czasie przyjmowania leku.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Baklofen może działać uspokajająco i osłabiać koncentrację. Pacjenci w trakcie leczenia nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, a także wykonywać innych niebezpiecznych czynności.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane występują najczęściej podczas szybkiego zwiększania dawki lub zastosowania dużych dawek baklofenu, a także u pacjentów w podeszłym wieku. Są one najczęściej przemijające i ustępują po zmniejszeniu dawki. Ciężkie objawy niepożądane powodują konieczność odstawienia leku. Po zastosowaniu baklofenu obserwowano następujące objawy niepożądane, które podane są według poniższej częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana zwiększenie masy ciała Zaburzenia psychiczne Bardzo często splątanie Często bezsenność, dezorientacja Rzadko euforia, pobudzenie, depresja, omamy, koszmary nocne, obniżenie progu drgawkowego i zwiększenie liczby napadów drgawkowych, szczególnie u pacjentów z padaczk?
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często uspokojenie, senność Często depresja oddechowa, uczucie pustki w głowie, bóle głowy, zawroty głowy, ataksja Rzadko parestezje, upośledzenie mowy Nieznana zespół bezdechu sennego* Zaburzenia oka Często zaburzenia widzenia, zaburzenia akomodacji, oczopląs Zaburzenia serca Rzadko zmniejszenie pojemności minutowej serca, uczucie duszności, kołatanie serca, bóle w klatce piersiowej Zaburzenia naczyniowe Często obniżenie ciśnienia krwi Rzadko omdlenia, obrzęk kostek Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko zahamowanie oddechu Częstość nieznana uczucie zatkania nosa Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często nudności Często suchość w ustach, zaburzenia smaku, jadłowstręt, odruchy wymiotne, wymioty, zaparcia, biegunka Rzadko bóle brzucha Częstość nieznana dodatni wynik badania na krew utajoną w kale Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko zaburzenia czynności wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często wysypka, nadmierna potliwość Częstość nieznana świąd Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Często osłabienie siły mięśniowej, bóle mięśni, drżenie Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często wielomocz, mimowolne oddawanie moczu, bolesne oddawanie moczu Rzadko zatrzymanie moczu, moczenie nocne, krwiomocz Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko zaburzenia wytrysku, impotencja Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często osłabienie, zmęczenie, wyczerpanie, hipotermia * Obserwowano przypadki zespołu ośrodkowego bezdechu sennego występującego w związku z podawaniem baklofenu w dużych dawkach (≥100 mg) u pacjentów uzależnionych od alkoholu.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane
U niektórych pacjentów obserwowano nasilenie stanów spastycznych (paradoksalna reakcja na lek). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po przedawkowaniu występują następujące objawy niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego: senność, utrata świadomości, śpiączka, zahamowanie oddechu. Mogą także wystąpić: splątanie, omamy, pobudzenie, drgawki, nieprawidłowy elektroencefalogram (stłumienie wyładowań i fale trójfazowe), zaburzenia akomodacji, osłabienie odruchu źrenic; uogólniona hipotonia mięśni, mioklonia, osłabienie lub brak odruchów, drgawki, rozszerzenie naczyń obwodowych, niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze, bradykardia lub tachykardia albo arytmia serca; obniżenie temperatury ciała; nudności, wymioty, biegunka, nadmierne wydzielanie śliny; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, AspAT i AP, rabdomioliza, szumy uszne. Leczenie przedawkowania: Brak swoistej odtrutki. Należy jak najszybciej sprowokować wymioty lub wykonać płukanie żołądka oraz podać węgiel aktywny. Pacjenci w stanie śpiączki przed płukaniem żołądka powinni być intubowani.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Przedawkowanie
Jeśli konieczne, należy podać sole przeczyszczające. U pacjentów z zatrzymaniem oddechu należy zastosować sztuczne oddychanie a także leczenie podtrzymujące krążenie. Według niektórych danych z piśmiennictwa, fizostygmina podana dożylnie w lżejszych zatruciach (1-2 mg podane w czasie 5-10 minut) likwiduje działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie senność i zahamowanie oddechu. W razie braku poprawy po pierwszej dawce, kolejną dawkę fizostygminy można podać po 30-60 minutach. Należy również podawać płyny jednocześnie z lekami moczopędnymi, aby zwiększyć wydalanie baklofenu z moczem. Jeśli występują drgawki, można bardzo ostrożnie zastosować dożylnie diazepam.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki zwiotczające mięśnie działające ośrodkowo, kod ATC: M03BX01 Baklofen zmniejsza nadmierne napięcie mięśni szkieletowych spowodowane uszkodzeniem rdzenia kręgowego. Równocześnie i w równym stopniu hamuje odruchy skórne i napięcie mięśni, ale tylko w niewielkim stopniu obniża amplitudę odruchów ścięgnistych. Mechanizm tego działania polega prawdopodobnie na hiperpolaryzacji wstępujących nerwów i hamowaniu odruchów zarówno mono- jak i polisynaptycznych na poziomie rdzenia kręgowego. W badaniach na zwierzętach baklofen przyspieszał metabolizm dopaminy, ale u ludzi stężenie octanu 5-hydroksyindolu lub metabolitów dopaminy w płynie mózgowo-rdzeniowym nie zmieniało się pod wpływem baklofenu. Ponieważ baklofen stosowany w dużych dawkach może powodować zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, sugeruje się, że lek może również działać na ośrodki leżące powyżej rdzenia kręgowego.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Baklofen wchłania się szybko i prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Stopień wchłaniania zmniejsza się po zastosowaniu większych dawek. Stężenie terapeutyczne wynosi 80-395 ng/ml. W badaniach na zwierzętach wykazano, że baklofen rozmieszcza się w wielu tkankach; tylko niewielka ilość przenika barierę krew-mózg. U pacjentów stężenie maksymalne Cmax (500-600 ng/ml) osiągane jest po 2-3 godzinach od chwili zastosowania, a stężenie powyżej 200 ng/ml utrzymuje się przez 8 godzin. Dystrybucja Baklofen przenika przez barierę łożyskową. Minimalna ilość przenika do mleka kobiecego. Około 30% baklofenu wiąże się z białkami surowicy krwi. Metabolizm Około 15% przyjętej dawki ulega przemianie w wątrobie, w przebiegu dezaminacji. Eliminacja Okres półtrwania wynosi od 2,5 do 4 godzin. Baklofen wydalany jest z moczem w 70-80%, w postaci niezmienionej lub metabolitów. Reszta wydalana jest z kałem.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po doustnym zastosowaniu lek jest prawie całkowicie wydalany w ciągu 72 h.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność po podaniu jednorazowym Badanie toksyczności ostrej (doustnej) przeprowadzono na myszach i szczurach (samice). Baklofen powodował zwiotczenie mięśni i zanik reaktywności na bodźce zewnętrzne. Śmierć zwierząt następowała w ciągu 2 do 3 godzin po podaniu. LD50 dla samic szczurów po podaniu doustnym wynosiła 251 mg/kg, dla samic myszy 130 mg/kg. Toksyczność po podaniu wielokrotnym Baklofen podawany szczurom per os w dawkach 12,5 mg/kg i 25,1 mg/kg w ciągu 6 tygodni hamował przyrost masy ciała oraz powodował spadek masy narządów wewnętrznych (wątroby i nerek). W badaniach histopatologicznych nie stwierdzono zmian patomorfologicznych w wątrobie, sercu, nerkach i płucach. Baklofen podawany myszom per os w dawkach 6,5 mg/kg i 13 mg/kg zmniejszał koordynację ruchową.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Skrobia ziemniaczana Żelatyna Talk Magnezu stearynian Etyloceluloza 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Pojemnik polietylenowy (HDPE) z wieczkiem polietylenowym (LDPE) z pierścieniem zabezpieczającym, w tekturowym pudełku. 50 lub 100 tabletek w pojemniku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lioresal Intrathecal, 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji Lioresal Intrathecal, 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 0,5 mg baklofenu. 1 ampułka z 20 ml roztworu do infuzji zawiera 10 mg baklofenu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu 1 ampułka z 20 ml roztworu do infuzji zawiera 70,8 mg sodu. Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 2 mg baklofenu. 1 ampułka z 5 ml roztworu do infuzji zawiera 10 mg baklofenu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Roztwór do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,5-7,0 i osmolarności 270-300 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Roztwór do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,5-7,0 i osmolarności 285-315 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml oraz Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Do leczenia pacjentów z ciężką, przewlekłą spastycznością w przebiegu stwardnienia rozsianego, z urazami rdzenia kręgowego lub urazami pochodzenia mózgowego, których nie można skutecznie leczyć stosując leczenie standardowe. Dzieci i młodzież (4 do <18 lat) Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem) i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy podawać w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w długotrwałej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Intrathecal do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki produktu do indywidualnych potrzeb pacjenta. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz zwiększanie dawki należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, każdy pacjent otrzymuje najpierw, jako próbę przed rozpoczęciem długotrwałej terapii, 0,05 mg/1 ml produktu leczniczego Lioresal Intrathecal we wstrzyknięciu dooponowym w bolusie przez cewnik dooponowy lub przez nakłucie lędźwiowe. Następnie należy bardzo uważnie dostosować dawkę indywidualnie do potrzeb pacjenta. Jest to konieczne ze względu na znaczne różnice w dawkach skutecznych terapeutycznie dla poszczególnych pacjentów. W terapii długotrwałej podaje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml lub Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml za pomocą wszczepianej pompy, dzięki której możliwa jest ciągła infuzja roztworu baklofenu do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Przed podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u pacjentów ze spastycznością pourazową należy przeprowadzić badanie mielograficzne przestrzeni podpajęczynówkowej. W przypadku stwierdzenia w badaniu radiologicznym oznak zapalenia pajęczynówki, nie należy rozpoczynać terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy upewnić się, że roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. Należy podawać tylko klarowny roztwór, praktycznie wolny od cząsteczek. W razie stwierdzenia widocznego zmętnienia lub przebarwienia roztworu, nie należy podawać produktu leczniczego, a wadliwy roztwór należy zniszczyć. Roztwór pozostaje stabilny, izotoniczny, wolny od ciał gorączkotwórczych i przeciwutleniaczy i ma pH w zakresie 5,5-7,0. Każda ampułka jest przeznaczona do jednorazowego użytku.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Faza wszczepienia pompy infuzyjnej / faza zwiększania dawki (w warunkach szpitalnych) Po potwierdzeniu odpowiedzi pacjenta na terapię produktem leczniczym Lioresal Intrathecal w fazie próbnej, można rozpocząć dooponową infuzję produktu leczniczego przy użyciu pompy infuzyjnej wymienionej wyżej. Działanie zmniejszające napięcie mięśni baklofenu rozpoczyna się po upływie 6 do 8 godzin od rozpoczęcia ciągłej infuzji, a maksymalne działanie produktu leczniczego obserwuje się po 24 do 48 godzinach. Całkowitą początkową dawkę dobową produktu leczniczego Lioresal Intrathecal oblicza się w następujący sposób: Jeśli działanie produktu leczniczego po podaniu dawki próbnej utrzymuje się przez ponad 12 godzin, dawk ę tę przyjmuje się jako dawkę początkową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Jeśli działanie produktu leczniczego po podaniu dawki próbnej utrzymuje się krócej niż 12 godzin, wówczas dawka początkowa stanowi podwójną dawkę próbną. Nie należy zwiększać dawki produktu w ciągu pierwszych 24 godzin terapii. Po pierwszym dniu leczenia dawkę produktu leczniczego można stopniowo zwiększać, aby osiągnąć zamierzony efekt leczniczy. Dawki dobowej nie powinno się zwiększać bardziej niż o 10% do 30% poprzednio stosowanej dawki u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego i 5% do 15% u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. W przypadku zastosowania pompy programowanej, zaleca się modyfikację dawki tylko jeden raz na 24 godziny. W przypadku zastosowania pomp nieprogramowanych wyposażonych w cewnik o długości 76 cm, podający 1 ml roztworu na dobę, zaleca się zachowanie 48 godzinnych przerw, co pozwoli na ocenę reakcji pacjenta na nową dawkę produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Jeśli znaczne zwiększenie dawki dobowej nie spowoduje zwiększenia działania klinicznego, należy sprawdzić prawidłowe funkcjonowanie pompy i drożność cewnika. Zasadniczo dawkę produktu leczniczego zwiększa się do uzyskania dawki podtrzymującej w zakresie 300 do 800 mikrogramów na dobę u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego. Pacjenci ze spastycznością pochodzenia mózgowego zazwyczaj wymagają podania mniejszych dawek (patrz poniżej). Faza terapii długotrwałej Klinicznym celem leczenia jest utrzymanie możliwie najbardziej prawidłowego napięcia mięśniowego oraz zminimalizowanie częstotliwości i nasilenia skurczów bez wywoływania nietolerowanych działań niepożądanych. Należy stosować najmniejszą dawkę, zapewniającą dobrą kontrolę spastyczności bez wystąpienia nieakceptowanych działań niepożądanych. Utrzymanie pewnego poziomu spastyczności jest pożądane, aby uniknąć wrażenia „paraliżu” części ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Ponadto pewne napięcie mięśniowe i sporadyczne skurcze mięśni mogą wspomagać czynność układu krążenia i przypuszczalnie zapobiec powstawaniu zakrzepicy żył głębokich. Ponieważ w trakcie leczenia działanie terapeutyczne może ulec zmniejszeniu, a nasilenie spastyczności może się zmienić, zazwyczaj konieczne jest dostosowanie dawki w warunkach szpitalnych w fazie terapii długotrwałej. Również w tym przypadku, dawkę dobową można zwiększyć o 10% do 30% u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego i 5% do 20% (górna granica) u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego poprzez zmianę prędkości infuzji lub zmianę stężenia baklofenu w zbiorniku pompy. I odwrotnie, w razie wystąpienia działań niepożądanych, dobową dawkę produktu leczniczego można zmniejszyć o 10% do 20%. Jeśli zajdzie konieczność nagłego zwiększenia dawki, aby uzyskać odpowiedni skutek leczenia, należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia awarii pompy, bądź zagięcia, pęknięcia (rozdarcia) lub przemieszczenia się cewnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Dawka podtrzymująca produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w długotrwałej terapii pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego wynosi zazwyczaj 300 do 800 mikrogramów baklofenu na dobę. Najmniejsze i największe zarejestrowane dawki dobowe podawane poszczególnym pacjentom w fazie nasycania produktem wynosiły odpowiednio 12 mikrogramów i 2003 mikrogramy (badania prowadzone w Stanach Zjednoczonych). Doświadczenie z zastosowaniem dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. Przez kilka pierwszych miesięcy leczenia należy weryfikować dawkę produktu leczniczego i modyfikować ją szczególnie często. W przypadku pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego dawki podtrzymujące stosowane podczas długotrwałej terapii przez podanie ciągłej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal zawierają się w zakresie od 22 do 1400 mikrogramów baklofenu na dobę, a średnie dobowe dawki produktu leczniczego wynoszą 276 mikrogramów po 1-rocznym okresie obserwacji i 307 mikrogramów po 2 latach.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Dzieci w wieku poniżej 12 lat zazwyczaj wymagają podania mniejszych dawek (zakres: 24 do 1199 mikrogramów na dobę; średnio: 274 mikrogramów na dobę). Jeśli parametry techniczne pompy pozwalają, po ustaleniu dawki dobowej produktu i ustabilizowaniu działania przeciwskurczowego można próbować dostosować podawanie produktu leczniczego do dobowego rytmu spastyczności. Na przykład, jeśli skurcze występują częściej w godzinach nocnych, może to wymagać 20% zwiększenia prędkości infuzji na godzinę. Zmiany prędkości infuzji należy zaprogramować tak, by miały one miejsce na 2 godziny przed wystąpieniem żądanego działania klinicznego. Przez cały okres leczenia, w ośrodku prowadzącym leczenie konieczna jest regularna, co najmniej comiesięczna kontrola tolerancji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i ewentualnych oznak zakażenia. Należy regularnie sprawdzać prawidłowe funkcjonowanie systemu infuzyjnego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Rozwój miejscowego zakażenia lub nieprawidłowe działanie cewnika może spowodować przerwę w dooponowym podawaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal ze skutkami zagrażającymi życiu pacjenta (patrz punkt 4.4). Stężenie baklofenu wymagane podczas napełniania pompy zależy od całkowitej dawki dobowej produktu oraz od prędkości infuzji przez pompę. Jeśli konieczne jest podawanie baklofenu w stężeniach innych niż 0,05 mg/ml, 0,5 mg/ml lub 2 mg/ml, produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy rozcieńczyć w warunkach aseptycznych stosując jałowy roztwór NaCl do wstrzykiwań, nie zawierający środków konserwujących. W tym przypadku należy przestrzegać instrukcji podanej przez wytwórcę pompy infuzyjnej. Około 5% pacjentów może wymagać podania większej dawki produktu ze względu na zmniejszenie skuteczności leczenia (rozwój tolerancji) podczas długotrwałego leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Jak opisano w literaturze, rozwojowi tolerancji zapobiega zachowanie 10 do 14-dniowej przerwy w podawaniu baklofenu, podczas której należy podawać siarczan morfiny bez zawartości środków konserwujących. Po tym okresie pacjent może znów reagować na leczenie produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Należy zachować ostrożność dokonując zmiany z leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal na morfinę i odwrotnie (patrz punkt 4.5). Terapię należy wznowić podając dawkę początkową stosowaną w infuzji ciągłej, a następnie ponownie stopniowo zwiększać dawkowanie, aby uniknąć działań niepożądanych z powodu przedawkowania. Procedurę tę należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych. Szczególne populacje pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanym np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
blokadą wynikającą ze stanu zapalnego lub urazu, opóźniona migracja produktu Lioresal Intrathecal może zmniejszać przeciwskurczowe działanie produktu i zwiększać działania niepożądane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki ze względu na stan kliniczny pacjenta lub stopień zmniejszenia klirensu nerkowego. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (patrz punkt 5.2). 5. Dzieci i młodzież Pompę można wszczepiać wyłącznie pacjentom spełniającym określone wymogi odnośnie rozmiaru ciała. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci poniżej 6 lat jest ograniczone. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Baklofen Intrathecal podawanego dooponowo w leczeniu ciężkiej spastyczności pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego u dzieci w wieku poniżej 4 lat nie zostały ustalone (patrz także punkt 4.4). U dzieci w wieku od 4 do <18 lat ze spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego, wstępna dawka podtrzymująca produktu leczniczego Baklofen Intrathecal podawanego dooponowo w długotrwałej ciągłej infuzji waha się od 25 do 200 µg na dobę (mediana dawki: 100 µg na dobę).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Całkowita dawka dobowa zazwyczaj jest zwiększana w pierwszym roku leczenia, dlatego dawkę podtrzymującą należy dostosować do indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Doświadczenie z podawaniem dawek większych niż 1 000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. 6. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych wiek części pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal przekraczał 65 lat i u tych chorych nie obserwowano szczególnych problemów. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek pokazuje jednak, że w tej grupie wiekowej działania niepożądane produktu leczniczego mogą występować częściej. Z tego względu pacjenci w podeszłym wieku wymagają uważnego monitorowania pod kątem ewentualnych działań niepożądanych. 7. Sposób podawania Skuteczność produktu leczniczego Lioresal Intrathecal wykazano w badaniach klinicznych używając systemu do infuzji SynchroMed.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
System ten służący do podawania produktu leczniczego wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w tkanki ściany brzucha. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który biegnie podskórnie od miejsca wszczepienia systemu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dotychczas brak doświadczenia z innymi wszczepianymi systemami do infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną może być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie. Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórcę pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane. 8. Przerwanie leczenia Nie przewiduje się szczególnych ograniczeń czasu trwania terapii.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Wyłączając nagłe przypadki spowodowane przedawkowaniem produktu leczniczego lub wystąpieniem ciężkich działań niepożądanych, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie wolno w sposób nagły przerywać podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii. W rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących dawki przekraczające normalne dawkowanie, może doprowadzić do nasilenia spastyczności do poziomu nietolerowanego przez pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Po nagłym odstawieniu produktu leczniczego Lioresal tabletki obserwowano także dezorientację, zaburzenia czucia i postrzegania, zaburzenia nastroju z omamami, napady padaczkowe /stan padaczkowy i niekiedy nasilenie spastyczności, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu. 9. Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może wywołać takie objawy jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Objawy przerwania leczenia można mylnie zinterpretować jako objawy zatrucia produktem leczniczym, które także wymagają hospitalizacji. 10.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Leczenie w przypadku wystąpienia objawów przerwania leczenia Aby zapobiec wystąpieniu zagrażających życiu działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego lub działań układowych ważne jest szybkie postawienie prawidłowego rozpoznania oraz podjęcie leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie wolno podawać w przypadku: nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, padaczki opornej na leczenie. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal powinien być podawany wyłącznie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub do przestrzeni nadtwardówkowej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal można podawać wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności pacjentom z: zaburzeniami krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanymi utrudnieniami przepływu, padaczką lub innymi chorobami mózgu przebiegającymi z napadami drgawkowymi, objawami porażenia opuszkowego lub częściowym porażeniem mięśni oddechowych, ostrymi lub przewlekłymi stanami dezorientacji, stanami psychotycznymi, schizofrenią lub chorobą Parkinsona, zaburzeniami odruchów autonomicznych w wywiadzie, niewydolnością krążenia mózgowego lub układu oddechowego, współistniejącym wzmożonym napięciem zwieracza pęcherza, zaburzeniami czynności nerek, wrzodami trawiennymi, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka samobójstwa powinien towarzyszyć leczeniu produktem leczniczym Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów (i ich opiekunów) należy ostrzec o konieczności monitorowania pogarszania się stanu klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu oraz o konieczności natychmiastowego zasięgnięcia porady lekarza, jeśli objawy te wystąpią. U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tzn. co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała umożliwiającą wszczepienie pompy do przewlekłych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie. Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u dzieci w wieku poniżej czterech lat.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz stopniowe zwiększanie dawki podawanej dooponowo należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy, aby zapewnić ciągłe monitorowanie stanu pacjenta. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. Przed rozpoczęciem leczenia należy podjąć odpowiednie środki ostrożności. Po kolejnym napełnieniu pompy należy monitorować stan pacjenta przez 24 godziny. W tym okresie konieczne jest zapewnienie pacjentowi szybkiego dostępu do fachowej opieki lekarskiej. Nagłe przerwanie dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe / stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Aby zapobiec nagłemu przerwaniu dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal należy zwrócić szczególną uwagę na zaprogramowanie i monitorowanie systemu infuzyjnego, planowany czas i procedury napełniania pompy i sygnały alarmowe pompy. Pacjenci i ich opiekunowie muszą zostać poinformowani o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem leczniczym oraz o wczesnych objawach odstawienia baklofenu (np. priapizm). Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z oczywistymi czynnikami ryzyka (np. pacjentów z urazami rdzenia kręgowego w okolicy szóstego kręgu piersiowego lub wyżej, pacjentów z trudnościami w komunikowaniu się oraz pacjentów, u których wcześniej wystąpiły objawy odstawienia po przerwaniu terapii baklofenem w postaci doustnej lub dooponowej).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Wytwórcy systemów infuzyjnych dołączają do swoich urządzeń szczegółowe instrukcje dotyczące programowania i napełniania pomp, które należy ściśle przestrzegać. Dotychczasowe doświadczenie odnosi się wyłącznie do użycia systemu SynchroMed. Brak potwierdzonych doświadczeń z zastosowaniem innych systemów infuzyjnych. Warunkiem wstępnym do leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal roztwór do infuzji jest zdolność tolerowania i odpowiedzi na podanie pojedynczego dooponowego wstrzyknięcia dawki bolusowej nie większej niż 100 mikrogramów baklofenu w postaci produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml. Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal należy zmniejszyć dawki innych nieskutecznych leków zmniejszających napięcie mięśniowe. Opieka medyczna Nie należy wszczepiać systemu do infuzji przed odpowiednim sprawdzeniem reakcji pacjenta na pojedyncze dooponowe wstrzyknięcie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Pierwsze dooponowe podanie produktu, wszczepienie pompy infuzyjnej, pierwsza infuzja oraz faza zwiększania dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal mogą być związane z ryzykiem takich powikłań jak zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i niewydolność oddechowa. Z tego względu wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów ciężkiego przedawkowania. Lekarz prowadzący leczenie musi posiadać odpowiednie doświadczenie w dooponowym podawaniu leków i stosowanych w takich przypadkach systemach infuzyjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Monitorowanie pacjentów Po chirurgicznym wszczepieniu pompy infuzyjnej, a zwłaszcza w początkowym okresie jej funkcjonowania i przy zmianie stężenia baklofenu lub prędkości infuzji, należy szczególnie dokładnie obserwować pacjenta aż do chwili, gdy jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim o ryzyku związanym z tą metodą leczenia. Należy zapoznać te osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia. Naciek zapalny na końcówce wszczepionego cewnika Zgłaszano przypadki nacieku zapalnego na końcówce wszczepionego cewnika, który może spowodować ciężkie zaburzenia neurologiczne.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Do najczęstszych objawów związanych z naciekiem zapalnym należą: 1) zmniejszenie odpowiedzi terapeutycznej (pogorszenie spastyczności, powrót spastyczności, gdy uprzednio była ona dobrze kontrolowana, objawy odstawienia, słaba odpowiedź na zwiększanie dawki lub zmianę jej częstości, lub znaczne zwiększenie dawki), 2) ból, 3) deficyt neurologiczny /dysfunkcja. Lekarze powinni dokładnie monitorować pacjentów poddanych terapii dokanałowej w kierunku jakichkolwiek nowych przedmiotowych lub podmiotowych objawów neurologicznych, szczególnie, jeśli są stosowane leki recepturowe lub terapia mieszana zawierająca opiaty. U pacjentów z nowymi przedmiotowymi lub podmiotowymi objawami neurologicznymi, wskazującymi na naciek zapalny, należy rozważyć konsultację neurochirurgiczną, ponieważ wiele objawów nacieku zapalnego nie różni się od objawów choroby u pacjentów z ciężką spastycznością.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
W niektórych przypadkach, przeprowadzenie badania obrazowego może być odpowiednią metodą do potwierdzenia lub wykluczenia nacieku zapalnego. Wszczepienie pompy Przed wszczepieniem pompy należy upewnić się, że pacjent nie ma zakażenia, ponieważ obecność infekcji zwiększa ryzyko powikłań po zabiegu. Ponadto, zakażenia układowe utrudniają proces dostosowywania dawki produktu leczniczego. Napełnianie zbiornika pompy Ponowne napełnianie zbiornika pompy może wykonywać jedynie odpowiednio przeszkolony i wykwalifikowany lekarz, zgodnie z instrukcją załączoną przez wytwórcę pompy infuzyjnej. Zbiornik należy napełniać we właściwych odstępach czasowych unikając sytuacji, w której doszłoby do opróżnienia zbiornika, co spowoduje nawrót ciężkiej spastyczności (patrz punkt Objawy po przerwaniu leczenia). Przy uzupełnianiu produktu leczniczego konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad aseptyki, aby uniknąć zakażenia przez drobnoustroje i innych zakażeń.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Po każdym napełnieniu zbiornika lub wszelkich czynnościach dotyczących zbiornika pompy pacjent powinien pozostawać pod obserwacją, odpowiednio do swojego stanu klinicznego. Należy zachować nadzwyczajną ostrożność podczas napełniania pompy wyposażonej w port z bezpośrednim dostępem do cewnika dooponowego. Bezpośrednie wstrzyknięcie produktu do cewnika przez port dostępu mogłoby wywołać objawy przedawkowania zagrażające życiu pacjenta. Dodatkowe uwagi o modyfikacji dawkowania Utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy konieczne dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności. Aby zapobiec nadmiernemu osłabieniu i w konsekwencji upadkom pacjenta, należy zachować ostrożność podając produkt leczniczy Lioresal Intrathecal w tych przypadkach. Utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i rzadko występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Objawy po przerwaniu leczenia (w tym objawy towarzyszące wadliwemu działaniu cewnika lub urządzenia) Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, niezależnie od przyczyny może objawiać się wzmożoną spastycznością w mechanizmie „efektu z odbicia”, świądem, parestezjami (uczuciem mrowienia lub pieczenia) i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do takich następstw jak stan nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni. W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Lioresal Intrathecal są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstawnienia produktu (np. priapizm). Do wczesnych objawów odstawienia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal należy nawrót pierwotnej spastyczności, świąd, niskie ciśnienie tętnicze krwi parestezje i priapizm. Niektóre objawy kliniczne zaawansowanego zespołu odstawienia przypominają objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie lub posocznicę, hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny i inne choroby towarzyszące stanowi podwyższonego metabolizmu lub nadmiernemu rozpadowi mięśni prążkowanych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Innymi objawami nagłego przerwania terapii mogą być: omamy, stany psychotyczne, maniakalne lub paranoidalne, ciężkie bóle głowy i bezsenność. U jednego pacjenta z zespołem przypominającym zespół sztywności uogólnionej obserwowano przełom autonomiczny z niewydolnością serca. W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin lub dni po zaprzestaniu dooponowego podawania leku. Przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania leku jest zwykle wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza problemy z połączeniem), mała objętość roztworu w zbiorniku pompy oraz wyczerpanie baterii pompy a także wadliwe działanie urządzenia (patrz punkt 4.8). Zgłaszano wadliwe działanie urządzenia skutkujące niewłaściwym dostarczaniem produktu leczniczego prowadzącym do wystąpienia objawów odstawienia, które mogą powodować zgon.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Aby zapobiec nagłemu przerwaniu dooponowego podania produktu leczniczego należy zwrócić szczególną uwagę na programowanie i monitorowanie systemu infuzyjnego, planowany czas i procedury napełniania pompy oraz sygnały alarmowe pompy. Leczenie objawów po przerwaniu /zaprzestaniu terapii Szybkie i prawidłowe potwierdzenie diagnozy oraz podjęcie leczenia na oddziale pomocy doraźnej lub intensywnej opieki medycznej mają duże znaczenie w zapobieganiu zagrażającym życiu objawom ze strony OUN i objawom układowym po przerwaniu podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zalecane leczenie to podjęcie podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jeśli jednak podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie można wdrożyć natychmiast, wówczas terapia agonistami GABA takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Zaburzenia czynności nerek Po doustnym podaniu produktu leczniczego Lioresal zgłaszano występowanie poważnych objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Z tego względu należy zachować ostrożność podając produkt Lioresal Intrathecal pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku >65 lat Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej w fazie dostosowywania dawki i może to również dotyczyć produktu Lioresal Intrathecal. Skolioza U ograniczonej liczby pacjentów leczonych produktem Lioresal Intrathecal nie można wykluczyć pojawienia się skoliozy lub nasilenia istniejącej wcześniej skoliozy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas leczenia produktem Lioresal Intrathecal należy monitorować objawy skoliozy. Sód Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór: produkt leczniczy zawiera 70,81 mg sodu na 20 ml, co odpowiada 3,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór: produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 5 ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Jeśli Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml wymaga rozcieńczenia roztworem chlorku sodu, otrzymana dawka sodu będzie większa.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi lub inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w skojarzeniu z lekami o działaniu układowym pozwalające na przewidywanie konkretnych interakcji typu lek-lek jest niewielkie, jednak sugeruje się, że małe pole pod krzywą AUC baklofenu obserwowane po dooponowym podaniu produktu może zmniejszać ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Alkohol i inne związki mające wpływ na OUN Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi napięcie mięśni, by uniknąć możliwych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i innych leków o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Interakcje
leków przeciwbólowych, neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków anksjolitycznych) może nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Należy unikać zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ interakcje z alkoholem są nieprzewidywalne. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Podczas jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Lioresal tabletki, pewne leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Nie można więc wykluczyć występowania tego typu interakcji podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Leki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Interakcje
Z tego względu podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i leków zmniejszających ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Jeśli jest to konieczne, dawkowanie leków przeciwnadciśnieniowych należy zmniejszyć. Morfina Skojarzenie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z morfiną spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. W takich przypadkach nie można wykluczyć ryzyka zaburzeń oddychania oraz zaburzeń OUN. Należy zatem pamiętać o zwiększonym ryzyku tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących jednocześnie opioidy lub benzodiazepiny. Środki znieczulające Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Interakcje
Lewodopa/inhibitor DDC Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej i lewodopy/inhibitora DDC powodowało zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych jak omamy wzrokowe, stany splątania, ból głowy i nudności. Zgłaszano także zaostrzenie objawów parkinsonizmu. Z tego względu, należy zachować ostrożność podając dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal pacjentom leczonym lewodopą/inhibitorem DDC. Dotychczas brak danych dotyczących podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal jednocześnie z innymi lekami podawanymi dooponowo.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Lioresal Intrathecal wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. Pacjentom, u których występują takie działania niepożądane, należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często ( 1/10); często ( 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( 1/1 000 do < 1/100); rzadko ( 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Działania niepożądane
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Zmniejszenie apetytu Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4 Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania), obłęd, omamy, dysforia, euforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowy Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, upośledzenie pamięci, oczopląs Drgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Hipotonia ortostatyczna Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność, spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku, dysfagia Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych Częstość nieznana: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze, astenia Rzadko: Zagrażające życiu objawy odstawienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Działania niepożądane
W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogła być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego. Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie/zagięcie/pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Działania niepożądane
Zgłaszano wadliwe działanie urządzenia skutkujące niewłaściwym dostarczaniem produktu leczniczego prowadzącym do wystąpienia objawów odstawienia, które mogą powodować zgon (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Aleje Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych. Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przedawkowanie
Z drugiej strony w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie). Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni Zawroty głowy Sedacja Drgawki Utrata przytomności Hipotermia Nadmierne wydzielanie śliny Nudności i wymioty Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zasadniczo, należy podjąć następujące działania: Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przedawkowanie
Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki spazmolityczne o punkcie uchwytu działania w rdzeniu kręgowym, kod ATC: M03BX01 Baklofen jest pochodną p-chlorofenylową kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który występuje powszechnie w ośrodkowym układzie nerwowym, będąc najważniejszą substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych w OUN. Dokładny mechanizm działania baklofenu nie został jeszcze w pełni określony. Baklofen pobudza receptory GABAß, zlokalizowane pre- i postsynaptycznie. Jego działanie polega na zwiększaniu hamowania presynaptycznego głównie w rdzeniu kręgowym, co prowadzi do osłabienia przekaźnictwa bodźców. W rezultacie następuje zmniejszenie spastycznego napięcia mięśni oraz patologicznych odruchów masowych obserwowanych w spastyczności. Jako środek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym, baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
U ludzi, podobnie jak u zwierząt, baklofen może wykazywać ogólne działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, wywołując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia. Stwierdzono również zależny od dawki hamujący wpływ na erekcję u mężczyzn, poprzez stymulację receptora GABAß.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Uważa się, że układowa dostępność baklofenu po podaniu dokanałowym (Lioresal Intrathecal) jest mniejsza niż po podaniu doustnym (Lioresal tabletki). Z uwagi na powolne krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz gradient stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych, parametry farmakokinetyczne odnotowane dla płynu mózgowo-rdzeniowego i opisane niżej należy interpretować z uwzględnieniem dużej zmienności między- i wewnątrzosobniczej. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na działanie baklofenu. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 100-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej (Lioresal tabletki).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie /krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Średnia 75 ml odpowiada w przybliżeniu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego człowieka, wskazując, że jest to właśnie objętość, w której rozprowadzany jest baklofen. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym, a wartości te osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji dobowych dawek baklofenu z przedziału między 95 do 190 mikrogramów, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił 4:1 (zakres 8,7:1 – 1,8:1). Gradient ten nie zależy od pozycji ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszystkie trzy roztwory baklofenu o różnej mocy (gęstość: 1,003  0,001 g/cm3 w temperaturze 23C) są praktycznie izobaryczne z płynem mózgowo-rdzeniowym człowieka (gęstość: 1,006 – 1,008 g/cm3). Stężenia baklofenu w osoczu po zastosowaniu dokanałowej infuzji dawek stosowanych klinicznie wynoszą mniej niż 5 nanogramów/ml ( 10 nanogramów/ml u dzieci), znajdują się zatem poniżej granicy analizy ilościowej. Wydalanie Okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym po jednorazowym, dooponowym podaniu dawki we wstrzyknięciu (bolus) lub krótkotrwałej, pojedynczej infuzji dooponowej dawki baklofenu wynoszącej od 50 do 135 mikrogramów waha się od 1 do 5 godzin. Zarówno po podaniu pojedynczej dawki we wstrzyknięciu (bolus) jak i po ciągłej infuzji do przestrzeni podpajęczynkowej przy pomocy wszczepianej pompy infuzyjnej, średni klirens z płynu mózgowo-rdzeniowego wynosi około 30 ml/h (co odpowiada prędkości fizjologicznego obrotu płynu mózgowo-rdzeniowego).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zatem ilość baklofenu podana w infuzji w ciągu 24 godzin jest w tym samym czasie niemal całkowicie wydalana z płynem mózgowo-rdzeniowym. Po podaniu układowym baklofen jest wydalany niemal całkowicie przez nerki, w postaci niezmienionej. W wyniku dezaminacji oksydacyjnej w wątrobie powstają niewielkie ilości nieaktywnego metabolitu baklofenu (kwasu beta-(p-chlorofenylo)-gamma-hydroksymasłowego). Wyniki badań sugerują, że baklofen nie jest metabolizowany w płynie mózgowo-rdzeniowym. Inne drogi wydalania baklofenu uważa się za nieistotne, zgodnie z obecnym stanem wiedzy. Badania na zwierzętach wykazały, że po podaniu dużych dawek produktu dochodzi do akumulacji substancji czynnej w płynie mózgowo-rdzeniowym. Nie zbadano, w jakim zakresie fakt ten ma znaczenie dla ludzi i jakich konsekwencji należy oczekiwać. Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej sugerują, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych. Ekstrapolacja tych wyników na leczenie wieloma dawkami sugeruje brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży odpowiednie stężenia leku w osoczu wynoszą 10 ng/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tolerancja miejscowa Badania histologiczne w ramach eksperymentów, w których baklofen podawano w ciągłej infuzji dooponowej szczurom (2-4 tygodnie) i psom (2-4 miesiące) nie wykazały oznak miejscowej reakcji lub stanu zapalnego związanego z terapią baklofenem. Obserwowane reakcje przypisuje się podrażnieniu przez cewnik infuzyjny. Działanie mutagenne i rakotwórcze Baklofen dał negatywny wynik w badaniach potencjalnego działania mutagennego i genotoksycznego prowadzonych na bakteriach, komórkach ssaków, drożdżach i chomikach chińskich. Uzyskane dowody wskazują, że jest mało prawdopodobne, by baklofen miał działanie mutagenne. Dwuletnie badanie prowadzone na szczurach, którym podawano doustną postać baklofenu nie wykazało działania rakotwórczego. W tym samym badaniu odnotowano zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika oraz mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia i (lub) zmian krwotocznych nadnerczy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na reprodukcję W oparciu o badania z podaniem doustnym u szczurów i królików, jest mało prawdopodobne, że baklofen podawany dooponowo powoduje działania niepożądane wpływając na płodność lub na przedurodzeniowy lub pourodzeniowy rozwój. Baklofen nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików po podaniu dawek, stanowiących co najmniej 125-krotność maksymalnej dawki dooponowej w mg/kg mc. Produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie wykazał zwiększoną częstość występowania przepukliny pępowinowej u płodów szczurów po podaniu dawek stanowiących ok. 500-krotność maksymalnej dawki dooponowej wyrażonej w mg/kg mc. Nieprawidłowość ta nie została zaobserwowana u myszy i królików. Wykazano, że u szczurów i królików produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie skutkował opóźnieniami wzrostu płodu (kostnienia) w dawkach powodujących również toksyczne działania u matki.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Baklofen powodował rozszerzenie łuku kręgowego u płodów szczura po dootrzewnowym podaniu dużej dawki produktu. Baklofen nie wpływał na płodność samic szczura. Możliwy wpływ baklofenu na płodność samców szczura nie został zbadany.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal roztwór do infuzji nie wolno mieszać z innymi roztworami do wstrzykiwań lub infuzji z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6.6. Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. 6.3 Okres ważności Okres ważności zamkniętych opakowań: 3 lata Produkt leczniczy powinien być zużyty natychmiast po otwarciu. Produkt Lioresal Intrathecal zachowuje stabilność we wszczepianym systemie infuzyjnym typu SynchroMed przez 11 tygodni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać. Nie sterylizować wysoką temperaturą. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph. Eur.), zawierające 20 ml roztworu do infuzji. Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dane farmaceutyczne
Eur.), zawierające 5 ml roztworu do infuzji. Opakowanie zawiera 1, 2 lub 5 ampułek. Opakowanie szpitalne zawiera 1, 2 lub 5 ampułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie pozostałości po użyciu należy usunąć. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. W razie potrzeby produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji można rozcieńczać w warunkach aseptycznych przy pomocy jałowego roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań, nie zawierającego środków konserwujących.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lioresal Intrathecal, 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji Lioresal Intrathecal, 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 0,5 mg baklofenu. 1 ampułka z 20 ml roztworu do infuzji zawiera 10 mg baklofenu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu 1 ampułka z 20 ml roztworu do infuzji zawiera 70,8 mg sodu. Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 2 mg baklofenu. 1 ampułka z 5 ml roztworu do infuzji zawiera 10 mg baklofenu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Roztwór do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,5-7,0 i osmolarności 270-300 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Roztwór do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,5-7,0 i osmolarności 285-315 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml oraz Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Do leczenia pacjentów z ciężką, przewlekłą spastycznością w przebiegu stwardnienia rozsianego, z urazami rdzenia kręgowego lub urazami pochodzenia mózgowego, których nie można skutecznie leczyć stosując leczenie standardowe. Dzieci i młodzież (4 do <18 lat) Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem) i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy podawać w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w długotrwałej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Intrathecal do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki produktu do indywidualnych potrzeb pacjenta. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz zwiększanie dawki należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, każdy pacjent otrzymuje najpierw, jako próbę przed rozpoczęciem długotrwałej terapii, 0,05 mg/1 ml produktu leczniczego Lioresal Intrathecal we wstrzyknięciu dooponowym w bolusie przez cewnik dooponowy lub przez nakłucie lędźwiowe. Następnie należy bardzo uważnie dostosować dawkę indywidualnie do potrzeb pacjenta. Jest to konieczne ze względu na znaczne różnice w dawkach skutecznych terapeutycznie dla poszczególnych pacjentów. W terapii długotrwałej podaje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml lub Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml za pomocą wszczepianej pompy, dzięki której możliwa jest ciągła infuzja roztworu baklofenu do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Przed podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u pacjentów ze spastycznością pourazową należy przeprowadzić badanie mielograficzne przestrzeni podpajęczynówkowej. W przypadku stwierdzenia w badaniu radiologicznym oznak zapalenia pajęczynówki, nie należy rozpoczynać terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy upewnić się, że roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. Należy podawać tylko klarowny roztwór, praktycznie wolny od cząsteczek. W razie stwierdzenia widocznego zmętnienia lub przebarwienia roztworu, nie należy podawać produktu leczniczego, a wadliwy roztwór należy zniszczyć. Roztwór pozostaje stabilny, izotoniczny, wolny od ciał gorączkotwórczych i przeciwutleniaczy i ma pH w zakresie 5,5-7,0. Każda ampułka jest przeznaczona do jednorazowego użytku.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Faza wszczepienia pompy infuzyjnej / faza zwiększania dawki (w warunkach szpitalnych) Po potwierdzeniu odpowiedzi pacjenta na terapię produktem leczniczym Lioresal Intrathecal w fazie próbnej, można rozpocząć dooponową infuzję produktu leczniczego przy użyciu pompy infuzyjnej wymienionej wyżej. Działanie zmniejszające napięcie mięśni baklofenu rozpoczyna się po upływie 6 do 8 godzin od rozpoczęcia ciągłej infuzji, a maksymalne działanie produktu leczniczego obserwuje się po 24 do 48 godzinach. Całkowitą początkową dawkę dobową produktu leczniczego Lioresal Intrathecal oblicza się w następujący sposób: Jeśli działanie produktu leczniczego po podaniu dawki próbnej utrzymuje się przez ponad 12 godzin, dawk ę tę przyjmuje się jako dawkę początkową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Jeśli działanie produktu leczniczego po podaniu dawki próbnej utrzymuje się krócej niż 12 godzin, wówczas dawka początkowa stanowi podwójną dawkę próbną. Nie należy zwiększać dawki produktu w ciągu pierwszych 24 godzin terapii. Po pierwszym dniu leczenia dawkę produktu leczniczego można stopniowo zwiększać, aby osiągnąć zamierzony efekt leczniczy. Dawki dobowej nie powinno się zwiększać bardziej niż o 10% do 30% poprzednio stosowanej dawki u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego i 5% do 15% u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. W przypadku zastosowania pompy programowanej, zaleca się modyfikację dawki tylko jeden raz na 24 godziny. W przypadku zastosowania pomp nieprogramowanych wyposażonych w cewnik o długości 76 cm, podający 1 ml roztworu na dobę, zaleca się zachowanie 48 godzinnych przerw, co pozwoli na ocenę reakcji pacjenta na nową dawkę produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Jeśli znaczne zwiększenie dawki dobowej nie spowoduje zwiększenia działania klinicznego, należy sprawdzić prawidłowe funkcjonowanie pompy i drożność cewnika. Zasadniczo dawkę produktu leczniczego zwiększa się do uzyskania dawki podtrzymującej w zakresie 300 do 800 mikrogramów na dobę u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego. Pacjenci ze spastycznością pochodzenia mózgowego zazwyczaj wymagają podania mniejszych dawek (patrz poniżej). Faza terapii długotrwałej Klinicznym celem leczenia jest utrzymanie możliwie najbardziej prawidłowego napięcia mięśniowego oraz zminimalizowanie częstotliwości i nasilenia skurczów bez wywoływania nietolerowanych działań niepożądanych. Należy stosować najmniejszą dawkę, zapewniającą dobrą kontrolę spastyczności bez wystąpienia nieakceptowanych działań niepożądanych. Utrzymanie pewnego poziomu spastyczności jest pożądane, aby uniknąć wrażenia „paraliżu” części ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Ponadto pewne napięcie mięśniowe i sporadyczne skurcze mięśni mogą wspomagać czynność układu krążenia i przypuszczalnie zapobiec powstawaniu zakrzepicy żył głębokich. Ponieważ w trakcie leczenia działanie terapeutyczne może ulec zmniejszeniu, a nasilenie spastyczności może się zmienić, zazwyczaj konieczne jest dostosowanie dawki w warunkach szpitalnych w fazie terapii długotrwałej. Również w tym przypadku, dawkę dobową można zwiększyć o 10% do 30% u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego i 5% do 20% (górna granica) u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego poprzez zmianę prędkości infuzji lub zmianę stężenia baklofenu w zbiorniku pompy. I odwrotnie, w razie wystąpienia działań niepożądanych, dobową dawkę produktu leczniczego można zmniejszyć o 10% do 20%. Jeśli zajdzie konieczność nagłego zwiększenia dawki, aby uzyskać odpowiedni skutek leczenia, należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia awarii pompy, bądź zagięcia, pęknięcia (rozdarcia) lub przemieszczenia się cewnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Dawka podtrzymująca produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w długotrwałej terapii pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego wynosi zazwyczaj 300 do 800 mikrogramów baklofenu na dobę. Najmniejsze i największe zarejestrowane dawki dobowe podawane poszczególnym pacjentom w fazie nasycania produktem wynosiły odpowiednio 12 mikrogramów i 2003 mikrogramy (badania prowadzone w Stanach Zjednoczonych). Doświadczenie z zastosowaniem dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. Przez kilka pierwszych miesięcy leczenia należy weryfikować dawkę produktu leczniczego i modyfikować ją szczególnie często. W przypadku pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego dawki podtrzymujące stosowane podczas długotrwałej terapii przez podanie ciągłej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal zawierają się w zakresie od 22 do 1400 mikrogramów baklofenu na dobę, a średnie dobowe dawki produktu leczniczego wynoszą 276 mikrogramów po 1-rocznym okresie obserwacji i 307 mikrogramów po 2 latach.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Dzieci w wieku poniżej 12 lat zazwyczaj wymagają podania mniejszych dawek (zakres: 24 do 1199 mikrogramów na dobę; średnio: 274 mikrogramów na dobę). Jeśli parametry techniczne pompy pozwalają, po ustaleniu dawki dobowej produktu i ustabilizowaniu działania przeciwskurczowego można próbować dostosować podawanie produktu leczniczego do dobowego rytmu spastyczności. Na przykład, jeśli skurcze występują częściej w godzinach nocnych, może to wymagać 20% zwiększenia prędkości infuzji na godzinę. Zmiany prędkości infuzji należy zaprogramować tak, by miały one miejsce na 2 godziny przed wystąpieniem żądanego działania klinicznego. Przez cały okres leczenia, w ośrodku prowadzącym leczenie konieczna jest regularna, co najmniej comiesięczna kontrola tolerancji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i ewentualnych oznak zakażenia. Należy regularnie sprawdzać prawidłowe funkcjonowanie systemu infuzyjnego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Rozwój miejscowego zakażenia lub nieprawidłowe działanie cewnika może spowodować przerwę w dooponowym podawaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal ze skutkami zagrażającymi życiu pacjenta (patrz punkt 4.4). Stężenie baklofenu wymagane podczas napełniania pompy zależy od całkowitej dawki dobowej produktu oraz od prędkości infuzji przez pompę. Jeśli konieczne jest podawanie baklofenu w stężeniach innych niż 0,05 mg/ml, 0,5 mg/ml lub 2 mg/ml, produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy rozcieńczyć w warunkach aseptycznych stosując jałowy roztwór NaCl do wstrzykiwań, nie zawierający środków konserwujących. W tym przypadku należy przestrzegać instrukcji podanej przez wytwórcę pompy infuzyjnej. Około 5% pacjentów może wymagać podania większej dawki produktu ze względu na zmniejszenie skuteczności leczenia (rozwój tolerancji) podczas długotrwałego leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Jak opisano w literaturze, rozwojowi tolerancji zapobiega zachowanie 10 do 14-dniowej przerwy w podawaniu baklofenu, podczas której należy podawać siarczan morfiny bez zawartości środków konserwujących. Po tym okresie pacjent może znów reagować na leczenie produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Należy zachować ostrożność dokonując zmiany z leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal na morfinę i odwrotnie (patrz punkt 4.5). Terapię należy wznowić podając dawkę początkową stosowaną w infuzji ciągłej, a następnie ponownie stopniowo zwiększać dawkowanie, aby uniknąć działań niepożądanych z powodu przedawkowania. Procedurę tę należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych. Szczególne populacje pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanym np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
blokadą wynikającą ze stanu zapalnego lub urazu, opóźniona migracja produktu Lioresal Intrathecal może zmniejszać przeciwskurczowe działanie produktu i zwiększać działania niepożądane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki ze względu na stan kliniczny pacjenta lub stopień zmniejszenia klirensu nerkowego. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (patrz punkt 5.2). 5. Dzieci i młodzież Pompę można wszczepiać wyłącznie pacjentom spełniającym określone wymogi odnośnie rozmiaru ciała. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci poniżej 6 lat jest ograniczone. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Baklofen Intrathecal podawanego dooponowo w leczeniu ciężkiej spastyczności pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego u dzieci w wieku poniżej 4 lat nie zostały ustalone (patrz także punkt 4.4). U dzieci w wieku od 4 do <18 lat ze spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego, wstępna dawka podtrzymująca produktu leczniczego Baklofen Intrathecal podawanego dooponowo w długotrwałej ciągłej infuzji waha się od 25 do 200 µg na dobę (mediana dawki: 100 µg na dobę).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Całkowita dawka dobowa zazwyczaj jest zwiększana w pierwszym roku leczenia, dlatego dawkę podtrzymującą należy dostosować do indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Doświadczenie z podawaniem dawek większych niż 1 000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. 6. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych wiek części pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal przekraczał 65 lat i u tych chorych nie obserwowano szczególnych problemów. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek pokazuje jednak, że w tej grupie wiekowej działania niepożądane produktu leczniczego mogą występować częściej. Z tego względu pacjenci w podeszłym wieku wymagają uważnego monitorowania pod kątem ewentualnych działań niepożądanych. 7. Sposób podawania Skuteczność produktu leczniczego Lioresal Intrathecal wykazano w badaniach klinicznych używając systemu do infuzji SynchroMed.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
System ten służący do podawania produktu leczniczego wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w tkanki ściany brzucha. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który biegnie podskórnie od miejsca wszczepienia systemu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dotychczas brak doświadczenia z innymi wszczepianymi systemami do infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną może być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie. Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórcę pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane. 8. Przerwanie leczenia Nie przewiduje się szczególnych ograniczeń czasu trwania terapii.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Wyłączając nagłe przypadki spowodowane przedawkowaniem produktu leczniczego lub wystąpieniem ciężkich działań niepożądanych, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie wolno w sposób nagły przerywać podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii. W rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących dawki przekraczające normalne dawkowanie, może doprowadzić do nasilenia spastyczności do poziomu nietolerowanego przez pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Po nagłym odstawieniu produktu leczniczego Lioresal tabletki obserwowano także dezorientację, zaburzenia czucia i postrzegania, zaburzenia nastroju z omamami, napady padaczkowe /stan padaczkowy i niekiedy nasilenie spastyczności, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu. 9. Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może wywołać takie objawy jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Objawy przerwania leczenia można mylnie zinterpretować jako objawy zatrucia produktem leczniczym, które także wymagają hospitalizacji. 10.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Leczenie w przypadku wystąpienia objawów przerwania leczenia Aby zapobiec wystąpieniu zagrażających życiu działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego lub działań układowych ważne jest szybkie postawienie prawidłowego rozpoznania oraz podjęcie leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie wolno podawać w przypadku: nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, padaczki opornej na leczenie. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal powinien być podawany wyłącznie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub do przestrzeni nadtwardówkowej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal można podawać wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności pacjentom z: zaburzeniami krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanymi utrudnieniami przepływu, padaczką lub innymi chorobami mózgu przebiegającymi z napadami drgawkowymi, objawami porażenia opuszkowego lub częściowym porażeniem mięśni oddechowych, ostrymi lub przewlekłymi stanami dezorientacji, stanami psychotycznymi, schizofrenią lub chorobą Parkinsona, zaburzeniami odruchów autonomicznych w wywiadzie, niewydolnością krążenia mózgowego lub układu oddechowego, współistniejącym wzmożonym napięciem zwieracza pęcherza, zaburzeniami czynności nerek, wrzodami trawiennymi, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka samobójstwa powinien towarzyszyć leczeniu produktem leczniczym Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów (i ich opiekunów) należy ostrzec o konieczności monitorowania pogarszania się stanu klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu oraz o konieczności natychmiastowego zasięgnięcia porady lekarza, jeśli objawy te wystąpią. U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tzn. co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała umożliwiającą wszczepienie pompy do przewlekłych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie. Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u dzieci w wieku poniżej czterech lat.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz stopniowe zwiększanie dawki podawanej dooponowo należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy, aby zapewnić ciągłe monitorowanie stanu pacjenta. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. Przed rozpoczęciem leczenia należy podjąć odpowiednie środki ostrożności. Po kolejnym napełnieniu pompy należy monitorować stan pacjenta przez 24 godziny. W tym okresie konieczne jest zapewnienie pacjentowi szybkiego dostępu do fachowej opieki lekarskiej. Nagłe przerwanie dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe / stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Aby zapobiec nagłemu przerwaniu dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal należy zwrócić szczególną uwagę na zaprogramowanie i monitorowanie systemu infuzyjnego, planowany czas i procedury napełniania pompy i sygnały alarmowe pompy. Pacjenci i ich opiekunowie muszą zostać poinformowani o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem leczniczym oraz o wczesnych objawach odstawienia baklofenu (np. priapizm). Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z oczywistymi czynnikami ryzyka (np. pacjentów z urazami rdzenia kręgowego w okolicy szóstego kręgu piersiowego lub wyżej, pacjentów z trudnościami w komunikowaniu się oraz pacjentów, u których wcześniej wystąpiły objawy odstawienia po przerwaniu terapii baklofenem w postaci doustnej lub dooponowej).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Wytwórcy systemów infuzyjnych dołączają do swoich urządzeń szczegółowe instrukcje dotyczące programowania i napełniania pomp, które należy ściśle przestrzegać. Dotychczasowe doświadczenie odnosi się wyłącznie do użycia systemu SynchroMed. Brak potwierdzonych doświadczeń z zastosowaniem innych systemów infuzyjnych. Warunkiem wstępnym do leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal roztwór do infuzji jest zdolność tolerowania i odpowiedzi na podanie pojedynczego dooponowego wstrzyknięcia dawki bolusowej nie większej niż 100 mikrogramów baklofenu w postaci produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml. Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal należy zmniejszyć dawki innych nieskutecznych leków zmniejszających napięcie mięśniowe. Opieka medyczna Nie należy wszczepiać systemu do infuzji przed odpowiednim sprawdzeniem reakcji pacjenta na pojedyncze dooponowe wstrzyknięcie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Pierwsze dooponowe podanie produktu, wszczepienie pompy infuzyjnej, pierwsza infuzja oraz faza zwiększania dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal mogą być związane z ryzykiem takich powikłań jak zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i niewydolność oddechowa. Z tego względu wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów ciężkiego przedawkowania. Lekarz prowadzący leczenie musi posiadać odpowiednie doświadczenie w dooponowym podawaniu leków i stosowanych w takich przypadkach systemach infuzyjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Monitorowanie pacjentów Po chirurgicznym wszczepieniu pompy infuzyjnej, a zwłaszcza w początkowym okresie jej funkcjonowania i przy zmianie stężenia baklofenu lub prędkości infuzji, należy szczególnie dokładnie obserwować pacjenta aż do chwili, gdy jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim o ryzyku związanym z tą metodą leczenia. Należy zapoznać te osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia. Naciek zapalny na końcówce wszczepionego cewnika Zgłaszano przypadki nacieku zapalnego na końcówce wszczepionego cewnika, który może spowodować ciężkie zaburzenia neurologiczne.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Do najczęstszych objawów związanych z naciekiem zapalnym należą: 1) zmniejszenie odpowiedzi terapeutycznej (pogorszenie spastyczności, powrót spastyczności, gdy uprzednio była ona dobrze kontrolowana, objawy odstawienia, słaba odpowiedź na zwiększanie dawki lub zmianę jej częstości, lub znaczne zwiększenie dawki), 2) ból, 3) deficyt neurologiczny /dysfunkcja. Lekarze powinni dokładnie monitorować pacjentów poddanych terapii dokanałowej w kierunku jakichkolwiek nowych przedmiotowych lub podmiotowych objawów neurologicznych, szczególnie, jeśli są stosowane leki recepturowe lub terapia mieszana zawierająca opiaty. U pacjentów z nowymi przedmiotowymi lub podmiotowymi objawami neurologicznymi, wskazującymi na naciek zapalny, należy rozważyć konsultację neurochirurgiczną, ponieważ wiele objawów nacieku zapalnego nie różni się od objawów choroby u pacjentów z ciężką spastycznością.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
W niektórych przypadkach, przeprowadzenie badania obrazowego może być odpowiednią metodą do potwierdzenia lub wykluczenia nacieku zapalnego. Wszczepienie pompy Przed wszczepieniem pompy należy upewnić się, że pacjent nie ma zakażenia, ponieważ obecność infekcji zwiększa ryzyko powikłań po zabiegu. Ponadto, zakażenia układowe utrudniają proces dostosowywania dawki produktu leczniczego. Napełnianie zbiornika pompy Ponowne napełnianie zbiornika pompy może wykonywać jedynie odpowiednio przeszkolony i wykwalifikowany lekarz, zgodnie z instrukcją załączoną przez wytwórcę pompy infuzyjnej. Zbiornik należy napełniać we właściwych odstępach czasowych unikając sytuacji, w której doszłoby do opróżnienia zbiornika, co spowoduje nawrót ciężkiej spastyczności (patrz punkt Objawy po przerwaniu leczenia). Przy uzupełnianiu produktu leczniczego konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad aseptyki, aby uniknąć zakażenia przez drobnoustroje i innych zakażeń.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Po każdym napełnieniu zbiornika lub wszelkich czynnościach dotyczących zbiornika pompy pacjent powinien pozostawać pod obserwacją, odpowiednio do swojego stanu klinicznego. Należy zachować nadzwyczajną ostrożność podczas napełniania pompy wyposażonej w port z bezpośrednim dostępem do cewnika dooponowego. Bezpośrednie wstrzyknięcie produktu do cewnika przez port dostępu mogłoby wywołać objawy przedawkowania zagrażające życiu pacjenta. Dodatkowe uwagi o modyfikacji dawkowania Utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy konieczne dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności. Aby zapobiec nadmiernemu osłabieniu i w konsekwencji upadkom pacjenta, należy zachować ostrożność podając produkt leczniczy Lioresal Intrathecal w tych przypadkach. Utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i rzadko występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Objawy po przerwaniu leczenia (w tym objawy towarzyszące wadliwemu działaniu cewnika lub urządzenia) Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, niezależnie od przyczyny może objawiać się wzmożoną spastycznością w mechanizmie „efektu z odbicia”, świądem, parestezjami (uczuciem mrowienia lub pieczenia) i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do takich następstw jak stan nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni. W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Lioresal Intrathecal są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstawienia produktu (np. priapizm). Do wczesnych objawów odstawienia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal należy nawrót pierwotnej spastyczności, świąd, niskie ciśnienie tętnicze krwi parestezje i priapizm. Niektóre objawy kliniczne zaawansowanego zespołu odstawienia przypominają objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie lub posocznicę, hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny i inne choroby towarzyszące stanowi podwyższonego metabolizmu lub nadmiernemu rozpadowi mięśni prążkowanych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Innymi objawami nagłego przerwania terapii mogą być: omamy, stany psychotyczne, maniakalne lub paranoidalne, ciężkie bóle głowy i bezsenność. U jednego pacjenta z zespołem przypominającym zespół sztywności uogólnionej obserwowano przełom autonomiczny z niewydolnością serca. W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin lub dni po zaprzestaniu dooponowego podawania leku. Przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania leku jest zwykle wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza problemy z połączeniem), mała objętość roztworu w zbiorniku pompy oraz wyczerpanie baterii pompy a także wadliwe działanie urządzenia (patrz punkt 4.8). Zgłaszano wadliwe działanie urządzenia skutkujące niewłaściwym dostarczaniem produktu leczniczego prowadzącym do wystąpienia objawów odstawienia, które mogą powodować zgon.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Aby zapobiec nagłemu przerwaniu dooponowego podania produktu leczniczego należy zwrócić szczególną uwagę na programowanie i monitorowanie systemu infuzyjnego, planowany czas i procedury napełniania pompy oraz sygnały alarmowe pompy. Leczenie objawów po przerwaniu /zaprzestaniu terapii Szybkie i prawidłowe potwierdzenie diagnozy oraz podjęcie leczenia na oddziale pomocy doraźnej lub intensywnej opieki medycznej mają duże znaczenie w zapobieganiu zagrażającym życiu objawom ze strony OUN i objawom układowym po przerwaniu podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zalecane leczenie to podjęcie podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jeśli jednak podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie można wdrożyć natychmiast, wówczas terapia agonistami GABA takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Zaburzenia czynności nerek Po doustnym podaniu produktu leczniczego Lioresal zgłaszano występowanie poważnych objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Z tego względu należy zachować ostrożność podając produkt Lioresal Intrathecal pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku >65 lat Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej w fazie dostosowywania dawki i może to również dotyczyć produktu Lioresal Intrathecal. Skolioza U ograniczonej liczby pacjentów leczonych produktem Lioresal Intrathecal nie można wykluczyć pojawienia się skoliozy lub nasilenia istniejącej wcześniej skoliozy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas leczenia produktem Lioresal Intrathecal należy monitorować objawy skoliozy. Sód Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór: produkt leczniczy zawiera 70,81 mg sodu na 20 ml, co odpowiada 3,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór: produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 5 ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Jeśli Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml wymaga rozcieńczenia roztworem chlorku sodu, otrzymana dawka sodu będzie większa.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi lub inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w skojarzeniu z lekami o działaniu układowym pozwalające na przewidywanie konkretnych interakcji typu lek-lek jest niewielkie, jednak sugeruje się, że małe pole pod krzywą AUC baklofenu obserwowane po dooponowym podaniu produktu może zmniejszać ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Alkohol i inne związki mające wpływ na OUN Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi napięcie mięśni, by uniknąć możliwych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i innych leków o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Interakcje
leków przeciwbólowych, neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków anksjolitycznych) może nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Należy unikać zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ interakcje z alkoholem są nieprzewidywalne. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Podczas jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Lioresal tabletki, pewne leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Nie można więc wykluczyć występowania tego typu interakcji podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Leki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Interakcje
Z tego względu podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i leków zmniejszających ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Jeśli jest to konieczne, dawkowanie leków przeciwnadciśnieniowych należy zmniejszyć. Morfina Skojarzenie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z morfiną spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. W takich przypadkach nie można wykluczyć ryzyka zaburzeń oddychania oraz zaburzeń OUN. Należy zatem pamiętać o zwiększonym ryzyku tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących jednocześnie opioidy lub benzodiazepiny. Środki znieczulające Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Interakcje
Lewodopa/inhibitor DDC Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej i lewodopy/inhibitora DDC powodowało zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych jak omamy wzrokowe, stany splątania, ból głowy i nudności. Zgłaszano także zaostrzenie objawów parkinsonizmu. Z tego względu, należy zachować ostrożność podając dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal pacjentom leczonym lewodopą/inhibitorem DDC. Dotychczas brak danych dotyczących podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal jednocześnie z innymi lekami podawanymi dooponowo.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Lioresal Intrathecal wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. Pacjentom, u których występują takie działania niepożądane, należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często ( 1/10); często ( 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( 1 000 do < 1/100); rzadko ( 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Działania niepożądane
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Zmniejszenie apetytu Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4 Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania), obłęd, omamy, dysforia, euforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowy Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, upośledzenie pamięci, oczopląs Drgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Hipotonia ortostatyczna Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność, spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku, dysfagia Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych Częstość nieznana: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze, astenia Rzadko: Zagrażające życiu objawy odstawienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Działania niepożądane
W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogła być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego. Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie/zagięcie/pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Działania niepożądane
Zgłaszano wadliwe działanie urządzenia skutkujące niewłaściwym dostarczaniem produktu leczniczego prowadzącym do wystąpienia objawów odstawienia, które mogą powodować zgon (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Aleje Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych. Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przedawkowanie
Z drugiej strony w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie). Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni Zawroty głowy Sedacja Drgawki Utrata przytomności Hipotermia Nadmierne wydzielanie śliny Nudności i wymioty Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zasadniczo, należy podjąć następujące działania: Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przedawkowanie
Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki spazmolityczne o punkcie uchwytu działania w rdzeniu kręgowym, kod ATC: M03BX01 Baklofen jest pochodną p-chlorofenylową kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który występuje powszechnie w ośrodkowym układzie nerwowym, będąc najważniejszą substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych w OUN. Dokładny mechanizm działania baklofenu nie został jeszcze w pełni określony. Baklofen pobudza receptory GABAß, zlokalizowane pre- i postsynaptycznie. Jego działanie polega na zwiększaniu hamowania presynaptycznego głównie w rdzeniu kręgowym, co prowadzi do osłabienia przekaźnictwa bodźców. W rezultacie następuje zmniejszenie spastycznego napięcia mięśni oraz patologicznych odruchów masowych obserwowanych w spastyczności. Jako środek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym, baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakodynamiczne
U ludzi, podobnie jak u zwierząt, baklofen może wykazywać ogólne działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, wywołując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia. Stwierdzono również zależny od dawki hamujący wpływ na erekcję u mężczyzn, poprzez stymulację receptora GABAß.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Uważa się, że układowa dostępność baklofenu po podaniu dokanałowym (Lioresal Intrathecal) jest mniejsza niż po podaniu doustnym (Lioresal tabletki). Z uwagi na powolne krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz gradient stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych, parametry farmakokinetyczne odnotowane dla płynu mózgowo-rdzeniowego i opisane niżej należy interpretować z uwzględnieniem dużej zmienności między- i wewnątrzosobniczej. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na działanie baklofenu. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 100-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej (Lioresal tabletki).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie /krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Średnia 75 ml odpowiada w przybliżeniu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego człowieka, wskazując, że jest to właśnie objętość, w której rozprowadzany jest baklofen. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym, a wartości te osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji dobowych dawek baklofenu z przedziału między 95 do 190 mikrogramów, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił 4:1 (zakres 8,7:1 – 1,8:1). Gradient ten nie zależy od pozycji ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszystkie trzy roztwory baklofenu o różnej mocy (gęstość: 1,003  0,001 g/cm3 w temperaturze 23C) są praktycznie izobaryczne z płynem mózgowo-rdzeniowym człowieka (gęstość: 1,006 – 1,008 g/cm3). Stężenia baklofenu w osoczu po zastosowaniu dokanałowej infuzji dawek stosowanych klinicznie wynoszą mniej niż 5 nanogramów/ml ( 10 nanogramów/ml u dzieci), znajdują się zatem poniżej granicy analizy ilościowej. Wydalanie Okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym po jednorazowym, dooponowym podaniu dawki we wstrzyknięciu (bolus) lub krótkotrwałej, pojedynczej infuzji dooponowej dawki baklofenu wynoszącej od 50 do 135 mikrogramów waha się od 1 do 5 godzin. Zarówno po podaniu pojedynczej dawki we wstrzyknięciu (bolus) jak i po ciągłej infuzji do przestrzeni podpajęczynówkowej przy pomocy wszczepianej pompy infuzyjnej, średni klirens z płynu mózgowo-rdzeniowego wynosi około 30 ml/h (co odpowiada prędkości fizjologicznego obrotu płynu mózgowo-rdzeniowego).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zatem ilość baklofenu podana w infuzji w ciągu 24 godzin jest w tym samym czasie niemal całkowicie wydalana z płynem mózgowo-rdzeniowym. Po podaniu układowym baklofen jest wydalany niemal całkowicie przez nerki, w postaci niezmienionej. W wyniku dezaminacji oksydacyjnej w wątrobie powstają niewielkie ilości nieaktywnego metabolitu baklofenu (kwasu beta-(p-chlorofenylo)-gamma-hydroksymasłowego). Wyniki badań sugerują, że baklofen nie jest metabolizowany w płynie mózgowo-rdzeniowym. Inne drogi wydalania baklofenu uważa się za nieistotne, zgodnie z obecnym stanem wiedzy. Badania na zwierzętach wykazały, że po podaniu dużych dawek produktu dochodzi do akumulacji substancji czynnej w płynie mózgowo-rdzeniowym. Nie zbadano, w jakim zakresie fakt ten ma znaczenie dla ludzi i jakich konsekwencji należy oczekiwać. Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej sugerują, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych. Ekstrapolacja tych wyników na leczenie wieloma dawkami sugeruje brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży odpowiednie stężenia leku w osoczu wynoszą 10 ng/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tolerancja miejscowa Badania histologiczne w ramach eksperymentów, w których baklofen podawano w ciągłej infuzji dooponowej szczurom (2-4 tygodnie) i psom (2-4 miesiące) nie wykazały oznak miejscowej reakcji lub stanu zapalnego związanego z terapią baklofenem. Obserwowane reakcje przypisuje się podrażnieniu przez cewnik infuzyjny. Działanie mutagenne i rakotwórcze Baklofen dał negatywny wynik w badaniach potencjalnego działania mutagennego i genotoksycznego prowadzonych na bakteriach, komórkach ssaków, drożdżach i chomikach chińskich. Uzyskane dowody wskazują, że jest mało prawdopodobne, by baklofen miał działanie mutagenne. Dwuletnie badanie prowadzone na szczurach, którym podawano doustną postać baklofenu nie wykazało działania rakotwórczego. W tym samym badaniu odnotowano zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika oraz mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia i (lub) zmian krwotocznych nadnerczy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na reprodukcję W oparciu o badania z podaniem doustnym u szczurów i królików, jest mało prawdopodobne, że baklofen podawany dooponowo powoduje działania niepożądane wpływając na płodność lub na przedurodzeniowy lub pourodzeniowy rozwój. Baklofen nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików po podaniu dawek, stanowiących co najmniej 125-krotność maksymalnej dawki dooponowej w mg/kg mc. Produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie wykazał zwiększoną częstość występowania przepukliny pępowinowej u płodów szczurów po podaniu dawek stanowiących ok. 500-krotność maksymalnej dawki dooponowej wyrażonej w mg/kg mc. Nieprawidłowość ta nie została zaobserwowana u myszy i królików. Wykazano, że u szczurów i królików produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie skutkował opóźnieniami wzrostu płodu (kostnienia) w dawkach powodujących również toksyczne działania u matki.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Baklofen powodował rozszerzenie łuku kręgowego u płodów szczura po dootrzewnowym podaniu dużej dawki produktu. Baklofen nie wpływał na płodność samic szczura. Możliwy wpływ baklofenu na płodność samców szczura nie został zbadany.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal roztwór do infuzji nie wolno mieszać z innymi roztworami do wstrzykiwań lub infuzji z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6.6. Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. 6.3 Okres ważności Okres ważności zamkniętych opakowań: 3 lata Produkt leczniczy powinien być zużyty natychmiast po otwarciu. Produkt Lioresal Intrathecal zachowuje stabilność we wszczepianym systemie infuzyjnym typu SynchroMed przez 11 tygodni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać. Nie sterylizować wysoką temperaturą. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph. Eur.), zawierające 20 ml roztworu do infuzji. Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dane farmaceutyczne
Eur.), zawierające 5 ml roztworu do infuzji. Opakowanie zawiera 1, 2 lub 5 ampułek. Opakowanie szpitalne zawiera 1, 2 lub 5 ampułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie pozostałości po użyciu należy usunąć. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. W razie potrzeby produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji można rozcieńczać w warunkach aseptycznych przy pomocy jałowego roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań, nie zawierającego środków konserwujących.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lioresal Intrathecal, 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ampułka z 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 0,05 mg baklofenu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań o pH 5,0–7,0 i osmolarności 280-300 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli W celu sprawdzenia odpowiedzi na dooponowe podanie baklofenu pacjentom z ciężką, przewlekłą spastycznością w przebiegu stwardnienia rozsianego, z urazami rdzenia kręgowego lub urazami pochodzenia mózgowego, których nie można skutecznie leczyć stosując leczenie standardowe. Dzieci i młodzież (4 do <18 lat) Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem) i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy podawać w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w długotrwałej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Intrathecal do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki produktu do indywidualnych potrzeb pacjenta. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz zwiększanie dawki należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, każdy pacjent otrzymuje najpierw, jako próbę przed rozpoczęciem długotrwałej terapii, 0,05 mg/1 ml produktu leczniczego Lioresal Intrathecal we wstrzyknięciu dooponowym w bolusie przez cewnik dooponowy lub przez nakłucie lędźwiowe. Następnie należy bardzo uważnie dostosować dawkę indywidualnie do potrzeb pacjenta. Jest to konieczne ze względu na znaczne różnice w dawkach skutecznych terapeutycznie dla poszczególnych pacjentów. W terapii długotrwałej podaje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml lub Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml za pomocą wszczepianej pompy, dzięki której możliwa jest ciągła infuzja roztworu baklofenu do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Przed podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u pacjentów ze spastycznością pourazową, należy przeprowadzić badanie mielograficzne przestrzeni podpajęczynówkowej. W przypadku stwierdzenia w badaniu radiologicznym oznak zapalenia pajęczynówki, nie należy rozpoczynać terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy upewnić się, że roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. Należy podawać tylko klarowny roztwór, praktycznie wolny od cząsteczek. W razie stwierdzenia widocznego zmętnienia lub przebarwienia roztworu, nie należy podawać produktu leczniczego, a wadliwy roztwór należy zniszczyć. Roztwór znajdujący się w ampułce jest stabilny, izotoniczny, wolny od ciał gorączkotwórczych i przeciwutleniaczy, o pH w zakresie 5 do 7. Każda ampułka jest przeznaczona do jednorazowego użytku.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań Dawka próbna (w warunkach szpitalnych) Przed rozpoczęciem długotrwałej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy najpierw ocenić odpowiedź pacjenta na baklofen w fazie próbnej. Do tego celu stosuje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań. Dawkę próbną zazwyczaj podaje się w postaci nierozcieńczonej przez cewnik dooponowy lub nakłucie lędźwiowe. Zazwyczaj próbna dawka produktu leczniczego wynosi 25 mikrogramów do 50 mikrogramów baklofenu, co odpowiada zawartości ½ do 1 ampułki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml. U dzieci zalecana jest dawka próbna 25 mikrogramów. Dawkę należy podać poprzez zmieszanie z płynem mózgowo-rdzeniowym (CSF, ang. cerebrospinal fluid) (barbotaż) przez 1 minutę (lub dłużej).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
W odstępach 24-godzinnych dawka może być zwiększana o 25 mikrogramów do uzyskania maksymalnej dawki próbnej 100 mikrogramów w następujący sposób: Tabela 1 25 µg – 0,5 ml = ½ ampułki 50 µg – 1,0 ml = 1 ampułka 75 µg – 1,5 ml = 1 ½ ampułki 100 µg – 2,0 ml = 2 ampułki Po każdym wstrzyknięciu pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez 4 do 8 godzin. Działanie pojedynczej dawki produktu leczniczego podanej dooponowo zazwyczaj rozpoczyna się po upływie ½ do 1 godziny od podania produktu. Maksymalne działanie spazmolityczne jest widoczne zazwyczaj po 4 godzinach od podania produktu i utrzymuje się przez około 4 do 8 godzin. Początek działania produktu leczniczego, maksymalne działanie lecznicze oraz czas działania różnią się u poszczególnych pacjentów i zależą od dawki, nasilenia objawów oraz sposobu i prędkości podawania roztworu.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Konieczne jest odnotowanie klinicznie istotnego zmniejszenia napięcia mięśniowego oraz zmniejszenia częstości i nasilenia skurczów, aby uznać, że pacjent odpowiada na leczenie. Jeśli podanie dawki próbnej równej zawartości 2 ampułek produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml (odpowiadającej 100 mikrogramom baklofenu) jest niewystarczające, nie należy dalej zwiększać dawki oraz nie należy przechodzić do fazy ciągłej dooponowej infuzji. Tolerancja dawki próbnej może różnić się u poszczególnych pacjentów. W przeszłości objawy przedawkowania (śpiączka) wystąpiły u jednego pacjenta po podaniu pojedynczej dawki próbnej wynoszącej 25 mikrogramów baklofenu, z tego względu leczenie należy rozpoczynać wyłącznie w warunkach szpitalnych, zapewniając natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej. Szczególne populacje pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanym np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
blokadą wynikającą ze stanu zapalnego lub urazu, opóźniona migracja produktu Lioresal Intrathecal może zmniejszać przeciwskurczowe działanie produktu i zwiększać działania niepożądane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki ze względu na stan kliniczny pacjenta lub stopień zmniejszenia klirensu nerkowego. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci poniżej 6 lat jest ograniczone. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 4 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Wstępna dawka próbna podawana przez nakłucie lędźwiowe pacjentom w wieku od 4 do <18 lat, ustalona na podstawie wieku i wymiarów ciała pacjenta, powinna wynosić 25-50 µg na dobę. U pacjentów nieodpowiadających na leczenie, dawkę produktu można zwiększać o 25 µg na dobę co 24 godziny. U pacjentów pediatrycznych maksymalna dawka próbna nie powinna przekraczać 100 µg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych wiek części pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal przekraczał 65 lat i u tych chorych nie obserwowano szczególnych problemów.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek pokazuje jednak, że w tej grupie wiekowej działania niepożądane produktu leczniczego mogą występować częściej. Z tego względu pacjenci w podeszłym wieku wymagają uważnego monitorowania pod kątem ewentualnych działań niepożądanych. 4.3 Sposób podawania Skuteczność produktu leczniczego Lioresal Intrathecal wykazano w badaniach klinicznych używając systemu do infuzji SynchroMed. System ten służący do podawania produktu leczniczego wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w tkanki ściany brzucha. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który biegnie podskórnie od miejsca wszczepienia systemu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dotychczas brak doświadczenia z innymi wszczepianymi systemami do infuzji.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Dooponowe podawanie baklofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną może być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie. Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórcę pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane. 4.4 Przerwanie leczenia Nie przewiduje się szczególnych ograniczeń czasu trwania terapii. Wyłączając nagłe przypadki spowodowane przedawkowaniem produktu leczniczego lub wystąpieniem ciężkich działań niepożądanych, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie wolno w sposób nagły przerywać podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
W rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących dawki przekraczające normalne dawkowanie, może doprowadzić do nasilenia spastyczności do poziomu nietolerowanego przez pacjenta. Po nagłym odstawieniu produktu leczniczego Lioresal tabletki obserwowano także dezorientację, zaburzenia czucia i postrzegania, zaburzenia nastroju z omamami, napady padaczkowe /stan padaczkowy i niekiedy nasilenie spastyczności, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu. 4.5 Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może wywołać takie objawy jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Objawy przerwania leczenia można mylnie zinterpretować, jako objawy zatrucia produktem leczniczym, które także wymagają hospitalizacji. 4.6 Leczenie w przypadku wystąpienia objawów przerwania leczenia Aby zapobiec wystąpieniu zagrażających życiu działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego lub działań układowych ważne jest szybkie postawienie prawidłowego rozpoznania oraz podjęcie leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie wolno podawać w przypadku: nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, padaczki opornej na leczenie. 5 Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal powinien być podawany wyłącznie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub do przestrzeni nadtwardówkowej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal można podawać wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności pacjentom z: zaburzeniami krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanymi utrudnieniami przepływu, padaczką lub innymi chorobami mózgu przebiegającymi z napadami drgawkowymi, objawami porażenia opuszkowego lub częściowym porażeniem mięśni oddechowych, ostrymi lub przewlekłymi stanami dezorientacji, stanami psychotycznymi, schizofrenią lub chorobą Parkinsona, zaburzeniami odruchów autonomicznych w wywiadzie, niewydolnością krążenia mózgowego lub układu oddechowego, współistniejącym wzmożonym napięciem zwieracza pęcherza, zaburzeniami czynności nerek, wrzodami trawiennymi, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka samobójstwa powinien towarzyszyć leczeniu produktem leczniczym Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów (i ich opiekunów) należy ostrzec o konieczności monitorowania pogarszania się stanu klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu oraz o konieczności natychmiastowego zasięgnięcia porady lekarza, jeśli objawy te wystąpią. U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tzn. co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała, umożliwiającą wszczepienie pompy do przewlekłych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie. Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u dzieci w wieku poniżej czterech lat.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz stopniowe zwiększanie dawki podawanej dooponowo należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy, aby zapewnić ciągłe monitorowanie stanu pacjenta. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. Przed rozpoczęciem leczenia należy podjąć odpowiednie środki ostrożności. Nagłe przerwanie dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe / stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal należy zmniejszyć dawki innych nieskutecznych leków zmniejszających napięcie mięśniowe. 6 Opieka medyczna Pierwsze dooponowe podanie produktu, wszczepienie pompy infuzyjnej, pierwsza infuzja oraz faza zwiększania dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal mogą być związane z ryzykiem takich powikłań jak zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i niewydolność oddechowa. Z tego względu wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów ciężkiego przedawkowania.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Lekarz prowadzący leczenie musi posiadać odpowiednie doświadczenie w dooponowym podawaniu leków i stosowanych w takich przypadkach systemach infuzyjnych. Monitorowanie pacjentów Należy szczególnie dokładnie obserwować pacjenta aż do chwili, gdy jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim o ryzyku związanym z tą metodą leczenia. Należy zapoznać te osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia. Faza dawki próbnej Po podaniu wstępnych dawek próbnych należy uważnie monitorować oddech i czynność układu krążenia. Ma to szczególne znaczenie u pacjentów z chorobami serca i płuc oraz osłabieniem mięśni oddechowych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów leczonych produktami z grupy benzodiazepin i opioidów, u których występuje zwiększone ryzyko zahamowania czynności oddechowej. Przed podaniem próbnej dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml należy upewnić się, że u pacjenta nie występuje zakażenie, ponieważ obecność zakażeń układowych może utrudniać ocenę reakcji pacjenta na dooponowe wstrzyknięcie dawki (bolus). Dodatkowe uwagi o modyfikacji dawkowania Utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy konieczne dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności. Aby zapobiec nadmiernemu osłabieniu i w konsekwencji upadkom pacjenta, należy zachować ostrożność podając produkt leczniczy Lioresal Intrathecal w tych przypadkach. Utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i rzadko występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, niezależnie od przyczyny może objawiać się wzmożoną spastycznością w mechanizmie „efektu z odbicia”, świądem, parestezjami (uczuciem mrowienia lub pieczenia) i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do takich następstw jak stan nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni. W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Lioresal Intrathecal są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstąpienia produktu (np. priapizm). 7 Do wczesnych objawów odstawienia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal należy nawrót pierwotnej spastyczności, świąd, niskie ciśnienie tętnicze krwi parestezje i priapizm. Niektóre objawy kliniczne zaawansowanego zespołu odstawienia przypominają objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie lub posocznicę, hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny i inne choroby towarzyszące stanowi podwyższonego metabolizmu lub nadmiernemu rozpadowi mięśni prążkowanych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Innymi objawami nagłego przerwania terapii mogą być: omamy, stany psychotyczne, maniakalne lub paranoidalne, ciężkie bóle głowy i bezsenność. U jednego pacjenta z zespołem przypominającym zespół sztywności uogólnionej obserwowano przełom autonomiczny z niewydolnością serca. W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin lub dni po zaprzestaniu dooponowego podawania produktu. Zwykle przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania produktu jest wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza problemy z połączeniem). 8 Leczenie objawów po przerwaniu /zaprzestaniu terapii Szybkie i prawidłowe potwierdzenie diagnozy oraz podjęcie leczenia na oddziale pomocy doraźnej lub intensywnej opieki medycznej mają duże znaczenie w zapobieganiu zagrażającym życiu objawom ze strony OUN i objawom układowym po przerwaniu podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zalecane leczenie to podjęcie podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jeśli jednak podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie można wdrożyć natychmiast, wówczas terapia agonistami GABA, takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia. Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. 9 Zaburzenia czynności nerek Po doustnym podaniu produktu leczniczego Lioresal zgłaszano występowanie poważnych objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu należy zachować ostrożność podając produkt Lioresal Intrathecal pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku >65 lat Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej w fazie dostosowywania dawki i może to również dotyczyć produktu Lioresal Intrathecal. Skolioza U ograniczonej liczby pacjentów leczonych produktem Lioresal Intrathecal nie można wykluczyć pojawienia się skoliozy lub nasilenia istniejącej wcześniej skoliozy. Podczas leczenia produktem Lioresal Intrathecal należy monitorować objawy skoliozy. Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Jeśli Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml wymaga rozcieńczenia roztworem chlorku sodu, dawka sodu będzie większa. 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi lub inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w skojarzeniu z lekami o działaniu układowym pozwalające na przewidywanie konkretnych interakcji typu lek-lek jest niewielkie, jednak sugeruje się, że małe pole pod krzywą AUC baklofenu obserwowane po dooponowym podaniu produktu może zmniejszać ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Alkohol i inne związki mające wpływ na OUN Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi napięcie mięśni, by uniknąć możliwych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i innych leków o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np. leków przeciwbólowych, neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków anksjolitycznych) może nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy unikać zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ interakcje z alkoholem są nieprzewidywalne. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Podczas jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Lioresal tabletki, pewne leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Nie można więc wykluczyć występowania tego typu interakcji podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Leki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi. Z tego względu podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i leków zmniejszających ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jest to konieczne, dawkowanie leków przeciwnadciśnieniowych należy zmniejszyć. Morfina Skojarzenie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z morfiną spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. W takich przypadkach nie można wykluczyć ryzyka zaburzeń oddychania oraz zaburzeń OUN. Należy zatem pamiętać o zwiększonym ryzyku tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących jednocześnie opioidy lub benzodiazepiny. Środki znieczulające Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Lewodopa/inhibitor DDC Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej i lewodopy/inhibitora DDC powodowało zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych jak omamy wzrokowe, stany splątania, ból głowy i nudności. Zgłaszano także zaostrzenie objawów parkinsonizmu. Z tego względu, należy zachować ostrożność podając dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal pacjentom leczonym lewodopą/inhibitorem DDC. Dotychczas brak danych dotyczących podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal jednocześnie z innymi lekami podawanymi dooponowo. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Lioresal Intrathecal wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. Pacjentom, u których występują takie działania niepożądane, należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania, poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często ( 1/10); często ( 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( 1/1 000 do < 1/100); rzadko ( 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Zmniejszenie apetytu Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4 Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania), obłęd, omamy, dysforia, euforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowy Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, upośledzenie pamięci, oczopląs Drgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Hipotonia ortostatyczna Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersi Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność, spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku, dysfagia Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych Częstość nieznana: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze, astenia Rzadko: Zagrażające życiu objawy z odstawienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogła być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego. Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie/ pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Aleje Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal). Z drugiej strony, w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zasadniczo, należy podjąć następujące działania: Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi lub inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w skojarzeniu z lekami o działaniu układowym pozwalające na przewidywanie konkretnych interakcji typu lek-lek jest niewielkie, jednak sugeruje się, że małe pole pod krzywą AUC baklofenu obserwowane po dooponowym podaniu produktu może zmniejszać ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Alkohol i inne związki mające wpływ na OUN Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi napięcie mięśni, by uniknąć możliwych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i innych leków o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
leków przeciwbólowych, neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków anksjolitycznych) może nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Należy unikać zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ interakcje z alkoholem są nieprzewidywalne. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Podczas jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Lioresal tabletki, pewne leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Nie można więc wykluczyć występowania tego typu interakcji podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Leki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Z tego względu podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i leków zmniejszających ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Jeśli jest to konieczne, dawkowanie leków przeciwnadciśnieniowych należy zmniejszyć. Morfina Skojarzenie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z morfiną spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. W takich przypadkach nie można wykluczyć ryzyka zaburzeń oddychania oraz zaburzeń OUN. Należy zatem pamiętać o zwiększonym ryzyku tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących jednocześnie opioidy lub benzodiazepiny. Środki znieczulające Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Lewodopa/inhibitor DDC Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej i lewodopy/inhibitora DDC powodowało zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych jak omamy wzrokowe, stany splątania, ból głowy i nudności. Zgłaszano także zaostrzenie objawów parkinsonizmu. Z tego względu, należy zachować ostrożność podając dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal pacjentom leczonym lewodopą/inhibitorem DDC. Dotychczas brak danych dotyczących podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal jednocześnie z innymi lekami podawanymi dooponowo. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Lioresal Intrathecal wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. Pacjentom, u których występują takie działania niepożądane, należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania, poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często ( 1/10); często ( 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( 1/1 000 do < 1/100); rzadko ( 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Zmniejszenie apetytu Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4 Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania), obłęd, omamy, dysforia, euforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowy Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, upośledzenie pamięci, oczopląs Drgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Hipotonia ortostatyczna Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersi Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność, spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku, dysfagia Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych Częstość nieznana: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze, astenia Rzadko: Zagrażające życiu objawy z odstawienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogła być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego. Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie/ pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Aleje Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal). Z drugiej strony, w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zasadniczo, należy podjąć następujące działania: Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Lioresal Intrathecal wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. Pacjentom, u których występują takie działania niepożądane, należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania, poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często ( 1/10); często ( 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( 1/1 000 do < 1/100); rzadko ( 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Zmniejszenie apetytu Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4 Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania), obłęd, omamy, dysforia, euforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowy Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, upośledzenie pamięci, oczopląs Drgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Hipotonia ortostatyczna Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersi Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność, spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku, dysfagia Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych Częstość nieznana: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze, astenia Rzadko: Zagrażające życiu objawy z odstawienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogła być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego. Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie/ pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Aleje Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych. Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedawkowanie
Z drugiej strony, w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie). Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedawkowanie
Zasadniczo, należy podjąć następujące działania: Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy. Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki spazmolityczne o punkcie uchwytu działania w rdzeniu kręgowym, kod ATC: M03BX01 Baklofen jest pochodną p-chlorofenylową kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który występuje powszechnie w ośrodkowym układzie nerwowym, będąc najważniejszą substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych w OUN. Dokładny mechanizm działania baklofenu nie został jeszcze w pełni określony. Baklofen pobudza receptory GABAß, zlokalizowane pre- i postsynaptycznie. Jego działanie polega na zwiększaniu hamowania presynaptycznego głównie w rdzeniu kręgowym, co prowadzi do osłabienia przekaźnictwa bodźców. W rezultacie następuje zmniejszenie spastycznego napięcia mięśni oraz patologicznych odruchów masowych obserwowanych w spastyczności. Jako środek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym, baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U ludzi, podobnie jak u zwierząt, baklofen może wykazywać ogólne działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, wywołując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia. Stwierdzono również zależny od dawki hamujący wpływ na erekcję u mężczyzn, poprzez stymulację receptora GABAß.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Uważa się, że układowa dostępność baklofenu po podaniu dokanałowym (Lioresal Intrathecal) jest mniejsza niż po podaniu doustnym (Lioresal tabletki). Z uwagi na powolne krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz gradient stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych, parametry farmakokinetyczne odnotowane dla płynu mózgowo-rdzeniowego i opisane niżej należy interpretować z uwzględnieniem dużej zmienności między- i wewnątrzosobniczej. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na działanie baklofenu. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 100-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej (Lioresal tabletki).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie / krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Średnia 75 ml odpowiada w przybliżeniu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego człowieka, wskazując, że jest to właśnie objętość, w której rozprowadzany jest baklofen. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym, a wartości te osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji dobowych dawek baklofenu z przedziału między 95 do 190 mikrogramów, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił 4:1 (zakres 8,7:1 – 1,8:1). Gradient ten nie zależy od pozycji ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszystkie trzy roztwory baklofenu o różnej mocy (gęstość: 1,003  0,001 g/cm3 w temperaturze 23C) są praktycznie izobaryczne z płynem mózgowo-rdzeniowym człowieka (gęstość: 1,006 – 1,008 g/cm3). Stężenia baklofenu w osoczu po zastosowaniu dokanałowej infuzji dawek stosowanych klinicznie wynoszą mniej, niż 5 nanogramów/ml ( 10 nanogramów/ml u dzieci), znajdują się zatem poniżej granicy analizy ilościowej. Wydalanie Okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym po jednorazowym, dooponowym podaniu dawki we wstrzyknięciu (bolus) lub krótkotrwałej, pojedynczej infuzji dooponowej dawki baklofenu wynoszącej od 50 do 135 mikrogramów waha się od 1 do 5 godzin. Zarówno po podaniu pojedynczej dawki we wstrzyknięciu (bolus) jak i po ciągłej infuzji do przestrzeni podpajęczynówkowej przy pomocy wszczepianej pompy infuzyjnej, średni klirens z płynu mózgowo-rdzeniowego wynosi około 30 ml/h (co odpowiada prędkości fizjologicznego obrotu płynu mózgowo-rdzeniowego).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zatem ilość baklofenu podana w infuzji w ciągu 24 godzin jest w tym samym czasie niemal całkowicie wydalana z płynem mózgowo-rdzeniowym. Po podaniu układowym baklofen jest wydalany niemal całkowicie przez nerki, w postaci niezmienionej. W wyniku dezaminacji oksydacyjnej w wątrobie powstają niewielkie ilości nieaktywnego metabolitu baklofenu (kwasu beta-(p-chlorofenylo)-gamma-hydroksymasłowego). Wyniki badań sugerują, że baklofen nie jest metabolizowany w płynie mózgowo-rdzeniowym. Inne drogi wydalania baklofenu uważa się za nieistotne, zgodnie z obecnym stanem wiedzy. Badania na zwierzętach wykazały, że po podaniu dużych dawek produktu dochodzi do akumulacji substancji czynnej w płynie mózgowo-rdzeniowym. Nie zbadano, w jakim zakresie fakt ten ma znaczenie dla ludzi i jakich konsekwencji należy oczekiwać. Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej sugerują, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych. Ekstrapolacja tych wyników na leczenie wieloma dawkami sugeruje brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży odpowiednie stężenia leku w osoczu wynoszą 10 ng/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tolerancja miejscowa Badania histologiczne w ramach eksperymentów, w których baklofen podawano w ciągłej infuzji dooponowej szczurom (2-4 tygodnie) i psom (2-4 miesiące) nie wykazały oznak miejscowej reakcji lub stanu zapalnego związanego z terapią baklofenem. Obserwowane reakcje przypisuje się podrażnieniu przez cewnik infuzyjny. Działanie mutagenne i rakotwórcze Baklofen dał negatywny wynik w badaniach potencjalnego działania mutagennego i genotoksycznego prowadzonych na bakteriach, komórkach ssaków, drożdżach i chomikach chińskich. Uzyskane dowody wskazują, że jest mało prawdopodobne, by baklofen miał działanie mutagenne. Dwuletnie badanie prowadzone na szczurach, którym podawano doustną postać baklofenu nie wykazało działania rakotwórczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W tym samym badaniu odnotowano zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika oraz mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia i (lub) zmian krwotocznych nadnerczy. Toksyczny wpływ na reprodukcję W oparciu o badania z podaniem doustnym u szczurów i królików, jest mało prawdopodobne, że baklofen podawany dooponowo powoduje działania niepożądane wpływając na płodność lub na przedurodzeniowy lub pourodzeniowy rozwój. Baklofen nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików po podaniu dawek stanowiących co najmniej 125-krotność maksymalnej dawki dooponowej w mg/kg mc. Produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie wykazał zwiększoną częstość występowania przepukliny pępowinowej u płodów szczurów po podaniu dawek stanowiących ok. 500-krotność maksymalnej dawki dooponowej wyrażonej w mg/kg mc. Nieprawidłowość ta nie została zaobserwowana u myszy i królików.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wykazano, że u szczurów i królików produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie skutkował opóźnieniami wzrostu płodu (kostnienia) w dawkach powodujących również toksyczne działania u matki. Baklofen powodował rozszerzenie łuku kręgowego u płodów szczura po dootrzewnowym podaniu dużej dawki produktu. Baklofen nie wpływał na płodność samic szczura. Możliwy wpływ baklofenu na płodność samców szczura nie został zbadany.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. 6.3 Okres ważności Okres ważności zamkniętych opakowań: 3 lata Produkt leczniczy powinien być zużyty natychmiast po otwarciu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać. Nie sterylizować wysoką temperaturą. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph. Eur), zawierające 1 ml roztworu do wstrzykiwań. Opakowanie zawiera 5 ampułek. Opakowanie szpitalne zawiera 5 ampułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie pozostałości po użyciu należy usunąć. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Baclofen Sintetica, 0,5 mg/ml (10 mg/20 ml), roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Baclofen Sintetica 0,5 mg/ml (10 mg/20 ml) roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 0,5 mg (500 mikrogramów) baklofenu, 3,5 mg sodu. 1 ampułka zawiera 10 mg (10000 mikrogramów) baklofenu, 70 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji. Przezroczysty i bezbarwny roztwór w ampułkach. Roztwór o pH pomiędzy 5,5 a 6,8. Osmolarność roztworu pomiędzy 270 -300 mOsm/kg.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest wskazany do leczenia pacjentów z ciężką, przewlekłą spastycznością będącą wynikiem urazu, stwardnienia rozsianego lub innych zaburzeń rdzenia kręgowego, którzy nie reagują na leczenie baklofenem w postaci doustnej lub inne doustnie podawane leki przeciwspastyczne i (lub) u pacjentów, u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane, po podaniu skutecznych dawek leków doustnych. Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest skuteczny u dorosłych pacjentów z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego, wynikającą np. z porażenia mózgowego, urazu mózgu lub wypadku mózgowo-rdzeniowego; jednakże doświadczenie kliniczne jest ograniczone. Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem) i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest przeznaczony do podawania w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w przewlekłej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Sintetica do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną, polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki indywidualnej. Dooponowe podawanie baklofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną powinno być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórców pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane. Skuteczność baklofenu podawanego dooponowo wykazano w kontrolowanych randomizowanych badaniach klinicznych z zastosowaniem pompy z certyfikatem UE. Jest to system służący do wszczepiania; wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w powłoki jamy brzusznej. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który przechodzi podskórnie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dawkowanie Faza dawki próbnej Przed rozpoczęciem długotrwałej infuzji, należy najpierw ocenić reakcję pacjenta na podanie dawki testowej dooponowo w fazie próbnej. W celu wywołania reakcji zazwyczaj podaje się dawkę próbną w bolusie przez nakłucie lędźwiowe lub cewnik dooponowy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Przed badaniem przesiewowym należy upewnić się, że u pacjenta nie występuje zakażenie, ponieważ obecność zakażeń układowych może utrudniać ocenę reakcji pacjenta. Zwykle próbna dawka wynosi 25 lub 50 mikrogramów. Dawka jest zazwyczaj zwiększana o 25 mikrogramów w odstępach co najmniej 24-godzinnnych, aż do uzyskania odpowiedzi trwającej około 4 do 8 godzin. Dawkę należy wstrzykiwać przez co najmniej jedną minutę poprzez zmieszanie z płynem mózgowo-rdzeniowym (barbotaż). Do fazy próbnej przeznaczone są ampułki z małą dawką (0,05 mg/ml, odpowiadający 50 mikrogramów/ml). Podczas wstrzykiwania pierwszej dawki należy zapewnić dostęp do urządzeń, niezbędnych do przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji. Pozytywną reakcję pacjenta ocenia się po znacznym zmniejszeniu napięcia mięśniowego i (lub) zmniejszeniu częstości i(lub) nasilenia skurczów. Reakcja na baklofen, podawany dooponowo może znacznie różnić się u poszczególnych pacjentów.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) u jednego dorosłego pacjenta po podaniu pojedynczej dawki próbnej, wynoszącej 25 mikrogramów. Jeśli podanie dawki próbnej, wynoszącej 100 mikrogramów jest niewystarczające, nie wolno dalej zwiększać dawki oraz nie należy przechodzić do fazy ciągłej dooponowej infuzji. W fazie próbnej istotne jest monitorowanie czynności układu oddechowego i układu krążenia, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową i osłabieniem mięśni oddechowych lub u osób leczonych produktami z grupy benzodiazepin i opioidów, u których występuje zwiększone ryzyko zahamowania czynności oddechowej. Faza zwiększania dawki Po ustaleniu pozytywnej reakcji pacjenta na Baclofen Sintetica w dawkach próbnych, wprowadza się wlew dooponowy za pomocą odpowiedniego systemu do podawania. Zakażenie może zwiększyć ryzyko powikłań pooperacyjnych i skomplikować próby dostosowania dawki.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Po wszczepieniu, początkową całkowitą dawkę dobową ustala się przez podwojenie dawki, która w fazie próbnej została określona, jako skuteczna. Taką dawkę należy podawać przez 24 godziny, chyba że działanie w bolusie utrzymuje się przez ponad 12 godzin. Wówczas początkową dawkę dobową należy utrzymać na poziomie dawki ustalonej w fazie testowej i podawać przez 24 godziny. Nie należy zwiększać dawki w ciągu pierwszych 24 godzin. Po pierwszych 24 godzinach dawkę zwiększa się stopniowo codziennie, w celu uzyskania pożądanego efektu. Aby uniknąć przedawkowania, nie należy zwiększać dawki o więcej niż 10-30%. Pacjenci ze spastycznością pochodzenia mózgowego: Po pierwszych 24 godzinach dawkę dostosowuje się stopniowo codziennie, do uzyskania pożądanego efektu. Aby uniknąć przedawkowania, nie należy zwiększać dawki o więcej niż 5-15%. Jeśli stosowana jest pompa, którą można zaprogramować, dawkę należy zwiększać tylko raz na 24 godziny.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
W przypadku pomp, których nie można zaprogramować, połączonych z cewnikiem o długości 76 cm i szybkości podawania 1 ml/dobę, zaleca się, aby reakcja była oceniana w odstępach 48-godzinnych. Jeśli po znacznym zwiększeniu dobowej dawki nie obserwuje się żadnego terapeutycznego efektu klinicznego, należy ocenić sprawność pompy i przepuszczalność cewnika. Doświadczenia ze stosowania dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę są ograniczone. Zarówno w fazie próbnej, jak i podczas zwiększania dawki, po wszczepieniu pompy, pacjentów należy uważnie monitorować w warunkach szpitalnych posiadających odpowiednie urządzenia i pod nadzorem wykwalifikowanego personelu. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej w związku z możliwością wystąpienia objawów zagrażających życiu lub ze względu na możliwość wystąpienia bardzo ciężkich działań niepożądanych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
W celu ograniczenia ryzyka w fazie okołooperacyjnej, pompę należy wszczepiać tylko w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie. Leczenie podtrzymujące Celem leczenia jest utrzymanie zwykłego poziomu napięcia mięśniowego, a także zminimalizowanie częstości i nasilenia skurczów bez niemożliwych do zaakceptowania działań niepożądanych. Należy zastosować najmniejszą dawkę wywołującą oczekiwaną reakcję. Ze względu na zmniejszającą się odpowiedź na leczenie lub z powodu nasilenia choroby pacjenci przewlekle leczeni stopniowo wymagają wyższych dawek, aby utrzymać optymalną długotrwałą odpowiedź. W większości przypadków dawka stabilizuje się po 1,5 do 2 lat leczenia. Utrzymanie niewielkiej spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy pożądane, w celu uniknięcia uczucia “porażenia” ze strony pacjenta.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Ponadto utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i sporadycznie występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich. W celu zapewnienia odpowiedniej kontroli objawów dawka dobowa może być stopniowo zwiększana o 10-30%, dostosowując przepływ pompy i (lub) stężenia Baclofen Sintetica w zbiorniku. Dawka dobowa może być zmniejszona o 10-20%, jeśli u pacjentów występują działania niepożądane. Konieczność nagłego zwiększenia dawki wskazuje na problemy z cewnikiem (zagięcie lub wysunięcie) lub na nieprawidłowe działanie pompy. W przypadku przewlekłego leczenia podtrzymującego w postaci ciągłego wlewu, dooponowa dawka baklofenu wynosi od 10 do 1200 mikrogramów na dobę, przy czym u większości pacjentów pożądany efekt terapeutyczny jest osiągany na poziomie 300-800 mikrogramów na dobę. Około 5% pacjentów otrzymujących długotrwałe leczenie przestaje reagować na zwiększanie dawki.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Przyczyna może być niepowodzenie terapeutyczne. Dostępne doświadczenia są niewystarczające do przedstawienia zaleceń postępowania w razie niepowodzenia leczenia. W niektórych przypadkach skuteczna była przerwa w podawaniu leku, przeprowadzona w warunkach szpitalnych, polegająca na stopniowym odstawieniu baklofenu podawanego dooponowo na 2 do 4 tygodni i zastosowaniu alternatywnych metod leczenia spastyczności (np. dooponowe podanie siarczanu morfiny bez konserwantów). Po takim okresie jest możliwe przywrócenie reakcji na baklofen podawany dooponowo; leczenie należy ponownie rozpocząć od dawki początkowej ciągłej infuzji, a następnie stopniowo zwiększać dawkę w celu uniknięcia przedawkowania. Należy zachować środki ostrożności podczas zmiany ze stosowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica na morfinę i odwrotnie (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Regularna kontrola kliniczna pacjenta jest konieczna w celu oceny dawkowania, sprawdzenia prawidłowego funkcjonowania systemu do podawania oraz wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych czy zakażeń. 5. Przerwanie leczenia Wyłączając nagłe przypadki, spowodowane przedawkowaniem, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie należy nagle przerywać podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica (patrz 4.5). Podawanie: dodatkowe informacje Do podawania w pompie do infuzji opracowano specjalne ampułki, zawierające 10 mg/5 ml, 40 mg/20 ml i 10 mg/20 ml produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Dokładne określenie stężenia zależy od wymaganej dawki dobowej i od minimalnej szybkości wlewu pompy. Należy zapoznać się z instrukcją producenta pompy, zawierającą wszystkie dokładne zalecenia. Sposób podawania W większości przypadków produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest podawany w ciągłej infuzji bezpośrednio po wszczepieniu pompy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Po ustabilizowaniu dobowej dawki dla pacjenta i jego funkcjonowania, w zależności od rodzaju dostępnej pompy, można wprowadzić bardziej złożony sposób podawania. Umożliwia to optymalną kontrolę spastyczności w różnych porach dnia. Na przykład pacjenci z nasilonymi skurczami nocnymi, mogą wymagać zwiększenia szybkości wlewu o 20% na godzinę. Ta zmieniona szybkość wlewu musi być zaprogramowana na około 2 godziny przed wystąpieniem spodziewanego objawu klinicznego. Każda ampułka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku. Nie należy ponownie wyjaławiać. Produkt leczniczy należy wzrokowo ocenić przed rozpoczęciem podawania. Należy stosować tylko przezroczyste, bezbarwne i praktycznie wolne od cząstek roztwory. Instrukcje dotyczące użytkowania/obsługi. Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest przeznaczony do wstrzykiwań dooponowych i ciągłych wlewów i jest podawany zgodnie z instrukcjami dołączanymi do systemów do infuzji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Instrukcje dotyczące rozcieńczenia produktu przed podaniem, patrz punkt 6.6. Szczególne grupy pacjentów Dzieci i młodzież Faza badania Wstępna dawka próbna, podawana przez nakłucie lędźwiowe pacjentom w wieku od 4 do <18 lat, ustalona na podstawie wieku i masy ciała pacjenta, powinna wynosić 25-50 mikrogramów na dobę. Pacjentom, którzy nie reagują na leczenie, dawkę produktu można zwiększać o 25 mikrogramów na dobę co 24 godziny. U dzieci i młodzieży maksymalna dawka próbna nie powinna przekraczać 100 mikrogramów na dobę. Środki bezpieczeństwa, które należy podjąć, są takie same u dorosłych i dzieci, należy zapoznać się z fazą badania w powyższej podsekcji. Faza zwiększania dawki Zalecenia są takie same jak u dorosłych i dzieci, należy zapoznać się z fazą zwiększania dawki w powyższej podsekcji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Leczenie podtrzymujące U dzieci w wieku od 4 do <18 lat ze spastycznością pochodzenia mózgowego i rdzeniowego, dawka początkowa produktu leczniczego Baclofen Sintetica w leczeniu podtrzymującym w długotrwałym, ciągłym wlewie wynosi od 25 do 200 mikrogramów/dobę (średnio: 100 mikrogramów/dobę). Całkowita dawka dobowa jest zwiększana w pierwszym roku terapii, dlatego dawkę podtrzymującą należy dostosować w oparciu o indywidualną odpowiedź kliniczną. Doświadczenie ze stosowania dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Baclofen Sintetica w leczeniu ostrej spastyczności pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego u dzieci w wieku poniżej 4 lat (patrz także punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, leczonych produktem leczniczym Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Ponieważ baklofen jest wydalany głównie przez nerki w niezmienionej postaci, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, leczonych produktem leczniczym Baclofen Sintetica. Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na narażenie ogólnoustrojowe na lek. Pacjenci w podeszłym wieku Kilku pacjentów w wieku przekraczającym 65 lat otrzymało produkt leczniczy Baclofen Sintetica w badaniach klinicznych. Nie wykazano wzrostu ryzyka w tej grupie pacjentów, w porównaniu do młodszej populacji. Nie należy oczekiwać problemów specyficznych dla tej grupy wiekowej, gdyż dawki są dostosowywane indywidualnie.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Padaczka lekooporna. Produkt leczniczy nie powinien być podawany żadną inną drogą niż dooponowo.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Opieka medyczna Pompa może zostać wszczepiona wyłącznie po dokładnej ocenie odpowiedzi pacjenta na dooponowe wstrzyknięcie baklofenu w bolusie i (lub) ustaleniu dawki. Biorąc pod uwagę ryzyka związane z początkiem podawania i dostosowania dawki baklofenu podawanego dooponowo (ogólne zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i(lub) niewydolność oddechowa), wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania, przedstawionych w punkcie „Dawkowanie i sposób podawania”. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów przedawkowania.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Leczenie należy przeprowadzać wyłącznie pod nadzorem lekarzy, posiadających odpowiednie doświadczenie w dooponowym długotrwałym podawaniu leków w systemach infuzyjnych. Monitorowanie pacjentów Po wszczepieniu pompy, trzeba dokładnie obserwować pacjenta, zwłaszcza we wstępnej fazie stosowania pompy i za każdym razem, gdy częstość podawania i(lub) stężenie baklofenu w zbiorniku są dostosowywane, do czasu aż reakcja pacjenta na infuzję będzie zadowalająca, a jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim, o ryzyku związanym z tą metodą leczenia. Należy zapoznać ww. osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania w warunkach domowych z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tj. co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Faza dawki próbnej Po podaniu wstępnych dawek próbnych należy uważnie monitorować oddech i czynność układu krążenia, szczególnie u pacjentów z chorobami serca i płuc oraz z osłabieniem mięśni oddechowych, a także u pacjentów leczonych produktami z grupy benzodiazepin i opioidów, u których występuje zwiększone ryzyko zahamowania czynności oddechowej. Przed podaniem próbnej dawki produktu leczniczego Baclofen Sintetica należy upewnić się, że u pacjenta nie występuje zakażenie, ponieważ obecność zakażeń układowych może utrudniać ocenę reakcji pacjenta na dooponowe wstrzyknięcie produktu leczniczego Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stan zapalny na końcówce wszczepionego cewnika Opisano przypadki nacieku zapalnego na końcówce wszczepionego cewnika, które mogą powodować ciężkie zaburzenia neurologiczne, w tym paraliż. Pomimo tego, że przypadki te zostały zgłoszone po zastosowaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica, nie zostały potwierdzone badaniem rezonansu magnetycznego z kontrastem ani badaniem histopatologicznym. Do najczęstszych objawów związanych z naciekiem zapalnym należą: zmniejszona odpowiedź terapeutyczna (nasilona spastyczność, nawrót spastyczności po wcześniejszej poprawie, objawy odstawienia, słaba reakcja na zwiększane dawki lub częste albo znaczne zwiększenie dawki), ból, deficyt neurologiczny/dysfunkcja. Lekarze powinni uważnie obserwować pacjentów w trakcie terapii wewnątrzkanałowej pod kątem wystąpienia jakichkolwiek nowych objawów neurologicznych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Lekarze powinni kierować się swoją wiedzą medyczną i doświadczeniem, żeby zapewnić najwłaściwszy nadzór pacjentom, umożliwiający rozpoznanie objawów prozapalnych nacieku zapalnego, zwłaszcza gdy jednocześnie stosowane są leki złożone lub produkty lecznicze z grupy opioidów. U pacjentów z nowymi objawami neurologicznymi lub objawami sugerującymi naciek zapalny należy rozważyć konsultację neurochirurgiczną, ponieważ wiele objawów nacieku zapalnego nie różni się od objawów występujących u pacjentów z ciężką spastycznością. W niektórych przypadkach zasadne jest wykonanie procedury obrazowania w celu potwierdzenia lub wykluczenia rozpoznania nacieku zapalnego. Wszczepienie pompy Przed wszczepieniem pompy u pacjenta należy wykluczyć infekcję, ponieważ infekcja zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań pooperacyjnych. Ponadto zakażenie ogólnoustrojowe może utrudniać dostosowanie dawki.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Miejscowe zakażenie lub niewłaściwe umieszczenie cewnika może powodować przerwanie podawania leku, co może prowadzić do konieczności nagłego odstawienia produktu leczniczego Baclofen Sintetica oraz wystąpienia objawów wynikających z nagłego odstawienia (patrz “Przerwanie leczenia”). Napełnianie zbiornika Napełnienie pojemnika musi być wykonywane przez przeszkolony i w pełni wykwalifikowany personel, zgodnie z instrukcjami producenta. Odstępy między kolejnymi uzupełnieniami należy starannie wyliczać w celu uniknięcia wyczerpania się zbiornika, co mogłoby doprowadzić do ciężkiego nawrotu spastyczności lub potencjalnie zagrażających życiu objawów odstawienia produktu leczniczego Baclofen Sintetica (patrz punkt “Przerwanie leczenia”). Napełnienie należy wykonywać w ściśle określonych warunkach aseptycznych, w celu uniknięcia zakażenia drobnoustrojami lub ciężkiego zakażenia w obrębie ośrodkowego układu nerwowego.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Po każdym napełnieniu lub serwisowaniu zbiornika powinien nastąpić okres obserwacji, który należy dostosować do sytuacji klinicznej. Należy zachować szczególną ostrożność podczas napełniania wszczepialnej pompy wyposażonej w port z bezpośrednim dostępem do cewnika dokanałowego, ponieważ bezpośrednie wstrzyknięcie do cewnika może doprowadzić do zagrażającego życiu przedawkowania. Dostosowanie dawki: dodatkowe uwagi Produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy stosować z zachowaniem środków ostrożności w celu uniknięcia nadmiernego osłabienia lub upadków, gdy wymagane jest utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności. Utrzymywanie niewielkiego napięcia mięśniowego i sporadycznych skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W miarę możliwości, najlepiej przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica, pod ścisłym nadzorem lekarza należy odstawić wszystkie doustne leki przeciwspastyczne, w celu uniknięcia przedawkowania lub wystąpienia niepożądanych interakcji. Należy jednak unikać nagłego zmniejszania dawki lub nagłego odstawienia jednocześnie stosowanych leków przeciwspastycznych, w trakcie przewlekłego stosowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Środki ostrożności w szczególnych grupach pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF, ang. cerebrospinal fluid), na przykład w wyniku zablokowania spowodowanego stanem zapalnym lub urazem, opóźniony przepływ produktu leczniczego Baclofen Sintetica może zmniejszyć skuteczność antyspastyczną i nasilić działania niepożądane.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom z zaburzeniami psychotycznymi, schizofrenią, stanami dezorientacji lub chorobą Parkinsona. Pacjentów z zaostrzeniem wymienionych objawów po doustnym podaniu baklofenu należy poddać ścisłemu nadzorowi. Ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka samobójstwa powinien towarzyszyć terapii lekowej Baclofen Sintetica. Pacjentów (i ich opiekunów) należy ostrzec o konieczności monitorowania w celu wykrycia pogorszenia stanu klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu oraz o natychmiastowym zasięgnięciu porady lekarza, jeśli wystąpią te objawy (patrz punkt 4.8). Pacjenci z padaczką muszą być szczególnie monitorowani, ponieważ napady padaczkowe mogą sporadycznie wystąpić w przypadku przedawkowania lub wstrzymania leku, a nawet podczas leczenia podtrzymującego w dawkach terapeutycznych produktu leczniczego Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy stosować ostrożnie u pacjentów z dysrefleksją autonomiczną. Stymulacja nocyceptywna lub nagłe odstawienie produktu leczniczego Baclofen Sintetica może prowadzić do wystąpienia takich epizodów. Podobnie, zachowanie ostrożności jest konieczne w przypadku niewydolności mózgowej lub oddechowej, ponieważ baklofen może nasilać takie stany. Jest mało prawdopodobne, aby produkt leczniczy Baclofen Sintetica miał wpływ na choroby inne niż związane z ośrodkowym układem nerwowym, ponieważ po podaniu dooponowym biodostępność układowa produktu jest zdecydowanie niższa niż w przypadku drogi doustnej. Środki ostrożności u dzieci i młodzieży Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała, umożliwiającą wszczepienie pompy do długotrwałych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów, posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne, dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Baclofen Sintetica u dzieci w wieku poniżej czterech lat. Przezskórne wprowadzenie cewnika podczas wszczepienia pompy i obecność rurki do przezskórnej endoskopowej gastrostomii. Zaburzenia czynności nerek Po doustnym podaniu baklofenu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek obserwowano ciężkie, niepożądane skutki neurologiczne, dlatego zaleca się dużą ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Może być konieczne zmniejszenie dawki, aby uwzględnić stan kliniczny lub poziom zmniejszonego klirensu nerkowego. Pacjenci w podeszłym wieku Kilku pacjentów w wieku przekraczającym 65 lat otrzymało dooponowo baklofen w badaniach klinicznych bez szczególnych konsekwencji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej podatni na działania niepożądane baklofenu w postaci doustnej w fazie zwiększania dawki, co może to również dotyczyć produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Ponieważ optymalna dawka jest określana indywidualnie dla każdego pacjenta, leczenie pacjentów w podeszłym wieku prawdopodobnie nie spowoduje żadnych szczególnych konsekwencji. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, tzn. jest praktycznie wolny od sodu. Przerwanie leczenia Nagłe przerwanie podawania baklofenu dooponowo, niezależnie od przyczyny, może objawiać się wzmożoną spastycznością, świądem, parestezjami i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący baklofen dooponowo są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia. Niektóre objawy kliniczne związane z zespołem odstawienia baklofenu podawanego dooponowo mogą przypominać objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie (posocznica), hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny lub inne choroby towarzyszące zwiększonej aktywności metabolicznej lub nadmiernemu rozpadowi mięśni. Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu podawania baklofenu, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstawienia (np.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
priapizm). W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin po zaprzestaniu dooponowego podawania baklofenu. Zwykle przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania baklofenu jest wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza odłączenie), zbyt mała objętość w zbiorniku pompy czy wyczerpanie się baterii w pompie; w niektórych przypadkach przyczyną może być ludzki błąd. Zapobieganie nagłemu przerwaniu dooponowego podawania baklofenu wymaga szczególnej staranności w programowaniu i nadzorowaniu systemu do infuzji, wdrożeniu harmonogramu/procedur ponownego napełniania i serwisowania pompy. Zalecane leczenie po przerwaniu podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica polega na podawaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem leczenia.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednak podawania nie można ponownie rozpocząć, wówczas terapia agonistami GABA, takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia. Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania dooponowego podawania baklofenu. Bardzo ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń producenta dotyczących wszczepiania, programowania pompy i(lub) uzupełniania zbiornika. Skolioza Pojawienie się skoliozy lub pogorszenie wcześniej istniejącej skoliozy odnotowano u pacjentów leczonych Baclofen Sintetica. Podczas leczenia lekiem produktem leczniczym Baclofen Sintetica należy monitorować objawy skoliozy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie doustnego baklofenu i lewodopy / inhibitora DDC powodowało zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak omamy wzrokowe, dezorientację, bóle głowy i nudności. Zgłaszano również nasilenie objawów parkinsonizmu. Dlatego należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica pacjentom leczonym lewodopą / inhibitorem DDC. Dostępne doświadczenie nie jest na tyle ugruntowane, aby przewidzieć, jakie są specyficzne interakcje baklofenu z innymi lekami. W miarę możliwości, najlepiej przed rozpoczęciem infuzji produktu leczniczego Baclofen Sintetica, należy odstawić wszystkie doustne leki przeciwspastyczne pod ścisłą kontrolą lekarza, aby zapobiec przedawkowaniu lub niepożądanym interakcjom. Należy jednak unikać nagłej redukcji dawki lub zaprzestania jednoczesnego stosowania leków przeciwspastycznych w trakcie przewlekłego leczenia produktem Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie morfiny i baklofenu spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. Jednoczesne podawanie z innymi lekami drogą dooponową zostało zbadane w ograniczonym zakresie, dlatego niewiele wiadomo o bezpieczeństwie jednoczesnego stosowania leków podawanych tą drogą. Alkohol i inne leki hamujące działanie ośrodkowego układu nerwowego mogą nasilać działanie produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Jednoczesne stosowanie baklofenu w postaci doustnej i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych może nasilać działanie baklofenu, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Należy zachować środki ostrożności podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Jednoczesne stosowanie baklofenu w postaci doustnej i leków przeciwnadciśnieniowych może obniżać ciśnienie krwi, dlatego może okazać się konieczne monitorowanie ciśnienia krwi i ponowne dostosowanie dawki przeciwnadciśnieniowej.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma odpowiednich i wystarczająco kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Baclofen przenika przez barierę łożyska. Produktu leczniczego Baclofen Sintetica nie stosować w okresie ciąży, chyba że potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Z badań na zwierzętach wynika, że baklofen wykazuje teratogenne działanie po podawaniu doustnym (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy mierzalne stężenia produktu można wykryć w mleku kobiet karmiących piersią, leczonych produktem leczniczym Baclofen Sintetica. Po podaniu doustnych dawek terapeutycznych, substancja czynna przenika do mleka matki, ale w ilościach tak małych, że niemowlęta prawdopodobnie nie doświadczają żadnych działań niepożądanych. Płodność U około 4% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, leczonych w okresie do roku baklofenem w postaci doustnej, zdiagnozowano metodą palpacyjną torbiele jajników.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W większości przypadków torbiele zniknęły samoistnie, pomimo tego, że pacjentki nadal przyjmowały lek. Torbiele jajników występują samoistnie w populacji kobiet.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn U niektórych pacjentów leczonych baklofenem podawanym dooponowo opisywano działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takie jak senność i sedacja. Inne wymienione zdarzenia obejmują ataksję, halucynacje, podwójne widzenie i objawy odstawienia. Pacjentom, u których występują te działania niepożądane, należy odradzić prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W wielu przypadkach związek przyczynowo-skutkowy między obserwowanymi działaniami a podaniem baklofenu nie może zostać ustalony, ponieważ większość zgłaszanych działań niepożądanych może również wiązać się z zasadniczą chorobą. Niemniej jednak, niektóre często zgłaszane reakcje (senność, zawroty głowy, bóle głowy, nudności, niedociśnienie, hipotonia) można wiązać z podaniem leku. Działania te są przeważnie przemijające i występują głównie w fazie próbnej lub w trakcie modyfikowania stężeń. Działania niepożądane produktu zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Działania niepożądane
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, niepokój, pobudzenie Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4), omamy, obłęd, euforia Częstość nieznana: Dysforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność (zwłaszcza w fazie próbnej) Często: Drgawki, sedacja, zawroty głowy/ uczucie pustki w głowie, napady padaczkowe, (zwłaszcza w trakcie nagłego przerwania leczenia), ból głowy, parestezje, dyzartria, letarg, śpiączka, splątanie (dezorientacja) Niezbyt często: Ataksja, zaburzenia pamięci Drgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego niż u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego. Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Niedociśnienie Niezbyt często: Nadciśnienie tętnicze, zakrzepica żył głębokich, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: Zahamowanie czynności oddechowej, zapalenie płuc, duszność Częstość nieznana: Spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Nudności, wymioty, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustne, biegunka, zmniejszony apetyt, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, utrudnienie połykania, zmniejszone poczucie smaku Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego niż u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd, obrzęk twarzy lub obrzęk obwodowy Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni (zwłaszcza w fazie próbnej – przemijające). Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza (patrz punkt 4.4) Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego niż u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych (produkt leczniczy Baclofen Sintetica może wpływać na erekcję i wytrysk. Efekt ten jest zazwyczaj odwracalny w przypadku zaprzestania stosowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Osłabienie, gorączka, ból, dreszcze Niezbyt często: Obniżona temperatura ciała Rzadko: Potencjalnie zagrażające życiu objawy z nagłego odstawienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu (patrz „Przerwanie leczenia”) Nie zostały wymienione działania niepożądane związane ze stosowaniem systemu do podawania (np.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Działania niepożądane
naciek zapalny na końcówce założonego cewnika, wysunięcie cewnika, miejscowe zakażenie, zapalenia opon mózgowych, przedawkowanie z powodu nieprawidłowego obchodzenia się z systemem do podawania). W badaniu przesiewowym zastosowanie rurki PEG wpłynęło na zwiększenie częstości występowania ciężkich infekcji u dzieci. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu, po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Baclofen Sintetica, pacjenta należy ściśle monitorować pod kątem wystąpienia objawów przedawkowania. Objawy przedawkowania mogą wystąpić nagle lub nieoczekiwanie. Objawy przedawkowania: narastające obniżenie napięcia mięśni, senność, uczucie pustki w głowie, zawroty głowy, sedacja, napady padaczkowe, utrata przytomności, ślinotok, hipotermia, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Ciężkie przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności/położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Przedawkowanie
Leczenie Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Zazwyczaj podejmowane są następujące działania: należy usunąć jak najszybciej roztwór baklofenu ze zbiornika pompy. pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do całkowitego usunięcia produktu z organizmu. Z niektórych danych w piśmiennictwie wynika, że fizostygmina likwiduje działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie senność i zahamowanie oddechu. Należy jednak zachować ostrożność, podczas dożylnych wstrzykiwań fizostygminy, ponieważ może powodować napady padaczkowe, bradykardię i zaburzenie przewodzenia serca. Można wykonać próbę z użyciem 1-2 mg fizostygminy podawanej dożylnie w czasie od 5 do 10 minut. W tym czasie pacjenci powinni podlegać ścisłej obserwacji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Przedawkowanie
Wielokrotne dawki 1 mg można podawać w odstępach od 30 do 60 minut, aby zachować odpowiednią wentylację i opiekę, jeśli pacjent zareaguje pozytywnie na produkt. Fizostygmina może być nieskuteczna w przypadku ciężkiego przedawkowania, a pacjent powinien być intubowany. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam. Fizostygmina jest zalecana tylko w przypadku ciężkiego zatrucia, niepoddającego się działaniom wspierającym. Dzieciom można podać dożylnie 0,02 mg/kg fizostygminy z szybkością nieprzekraczającą 0,5 mg/minutę. Dawkę można powtarzać w odstępach od 5 do 10 minut do czasu uzyskania efektu terapeutycznego lub do czasu podania całkowitej dawki wynoszącej 2 mg.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna – Leki zwiotczające mięśnie działające ośrodkowo, kod ATC – M03BX01 Mechanizm działania Baklofen hamuje mono- i polisynaptyczne przekaźnictwo bodźców w rdzeniu kręgowym, stymulując receptory GABAB. Efekt farmakodynamiczny Struktura chemiczna baklofenu jest analogiczna do kwasu kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który jest substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych. Baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową. Baklofen ma działanie antynocyceptywne. W chorobach neurologicznych, towarzyszących skurczom mięśniowo-szkieletowym, baklofen wpływa na skurcze mięśni odruchowych, a także znacznie zmniejsza intensywność bolesnych skurczów i klonusów. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Baklofen poprawia ruchomość pacjentów, zapewnia im większą autonomię i ułatwia fizjoterapię.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Baklofen hamuje ośrodkowy układ nerwowy, powodując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia. Wykazano również, że Baklofen Sintetica ma zależny od dawki wpływ na erekcję u mężczyzn poprzez stymulację receptora GABAB (patrz punkt 4.8). Produkt leczniczy Baclofen Sintetica można uznać za alternatywę dla inwazyjnych procedur neurochirurgicznych. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 400 do 1000-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej. Wstrzyknięcie dooponowe (bolus) Działanie pojedynczej dawki produktu leczniczego podanej dooponowo zazwyczaj rozpoczyna się po upływie 0,5 do 1 godziny od podania produktu. Maksymalne działanie spazmolityczne jest widoczne zazwyczaj po 4 godzinach od podania produktu i utrzymuje się przez około 4 do 8 godzin.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Początek działania produktu leczniczego, maksymalne działanie lecznicze oraz czas działania różnią się u poszczególnych pacjentów i zależą od dawki, nasilenia objawów oraz sposobu i prędkości podawania roztworu. Ciągła infuzja Przeciwspastyczne działanie baklofenu rozpoczyna się po 6 do 8 godzin od rozpoczęcia ciągłego wlewu i osiąga szczytowy efekt w ciągu 24 do 48 godzin.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Opisane niżej parametry kinetyczne należy interpretować z uwzględnieniem dooponowej drogi podania i powolnego krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na jego działanie. Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie lub krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zgodnie z okresem półtrwania mierzonym w płynie mózgowo-rdzeniowym, stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym w stanie stacjonarnym osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. Podczas wlewu dooponowego stężenia w osoczu nie przekraczają 5 nanogramów/ml, co potwierdza, że przenikanie baklofenu przez barierę krew-mózg jest powolne. Eliminacja Po pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym lub krótkotrwałym wlewie 50 do 136 mikrogramów baklofenu, okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi od 1 do 5 godzin. Nie ustalono okresu półtrwania baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w stanie stacjonarnym. Średni klirens w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi około 30 ml/h po wstrzyknięciu zarówno pojedynczego bolusa, jak i w ciągłym wlewie do podpajęczynówkowej przestrzeni lędźwiowej za pomocą wszczepionej pompy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił od 1,8:1 do 8,7:1 (średnio 4:1). Ma to kliniczne znaczenie, ponieważ spastyczność kończyn dolnych może być skutecznie leczona bez znacznego wpływu na kończyny górne, przy mniejszym niekorzystnym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy ze względu na działanie leku na ośrodki w mózgu. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Z danych dotyczących podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej wynika, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Z ekstrapolacji tych wyników na leczenie wieloma dawkami wynika brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież (w wieku 8-18 lat) którym przewlekle podawano dooponowo baklofen w dawce 77-400 mikrogramów / dobę, stężenia leku w osoczu wynosiło 10 nanogramów/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie. Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie 2-letnie badanie prowadzone na szczurach (doustna postać) nie wykazało rakotwórczego działania baklofenu. Badanie to wykazało zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika i mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia nadnerczy i(lub) zmian krwotocznych nadnerczy. Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest znane. Badania mutagenne in vivo i in vitro nie wykazały działania mutagennego. Baklofen w postaci doustnej w dużych dawkach zwiększa częstość występowania przepuklin pępowinowych u płodów szczurów. Nie stwierdzono działania teratogennego u myszy. Zaobserwowano zwiększoną częstość opóźnienia wzrostu płodu (kostnienia) u szczurów po dużych dawkach doustnych baklofenu. Podanie dużych dawek doustnych baklofenu zwiększało również częstość występowania nieskostniałych jąder przednich i tylnych paliczków u płodów królików.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami, z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 5 lat. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy natychmiast zużyć. Jeśli nie jest zużyty natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed zastosowaniem. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w lodówce, nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Baclofen Sintetica 0,5 mg/ml (10 mg/20 ml) Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła (typu I), o pojemności 20 ml z podziałką i czerwonym znacznikiem na pierścieniu. Pudełko z 1 ampułką zawierającą 20 ml roztworu.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Baclofen Sintetica 0,5 mg/ml (10 mg/20 ml) Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła (typu I), o pojemności 20 ml z podziałką i czerwonym znacznikiem na pierścieniu zapakowane w jałowy blister z tworzywa sztucznego. Pudełko z 1 ampułką zawierającą 20 ml roztworu. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Niewykorzystany roztwór należy usunąć. Instrukcje dotyczące użytkowania/obsługi Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest przeznaczony do wstrzykiwań dooponowych i ciągłych wlewów oraz jest podawany zgodnie z instrukcjami dołączanymi do systemów do infuzji. Stabilność Wykazano, stabilność produktu leczniczego Baclofen Sintetica przez 180 dni we wszczepialnych pompach z certyfikatem UE. Tam gdzie jest to możliwe, przed ich podaniem, produkty lecznicze przeznaczone do stosowania pozajelitowego należy sprawdzić pod kątem obecności cząstek stałych i jakichkolwiek zmian koloru.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Szczegółowe instrukcje dotyczące podawania Dokładne określenie stężenia zależy od wymaganej dawki dobowej, jak również od minimalnej szybkości wlewu pompy. Szczegółowe zalecenia znajdują się w instrukcjach obsługi poszczególnych producentów. Przygotowanie roztworu Jeśli wymagane jest stężenia inne niż 50, 500 lub 2000 mikrogramów/ml, produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy rozcieńczyć w warunkach aseptycznych, w sterylnym i nie zawierającym konserwantów roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań. Systemy do podawania Do długotrwałego podawania dooponowego baklofenu stosowano kilka systemów. Wśród nich można wymienić pompy z certyfikatem UE, które są wszczepialnymi systemami wyposażonymi w zbiornik wielokrotnego napełniania. Systemy te wszczepia się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym pod skórę lub do kieszeni utworzonej w powłoce brzusznej. Systemy te są połączone z cewnikiem dooponowym, który przechodzi podskórnie do przestrzeni podpajęczynówkowej.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Przed użyciem systemów użytkownik powinien zadbać o to, aby specyfikacje techniczne oraz stabilność chemiczna baklofenu w zbiorniku spełniały warunki wymagane do podawania dokanałowego.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Baclofen Sintetica, 2 mg/ml (10 mg/5 ml; 40 mg/20 ml), roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Baclofen Sintetica 2 mg/ml (10 mg/5 ml) roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 2 mg (2000 mikrogramów) baklofenu, 3,5 mg sodu. 1 ampułka zawiera 10 mg (10000 mikrogramów) baklofenu, 17,5 mg sodu. Baclofen Sintetica 2 mg/ml (40 mg/20 ml) roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 2 mg (2000 mikrogramów) baklofenu, 3,5 mg sodu. 1 ampułka zawiera 40 mg (40000 mikrogramów) baklofenu, 70 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji. Przezroczysty i bezbarwny roztwór w ampułkach. Roztwór o pH pomiędzy 5,5 a 6,8. Osmolarność roztworu pomiędzy 270 -300 mOsm/kg.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest wskazany do leczenia pacjentów z ciężką, przewlekłą spastycznością będącą wynikiem urazu, stwardnienia rozsianego lub innych zaburzeń rdzenia kręgowego, którzy nie reagują na leczenie baklofenem w postaci doustnej lub inne doustnie podawane leki przeciwspastyczne i (lub) u pacjentów, u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane, po podaniu skutecznych dawek leków doustnych. Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest skuteczny u dorosłych pacjentów z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego, wynikającą np. z porażenia mózgowego, urazu mózgu lub wypadku mózgowo-rdzeniowego; jednakże doświadczenie kliniczne jest ograniczone. Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem), i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest przeznaczony do podawania w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w przewlekłej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Sintetica do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną, polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki indywidualnej. Dooponowe podawanie baklofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną powinno być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórców pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane. Skuteczność baklofenu podawanego dooponowo wykazano w kontrolowanych randomizowanych badaniach klinicznych z zastosowaniem pompy z certyfikatem UE. Jest to system służący do wszczepiania; wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w powłoki jamy brzusznej. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który przechodzi podskórnie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dawkowanie Faza dawki próbnej Przed rozpoczęciem długotrwałej infuzji, należy najpierw ocenić reakcję pacjenta na podanie dawki testowej dooponowo w fazie próbnej. W celu wywołania reakcji zazwyczaj podaje się dawkę próbną w bolusie przez nakłucie lędźwiowe lub cewnik dooponowy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Przed badaniem przesiewowym należy upewnić się, że u pacjenta nie występuje zakażenie, ponieważ obecność zakażeń układowych może utrudniać ocenę reakcji pacjenta. Zwykle próbna dawka wynosi 25 lub 50 mikrogramów. Dawka jest zazwyczaj zwiększana o 25 mikrogramów w odstępach co najmniej 24-godzinnnych, aż do uzyskania odpowiedzi trwającej około 4 do 8 godzin. Dawkę należy wstrzykiwać przez co najmniej jedną minutę poprzez zmieszanie z płynem mózgowo-rdzeniowym (barbotaż). Do fazy próbnej przeznaczone są ampułki z małą dawką (0,05 mg/ml, odpowiadający 50 mikrogramów/ml). Podczas wstrzykiwania pierwszej dawki należy zapewnić dostęp do urządzeń, niezbędnych do przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji. Pozytywną reakcję pacjenta ocenia się po znacznym zmniejszeniu napięcia mięśniowego i (lub) zmniejszeniu częstości i (lub) nasilenia skurczów. Reakcja na baklofen, podawany dooponowo może znacznie różnić się u poszczególnych pacjentów.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) u jednego dorosłego pacjenta po podaniu pojedynczej dawki próbnej, wynoszącej 25 mikrogramów. Jeśli podanie dawki próbnej, wynoszącej 100 mikrogramów jest niewystarczające, nie wolno dalej zwiększać dawki oraz nie należy przechodzić do fazy ciągłej dooponowej infuzji. W fazie próbnej istotne jest monitorowanie czynności układu oddechowego i układu krążenia, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową i osłabieniem mięśni oddechowych lub u osób leczonych produktami z grupy benzodiazepin i opioidów, u których występuje zwiększone ryzyko zahamowania czynności oddechowej. Faza zwiększania dawki Po ustaleniu pozytywnej reakcji pacjenta na Baclofen Sintetica w dawkach próbnych, wprowadza się wlew dooponowy za pomocą odpowiedniego systemu do podawania. Zakażenie może zwiększyć ryzyko powikłań pooperacyjnych i skomplikować próby dostosowania dawki.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Po wszczepieniu, początkową całkowitą dawkę dobową ustala się przez podwojenie dawki, która w fazie próbnej została określona, jako skuteczna. Taką dawkę należy podawać przez 24 godziny, chyba że działanie dawki w bolusie utrzymuje się przez ponad 12 godzin. Wówczas początkową dawkę dobową należy utrzymać na poziomie dawki ustalonej w fazie testowej i podawać przez 24 godziny. Nie należy zwiększać dawki w ciągu pierwszych 24 godzin. Po pierwszych 24 godzinach dawkę zwiększa się stopniowo codziennie, w celu uzyskania pożądanego efektu. Aby uniknąć przedawkowania, nie należy zwiększać dawki o więcej niż 10-30%. Pacjenci ze spastycznością pochodzenia mózgowego: Po pierwszych 24 godzinach dawkę dostosowuje się stopniowo codziennie, do uzyskania pożądanego efektu. Aby uniknąć przedawkowania, nie należy zwiększać dawki o więcej niż 5-15%. Jeśli stosowana jest pompa, którą można zaprogramować, dawkę należy zwiększać tylko raz na 24 godziny.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
W przypadku pomp, których nie można zaprogramować, połączonych z cewnikiem o długości 76 cm i szybkości podawania 1 ml/dobę, zaleca się, aby reakcja była oceniana w odstępach 48-godzinnych. Jeśli po znacznym zwiększeniu dobowej dawki nie obserwuje się żadnego terapeutycznego efektu klinicznego, należy ocenić sprawność pompy i przepuszczalność cewnika. Doświadczenia ze stosowania dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę są ograniczone. Zarówno w fazie próbnej, jak i podczas zwiększania dawki, po wszczepieniu pompy, pacjentów należy uważnie monitorować w warunkach szpitalnych posiadających odpowiednie urządzenia i pod nadzorem wykwalifikowanego personelu. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej w związku z możliwością wystąpienia objawów zagrażających życiu lub ze względu na możliwość wystąpienia bardzo ciężkich działań niepożądanych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
W celu ograniczenia ryzyka w fazie okołooperacyjnej, pompę należy wszczepiać tylko w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie. Leczenie podtrzymujące Celem leczenia jest utrzymanie zwykłego poziomu napięcia mięśniowego, a także zminimalizowanie częstości i nasilenia skurczów bez niemożliwych do zaakceptowania działań niepożądanych. Należy zastosować najmniejszą dawkę wywołującą oczekiwaną reakcję. Ze względu na zmniejszającą się odpowiedź na leczenie lub z powodu nasilenia choroby pacjenci przewlekle leczeni stopniowo wymagają wyższych dawek, aby utrzymać optymalną długotrwałą odpowiedź. W większości przypadków dawka stabilizuje się po 1,5 do 2 lat leczenia. Utrzymanie niewielkiej spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy pożądane, w celu uniknięcia uczucia “porażenia” ze strony pacjenta.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Ponadto utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i sporadycznie występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich. W celu zapewnienia odpowiedniej kontroli objawów dawka dobowa może być stopniowo zwiększana o 10-30%, dostosowując przepływ pompy i (lub) stężenia Baclofen Sintetica w zbiorniku. Dawka dobowa może być zmniejszona o 10-20%, jeśli u pacjentów występują działania niepożądane. Konieczność nagłego zwiększenia dawki wskazuje na problemy z cewnikiem (zagięcie lub wysunięcie) lub na nieprawidłowe działanie pompy. W przypadku przewlekłego leczenia podtrzymującego w postaci ciągłego wlewu, dooponowa dawka baklofenu wynosi od 10 do 1200 mikrogramów na dobę, przy czym u większości pacjentów pożądany efekt terapeutyczny jest osiągany na poziomie 300-800 mikrogramów na dobę. Około 5% pacjentów otrzymujących długotrwałe leczenie przestaje reagować na zwiększanie dawki.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Przyczyna może być niepowodzenie terapeutyczne. Dostępne doświadczenia są niewystarczające do przedstawienia zaleceń postępowania w razie niepowodzenia leczenia. W niektórych przypadkach skuteczna była przerwa w podawaniu leku, przeprowadzona w warunkach szpitalnych, polegająca na stopniowym odstawieniu baklofenu podawanego dooponowo na 2 do 4 tygodni i zastosowaniu alternatywnych metod leczenia spastyczności (np. dooponowe podanie siarczanu morfiny bez konserwantów). Po takim okresie jest możliwe przywrócenie reakcji na baklofen podawany dooponowo; leczenie należy ponownie rozpocząć od dawki początkowej ciągłej infuzji, a następnie stopniowo zwiększać dawkę w celu uniknięcia przedawkowania. Należy zachować środki ostrożności podczas zmiany ze stosowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica na morfinę i odwrotnie (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Regularna kontrola kliniczna pacjenta jest konieczna w celu oceny dawkowania, sprawdzenia prawidłowego funkcjonowania systemu do podawania oraz wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych czy zakażeń. 5. Przerwanie leczenia Wyłączając nagłe przypadki, spowodowane przedawkowaniem, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie należy nagle przerywać podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica (patrz 4.5). 6. Podawanie: dodatkowe informacje Do podawania w pompie do infuzji opracowano specjalne ampułki, zawierające 10 mg/5 ml, 40 mg/20 ml i 10 mg/20 ml produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Dokładne określenie stężenia zależy od wymaganej dawki dobowej i od minimalnej szybkości wlewu pompy. Należy zapoznać się z instrukcją producenta pompy, zawierającą wszystkie dokładne zalecenia. Sposób podawania W większości przypadków produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest podawany w ciągłej infuzji bezpośrednio po wszczepieniu pompy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Po ustabilizowaniu dobowej dawki dla pacjenta i jego funkcjonowania, w zależności od rodzaju dostępnej pompy, można wprowadzić bardziej złożony sposób podawania. Umożliwia to optymalną kontrolę spastyczności w różnych porach dnia. Na przykład pacjenci z nasilonymi skurczami nocnymi, mogą wymagać zwiększenia szybkości wlewu o 20% na godzinę. Ta zmieniona szybkość wlewu musi być zaprogramowana na około 2 godziny przed wystąpieniem spodziewanego objawu klinicznego. Każda ampułka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku. Nie należy ponownie wyjaławiać. Produkt leczniczy należy wzrokowo ocenić przed rozpoczęciem podawania. Należy stosować tylko przezroczyste, bezbarwne i praktycznie wolne od cząstek roztwory. 7. Instrukcje dotyczące użytkowania/obsługi. Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest przeznaczony do wstrzykiwań dooponowych i ciągłych wlewów oraz jest podawany zgodnie z instrukcjami dołączanymi do systemów do infuzji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Instrukcje dotyczące rozcieńczenia produktu przed podaniem, patrz punkt 6.6. 8. Szczególne grupy pacjentów Dzieci i młodzież Faza badania Wstępna dawka próbna, podawana przez nakłucie lędźwiowe pacjentom w wieku od 4 do <18 lat, ustalona na podstawie wieku i masy ciała pacjenta, powinna wynosić 25-50 mikrogramów na dobę. Pacjentom, którzy nie reagują na leczenie, dawkę produktu można zwiększać o 25 mikrogramów na dobę co 24 godziny. U dzieci i młodzieży maksymalna dawka próbna nie powinna przekraczać 100 mikrogramów na dobę. Środki bezpieczeństwa, które należy podjąć, są takie same u dorosłych i dzieci, należy zapoznać się z fazą badania powyżej. Faza zwiększania dawki Zalecenia są takie same jak u dorosłych i dzieci, należy zapoznać się z fazą zwiększania dawki powyżej. Leczenie podtrzymujące U dzieci w wieku od 4 do <18 lat ze spastycznością pochodzenia mózgowego i rdzeniowego, dawka początkowa produktu leczniczego Baclofen Sintetica w leczeniu podtrzymującym w długotrwałym, ciągłym wlewie wynosi od 25 do 200 mikrogramów/dobę (średnio: 100 mikrogramów/dobę).
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Całkowita dawka dobowa jest zwiększana w pierwszym roku terapii, dlatego dawkę podtrzymującą należy dostosować w oparciu o indywidualną odpowiedź kliniczną. Doświadczenie ze stosowania dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Baclofen Sintetica w leczeniu ostrej spastyczności pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego u dzieci w wieku poniżej 4 lat (patrz także punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, leczonych produktem leczniczym Baclofen Sintetica. Ponieważ baklofen jest wydalany głównie przez nerki w niezmienionej postaci, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, leczonych produktem leczniczym Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na narażenie ogólnoustrojowe na lek. Pacjenci w podeszłym wieku Kilku pacjentów w wieku przekraczającym 65 lat otrzymało produkt leczniczy Baclofen Sintetica w badaniach klinicznych. Nie wykazano wzrostu ryzyka w tej grupie pacjentów, w porównaniu do młodszej populacji. Nie należy oczekiwać problemów specyficznych dla tej grupy wiekowej, gdyż dawki są dostosowywane indywidualnie.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Padaczka lekooporna. Produkt leczniczy nie powinien być podawany żadną inną drogą niż dooponowo.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Opieka medyczna Pompa może zostać wszczepiona wyłącznie po dokładnej ocenie odpowiedzi pacjenta na dooponowe wstrzyknięcie baklofenu w bolusie i (lub) ustaleniu dawki. Biorąc pod uwagę ryzyka związane z początkiem podawania i dostosowania dawki baklofenu podawanego dooponowo (ogólne zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i(lub) niewydolność oddechowa), wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania, przedstawionych w punkcie „Dawkowanie i sposób podawania”. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów przedawkowania.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Leczenie należy przeprowadzać wyłącznie pod nadzorem lekarzy, posiadających odpowiednie doświadczenie w dooponowym długotrwałym podawaniu leków w systemach infuzyjnych. Monitorowanie pacjentów Po wszczepieniu pompy, trzeba dokładnie obserwować pacjenta, zwłaszcza we wstępnej fazie stosowania pompy i za każdym razem, gdy częstość podawania i(lub) stężenie baklofenu w zbiorniku są dostosowywane, do czasu aż reakcja pacjenta na infuzję będzie zadowalająca, a jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim, o ryzyku związanym z tą metodą leczenia. Należy zapoznać ww. osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania w warunkach domowych z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tj. co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Faza dawki próbnej Po podaniu wstępnych dawek próbnych należy uważnie monitorować oddech i czynność układu krążenia, szczególnie u pacjentów z chorobami serca i płuc oraz z osłabieniem mięśni oddechowych, a także u pacjentów leczonych produktami z grupy benzodiazepin i opioidów, u których występuje zwiększone ryzyko zahamowania czynności oddechowej. Przed podaniem próbnej dawki produktu leczniczego Baclofen Sintetica należy upewnić się, że u pacjenta nie występuje zakażenie, ponieważ obecność zakażeń układowych może utrudniać ocenę reakcji pacjenta na dooponowe wstrzyknięcie produktu leczniczego Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stan zapalny na końcówce wszczepionego cewnika Opisano przypadki nacieku zapalnego na końcówce wszczepionego cewnika, które mogą powodować ciężkie zaburzenia neurologiczne, w tym paraliż. Pomimo tego, że przypadki te zostały zgłoszone po zastosowaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica, nie zostały potwierdzone badaniem rezonansu magnetycznego z kontrastem ani badaniem histopatologicznym. Do najczęstszych objawów związanych z naciekiem zapalnym należą: zmniejszona odpowiedź terapeutyczna (nasilona spastyczność, nawrót spastyczności po wcześniejszej poprawie, objawy odstawienia, słaba reakcja na zwiększane dawki lub częste albo znaczne zwiększenie dawki), ból, deficyt neurologiczny/dysfunkcja. Lekarze powinni uważnie obserwować pacjentów w trakcie terapii wewnątrzkanałowej pod kątem wystąpienia jakichkolwiek nowych objawów neurologicznych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Lekarze powinni kierować się swoją wiedzą medyczną i doświadczeniem, żeby zapewnić najwłaściwszy nadzór pacjentom, umożliwiający rozpoznanie objawów prozapalnych nacieku zapalnego, zwłaszcza gdy jednocześnie stosowane są leki złożone lub produkty lecznicze z grupy opioidów. U pacjentów z nowymi objawami neurologicznymi lub objawami sugerującymi naciek zapalny należy rozważyć konsultację neurochirurgiczną, ponieważ wiele objawów nacieku zapalnego nie różni się od objawów występujących u pacjentów z ciężką spastycznością. W niektórych przypadkach zasadne jest wykonanie procedury obrazowania w celu potwierdzenia lub wykluczenia rozpoznania nacieku zapalnego. Wszczepienie pompy Przed wszczepieniem pompy u pacjenta należy wykluczyć infekcję, ponieważ infekcja zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań pooperacyjnych. Ponadto zakażenie ogólnoustrojowe może utrudniać dostosowanie dawki.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Miejscowe zakażenie lub niewłaściwe umieszczenie cewnika może powodować przerwanie podawania leku, co może prowadzić do konieczności nagłego odstawienia produktu leczniczego Baclofen Sintetica oraz wystąpienia objawów wynikających z nagłego odstawienia (patrz “Przerwanie leczenia”). Napełnianie zbiornika Napełnienie pojemnika musi być wykonywane przez przeszkolony i w pełni wykwalifikowany personel, zgodnie z instrukcjami producenta. Odstępy między kolejnymi uzupełnieniami należy starannie wyliczać w celu uniknięcia wyczerpania się zbiornika, co mogłoby doprowadzić do ciężkiego nawrotu spastyczności lub potencjalnie zagrażających życiu objawów odstawienia produktu leczniczego Baclofen Sintetica (patrz punkt “Przerwanie leczenia”). Napełnienie należy wykonywać w ściśle określonych warunkach aseptycznych, w celu uniknięcia zakażenia drobnoustrojami lub ciężkiego zakażenia w obrębie ośrodkowego układu nerwowego.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Po każdym napełnieniu lub serwisowaniu zbiornika powinien nastąpić okres obserwacji, który należy dostosować do sytuacji klinicznej. Należy zachować szczególną ostrożność podczas napełniania wszczepialnej pompy wyposażonej w port z bezpośrednim dostępem do cewnika dokanałowego, ponieważ bezpośrednie wstrzyknięcie do cewnika może doprowadzić do zagrażającego życiu przedawkowania. Dostosowanie dawki: dodatkowe uwagi Produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy stosować z zachowaniem środków ostrożności w celu uniknięcia nadmiernego osłabienia lub upadków, gdy wymagane jest utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności. Utrzymywanie niewielkiego napięcia mięśniowego i sporadycznych skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W miarę możliwości, najlepiej przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica, pod ścisłym nadzorem lekarza należy odstawić wszystkie doustne leki przeciwspastyczne, w celu uniknięcia przedawkowania lub wystąpienia niepożądanych interakcji. Należy jednak unikać nagłego zmniejszania dawki lub nagłego odstawienia jednocześnie stosowanych leków przeciwspastycznych, w trakcie przewlekłego stosowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Środki ostrożności w szczególnych grupach pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF, ang. cerebrospinal fluid), na przykład w wyniku zablokowania spowodowanego stanem zapalnym lub urazem, opóźniony przepływ produktu leczniczego Baclofen Sintetica może zmniejszyć skuteczność antyspastyczną i nasilić działania niepożądane.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom z zaburzeniami psychotycznymi, schizofrenią, stanami dezorientacji lub chorobą Parkinsona. Pacjentów z zaostrzeniem wymienionych objawów po doustnym podaniu baklofenu należy poddać ścisłemu nadzorowi. Ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka samobójstwa powinien towarzyszyć terapii lekowej Baclofen Sintetica. Pacjentów (i ich opiekunów) należy ostrzec o konieczności monitorowania w celu wykrycia pogorszenia stanu klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu oraz o natychmiastowym zasięgnięciu porady lekarza, jeśli wystąpią te objawy (patrz punkt 4.8). Pacjenci z padaczką muszą być szczególnie monitorowani, ponieważ napady padaczkowe mogą sporadycznie wystąpić w przypadku przedawkowania lub wstrzymania leku, a nawet podczas leczenia podtrzymującego w dawkach terapeutycznych produktu leczniczego Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy stosować ostrożnie u pacjentów z dysrefleksją autonomiczną. Stymulacja nocyceptywna lub nagłe odstawienie produktu leczniczego Baclofen Sintetica może prowadzić do wystąpienia takich epizodów. Podobnie, zachowanie ostrożności jest konieczne w przypadku niewydolności mózgowej lub oddechowej, ponieważ baklofen może nasilać takie stany. Jest mało prawdopodobne, aby produkt leczniczy Baclofen Sintetica miał wpływ na choroby inne niż związane z ośrodkowym układem nerwowym, ponieważ po podaniu dooponowym biodostępność układowa produktu jest zdecydowanie niższa niż w przypadku drogi doustnej. Środki ostrożności u dzieci i młodzieży Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała, umożliwiającą wszczepienie pompy do długotrwałych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów, posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne, dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Baclofen Sintetica u dzieci w wieku poniżej czterech lat. Przezskórne wprowadzenie cewnika podczas wszczepienia pompy i obecność rurki do przezskórnej endoskopowej gastrostomii Zaburzenia czynności nerek. Po doustnym podaniu baklofenu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek obserwowano ciężkie, niepożądane skutki neurologiczne, dlatego zaleca się dużą ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Może być konieczne zmniejszenie dawki, aby uwzględnić stan kliniczny lub poziom zmniejszonego klirensu nerkowego. Pacjenci w podeszłym wieku Kilku pacjentów w wieku przekraczającym 65 lat otrzymało dooponowo baklofen w badaniach klinicznych bez szczególnych konsekwencji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej podatni na działania niepożądane baklofenu w postaci doustnej w fazie zwiększania dawki, co może to również dotyczyć produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Ponieważ optymalna dawka jest określana indywidualnie dla każdego pacjenta, leczenie pacjentów w podeszłym wieku prawdopodobnie nie spowoduje żadnych szczególnych konsekwencji. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml tzn. jest praktycznie wolny od sodu. Przerwanie leczenia Nagłe przerwanie podawania baklofenu dooponowo, niezależnie od przyczyny, może objawiać się wzmożoną spastycznością, świądem, parestezjami i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący baklofen dooponowo są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia. Niektóre objawy kliniczne związane z zespołem odstąpienia baklofenu podawanego dooponowo mogą przypominać objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie (posocznica), hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny lub inne choroby towarzyszące zwiększonej aktywności metabolicznej lub nadmiernemu rozpadowi mięśni. Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu podawania baklofenu, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstawienia (np.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
priapizm). W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin po zaprzestaniu dooponowego podawania baklofenu. Zwykle przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania baklofenu jest wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza odłączenie), zbyt mała objętość w zbiorniku pompy czy wyczerpanie się baterii w pompie; w niektórych przypadkach przyczyną może być ludzki błąd. Zapobieganie nagłemu przerwaniu dooponowego podawania baklofenu wymaga szczególnej staranności w programowaniu i nadzorowaniu systemu do infuzji, wdrożeniu harmonogramu/procedur ponownego napełniania i serwisowania pompy. Zalecane leczenie po przerwaniu podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica polega na podawaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem leczenia.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednak podawania nie można ponownie rozpocząć, wówczas terapia agonistami GABA, takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia. Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania dooponowego podawania baklofenu. Bardzo ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń producenta dotyczących wszczepiania, programowania pompy i(lub) uzupełniania zbiornika. Skolioza Pojawienie się skoliozy lub pogorszenie wcześniej istniejącej skoliozy odnotowano u pacjentów leczonych Baclofen Sintetica. Podczas leczenia produktem leczniczym Baclofen Sintetica należy monitorować objawy skoliozy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie doustnego baklofenu i lewodopy / inhibitora DDC powodowało zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak omamy wzrokowe, dezorientację, bóle głowy i nudności. Zgłaszano również nasilenie objawów parkinsonizmu. Dlatego należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica pacjentom leczonym lewodopą / inhibitorem DDC. Dostępne doświadczenie nie jest na tyle ugruntowane, aby przewidzieć, jakie są specyficzne interakcje baklofenu z innymi lekami. W miarę możliwości, najlepiej przed rozpoczęciem infuzji produktu leczniczego Baclofen Sintetica, należy odstawić wszystkie doustne leki przeciwspastyczne pod ścisłą kontrolą lekarza, aby zapobiec przedawkowaniu lub niepożądanym interakcjom. Należy jednak unikać nagłej redukcji dawki lub zaprzestania jednoczesnego stosowania leków przeciwspastycznych w trakcie przewlekłego leczenia produktem Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie morfiny i baklofenu spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. Jednoczesne podawanie z innymi lekami drogą dooponową zostało zbadane w ograniczonym zakresie, dlatego niewiele wiadomo o bezpieczeństwie jednoczesnego stosowania leków podawanych tą drogą. Alkohol i inne leki hamujące działanie ośrodkowego układu nerwowego mogą nasilać działanie produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Jednoczesne stosowanie baklofenu w postaci doustnej i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych może nasilać działanie baklofenu, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Należy zachować środki ostrożności podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Jednoczesne stosowanie baklofenu w postaci doustnej i leków przeciwnadciśnieniowych może obniżać ciśnienie krwi, dlatego może okazać się konieczne monitorowanie ciśnienia krwi i ponowne dostosowanie dawki przeciwnadciśnieniowej.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktacje Ciąża Nie ma odpowiednich i wystarczająco kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Baclofen przenika przez barierę łożyska. Produktu leczniczego Baclofen Sintetica nie stosować w okresie ciąży, chyba że potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Z badań na zwierzętach wynika, że baklofen wykazuje teratogenne działanie po podawaniu doustnym (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy mierzalne stężenia produktu można wykryć w mleku kobiet karmiących piersią, leczonych produktem leczniczym Baclofen Sintetica. Po podaniu doustnych dawek terapeutycznych, substancja czynna przenika do mleka matki, ale w ilościach tak małych, że niemowlęta prawdopodobnie nie doświadczają żadnych działań niepożądanych. Płodność U około 4% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, leczonych w okresie do roku baklofenem w postaci doustnej, zdiagnozowano metodą palpacyjną torbiele jajników.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W większości przypadków torbiele zniknęły samoistnie, pomimo tego, że pacjentki nadal przyjmowały lek. Torbiele jajników występują samoistnie w populacji kobiet.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn U niektórych pacjentów leczonych baklofenem podawanym dooponowo opisywano działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takie jak senność i sedacja. Inne wymienione zdarzenia obejmują ataksję, halucynacje, podwójne widzenie i objawy odstawienia. Pacjentom, u których występują te działania niepożądane, należy odradzić prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W wielu przypadkach związek przyczynowo-skutkowy między obserwowanymi działaniami a podaniem baklofenu nie może zostać ustalony, ponieważ większość zgłaszanych działań niepożądanych może również wiązać się z zasadniczą chorobą. Niemniej jednak, niektóre często zgłaszane reakcje (senność, zawroty głowy, bóle głowy, nudności, niedociśnienie, hipotonia) można wiązać z podaniem leku. Działania te są przeważnie przemijające i występują głównie w fazie próbnej lub w trakcie modyfikowania stężeń. Działania niepożądane produktu zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, niepokój, pobudzenie Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4), omamy, obłęd, euforia Częstość nieznana: Dysforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność (zwłaszcza w fazie próbnej) Często: Drgawki, sedacja, zawroty głowy/ uczucie pustki w głowie, napady padaczkowe, (zwłaszcza w trakcie nagłego przerwania leczenia), ból głowy, parestezje, dyzartria, letarg, śpiączka, splątanie (dezorientacja) Niezbyt często: Ataksja, zaburzenia pamięci Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Niedociśnienie Niezbyt często: Nadciśnienie tętnicze, zakrzepica żył głębokich, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: Zahamowanie czynności oddechowej, zapalenie płuc, duszność Częstość nieznana: Spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Nudności, wymioty, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustne, biegunka, zmniejszony apetyt, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, utrudnienie połykania, zmniejszone poczucie smaku Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd, obrzęk twarzy lub obrzęk obwodowy Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni (zwłaszcza w fazie próbnej – przemijające).
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza (patrz punkt 4.4) Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego niż u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych (produkt leczniczy Baclofen Sintetica może wpływać na erekcję i wytrysk. Efekt ten jest zazwyczaj odwracalny w przypadku zaprzestania stosowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Osłabienie, gorączka, ból, dreszcze Niezbyt często: Obniżona temperatura ciała Rzadko: Potencjalnie zagrażające życiu objawy z nagłego odstąpienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu (patrz „Przerwanie leczenia”) Nie zostały wymienione działania niepożądane związane ze stosowaniem systemu do podawania (np.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
naciek zapalny na końcówce założonego cewnika, wysunięcie cewnika, miejscowe zakażenie, zapalenia opon mózgowych, przedawkowanie z powodu nieprawidłowego obchodzenia się z systemem do podawania). W badaniu przesiewowym zastosowanie rurki PEG wpłynęło na zwiększenie częstości występowania ciężkich infekcji u dzieci. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu, po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Baclofen Sintetica, pacjenta należy ściśle monitorować pod kątem wystąpienia objawów przedawkowania. Objawy przedawkowania mogą wystąpić nagle lub nieoczekiwanie. Objawy przedawkowania: narastające obniżenie napięcia mięśni, senność, uczucie pustki w głowie, zawroty głowy, sedacja, napady padaczkowe, utrata przytomności, ślinotok, hipotermia, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Ciężkie przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności/położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Przedawkowanie
Leczenie Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Zazwyczaj podejmowane są następujące działania: należy usunąć jak najszybciej roztwór baklofenu ze zbiornika pompy. pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do całkowitego usunięcia produktu z organizmu. Z niektórych danych w piśmiennictwie wynika, że fizostygmina likwiduje działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie senność i zahamowanie oddechu. Należy jednak zachować ostrożność, podczas dożylnych wstrzykiwań fizostygminy, ponieważ może powodować napady padaczkowe, bradykardię i zaburzenie przewodzenia serca. Można wykonać próbę z użyciem 1-2 mg fizostygminy podawanej dożylnie w czasie od 5 do 10 minut. W tym czasie pacjenci powinni podlegać ścisłej obserwacji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Przedawkowanie
Wielokrotne dawki 1 mg można podawać w odstępach od 30 do 60 minut, aby zachować odpowiednią wentylację i opiekę, jeśli pacjent zareaguje pozytywnie na produkt. Fizostygmina może być nieskuteczna w przypadku ciężkiego przedawkowania, a pacjent powinien być intubowany. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam. Fizostygmina jest zalecana tylko w przypadku ciężkiego zatrucia, niepoddającego się działaniom wspierającym. Dzieciom można podać dożylnie 0,02 mg/kg fizostygminy z szybkością nieprzekraczającą 0,5 mg/minutę. Dawkę można powtarzać w odstępach od 5 do 10 minut do czasu uzyskania efektu terapeutycznego lub do czasu podania całkowitej dawki wynoszącej 2 mg.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna – Leki zwiotczające mięśnie działające ośrodkowo, kod ATC – M03BX01 Mechanizm działania Baklofen hamuje mono- i polisynaptyczne przekaźnictwo bodźców w rdzeniu kręgowym, stymulując receptory GABAB. Efekt farmakodynamiczny Struktura chemiczna baklofenu jest analogiczna do kwasu kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który jest substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych. Baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową. Baklofen ma działanie antynocyceptywne. W chorobach neurologicznych, towarzyszących skurczom mięśniowo-szkieletowym, baklofen wpływa na skurcze mięśni odruchowych, a także znacznie zmniejsza intensywność bolesnych skurczów i klonusów. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Baklofen poprawia ruchomość pacjentów, zapewnia im większą autonomię i ułatwia fizjoterapię.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Baklofen hamuje ośrodkowy układ nerwowy, powodując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia. Wykazano również, że Baklofen Sintetica ma zależny od dawki wpływ na erekcję u mężczyzn poprzez stymulację receptora GABAB (patrz punkt 4.8). Produkt leczniczy Baclofen Sintetica można uznać za alternatywę dla inwazyjnych procedur neurochirurgicznych. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 400 do 1000-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej. Wstrzyknięcie dooponowe (bolus) Działanie pojedynczej dawki produktu leczniczego podanej dooponowo zazwyczaj rozpoczyna się po upływie 0,5 do 1 godziny od podania produktu. Maksymalne działanie spazmolityczne jest widoczne zazwyczaj po 4 godzinach od podania produktu i utrzymuje się przez około 4 do 8 godzin.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Początek działania produktu leczniczego, maksymalne działanie lecznicze oraz czas działania różnią się u poszczególnych pacjentów i zależą od dawki, nasilenia objawów oraz sposobu i prędkości podawania roztworu. Ciągła infuzja Przeciwspastyczne działanie baklofenu rozpoczyna się po 6 do 8 godzin od rozpoczęcia ciągłego wlewu i osiąga szczytowy efekt w ciągu 24 do 48 godzin.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Opisane niżej parametry kinetyczne należy interpretować z uwzględnieniem dooponowej drogi podania i powolnego krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na jego działanie. Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie lub krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zgodnie z okresem półtrwania mierzonym w płynie mózgowo-rdzeniowym, stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym w stanie stacjonarnym osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. Podczas wlewu dooponowego stężenia w osoczu nie przekraczają 5 nanogramów/ml, co potwierdza, że przenikanie baklofenu przez barierę krew-mózg jest powolne. Eliminacja Po pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym lub krótkotrwałym wlewie 50 do 136 mikrogramów baklofenu, okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi od 1 do 5 godzin. Nie ustalono okresu półtrwania baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w stanie stacjonarnym. Średni klirens w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi około 30 ml/h po wstrzyknięciu zarówno pojedynczego bolusa, jak i w ciągłym wlewie do podpajęczynówkowej przestrzeni lędźwiowej za pomocą wszczepionej pompy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił od 1,8:1 do 8,7:1 (średnio 4:1). Ma to kliniczne znaczenie, ponieważ spastyczność kończyn dolnych może być skutecznie leczona bez znacznego wpływu na kończyny górne, przy mniejszym niekorzystnym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy ze względu na działanie leku na ośrodki w mózgu. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Z danych dotyczących podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej wynika, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Z ekstrapolacji tych wyników na leczenie wieloma dawkami wynika brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież (w wieku 8-18 lat) którym przewlekle podawano dooponowo baklofen w dawce 77-400 mikrogramów / dobę, stężenia leku w osoczu wynosiło 10 nanogramów/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie. Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie 2-letnie badanie prowadzone na szczurach (doustna postać) nie wykazało rakotwórczego działania baklofenu. Badanie to wykazało zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika i mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia nadnerczy i(lub) zmian krwotocznych nadnerczy. Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest znane. Badania mutagenne in vivo i in vitro nie wykazały działania mutagennego. Baklofen w postaci doustnej w dużych dawkach zwiększa częstość występowania przepuklin pępowinowych u płodów szczurów. Nie stwierdzono działania teratogennego u myszy. Zaobserwowano zwiększoną częstość opóźnienia wzrostu płodu (kostnienia) u szczurów po dużych dawkach doustnych baklofenu. Podanie dużych dawek doustnych baklofenu zwiększało również częstość występowania nieskostniałych jąder przednich i tylnych paliczków u płodów królików.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami, z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 5 lat. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy natychmiast zużyć. Jeśli nie jest zużyty natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed zastosowaniem. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w lodówce, nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Baclofen Sintetica 2 mg/ml (10 mg/5 ml) Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I, o pojemności 5 ml z podziałką i fioletowym znacznikiem na pierścieniu. Pudełko z 1, 5 lub 10 ampułkami zawierającymi 5 ml roztworu.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Baclofen Sintetica 2 mg/ml (10 mg/5 ml) Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I, o pojemności 5 ml z podziałką i fioletowym znacznikiem na pierścieniu zapakowane w jałowy blister z tworzywa sztucznego. Pudełko z 5 lub 10 ampułkami zawierającymi 5 ml roztworu. Baclofen Sintetica 2 mg/ml (40 mg/20 ml) Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I, o pojemności 20 ml z podziałką i zielonym znacznikiem na pierścieniu. Pudełko z 1 ampułką zawierającą 20 ml roztworu. Baclofen Sintetica 2 mg/ml (40 mg/20 ml) Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I, o pojemności 20 ml z podziałką i zielonym znacznikiem na pierścieniu zapakowane w jałowy blister z tworzywa sztucznego. Pudełko z 1 ampułką zawierającą 20 ml roztworu. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Niewykorzystany roztwór należy usunąć.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Instrukcje dotyczące użytkowania/obsługi. Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest przeznaczony do wstrzykiwań dooponowych i ciągłych wlewów oraz jest podawany zgodnie z instrukcjami dołączanymi do systemów do infuzji. Baclofen Sintetica 10 mg / 5 ml: Aby otworzyć opakowanie Baclofen Sintetica, należy przytrzymać opakowanie obiema rękami i obrócić brzegi w przeciwnym kierunku, aż do otwarcia.(Dotyczy wyłącznie ampułek nie zapakowanych w blistry). Stabilność. Wykazano, stabilność produktu leczniczego Baclofen Sintetica przez 180 dni we wszczepialnych pompach z certyfikatem UE. Tam gdzie jest to możliwe, przed ich podaniem, produkty lecznicze przeznaczone do stosowania pozajelitowego należy sprawdzić pod kątem obecności cząstek stałych i jakichkolwiek zmian koloru. Szczegółowe instrukcje dotyczące podawania Dokładne określenie stężenia zależy od wymaganej dawki dobowej, jak również od minimalnej szybkości wlewu pompy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Szczegółowe zalecenia znajdują się w instrukcjach obsługi poszczególnych producentów. Przygotowanie roztworu Jeśli wymagane jest stężenia inne niż 50, 500 lub 2000 mikrogramów/ml, produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy rozcieńczyć w warunkach aseptycznych, w sterylnym i nie zawierającym konserwantów roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań. Systemy do podawania. Do długotrwałego podawania dooponowego baklofenu stosowano kilka systemów. Wśród nich można wymienić pompy z certyfikatem UE, które są wszczepialnymi systemami wyposażonymi w zbiornik wielokrotnego napełniania. Systemy te wszczepia się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym pod skórę lub do kieszeni utworzonej w powłoce brzusznej. Systemy te są połączone z cewnikiem dooponowym, który przechodzi podskórnie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Przed użyciem systemów użytkownik powinien zadbać o to, aby specyfikacje techniczne oraz stabilność chemiczna baklofenu w zbiorniku spełniały warunki wymagane do podawania dokanałowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 0,5 mg baklofenu. 1 ampułka z 20 ml roztworu do infuzji zawiera 10 mg baklofenu. 1 ampułka z 20 ml roztworu do infuzji zawiera 70,8 mg sodu. Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 2 mg baklofenu. 1 ampułka z 5 ml roztworu do infuzji zawiera 10 mg baklofenu. 1 ampułka z 5 ml roztworu do infuzji zawiera 17,7 mg sodu. Pełny skład substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Roztwór do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,5-7,0 i osmolarności 270-300 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Roztwór do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,5-7,0 i osmolarności 285-315 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml oraz Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Do leczenia pacjentów z ciężką, przewlekłą spastycznością w przebiegu stwardnienia rozsianego, z urazami rdzenia kręgowego lub urazami pochodzenia mózgowego, których nie można skutecznie leczyć stosując leczenie standardowe. Dzieci i młodzież (4 do <18 lat) Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem) i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Sposób podawania Skuteczność produktu leczniczego Lioresal Intrathecal wykazano w badaniach klinicznych używając systemu do infuzji SyncroMed. System ten służący do podawania produktu leczniczego wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w tkanki ściany brzucha. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który biegnie podskórnie od miejsca wszczepienia systemu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dotychczas brak doświadczenia z innymi wszczepianymi systemami do infuzji. Dooponowe podawanie baclofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną może być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie. Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórcę pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Dawkowani e Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy podawać w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w długotrwałej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Intrathecal do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki produktu do indywidualnych potrzeb pacjenta. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz zwiększanie dawki należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, każdy pacjent otrzymuje najpierw, jako próbę przed rozpoczęciem długotrwałej terapii, 0,05 mg/1 ml produktu leczniczego Lioresal Intrathecal we wstrzyknięciu dooponowym w bolusie przez cewnik dooponowy lub przez nakłucie lędźwiowe. Następnie należy bardzo uważnie dostosować dawkę indywidualnie do potrzeb pacjenta. Jest to konieczne ze względu na znaczne różnice w dawkach skutecznych terapeutycznie dla poszczególnych pacjentów. W terapii długotrwałej podaje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml lub Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml za pomocą wszczepianej pompy, dzięki której możliwa jest ciągła infuzja roztworu baklofenu do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Przed podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u pacjentów ze spastycznością pourazową należy przeprowadzić badanie mielograficzne przestrzeni podpajęczynówkowej. W przypadku stwierdzenia w badaniu radiologicznym oznak zapalenia pajęczynówki, nie należy rozpoczynać terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy upewnić się, że roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. W razie stwierdzenia widocznego zmętnienia lub przebarwienia roztworu, nie należy podawać produktu leczniczego, a wadliwy roztwór należy zniszczyć. Roztwór pozostaje stabilny, izotoniczny, wolny od ciał gorączkotwórczych i przeciwutleniaczy i ma pH w zakresie 5,5-7,0. Każda ampułka jest przeznaczona do jednorazowego użytku. Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Faza wszczepienia pompy infuzyjnej / faza zwiększania dawki (w warunkach szpitalnych) Po potwierdzeniu odpowiedzi pacjenta na terapię produktem leczniczym Lioresal Intrathecal w fazie próbnej, można rozpocząć dooponową infuzję produktu leczniczego przy użyciu pompy infuzyjnej wymienionej wyżej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Działanie zmniejszające napięcie mięśni baklofenu rozpoczyna się po upływie 6 do 8 godzin od rozpoczęcia ciągłej infuzji, a maksymalne działanie produktu leczniczego obserwuje się po 24 do 48 godzinach. Całkowitą początkową dawkę dobową produktu leczniczego Lioresal Intrathecal oblicza się w następujący sposób: Jeśli działanie produktu leczniczego po podaniu dawki próbnej utrzymuje się przez ponad 12 godzin, dawkę tę przyjmuje się jako dawkę początkową. Jeśli działanie produktu leczniczego po podaniu dawki próbnej utrzymuje się krócej niż 12 godzin, wówczas dawka początkowa stanowi podwójną dawkę próbną. Nie należy zwiększać dawki produktu w ciągu pierwszych 24 godzin terapii. Po pierwszym dniu leczenia dawkę produktu leczniczego można stopniowo zwiększać, aby osiągnąć zamierzony efekt leczniczy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Dawki dobowej nie powinno się zwiększać bardziej niż o 10% do 30% poprzednio stosowanej dawki u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego i 5% do 15% u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. W przypadku zastosowania pompy programowanej, zaleca się modyfikację dawki tylko jeden raz na 24 godziny. W przypadku zastosowania pomp nieprogramowanych wyposażonych w cewnik o długości 76 cm, podający 1 ml roztworu na dobę, zaleca się zachowanie 48 godzinnych przerw, co pozwoli na ocenę reakcji pacjenta na nową dawkę produktu leczniczego. Jeśli znaczne zwiększenie dawki dobowej nie spowoduje zwiększenia działania klinicznego, należy sprawdzić prawidłowe funkcjonowanie pompy i drożność cewnika. Zasadniczo dawkę produktu leczniczego zwiększa się do uzyskania dawki podtrzymującej w zakresie 300 do 800 mikrogramów na dobę u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Pacjenci ze spastycznością pochodzenia mózgowego zazwyczaj wymagają podania mniejszych dawek (patrz niżej). Faza terapii długotrwałej Klinicznym celem leczenia jest utrzymanie możliwie najbardziej prawidłowego napięcia mięśniowego oraz zminimalizowanie częstotliwości i nasilenia skurczów bez wywoływania nietolerowanych działań niepożądanych. Należy stosować najmniejszą dawkę, zapewniającą dobrą kontrolę spastyczności bez wystąpienia nieakceptowanych działań niepożądanych. Utrzymanie pewnego poziomu spastyczności jest pożądane, aby uniknąć wrażenia „paraliżu” części ciała pacjenta. Ponadto pewne napięcie mięśniowe i sporadyczne skurcze mięśni mogą wspomagać czynność układu krążenia i przypuszczalnie zapobiec powstawaniu zakrzepicy żył głębokich. Ponieważ w trakcie leczenia działanie terapeutyczne może ulec zmniejszeniu, a nasilenie spastyczności może się zmienić, zazwyczaj konieczne jest dostosowanie dawki w warunkach szpitalnych w fazie terapii długotrwałej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Również w tym przypadku, dawkę dobową można zwiększyć o 10% do 30% u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego i 5% do 20% (górna granica) u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego poprzez zmianę prędkości infuzji lub zmianę stężenia baklofenu w zbiorniku pompy. I odwrotnie, w razie wystąpienia działań niepożądanych, dobową dawkę produktu leczniczego można zmniejszyć o 10% do 20%. Jeśli zajdzie konieczność nagłego zwiększenia dawki, aby uzyskać odpowiedni skutek leczenia, należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia awarii pompy, bądź zagięcia, pęknięcia (rozdarcia) lub przemieszczenia się cewnika. Dawka podtrzymująca produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w długotrwałej terapii pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego wynosi zazwyczaj 300 do 800 mikrogramów baklofenu na dobę.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Najmniejsze i największe zarejestrowane dawki dobowe podawane poszczególnym pacjentom w fazie nasycania produktem wynosiły odpowiednio 12 mikrogramów i 2003 mikrogramy (badania prowadzone w Stanach Zjednoczonych). Doświadczenie z zastosowaniem dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. Przez kilka pierwszych miesięcy leczenia należy weryfikować dawkę produktu leczniczego i modyfikować ją szczególnie często. W przypadku pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego dawki podtrzymujące stosowane podczas długotrwałej terapii przez podanie ciągłej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal zawierają się w zakresie od 22 do 1400 mikrogramów baklofenu na dobę, a średnie dobowe dawki produktu leczniczego wynoszą 276 mikrogramów po 1-rocznym okresie obserwacji i 307 mikrogramów po 2 latach. Dzieci w wieku poniżej 12 lat zazwyczaj wymagają podania mniejszych dawek (zakres: 24 do 1199 mikrogramów na dobę; średnio: 274 mikrogramów na dobę).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Jeśli parametry techniczne pompy pozwalają, po ustaleniu dawki dobowej produktu i ustabilizowaniu działania przeciwskurczowego można próbować dostosować podawanie produktu leczniczego do dobowego rytmu spastyczności. Na przykład, jeśli skurcze występują częściej w godzinach nocnych, może to wymagać 20% zwiększenia prędkości infuzji na godzinę. Zmiany prędkości infuzji należy zaprogramować tak, by miały one miejsce na 2 godziny przed wystąpieniem żądanego działania klinicznego. Przez cały okres leczenia, w ośrodku prowadzącym leczenie konieczna jest regularna, co najmniej comiesięczna kontrola tolerancji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i ewentualnych oznak zakażenia. Należy regularnie sprawdzać prawidłowe funkcjonowanie systemu infuzyjnego. Rozwój miejscowego zakażenia lub nieprawidłowe działanie cewnika może spowodować przerwę w dooponowym podawaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal ze skutkami zagrażającymi życiu pacjenta (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Stężenie baklofenu wymagane podczas napełniania pompy zależy od całkowitej dawki dobowej produktu oraz od prędkości infuzji przez pompę. Jeśli konieczne jest podawanie baklofenu w stężeniach innych niż 0,05 mg/ml, 0,5 mg/ml lub 2 mg/ml, produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy rozcieńczyć w warunkach aseptycznych stosując jałowy roztwór NaCl do wstrzykiwań, nie zawierający środków konserwujących. W tym przypadku należy przestrzegać instrukcji podanej przez wytwórcę pompy infuzyjnej. Około 5% pacjentów może wymagać podania większej dawki produktu ze względu na zmniejszenie skuteczności leczenia (rozwój tolerancji) podczas długotrwałego leczenia. Jak opisano w literaturze, rozwojowi tolerancji zapobiega zachowanie 10 do 14-dniowej przerwy w podawaniu baklofenu, podczas której należy podawać siarczan morfiny bez zawartości środków konserwujących. Po tym okresie pacjent może znów reagować na leczenie produktem leczniczym Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Należy zachować ostrożność dokonując zmiany z leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal na morfinę i odwrotnie (patrz punkt 4.5).Terapię należy wznowić podając dawkę początkową stosowaną w infuzji ciągłej, a następnie ponownie stopniowo zwiększać dawkowanie, aby uniknąć działań niepożądanych z powodu przedawkowania. Procedurę tę należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych. Szczególne grupy pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanym np. blokadą wynikającą ze stanu zapalnego lub urazu, opóźniona migracja produktu Lioresal Intrathecal może zmniejszać przeciwskurczowe działanie produktu i zwiększać działania niepożądane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki ze względu na stan kliniczny pacjenta lub stopień zmniejszenia klirensu nerkowego. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Pompę można wszczepiać wyłącznie pacjentom spełniającym określone wymogi odnośnie rozmiaru ciała. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci poniżej 6 lat jest ograniczone.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Baklofen Intrathecal podawanego dooponowo w leczeniu ciężkiej spastyczności pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego u dzieci w wieku poniżej 4 lat nie zostały ustalone (patrz także punkt 4.4). U dzieci w wieku od 4 do <18 lat ze spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego, wstępna dawka podtrzymująca produktu leczniczego Baklofen Intrathecal podawanego dooponowo w długotrwałej ciągłej infuzji waha się od 25 do 200 µg na dobę (mediana dawki: 100 µg na dobę). Całkowita dawka dobowa zazwyczaj jest zwiększana w pierwszym roku leczenia, dlatego dawkę podtrzymującą należy dostosować do indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Doświadczenie z podawaniem dawek większych niż 1 000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych wiek części pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal przekraczał 65 lat i u tych chorych nie obserwowano szczególnych problemów.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek pokazuje jednak, że w tej grupie wiekowej działania niepożądane produktu leczniczego mogą występować częściej. Z tego względu pacjenci w podeszłym wieku wymagają uważnego monitorowania pod kątem ewentualnych działań niepożądanych. Przerwanie leczenia Nie przewiduje się szczególnych ograniczeń czasu trwania terapii. Wyłączając nagłe przypadki spowodowane przedawkowaniem produktu leczniczego lub wystąpieniem ciężkich działań niepożądanych, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie wolno w sposób nagły przerywać podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
W rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących dawki przekraczające normalne dawkowanie, może doprowadzić do nasilenia spastyczności do poziomu nietolerowanego przez pacjenta. Po nagłym odstawieniu produktu leczniczego Lioresal tabletki obserwowano także dezorientację, zaburzenia czucia i postrzegania, zaburzenia nastroju z omamami, napady padaczkowe /stan padaczkowy i niekiedy nasilenie spastyczności, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu. Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może wywołać takie objawy jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Objawy przerwania leczenia można mylnie zinterpretować jako objawy zatrucia produktem leczniczym, które także wymagają hospitalizacji. Leczenie w przypadku wystąpienia objawów przerwania leczenia Aby zapobiec wystąpieniu zagrażających życiu działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego lub działań układowych ważne jest szybkie postawienie prawidłowego rozpoznania oraz podjęcie leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie wolno podawać w przypadku: – nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (patrz punkt 6.1), – padaczki opornej na leczenie. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal powinien być podawany wyłącznie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub do przestrzeni nadtwardówkowej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal można podawać wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności pacjentom z: – zaburzeniami krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanymi utrudnieniami przepływu, – padaczką lub innymi chorobami mózgu przebiegającymi z napadami drgawkowymi, – objawami porażenia opuszkowego lub częściowym porażeniem mięśni oddechowych, – ostrymi lub przewlekłymi stanami dezorientacji, – stanami psychotycznymi, schizofrenią lub chorobą Parkinsona, – zaburzeniami odruchów autonomicznych w wywiadzie, – niewydolnością krążenia mózgowego lub układu oddechowego, – współistniejącym wzmożonym napięciem zwieracza pęcherza, – zaburzeniami czynności nerek, – wrzodami trawiennymi, – ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tzn.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała umożliwiającą wszczepienie pompy do przewlekłych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie. Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u dzieci w wieku poniżej czterech lat. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz stopniowe zwiększanie dawki podawanej dooponowo należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy, aby zapewnić ciągłe monitorowanie stanu pacjenta. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia należy podjąć odpowiednie środki ostrożności. Po kolejnym napełnieniu pompy należy monitorować stan pacjenta przez 24 godziny. W tym okresie konieczne jest zapewnienie pacjentowi szybkiego dostępu do fachowej opieki lekarskiej. Nagłe przerwanie dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe / stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć. Aby zapobiec nagłemu przerwaniu dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal należy zwrócić szczególną uwagę na zaprogramowanie i monitorowanie systemu infuzyjnego, planowany czas i procedury napełniania pompy i sygnały alarmowe pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci i ich opiekunowie muszą zostać poinformowani o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem leczniczym oraz o wczesnych objawach odstawienia baklofenu. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z oczywistymi czynnikami ryzyka (np. pacjentów z urazami rdzenia kręgowego w okolicy szóstego kręgu piersiowego lub wyżej, pacjentów z trudnościami w komunikowaniu się oraz pacjentów, u których wcześniej wystąpiły objawy odstawienia po przerwaniu terapii baklofenem w postaci doustnej lub dooponowej). Wytwórcy systemów infuzyjnych dołączają do swoich urządzeń szczegółowe instrukcje dotyczące programowania i napełniania pomp, które należy ściśle przestrzegać. Dotychczasowe doświadczenie odnosi się wyłącznie do użycia systemu SyncroMed. Brak potwierdzonych doświadczeń z zastosowaniem innych systemów infuzyjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Warunkiem wstępnym do leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal roztwór do infuzji jest zdolność tolerowania i odpowiedzi na podanie pojedynczego dooponowego wstrzyknięcia dawki bolusowej nie większej niż 100 mikrogramów baklofenu w postaci produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml. Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal należy zmniejszyć dawki innych nieskutecznych leków zmniejszających napięcie mięśniowe. Opieka medyczna Nie należy wszczepiać systemu do infuzji przed odpowiednim sprawdzeniem reakcji pacjenta na pojedyncze dooponowe wstrzyknięcie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml. Pierwsze dooponowe podanie produktu, wszczepienie pompy infuzyjnej, pierwsza infuzja oraz faza zwiększania dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal mogą być związane z ryzykiem takich powikłań jak zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i niewydolność oddechowa.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów ciężkiego przedawkowania. Lekarz prowadzący leczenie musi posiadać odpowiednie doświadczenie w dooponowym podawaniu leków i stosowanych w takich przypadkach systemach infuzyjnych. Monitorowanie pacjentów Po chirurgicznym wszczepieniu pompy infuzyjnej, a zwłaszcza w początkowym okresie jej funkcjonowania i przy zmianie stężenia baklofenu lub prędkości infuzji, należy szczególnie dokładnie obserwować pacjenta aż do chwili, gdy jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim o ryzyku związanym z tą metodą leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zapoznać te osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia. Naciek zapalny na końcówce wszczepionego cewnika Zgłaszano przypadki nacieku zapalnego na końcówce wszczepionego cewnika, który może spowodować ciężkie zaburzenia neurologiczne. Do najczęstszych objawów związanych z naciekiem zapalnym należą: 1) zmniejszenie odpowiedzi terapeutycznej (pogorszenie spastyczności, powrót spastyczności, gdy uprzednio była ona dobrze kontrolowana, objawy odstawienia, słaba odpowiedź na zwiększanie dawki lub zmianę jej częstości, lub znaczne zwiększenie dawki), 2) ból, 3) deficyt neurologiczny /dysfunkcja. Lekarze powinni dokładnie monitorować pacjentów poddanych terapii dokanałowej w kierunku jakichkolwiek nowych przedmiotowych lub podmiotowych objawów neurologicznych, szczególnie, jeśli są stosowane leki recepturowe lub terapia mieszana zawierająca opiaty.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z nowymi przedmiotowymi lub podmiotowymi objawami neurologicznymi, wskazującymi na naciek zapalny, należy rozważyć konsultację neurochirurgiczną, ponieważ wiele objawów nacieku zapalnego nie różni się od objawów choroby u pacjentów z ciężką spastycznością. W niektórych przypadkach, przeprowadzenie badania obrazowego może być odpowiednią metodą do potwierdzenia lub wykluczenia nacieku zapalnego. Wszczepienie pompy Przed wszczepieniem pompy należy upewnić się, że pacjent nie ma zakażenia, ponieważ obecność infekcji zwiększa ryzyko powikłań po zabiegu. Ponadto, zakażenia układowe utrudniają proces dostosowywania dawki produktu leczniczego. Napełnianie zbiornika pompy Ponowne napełnianie zbiornika pompy może wykonywać jedynie odpowiednio przeszkolony i wykwalifikowany lekarz, zgodnie z instrukcją załączoną przez wytwórcę pompy infuzyjnej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Zbiornik należy napełniać we właściwych odstępach czasowych unikając sytuacji, w której doszłoby do opróżnienia zbiornika, co spowoduje nawrót ciężkiej spastyczności (patrz punkt Objawy po przerwaniu leczenia). Przy uzupełnianiu produktu leczniczego konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad aseptyki, aby uniknąć zakażenia przez drobnoustroje i innych zakażeń. Po każdym napełnieniu zbiornika lub wszelkich czynnościach dotyczących zbiornika pompy pacjent powinien pozostawać pod obserwacją, odpowiednio do swojego stanu klinicznego. Należy zachować nadzwyczajną ostrożność podczas napełniania pompy wyposażonej w port z bezpośrednim dostępem do cewnika dooponowego. Bezpośrednie wstrzyknięcie produktu do cewnika przez port dostępu mogłoby wywołać objawy przedawkowania zagrażające życiu pacjenta. Dodatkowe uwagi o modyfikacji dawkowania Utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy konieczne dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Aby zapobiec nadmiernemu osłabieniu i w konsekwencji upadkom pacjenta, należy zachować ostrożność podając produkt leczniczy Lioresal Intrathecal w tych przypadkach. Utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i rzadko występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich. Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, niezależnie od przyczyny może objawiać się wzmożoną spastycznością w mechanizmie „efektu z odbicia”, świądem, parestezjami (uczuciem mrowienia lub pieczenia) i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do takich następstw jak stan nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Lioresal Intrathecal są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia. Dlatego należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstawienia produktu. Do wczesnych objawów odstawienia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal należy nawrót pierwotnej spastyczności, świąd, niskie ciśnienie tętnicze krwi i parestezje.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Niektóre objawy kliniczne zaawansowanego zespołu odstawienia przypominają objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie lub posocznicę, hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny i inne choroby towarzyszące stanowi podwyższonego metabolizmu lub nadmiernemu rozpadowi mięśni prążkowanych. Innymi objawami nagłego przerwania terapii mogą być: omamy, stany psychotyczne, maniakalne lub paranoidalne, ciężkie bóle głowy i bezsenność. U jednego pacjenta z zespołem przypominającym zespół sztywności uogólnionej obserwowano przełom autonomiczny z niewydolnością serca. W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin lub dni po zaprzestaniu dooponowego podawania leku. Przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania leku jest zwykle wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza problemy z połączeniem), mała objętość roztworu w zbiorniku pompy oraz wyczerpanie baterii pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Aby zapobiec nagłemu przerwaniu dooponowego podania produktu leczniczego należy zwrócić szczególną uwagę na programowanie i monitorowanie systemu infuzyjnego, planowany czas i procedury napełniania pompy oraz sygnały alarmowe pompy. Leczenie objawów po przerwaniu /zaprzestaniu terapii Szybkie i prawidłowe potwierdzenie diagnozy oraz podjęcie leczenia na oddziale pomocy doraźnej lub intensywnej opieki medycznej mają duże znaczenie w zapobieganiu zagrażającym życiu objawom ze strony OUN i objawom układowym po przerwaniu podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zalecane leczenie to podjęcie podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jeśli jednak podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie można wdrożyć natychmiast, wówczas terapia agonistami GABA takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na maksymalną dawkę 4 ml (odpowiadajacą 2 mg baklofenu), patrz punkt 4.2. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na maksymalną dawkę 1 ml (odpowiadajacą 2 mg baklofenu), patrz punkt 4.2. Zaburzenia czynności nerek Po doustnym podaniu produktu leczniczego Lioresal zgłaszano występowanie poważnych objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Z tego względu należy zachować ostrożność podając produkt Lioresal Intrathecal pacjentom z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci w podeszłym wieku >65 lat Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej w fazie nasycania dawki i może to również dotyczyć produktu Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi lub inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z innymi lekami. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w skojarzeniu z lekami o działaniu układowym w celu prognozowania specyficznych interakcji typu lek-lek jest niewielkie, jednak sugeruje się, że małe pole pod krzywą AUC baklofenu obserwowane po dooponowym podaniu może zmniejszać ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Alkohol i inne związki mające wpływ na OUN Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi napięcie mięśni, by uniknąć możliwych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i innych leków o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
leków przeciwbólowych, neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków anksjolitycznych) może nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Należy unikać zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ interakcje z alkoholem są nieprzewidywalne. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Podczas jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Lioresal tabletki, pewne leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Nie można więc wykluczyć występowania tego typu interakcji podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Leki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
Z tego względu podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i leków zmniejszających ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Jeśli jest to konieczne, dawkowanie leków przeciwnadciśnieniowych należy zmniejszyć. Morfina Skojarzenie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z morfiną spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. W takich przypadkach nie można wykluczyć ryzyka zaburzeń oddychania oraz zaburzeń OUN. Należy zatem pamiętać o zwiększonym ryzyku tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących jednocześnie opioidy lub benzodiazepiny. Środki znieczulające Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
Lewodopa/inhibitor DDC Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej i lewodopy/inhibitora DDC powodowało zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych jak omamy wzrokowe, stany splątania, ból głowy i nudności. Zgłaszano także zaostrzenie objawów parkinsonizmu. Z tego względu, należy zachować ostrożność podając dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal pacjentom leczonym lewodopą/inhibitorem DDC. Dotychczas brak danych dotyczących podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal jednocześnie z innymi lekami podawanymi dooponowo. 4.6 Ciąża i laktacja Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych może być znacznie zaburzona podczas leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza. 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (  1/10); często (  1/100 do < 1/10); niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100); rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1

CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie apetytu
Niezbyt często: Odwodnienie
Zaburzenia psychiczne
Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój
Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze, obłęd, omamy, dysforia, euforia
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Senność

CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje

Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowyDrgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, dysfagia, upośledzenie pamięci, oczopląs
Zaburzenia oka
Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Bradykardia
Zanburzenia naczyniowe
Często: Hipotonia ortostatyczna
Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność,spowolnienie oddechu
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie ślinyNudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Pokrzywka, świąd
Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni
Często: Wzmożone napięcie mięśni, astenia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuZatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia czynności seksualnych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze
Rzadko: Zagrażające życiu objawy odstawienia produktu spowodowane problemamiz podaniem produktu

CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika. W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogło być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie / pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, nie działająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4). 4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal). Z drugiej strony w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zasadniczo, należy podjąć następujące działania:  Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
 Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Ciąża i laktacja Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych może być znacznie zaburzona podczas leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (  1/10); często (  1/100 do < 1/10); niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100); rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1

CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Działania niepożądane

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie apetytu
Niezbyt często: Odwodnienie
Zaburzenia psychiczne
Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój
Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze, obłęd, omamy, dysforia, euforia
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Senność

CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Działania niepożądane

Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowyDrgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, dysfagia, upośledzenie pamięci, oczopląs
Zaburzenia oka
Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Bradykardia
Zanburzenia naczyniowe
Często: Hipotonia ortostatyczna
Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność,spowolnienie oddechu
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie ślinyNudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Pokrzywka, świąd
Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni
Często: Wzmożone napięcie mięśni, astenia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuZatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia czynności seksualnych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze
Rzadko: Zagrażające życiu objawy odstawienia produktu spowodowane problemamiz podaniem produktu

CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Działania niepożądane
U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika. W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogło być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Działania niepożądane
Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie / pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, nie działająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych. Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przedawkowanie
Z drugiej strony w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie). Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przedawkowanie
Zasadniczo, należy podjąć następujące działania:  Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.  Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna – Leki spazmolityczne o punkcie uchwytu działania w rdzeniu kręgowym , kod ATC – M03BX01 Baklofen jest pochodną p-chlorofenylową kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który występuje powszechnie w ośrodkowym układzie nerwowym, będąc najważniejszą substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych w OUN. Dokładny mechanizm działania baklofenu nie został jeszcze w pełni określony. Baklofen pobudza receptory GABA ß , zlokalizowane pre- i postsynaptycznie. Jego działanie polega na zwiększaniu hamowania presynaptycznego głównie w rdzeniu kręgowym, co prowadzi do osłabienia przekaźnictwa bodźców. W rezultacie następuje zmniejszenie spastycznego napięcia mięśni oraz patologicznych odruchów masowych obserwowanych w spastyczności. Jako środek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym, baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakodynamiczne
U ludzi, podobnie jak u zwierząt, baklofen może wykazywać ogólne działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, wywołując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Uważa się, że układowa dostępność baklofenu po podaniu dokanałowym (Lioresal Intrathecal) jest mniejsza niż po podaniu doustnym (Lioresal tabletki). Z uwagi na powolne krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz gradient stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych, parametry farmakokinetyczne odnotowane dla płynu mózgowo-rdzeniowego i opisane niżej należy interpretować z uwzględnieniem dużej zmienności między- i wewnątrzosobniczej. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na działanie baklofenu. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 100-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej (Lioresal tabletki).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie /krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Średnia 75 ml odpowiada w przybliżeniu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego człowieka, wskazując, że jest to właśnie objętość, w której rozprowadzany jest baklofen. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym, a wartości te osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji dobowych dawek baklofenu z przedziału między 95 do 190 mikrogramów, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił 4:1 (zakres 8,7:1 – 1,8:1). Gradient ten nie zależy od pozycji ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszystkie trzy roztwory baklofenu o różnej mocy (gęstość: 1,003  0,001 g/cm 3 w temperaturze 23  C) są praktycznie izobaryczne z płynem mózgowo-rdzeniowym człowieka (gęstość: 1,006 – 1,008 g/cm 3 ). Stężenia baklofenu w osoczu po zastosowaniu dokanałowej infuzji dawek stosowanych klinicznie wynoszą mniej niż 5 nanogramów/ml (  10 nanogramów/ml u dzieci), znajdują się zatem poniżej granicy analizy ilościowej. Wydalanie Okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym po jednorazowym, dooponowym podaniu dawki we wstrzyknięciu (bolus) lub krótkotrwałej, pojedynczej infuzji dooponowej dawki baklofenu wynoszącej od 50 do 135 mikrogramów waha się od 1 do 5 godzin. Zarówno po podaniu pojedynczej dawki we wstrzyknięciu (bolus) jak i po ciągłej infuzji do przestrzeni podpajęczynówkowej przy pomocy wszczepianej pompy infuzyjnej, średni klirens z płynu mózgowo- rdzeniowego wynosi około 30 ml/h (co odpowiada prędkości fizjologicznego obrotu płynu mózgowo- rdzeniowego).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zatem ilość baklofenu podana w infuzji w ciągu 24 godzin jest w tym samym czasie niemal całkowicie wydalana z płynem mózgowo-rdzeniowym. Po podaniu układowym baklofen jest wydalany niemal całkowicie przez nerki, w postaci niezmienionej. W wyniku dezaminacji oksydacyjnej w wątrobie powstają niewielkie ilości nieaktywnego metabolitu baklofenu (kwasu beta- (p-chlorofenylo)-gamma-hydroksymasłowego). Wyniki badań sugerują, że baklofen nie jest metabolizowany w płynie mózgowo-rdzeniowym. Inne drogi wydalania baklofenu uważa się za nieistotne, zgodnie z obecnym stanem wiedzy. Badania na zwierzętach wykazały, że po podaniu dużych dawek produktu dochodzi do akumulacji substancji czynnej w płynie mózgowo-rdzeniowym. Nie zbadano, w jakim zakresie fakt ten ma znaczenie dla ludzi i jakich konsekwencji należy oczekiwać. Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej sugerują, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych. Ekstrapolacja tych wyników na leczenie wieloma dawkami sugeruje brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży odpowiednie stężenia leku w osoczu wynoszą 10 ng/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tolerancja miejscowa Badania histologiczne w ramach eksperymentów, w których baklofen podawano w ciągłej infuzji dooponowej szczurom (2-4 tygodnie) i psom (2-4 miesiące) nie wykazały oznak miejscowej reakcji lub stanu zapalnego związanego z terapią baklofenem. Obserwowane reakcje przypisuje się podrażnieniu przez cewnik infuzyjny. Działanie mutagenne i rakotwórcze Baklofen dał negatywny wynik w badaniach potencjalnego działania mutagennego i genotoksycznego prowadzonych na bakteriach, komórkach ssaków, drożdżach i chomikach chińskich. Uzyskane dowody wskazują, że jest mało prawdopodobne, by baklofen miał działanie mutagenne. Dwuletnie badanie prowadzone na szczurach, którym podawano doustną postać baklofenu nie wykazało działania rakotwórczego. W tym samym badaniu odnotowano zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika oraz mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia i (lub) zmian krwotocznych nadnerczy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na reprodukcję W oparciu o badania z podaniem doustnym u szczurów i królików, jest mało prawdopodobne, że baklofen podawany dooponowo powoduje działania niepożądane wpływając na płodność lub na przedurodzeniowy lub pourodzeniowy rozwój. Baklofen nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików po podaniu dawek, stanowiących co najmniej 125-krotność maksymalnej dawki dooponowej w mg/kg mc. Produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie wykazał zwiększoną częstość występowania przepukliny pępowinowej u płodów szczurów po podaniu dawek stanowiących ok. 500-krotność maksymalnej dawki dooponowej wyrażonej w mg/kg mc. Nieprawidłowość ta nie została zaobserwowana u myszy i królików. Wykazano, że u szczurów i królików produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie skutkował opóźnieniami wzrostu płodu (kostnienia) w dawkach powodujących również toksyczne działania u matki.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Baklofen powodował rozszerzenie łuku kręgowego u płodów szczura po dootrzewnowym podaniu dużej dawki produktu. Baklofen nie wpływał na płodność samic szczura. Możliwy wpływ baklofenu na płodność samców szczura nie został zbadany.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal roztwór do infuzji nie wolno mieszać z innymi roztworami do wstrzykiwań lub infuzji z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6.6. Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. 6.3 Okres ważności Okres ważności zamkniętych opakowań: 3 lata Produkt leczniczy powinien być zużyty natychmiast po otwarciu. Produkt Lioresal Intrathecal zachowuje stabilność we wszczepianym systemie infuzyjnym typu SyncroMed przez 11 tygodni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać. Nie sterylizować wysoką temperaturą. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph. Eur.), zawierające 5 ml roztworu do infuzji. Opakowanie zawiera 1, 2 lub 5 ampułek. Opakowanie szpitalne zawiera 1, 2 lub 5 ampułek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dane farmaceutyczne
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Niewykorzystany roztwór należy usunąć. W razie potrzeby produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji można rozcieńczać w warunkach aseptycznych przy pomocy jałowego roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań, nie zawierającego środków konserwujących.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ampułka z 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 0,05 mg baklofenu. 1 ampułka z 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 3,5 mg sodu. Pełny skład substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań o pH 5,0–7,0 i osmolarności 280-300 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli W celu sprawdzenia odpowiedzi na dooponowe podanie baklofenu pacjentom z ciężką, przewlekłą spastycznością w przebiegu stwardnienia rozsianego, z urazami rdzenia kręgowego lub urazami pochodzenia mózgowego, których nie można skutecznie leczyć stosując leczenie standardowe. Dzieci i młodzież (4 do <18 lat) Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem) i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Sposób podawania Skuteczność produktu leczniczego Lioresal Intrathecal wykazano w badaniach klinicznych używając systemu do infuzji SyncroMed. System ten służący do podawania produktu leczniczego wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w tkanki ściany brzucha. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który biegnie podskórnie od miejsca wszczepienia systemu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dotychczas brak doświadczenia z innymi wszczepianymi systemami do infuzji. Dooponowe podawanie baclofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną może być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie. Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórcę pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Dawkowanie Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy podawać w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w długotrwałej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Intrathecal do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki produktu do indywidualnych potrzeb pacjenta. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz zwiększanie dawki należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, każdy pacjent otrzymuje najpierw, jako próbę przed rozpoczęciem długotrwałej terapii, 0,05 mg/1 ml produktu leczniczego Lioresal Intrathecal we wstrzyknięciu dooponowym w bolusie przez cewnik dooponowy lub przez nakłucie lędźwiowe. Następnie należy bardzo uważnie dostosować dawkę indywidualnie do potrzeb pacjenta. Jest to konieczne ze względu na znaczne różnice w dawkach skutecznych terapeutycznie dla poszczególnych pacjentów. W terapii długotrwałej podaje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml lub Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml za pomocą wszczepianej pompy, dzięki której możliwa jest ciągła infuzja roztworu baklofenu do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Przed podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u pacjentów ze spastycznością pourazową, należy przeprowadzić badanie mielograficzne przestrzeni podpajęczynówkowej. W przypadku stwierdzenia w badaniu radiologicznym oznak zapalenia pajęczynówki, nie należy rozpoczynać terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy upewnić się, że roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. W razie stwierdzenia widocznego zmętnienia lub przebarwienia roztworu, nie należy podawać produktu leczniczego, a wadliwy roztwór należy zniszczyć. Roztwór znajdujący się w ampułce jest stabilny, izotoniczny, wolny od ciał gorączkotwórczych i przeciwutleniaczy, o pH w zakresie 5 do 7. Każda ampułka jest przeznaczona do jednorazowego użytku.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań Dawka próbna (w warunkach szpitalnych) Przed rozpoczęciem długotrwałej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy najpierw ocenić odpowiedź pacjenta na baklofen w fazie próbnej. Do tego celu stosuje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań. Dawkę próbną zazwyczaj podaje się w postaci nierozcieńczonej przez cewnik dooponowy lub nakłucie lędźwiowe. Zazwyczaj próbna dawka produktu leczniczego wynosi 25 mikrogramów do 50 mikrogramów baklofenu, co odpowiada zawartości ½ do 1 ampułki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml. U dzieci zalecana jest dawka próbna 25 mikrogramów. Dawkę należy podać poprzez zmieszanie z płynem mózgowo- rdzeniowym (CSF, ang. crebrospinal fluid ) (barbotaż) przez 1 minutę (lub dłużej). W odstępach 24- godzinnych dawka może być zwiększana o 25 mikrogramów do uzyskania maksymalnej dawki próbnej 100 mikrogramów w następujący sposób: Tabela 1

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie

Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań
Dawka próbna[g baklofenu] ml roztworuodpowiadające liczbie ampułek
25 g 0,5 ml = ½ ampułki
50 g 1,0 ml = 1 ampułka
75 g 1,5 ml = 1 ½ ampułki
100 g 2,0 ml = 2 ampułki

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Po każdym wstrzyknięciu pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez 4 do 8 godzin. Działanie pojedynczej dawki produktu leczniczego podanej dooponowo zazwyczaj rozpoczyna się po upływie ½ do 1 godziny od podania produktu. Maksymalne działanie spazmolityczne jest widoczne zazwyczaj po 4 godzinach od podania produktu i utrzymuje się przez około 4 do 8 godzin. Początek działania produktu leczniczego, maksymalne działanie lecznicze oraz czas działania różnią się u poszczególnych pacjentów i zależą od dawki, nasilenia objawów oraz sposobu i prędkości podawania roztworu. Konieczne jest odnotowanie klinicznie istotnego zmniejszenia napięcia mięśniowego oraz zmniejszenia częstości i nasilenia skurczów, aby uznać, że pacjent odpowiada na leczenie. Jeśli podanie dawki próbnej równej zawartości 2 ampułek produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml (odpowiadającej 100 mikrogramom baklofenu) jest niewystarczające, nie należy dalej zwiększać dawki oraz nie należy przechodzić do fazy ciągłej dooponowej infuzji.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Tolerancja dawki próbnej może różnić się u poszczególnych pacjentów. W przeszłości objawy przedawkowania (śpiączka) wystąpiły u jednego pacjenta po podaniu pojedynczej dawki próbnej wynoszącej 25 mikrogramów baklofenu, z tego względu leczenie należy rozpoczynać wyłącznie w warunkach szpitalnych, zapewniając natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej. Szczególne grupy pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanym np. blokadą wynikającą ze stanu zapalnego lub urazu, opóźniona migracja produktu Lioresal Intrathecal może zmniejszać przeciwskurczowe działanie produktu i zwiększać działania niepożądane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki ze względu na stan kliniczny pacjenta lub stopień zmniejszenia klirensu nerkowego. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci poniżej 6 lat jest ograniczone. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 4 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Wstępna dawka próba podawana przez nakłucie lędźwiowe pacjentom w wieku od 4 do <18 lat, ustalona na podstawie wieku i wymiarów ciała pacjenta, powinna wynosić 25-50 µg na dobę. U pacjentów nieodpowiadających na leczenie, dawkę produktu można zwiększać o 25 µg na dobę co 24 godziny. U pacjentów pediatrycznych maksymalna dawka próbna nie powinna przekraczać 100 µg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych wiek części pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal przekraczał 65 lat i u tych chorych nie obserwowano szczególnych problemów. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek pokazuje jednak, że w tej grupie wiekowej działania niepożądane produktu leczniczego mogą występować częściej. Z tego względu pacjenci w podeszłym wieku wymagają uważnego monitorowania pod kątem ewentualnych działań niepożądanych. Przerwanie leczenia Nie przewiduje się szczególnych ograniczeń czasu trwania terapii.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Wyłączając nagłe przypadki spowodowane przedawkowaniem produktu leczniczego lub wystąpieniem ciężkich działań niepożądanych, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie wolno w sposób nagły przerywać podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii. W rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących dawki przekraczające normalne dawkowanie, może doprowadzić do nasilenia spastyczności do poziomu nietolerowanego przez pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Po nagłym odstawieniu produktu leczniczego Lioresal tabletki obserwowano także dezorientację, zaburzenia czucia i postrzegania, zaburzenia nastroju z omamami, napady padaczkowe /stan padaczkowy i niekiedy nasilenie spastyczności, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu. Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może wywołać takie objawy jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Objawy przerwania leczenia można mylnie zinterpretować jako objawy zatrucia produktem leczniczym, które także wymagają hospitalizacji.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Leczenie w przypadku wystąpienia objawów przerwania leczenia Aby zapobiec wystąpieniu zagrażających życiu działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego lub działań układowych ważne jest szybkie postawienie prawidłowego rozpoznania oraz podjęcie leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie wolno podawać w przypadku: – nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (patrz punkt 6.1), – padaczki opornej na leczenie. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal powinien być podawany wyłącznie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub do przestrzeni nadtwardówkowej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal można podawać wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności pacjentom z: – zaburzeniami krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanymi utrudnieniami przepływu, – padaczką lub innymi chorobami mózgu przebiegającymi z napadami drgawkowymi, – objawami porażenia opuszkowego lub częściowym porażeniem mięśni oddechowych, – ostrymi lub przewlekłymi stanami dezorientacji, – stanami psychotycznymi, schizofrenią lub chorobą Parkinsona, – zaburzeniami odruchów autonomicznych w wywiadzie, – niewydolnością krążenia mózgowego lub układu oddechowego, – współistniejącym wzmożonym napięciem zwieracza pęcherza, – zaburzeniami czynności nerek, – wrzodami trawiennymi, – ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tzn.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała, umożliwiającą wszczepienie pompy do przewlekłych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie. Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u dzieci w wieku poniżej czterech lat. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz stopniowe zwiększanie dawki podawanej dooponowo należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy, aby zapewnić ciągłe monitorowanie stanu pacjenta. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia należy podjąć odpowiednie środki ostrożności. Nagłe przerwanie dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe / stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć. Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal należy zmniejszyć dawki innych nieskutecznych leków zmniejszających napięcie mięśniowe. Opieka medyczna Pierwsze dooponowe podanie produktu, wszczepienie pompy infuzyjnej, pierwsza infuzja oraz faza zwiększania dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal mogą być związane z ryzykiem takich powikłań jak zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i niewydolność oddechowa.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów ciężkiego przedawkowania. Lekarz prowadzący leczenie musi posiadać odpowiednie doświadczenie w dooponowym podawaniu leków i stosowanych w takich przypadkach systemach infuzyjnych. Monitorowanie pacjentów Należy szczególnie dokładnie obserwować pacjenta aż do chwili, gdy jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim o ryzyku związanym z tą metodą leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zapoznać te osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia. Faza dawki próbnej Po podaniu wstępnych dawek próbnych należy uważnie monitorować oddech i czynność układu krążenia. Ma to szczególne znaczenie u pacjentów z chorobami serca i płuc oraz osłabieniem mięśni oddechowych. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów leczonych produktami z grupy benzodiazepin i opioidów, u których występuje zwiększone ryzyko zahamowania czynności oddechowej. Przed podaniem próbnej dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml należy upewnić się, że u pacjenta nie występuje zakażenie, ponieważ obecność zakażeń układowych może utrudniać ocenę reakcji pacjenta na dooponowe wstrzyknięcie dawki (bolus).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Dodatkowe uwagi o modyfikacji dawkowania Utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy konieczne dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności. Aby zapobiec nadmiernemu osłabieniu i w konsekwencji upadkom pacjenta, należy zachować ostrożność podając produkt leczniczy Lioresal Intrathecal w tych przypadkach. Utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i rzadko występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich. Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, niezależnie od przyczyny może objawiać się wzmożoną spastycznością w mechanizmie „efektu z odbicia”, świądem, parestezjami (uczuciem mrowienia lub pieczenia) i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do takich następstw jak stan nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Lioresal Intrathecal są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia. Dlatego należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstawienia produktu. Do wczesnych objawów odstawienia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal należy nawrót pierwotnej spastyczności, świąd, niskie ciśnienie tętnicze krwi i parestezje.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Niektóre objawy kliniczne zaawansowanego zespołu odstawienia przypominają objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie lub posocznicę, hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny i inne choroby towarzyszące stanowi podwyższonego metabolizmu lub nadmiernemu rozpadowi mięśni prążkowanych. Innymi objawami nagłego przerwania terapii mogą być: omamy, stany psychotyczne, maniakalne lub paranoidalne, ciężkie bóle głowy i bezsenność. U jednego pacjenta z zespołem przypominającym zespół sztywności uogólnionej obserwowano przełom autonomiczny z niewydolnością serca. W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin lub dni po zaprzestaniu dooponowego podawania produktu. Zwykle przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania produktu jest wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza problemy z połączeniem).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Leczenie objawów po przerwaniu /zaprzestaniu terapii Szybkie i prawidłowe potwierdzenie diagnozy oraz podjęcie leczenia na oddziale pomocy doraźnej lub intensywnej opieki medycznej mają duże znaczenie w zapobieganiu zagrażającym życiu objawom ze strony OUN i objawom układowym po przerwaniu podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zalecane leczenie to podjęcie podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jeśli jednak podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie można wdrożyć natychmiast, wówczas terapia agonistami GABA, takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na maksymalną dawkę 2 ml (odpowiadajacą 100 mikrogramom baklofenu), patrz punkt 4.2. Zaburzenia czynności nerek Po doustnym podaniu produktu leczniczego Lioresal zgłaszano występowanie poważnych objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Z tego względu należy zachować ostrożność podając produkt Lioresal Intrathecal pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku >65 lat Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej w fazie zwiększania dawki i może to również dotyczyć produktu Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi lub inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z innymi lekami. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w skojarzeniu z lekami o działaniu układowym pozwalające na przwwidywanie konkretnych interakcji typu lek-lek jest niewielkie, jednak sugeruje się, że małe pole pod krzywą AUC baklofenu obserwowane po dooponowym podaniu produktu może zmniejszać ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Alkohol i inne związki mające wpływ na OUN Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi napięcie mięśni, by uniknąć możliwych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i innych leków o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
leków przeciwbólowych, neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków anksjolitycznych) może nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Należy unikać zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ interakcje z alkoholem są nieprzewidywalne. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Podczas jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Lioresal tabletki, pewne leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Nie można więc wykluczyć występowania tego typu interakcji podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Leki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
Z tego względu podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i leków zmniejszających ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Jeśli jest to konieczne, dawkowanie leków przeciwnadciśnieniowych należy zmniejszyć. Morfina Skojarzenie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z morfiną spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. W takich przypadkach nie można wykluczyć ryzyka zaburzeń oddychania oraz zaburzeń OUN. Należy zatem pamiętać o zwiększonym ryzyku tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących jednocześnie opioidy lub benzodiazepiny. Środki znieczulające Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
Lewodopa/inhibitor DDC Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej i lewodopy/inhibitora DDC powodowało zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych jak omamy wzrokowe, stany splątania, ból głowy i nudności. Zgłaszano także zaostrzenie objawów parkinsonizmu. Z tego względu, należy zachować ostrożność podając dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal pacjentom leczonym lewodopą/inhibitorem DDC. Dotychczas brak danych dotyczących podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal jednocześnie z innymi lekami podawanymi dooponowo. 4.6 Ciąża i laktacja Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych może być znacznie zaburzona podczas leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza. 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania, poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (  1/10); często (  1/100 do < 1/10); niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100); rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie apetytu
Niezbyt często: Odwodnienie
Zaburzenia psychiczne
Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój
Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze, obłęd, omamy, dysforia, euforia
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Senność
Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowyDrgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznościąpochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, dysfagia, upośledzenie pamięci, oczopląs
Zaburzenia oka
Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Bradykardia
Zanburzenia naczyniowe
Często: Hipotonia ortostatyczna
Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność,spowolnienie oddechu
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie ślinyNudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznościąpochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Pokrzywka, świąd
Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni
Często: Wzmożone napięcie mięśni, astenia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuZatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia czynności seksualnych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze
Rzadko: Zagrażające życiu objawy z odstawienia produktu spowodowane problemamiz podaniem produktu

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika. W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogło być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie/ pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4). 4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal). Z drugiej strony, w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zasadniczo, należy podjąć następujące działania:  Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
 Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Ciąża i laktacja Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych może być znacznie zaburzona podczas leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania, poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (  1/10); często (  1/100 do < 1/10); niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100); rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Działania niepożądane

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie apetytu
Niezbyt często: Odwodnienie
Zaburzenia psychiczne
Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój
Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze, obłęd, omamy, dysforia, euforia
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Senność
Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowyDrgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznościąpochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, dysfagia, upośledzenie pamięci, oczopląs
Zaburzenia oka
Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Bradykardia
Zanburzenia naczyniowe
Często: Hipotonia ortostatyczna
Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Działania niepożądane

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność,spowolnienie oddechu
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie ślinyNudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznościąpochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Pokrzywka, świąd
Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni
Często: Wzmożone napięcie mięśni, astenia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuZatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia czynności seksualnych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze
Rzadko: Zagrażające życiu objawy z odstawienia produktu spowodowane problemamiz podaniem produktu

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Działania niepożądane
U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika. W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogło być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Działania niepożądane
Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie/ pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych. Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przedawkowanie
Z drugiej strony, w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie). Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przedawkowanie
Zasadniczo, należy podjąć następujące działania:  Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.  Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna – Leki spazmolityczne o punkcie uchwytu działania w rdzeniu kręgowym , kod ATC – M03BX01 Baklofen jest pochodną p-chlorofenylową kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który występuje powszechnie w ośrodkowym układzie nerwowym, będąc najważniejszą substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych w OUN. Dokładny mechanizm działania baklofenu nie został jeszcze w pełni określony. Baklofen pobudza receptory GABA ß , zlokalizowane pre- i postsynaptycznie. Jego działanie polega na zwiększaniu hamowania presynaptycznego głównie w rdzeniu kręgowym, co prowadzi do osłabienia przekaźnictwa bodźców. W rezultacie następuje zmniejszenie spastycznego napięcia mięśni oraz patologicznych odruchów masowych obserwowanych w spastyczności. Jako środek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym, baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakodynamiczne
U ludzi, podobnie jak u zwierząt, baklofen może wykazywać ogólne działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, wywołując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Uważa się, że układowa dostępność baklofenu po podaniu dokanałowym (Lioresal Intrathecal) jest mniejsza niż po podaniu doustnym (Lioresal tabletki). Z uwagi na powolne krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz gradient stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych, parametry farmakokinetyczne odnotowane dla płynu mózgowo-rdzeniowego i opisane niżej należy interpretować z uwzględnieniem dużej zmienności między- i wewnątrzosobniczej. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na działanie baklofenu. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 100-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej (Lioresal tabletki).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie / krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Średnia 75 ml odpowiada w przybliżeniu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego człowieka, wskazując, że jest to właśnie objętość, w której rozprowadzany jest baklofen. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym, a wartości te osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji dobowych dawek baklofenu z przedziału między 95 do 190 mikrogramów, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił 4:1 (zakres 8,7:1 – 1,8:1). Gradient ten nie zależy od pozycji ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszystkie trzy roztwory baklofenu o różnej mocy (gęstość: 1,003  0,001 g/cm 3 w temperaturze 23  C) są praktycznie izobaryczne z płynem mózgowo-rdzeniowym człowieka (gęstość: 1,006 – 1,008 g/cm 3 ). Stężenia baklofenu w osoczu po zastosowaniu dokanałowej infuzji dawek stosowanych klinicznie wynoszą mniej, niż 5 nanogramów/ml (  10 nanogramów/ml u dzieci), znajdują się zatem poniżej granicy analizy ilościowej. Wydalanie Okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym po jednorazowym, dooponowym podaniu dawki we wstrzyknięciu (bolus) lub krótkotrwałej, pojedynczej infuzji dooponowej dawki baklofenu wynoszącej od 50 do 135 mikrogramów waha się od 1 do 5 godzin. Zarówno po podaniu pojedynczej dawki we wstrzyknięciu (bolus) jak i po ciągłej infuzji do przestrzeni podpajęczynówkowej przy pomocy wszczepianej pompy infuzyjnej, średni klirens z płynu mózgowo- rdzeniowego wynosi około 30 ml/h (co odpowiada prędkości fizjologicznego obrotu płynu mózgowo- rdzeniowego).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zatem ilość baklofenu podana w infuzji w ciągu 24 godzin jest w tym samym czasie niemal całkowicie wydalana z płynem mózgowo-rdzeniowym. Po podaniu układowym baklofen jest wydalany niemal całkowicie przez nerki, w postaci niezmienionej. W wyniku dezaminacji oksydacyjnej w wątrobie powstają niewielkie ilości nieaktywnego metabolitu baklofenu (kwasu beta- (p-chlorofenylo)-gamma-hydroksymasłowego). Wyniki badań sugerują, że baklofen nie jest metabolizowany w płynie mózgowo-rdzeniowym. Inne drogi wydalania baklofenu uważa się za nieistotne, zgodnie z obecnym stanem wiedzy. Badania na zwierzętach wykazały, że po podaniu dużych dawek produktu dochodzi do akumulacji substancji czynnej w płynie mózgowo-rdzeniowym. Nie zbadano, w jakim zakresie fakt ten ma znaczenie dla ludzi i jakich konsekwencji należy oczekiwać. Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej sugerują, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych. Ekstrapolacja tych wyników na leczenie wieloma dawkami sugeruje brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży odpowiednie stężenia leku w osoczu wynoszą 10 ng/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tolerancja miejscowa Badania histologiczne w ramach eksperymentów, w których baklofen podawano w ciągłej infuzji dooponowej szczurom (2-4 tygodnie) i psom (2-4 miesiące) nie wykazały oznak miejscowej reakcji lub stanu zapalnego związanego z terapią baklofenem. Obserwowane reakcje przypisuje się podrażnieniu przez cewnik infuzyjny. Działanie mutagenne i rakotwórcze Baklofen dał negatywny wynik w badaniach potencjalnego działania mutagennego i genotoksycznego prowadzonych na bakteriach, komórkach ssaków, drożdżach i chomikach chińskich. Uzyskane dowody wskazują, że jest mało prawdopodobne, by baklofen miał działanie mutagenne. Dwuletnie badanie prowadzone na szczurach, którym podawano doustną postać baklofenu nie wykazało działania rakotwórczego. W tym samym badaniu odnotowano zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika oraz mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia i (lub) zmian krwotocznych nadnerczy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na reprodukcję W oparciu o badania z podaniem doustnym u szczurów i królików, jest mało prawdopodobne, że baklofen podawany dooponowo powoduje działania niepożądane wpływając na płodność lub na przedurodzeniowy lub pourodzeniowy rozwój. Baklofen nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików po podaniu dawek stanowiących co najmniej 125-krotność maksymalnej dawki dooponowej w mg/kg mc. Produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie wykazał zwiększoną częstość występowania przepukliny pępowinowej u płodów szczurów po podaniu dawek stanowiących ok. 500-krotność maksymalnej dawki dooponowej wyrażonej w mg/kg mc. Nieprawidłowość ta nie została zaobserwowana u myszy i królików. Wykazano, że u szczurów i królików produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie skutkował opóźnieniami wzrostu płodu (kostnienia) w dawkach powodujących również toksyczne działania u matki.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Baklofen powodował rozszerzenie łuku kręgowego u płodów szczura po dootrzewnowym podaniu dużej dawki produktu. Baklofen nie wpływał na płodność samic szczura. Możliwy wpływ baklofenu na płodność samców szczura nie został zbadany.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. 6.3 Okres ważności Okres ważności zamkniętych opakowań: 3 lata Produkt leczniczy powinien być zużyty natychmiast po otwarciu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać. Nie sterylizować w wysok ą iej temperatur ą ze . 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph. Eur), zawierające 1 ml roztworu do wstrzykiwań. Opakowanie zawiera 5 ampułek. Opakowanie szpitalne zawiera 5 ampułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Niewykorzystany roztwór należy usunąć.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Klasyfikacjaukładów i narządów	Bardzoczęsto	Często	Niezbyt często	Nieznana
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze			posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Zaburzenia układu immunologicznego				anafilaksjaa
Zaburzenia metabolizmu iodżywiania		utrata apetytu, jadłowstręt

Klasyfikacja układów inarządów	Bardzoczęsto	Często	Niezbyt często	Nieznana
Zaburzeniapsychiczne	stan splątania	lęk, omamy słuchowe, bezsenność, pobudzenie, dezorientacja, omamy, omamy wzrokowe, depresja, paranoja, drażliwość, nasilenie depresji, nerwowość, zmienność zachowań, zmiany stanu psychicznego, nasilenie lęków,nasilenie stanu splątania	majaczenie, zaburzenia psychotyczne, myśli samobójcze, próba samobójcza, zahamowanie myślenia, niezwykłe sny, agresja
Zaburzenia układunerwowego	zawroty głowy, oczopląs, zaburzenia pamięci, bóle głowy, senność	dyzartria, amnezja, zaburzenia smaku, drżenie, zaburzenia równowagi, ataksja, afazja, uczucie pieczenia, uspokojenie polekowe, parestezja, niedoczulica, zaburzenia uwagi, zaburzenia mowy, arefleksja, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy przy zmianie pozycji, zaburzenia czynności poznawczych, przeczulica dotykowa, obniżenie odruchów, brak smaku, obniżony poziom świadomości, zaburzenia czucia dotyku, węch opaczny, upośledzenieumysłowe	niespójność, utrata świadomości, śpiączka, stupor, drgawki, udar naczyniowy mózgu, encefalopatia

	Początkowy przydział do leczenia
Parametr	Zykonotyd (n = 71)	Placebo(n = 40)	Wartość p
Średni wynik na skali VASPI na wizycie początkowej w mm (SD)	74,1 (± 13,82)	77,9 (± 13,60)	_
Średni wynik na skali VASPI na koniec okresu dostosowywania dawki w mm (SD)	35,7 (± 33,27)	61,0 (± 22,91)	_
Wyrażona w % poprawa wyniku na skali VASPI na koniec okresu dostosowywania dawki w mm (SD)	51,4 (± 43,63)	18,1 (± 28,28)	< 0,001
Pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź a(%)	34 (47,9%)	7 (17,5%)	0,001
Dawka początkowa zykonotydu	9,6 µg/dobę(0,4 µg/h)
Częstość dostosowywania dawki	co 12 godz.
Zmodyfikowanab dawka początkowa	2,4 µg/dobę(0,1 µg/h) lub mniejsza
Zmodyfikowanab częstość dobierania dawki	co 24 godz. do maks. dawki lub wystąpienia działaniaprzeciwbólowego
Dawka na koniec okresu dostosowywania dawki (μg/h)ŚredniaMedianaZakres	0,910,600,074–9,36

	Początkowy przydział do leczenia
Parametr	Zykonotyd (n = 169)b	Placebo (n = 86)	Wartość p
Średni wynik na skali VASPI na wizycie początkowej w mm (SD)	80,1 (± 15,10)	76,9 (± 14,58)	_
Średni wynik na skali VASPI na koniec okresu dostosowywaniadawki w mm (SD)	54,4 (± 29,30)	71,9 (± 30,93)	_
Wyrażona w % poprawa wyniku na skali VASPI na koniec okresu	31,2 (± 38,69)	6,0 (± 42,84)	< 0,001

dostosowywania dawki w mm (SD)
Pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź a (%)	57 (33,7%)	11 (12,8%)	< 0,001
Dawka początkowa zykonotydu	9,6 µg/dobę (0,4 µg/h)
Częstość dobierania dawki	co 24 godz. do wystąpienia działania przeciwbólowego, maks. dawki lub wystąpieniadziałania niepożądanego
Czas dobierania dawki (h) i dawka(µg/h)	0-24 0,424-48 0,948-72 1,872-96 3,496-120 5,3120-144 7,0
Skorygowanac dawka początkowa	2,4 µg/dobę (0,1 µg/h)
Skorygowanac częstość dobieraniadawki	co 24 godz. do maks. dawki lub wystąpienia działaniaprzeciwbólowego
Skorygowanyc czas dobierania dawki (h) i dawka (µg/h)	0-24 0,124-48 0,248-72 0,372-96 0,696-120 1,2120-144 2,4
Dawka na koniec okresu dostosowywania dawki (μg/h)Średnia Mediana Zakres	1,020,500,019 – 9,60

	Początkowy przydział do leczenia
Parametr	Zykonotyd (n = 112)	Placebo(n = 108)	Wartość p
Średni wynik na skali VASPI na wizycie początkowej w mm (SD)	80,7 (± 14,98)	80,7 (± 14,91)	–
Średni wynik na skali VASPI na koniec okresu dostosowywania dawki w mm (SD)	67,9 (± 22,89)	74,1 (± 21,28)	_
Wyrażona w % poprawa wyniku na skali VASPI na koniec okresu dostosowywania dawki w mm (SD)	14,7 (± 27,71)	7,2 (± 24,98)	0,0360
Dawka początkowa zykonotydu	2,4 µg/dobę (0,1 µg/h)
Częstość dobierania dawki	min. 24 godz.
Dawka dobierana	ograniczona do 1,2–2,4 µg/dobę (0,05–0,10 µg/h)
Pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź a (%)	18 (16,1%)	13 (12,0%)	0,390
Dawka na koniec okresu dostosowywania dawki (μg/h)ŚredniaMedianaZakres	0,290,250,0 – 0,80

Drogapodania	Płyn ustrojowy	Liczba pacjentów	CL (ml/min)	Vd (ml)	t½ (h)
Dooponowo	Płyn mózgowo- rdzeniowy	23	0,38 ± 0,56(0,26)	155 ± 263(99)	4,6 ± 0,9(4,5)
Dożylnie	Osocze krwi	21	270 ± 44(260)	30 460 ± 6 366(29.320)	1,3 ± 0,3(1,3)

Klasyfikacja układów i narządów	Bardzoczęsto	Często	Niezbyt często	Nieznana
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze			posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Zaburzenia układu immunologicznego				anafilaksjaa
Zaburzenia metabolizmu iodżywiania		utrata apetytu, jadłowstręt

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często:	Zmniejszenie apetytu
Niezbyt często:	Odwodnienie
Zaburzenia psychiczne
Często:	Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój
Niezbyt często:	Myśli samobójcze, próby samobójcze, obłęd, omamy, dysforia, euforia
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często:	Senność

Często:	Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowyDrgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Niezbyt często:	Ataksja, hipotermia, dysfagia, upośledzenie pamięci, oczopląs
Zaburzenia oka
Często:	Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem
Zaburzenia serca
Niezbyt często:	Bradykardia
Zanburzenia naczyniowe
Często:	Hipotonia ortostatyczna
Niezbyt często:	Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często:	Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność,spowolnienie oddechu
Zaburzenia żołądka i jelit
Często:	Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie ślinyNudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Niezbyt często:	Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często:	Pokrzywka, świąd
Niezbyt często:	Łysienie, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często:	Obniżone napięcie mięśni
Często:	Wzmożone napięcie mięśni, astenia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często:	Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuZatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często:	Zaburzenia czynności seksualnych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często:	Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze
Rzadko:	Zagrażające życiu objawy odstawienia produktu spowodowane problemamiz podaniem produktu

Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań
Dawka próbna[g baklofenu]	ml roztworuodpowiadające liczbie ampułek
25 g	0,5 ml = ½ ampułki
50 g	1,0 ml = 1 ampułka
75 g	1,5 ml = 1 ½ ampułki
100 g	2,0 ml = 2 ampułki

Zykonotyd – stosowanie u dzieci

Spis treści

Bezpieczeństwo stosowania leków u pacjentów pediatrycznych

Zakres stosowania zykonotydu u dzieci

Dawkowanie u dzieci

Bezpieczeństwo stosowania zykonotydu u dzieci

Zykonotyd – podsumowanie bezpieczeństwa stosowania u dzieci

Pytania i odpowiedzi

Czy zykonotyd może być stosowany u dzieci?

Dlaczego nie wolno stosować zykonotydu u dzieci?

Czy istnieją zalecenia dotyczące dawkowania zykonotydu u dzieci?

Jakie są zagrożenia związane ze stosowaniem zykonotydu u dzieci?

Dlaczego dzieci są bardziej wrażliwe na działanie leków?

Czym grozi podawanie leków dooponowo?

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlInterakcje

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlInterakcje

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlInterakcje

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlInterakcje

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Interakcje

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Interakcje

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Interakcje

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Interakcje

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 100 mcg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Prialt, roztwór do infuzji, 25 mcg/ml
Interakcje